ตอนที่ 684 : กระจกที่แตกสลาย

ครั้นเมื่อเซินลั่วกลับมาถึงที่(@NameIsNovel)พัก เขา(@NameIsNovel)ก็พลันสะบัดมือคราหนึ่ง ปรากฏชุดธงค่ายกลขึ้นในฝ่ามือ ก่อนจะร่ายอาคมตั้งตราผนึกขึ้นรอบห้องอย่างรวดเร็ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในชั่วพริบตา ม่านแสงสีขาวระเรื่อก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น ปิดกั้นห้องพักของเขา(@NameIsNovel)ให้แยกออกจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง

[Source: NameIsNovel] หลังจากดำเนินการเสร็จสิ้น เขา(@NameIsNovel)ก็พลิกฝ่ามือเสกกระแสน้ำสายหนึ่งขึ้นห่อหุ้มร่างกาย จากนั้นจึงหยิบน้ำแท้สองธาตุที่(@NameIsNovel)หลงเหลืออยู่จากคราวก่อนออกมา แล้วประพรมลงบนกายาสี่ห้าหยด

จากนั้น เซินลั่วก็โคจรเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม เริ่มดูดซับพลังปราณวิญญาณวารีอันบริสุทธิ์ภายในนั้น

ถึงแม้ปัจจุบันจะอยู่ในดินแดนตะวันตก ท่ามกลางทะเลทรายสีเหลืองอันกว้างใหญ่ไพศาลที่(@NameIsNovel)ซึ่งพลังปราณวิญญาณวารีขาดแคลนอย่างยิ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)เกียจคร้านในการบำเพ็ญเพียรแม้แต่น้อย

[Source: NameIsNovel] สิ่งเดียวที่(@NameIsNovel)น่าเสียดายคือ นับตั้งแต่ที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ทะลวงเข้าสู่ระดับก่อกำเนิด ผลของน้ำแท้สองธาตุต่อการบำเพ็ญเพียรก็ลดน้อยถอยลงอย่างมาก

ขณะที่(@NameIsNovel)กำลังบำเพ็ญเพียรอยู่นั้น เวลาได้(@NameIsNovel)ล่วงเลยผ่านไป ราตรีมาเยือนอย่างรวดเร็ว ห่อหุ้มเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงไว้ในอ้อมกอดอันมืดมิด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงที่(@NameIsNovel)เคยคึกคักและ(@NameIsNovel)เปี่ยมด้วยชีวิตชีวาก็พลันเงียบสงบลงในชั่วพริบตา แสงไฟทั่วทั้งเมืองดับวูบลงทีละดวง ทำให้มหานครอันกว้างใหญ่จมอยู่ในความมืดอันสงัดสุขุม

มี(@NameIsNovel)เพียงในพระราชวังหลวงของอาณาจักรไก่ดำและ(@NameIsNovel)นิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่(@NameIsNovel)ยังคงมี(@NameIsNovel)แสงสว่า(@NameIsNovel)งรอดออกมา

เซินลั่วนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น บำเพ็ญเพียรอย่างเงียบงัน

ในขณะนั้นเอง ประกายแสงสีดำสายหนึ่งก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นระหว่า(@NameIsNovel)งคิ้วของเขา(@NameIsNovel) พร้อมกับเสียงร้อนรนของแม่ทัพผีที่(@NameIsNovel)ดังสะท้อนขึ้นในห้วงสำนึก

“นายท่าน! สถานการณ์พลิกผันแล้ว ข้าน้อยถูกผู้ใดบางคนดักจับ!”

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินลั่วก็บังเกิดความตื่นตระหนก หยุดการบำเพ็ญเพียรลงในทันที

“เกิดอะไรขึ้น? เจ้าออกจากใต้ดินรึ? ผู้ใดดักจับเจ้า?” เขา(@NameIsNovel)ทะยานลุกขึ้นแล้วเดินออกไปยังด้านนอก พลางสื่อสารและ(@NameIsNovel)แบ่งปันความคิดกับแม่ทัพผี

“หาไม่ ข้าน้อยยังคงอยู่ใต้ดิน เมื่อครู่ ตอนที่(@NameIsNovel)เถ้าแก่ฮวานั่นจากไป ข้าน้อยรู้สึกไม่สบายใจ จึงได้(@NameIsNovel)แอบย่องตามมันไปใต้ดิน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทันใดนั้น ข้าก็ถูกพลังอันมิอาจหยั่งรู้ได้(@NameIsNovel)ดักจับระหว่า(@NameIsNovel)งทาง และ(@NameIsNovel)บัดนี้ข้าน้อยมิอาจขยับเขยื้อนได้(@NameIsNovel)เลย! โชคยังดีที่(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บอันใด” แม่ทัพผีอธิบายอย่างร้อนรน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ใบหน้าของเซินลั่วมืดทะมึนลง หรือว่า(@NameIsNovel)เถ้าแก่ฮวาผู้นั้นจะวางแผนหลบหนีจริงๆ? ปฏิกิริยาทั้งหมดที่(@NameIsNovel)มันแสดงออกมาเมื่อตอนกลางวันเมื่อเผชิญหน้ากับฉานเอ๋อร์เป็น(@NameIsNovel)เพียงการเสแสร้งแกล้งทำรึ?

เขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ แง้มบานประตู ก้าวเท้าลงบนพื้นอย่างแผ่วเบาราวกับขนนก ก่อนที่(@NameIsNovel)ร่างทั้งร่างจะพลันเลือนหายไปในเงา พุ่งทะยานออกจากสถานีพักม้าอย่างเงียบเชียบ มุ่งหน้าไปยังแดนไกล

เนื่องจากมี(@NameIsNovel)การเชื่อมต่อทางจิตวิญญาณกับแม่ทัพผี เซินลั่วจึงสามารถยืนยันตำแหน่งของมันได้(@NameIsNovel)ผ่านการสัมผัสอย่างระมัดระวัง [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ต้องการจะเปิดโปงร่องรอย ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงมิได้(@NameIsNovel)ใช้แสงหลบหนี แต่ใช้เพียงวิชาเยื้องย่างจันทราในการเดินทางเท่านั้น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] โชคดีที่(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ซึ่งแม่ทัพผีอยู่นั้นมิได้(@NameIsNovel)ไกลเกินไปนัก ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม เขา(@NameIsNovel)ก็มาถึงบริเวณใกล้เคียง

สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้เป็น(@NameIsNovel)ส่วนที่(@NameIsNovel)เงียบสงบภายในเมือง ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)ย่านที่(@NameIsNovel)อยู่อาศัยของเหล่าสามัญชนที่(@NameIsNovel)ยากจน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)เข้าใกล้โดยผลีผลาม เขา(@NameIsNovel)หยุดอยู่ห่างจากที่(@NameIsNovel)นั่นพอสมควร ซ่อนเร้นกลิ่นอายของตนเอาไว้อย่างมิดชิด แล้วจึงค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้

ผู้ที่(@NameIsNovel)สามารถดักจับแม่ทัพผีได้(@NameIsNovel)ย่อมมิใช่กองกำลังที่(@NameIsNovel)อ่อนแออย่างแน่นอน และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็มิกล้าที่(@NameIsNovel)จะประมาท

แต่น่าประหลาดใจอย่างยิ่ง ถึงแม้จะมาถึงสถานที่(@NameIsNovel)ซึ่งแม่ทัพผีอยู่ เขา(@NameIsNovel)กลับมิได้(@NameIsNovel)ค้นพบผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นเลยแม้แต่ผู้เดียว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ใช้แมลงวิญญาณเงาเพื่อสำรวจโดยรอบแล้ว ดังนั้นไม่น่าจะเกิดข้อผิดพลาดอันใดขึ้นได้(@NameIsNovel)

“ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นบนพื้นผิวโลกที่(@NameIsNovel)นี่ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)เจ้าจะมิได้(@NameIsNovel)ถูกซุ่มโจมตีนะ” เซินลั่วสื่อสารทางกระแสจิตกับแม่ทัพผี

“แต่ข้าน้อยยังคงขยับตัวมิได้(@NameIsNovel)เลย” แม่ทัพผีตอบกลับ

เซินลั่วขมวดคิ้ว เขา(@NameIsNovel)แผ่สัมผัสจิตเทวะลงไปใต้ดินเพื่อสำรวจ และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปตามคาด เขา(@NameIsNovel)สามารถรับรู้ถึงตำแหน่งของแม่ทัพผีได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ปรากฏแสงภูตสีเทาขาวส่องสว่า(@NameIsNovel)งอยู่รายรอบกายของมันในระยะเพียงสองสามฉื่อ และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะเล็ดลอดมาจากใต้ดิน

แสงภูตินี้ดูเผินๆ แล้วมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สิ่งใดผิดปกติ แต่แท้จริงแล้วมันกลับเป็น(@NameIsNovel)ข่มอำนาจของพลังปราณภูตโดยตรง ทันทีที่(@NameIsNovel)แม่ทัพผีถูกมันห่อหุ้มไว้ ร่างกายก็พลันไร้ซึ่งเรี่ยวแรงโดยสิ้นเชิง ประดุจแมลงที่(@NameIsNovel)ติดอยู่ในใยแมงมุม

“แสงภูตินี่คือสิ่งใดกัน? แล้วมันมาจากที่(@NameIsNovel)ใด?” เซินลั่วสงสัยอยู่ในใจ ขณะทุบฝ่ามือลงบนพื้นดินคราหนึ่ง

[Source: NameIsNovel] แสงสีครามพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นในผืนดินรอบกายแม่ทัพผี แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)อุ้งมือสีครามขนาดใหญ่ที่(@NameIsNovel)รังสรรค์ขึ้นจากเส้นใยน้ำสีคราม ซึ่งตะครุบเข้าใส่ร่างของแม่ทัพผี

แสงสีเทาขาวสามารถพันธนาการแม่ทัพผีได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย แต่กลับมิได้(@NameIsNovel)ส่งผลกระทบต่ออุ้งมือวารีสีครามมากนัก

ด้วยแรงกระชากอันมหาศาลของอุ้งมือยักษ์ ร่างของแม่ทัพผีก็ถูกฉีกกระชากออกจากแสงสีเทาขาวได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย

“ขอบคุณนายท่านที่(@NameIsNovel)ช่วยชีวิตข้าน้อย” แม่ทัพผีกลับมาเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)ในทันทีเมื่อหลุดพ้นจากแสงสีเทาขาวนั้น มันโผล่ขึ้นมาจากใต้ดินเพื่อแสดงความขอบคุณต่อเซินลั่ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วโบกมือ สัมผัสจิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)ติดตามแสงสีเทาขาวนั้น แผ่ขยายลึกลงไปใต้ดิน

เขา(@NameIsNovel)อยากรู้เกี่ยวกับแสงสีเทาขาวนี้อย่างยิ่ง ซึ่งสามารถกดข่มแม่ทัพผีในระดับหลอมวิญญาณได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ยี่สิบฉื่อ! [Source: NameIsNovel]

สี่สิบฉื่อ! (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) สัมผัสจิตเทวะของเซินลั่วในไม่ช้าก็แผ่ขยายไปกว่า(@NameIsNovel)หกสิบฉื่อใต้ดิน แต่ก็ยังคงสัมผัสได้(@NameIsNovel)เพียงแสงสีเทาขาวโดยมิได้(@NameIsNovel)พบแหล่งกำเนิดของมัน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ใต้ดินนั้นประกอบไปด้วยศิลาและ(@NameIsNovel)แร่ธาตุต่างๆ ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังปราณและ(@NameIsNovel)พลังธาตุผสมปนเปกันอยู่ ขัดขวางการสืบสวนด้วยสัมผัสจิตเทวะอย่างมาก

ถึงแม้จะเป็น(@NameIsNovel)ยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดเช่นเขา(@NameIsNovel) สัมผัสจิตเทวะก็สามารถหยั่งลึกลงไปได้(@NameIsNovel)เพียงหกสิบฉื่อใต้พื้นดินเท่านั้น และ(@NameIsNovel)มิอาจทะลุทะลวงต่อไปได้(@NameIsNovel)อีก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)ขมวดคิ้ว พิจารณาว่า(@NameIsNovel)จะให้จิตของตนออกจากร่างเพื่อเข้าไปสำรวจลึกลงไปใต้ดินหรือไม่ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทว่า(@NameIsNovel) จิตของเขา(@NameIsNovel)ก็เช่นเดียวกับแม่ทัพผี ล้วนเป็น(@NameIsNovel)กายาวิญญาณและ(@NameIsNovel)น่าจะถูกพันธนาการในทันทีเมื่อสัมผัสกับแสงสีเทาขาวนั้น คงจะไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดมาช่วยเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ในตอนนั้น และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เครื่องมือเช่นยันต์มุดดินที่(@NameIsNovel)สามารถขุดลงไปในพื้นดินได้(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ใช่แล้ว! ข้าลืมเหมาซุนไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร!” เซินลั่วซึ่งกำลังกลัดกลุ้มใจ พลันนึกถึงสัตว์วิญญาณของตนที่(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)อัญเชิญออกมาใช้งานเสียนาน...เหมาซุนสามารถขุดลงไปใต้ดินได้(@NameIsNovel)!

เขา(@NameIsNovel)จึงได้(@NameIsNovel)ตั้งตราผนึกขึ้นรอบกายก่อน แล้วจึงใช้อาคมอัญเชิญสัตว์วิญญาณเพื่ออัญเชิญเหมาซุนออกมาในทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“สหายเซินลั่ว ท่านต้องการสิ่งใดรึ?” เหมาซุนยังคงมิสามารถทะลวงผ่านคอขวดของจุดสูงสุดของระดับอิงปราณได้(@NameIsNovel) ตรงกันข้ามกับความหยิ่งผยองในอดีต บัดนี้มันกลับมองเซินลั่วซึ่งได้(@NameIsNovel)บรรลุถึงระดับก่อกำเนิดแล้วด้วยความเคารพอย่างยิ่ง

“ข้าต้องลงไปใต้ดินลึกหกสิบฉื่อ เจ้ามี(@NameIsNovel)วิธีพาข้าลงไปที่(@NameIsNovel)นั่นได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เซินลั่วเอ่ยถาม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “ใต้ดินหกสิบฉื่อรึ? ไม่น่าจะมี(@NameIsNovel)ปัญหาอันใด อย่างที่(@NameIsNovel)ท่านทราบ ข้ามิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังเทวะอย่างยันต์มุดดินที่(@NameIsNovel)จะสามารถมองดินว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)อยู่จริงได้(@NameIsNovel)

ข้าเพียงแค่มี(@NameIsNovel)โครงสร้างร่างกายที่(@NameIsNovel)ปรับตัวเข้ากับการขุดและ(@NameIsNovel)การเจาะได้(@NameIsNovel)ดีกว่า(@NameIsNovel) ซึ่งอาจจะก่อให้เกิดอันตรายได้(@NameIsNovel)หากท่านเดินทางไปกับข้า” เหมาซุนกล่าวหลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่หนึ่ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อ่านตอนต่อไปฟรี

“ไม่มี(@NameIsNovel)ปัญหา ข้าจะรับประกันความปลอดภัยของข้าเอง” เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)กังวล

“เช่นนั้นก็ได้(@NameIsNovel)” เหมาซุนพยักหน้า ร่างกายอันยาวเหยียดของมันบิดเบี้ยว แล้วมุดลงไปในดินนอกพื้นที่(@NameIsNovel)ของแสงสีเทาขาว ขุดหลุมดำทะมึนหนาเท่าถังน้ำได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว

หางของเหมาซุนพันรอบร่างของเซินลั่ว ดึงเขา(@NameIsNovel)ลงไปใต้ดินอย่างแผ่วเบา

เซินลั่วใช้เคล็ดวิชาขับธาราเพื่อปกป้องร่างกายทั้งหมด ป้องกันดินที่(@NameIsNovel)ร่วงหล่นลงมาเป็น(@NameIsNovel)ระยะๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อเห็นดังนั้น แม่ทัพผีก็รีบตามลงไปในทันที

ความสามารถในการขุดของเหมาซุนนั้นยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้ามันก็ดำดิ่งลงไปกว่า(@NameIsNovel)ยี่สิบฉื่อแล้ว

เซินลั่วแผ่สัมผัสจิตเทวะออกไปอีกครั้ง สำรวจไปยังแหล่งกำเนิดของแสงสีเทาขาวด้านข้าง และ(@NameIsNovel)ยังคงมิได้(@NameIsNovel)พบจุดสิ้นสุดของมัน [Source: NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel) ณ จุดนี้ แสงสีเทาขาวได้(@NameIsNovel)ควบแน่นลงอย่างมาก บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)กำลังเข้าใกล้จุดสิ้นสุดแล้ว

[Source: NameIsNovel] เหมาซุนยังคงขุดต่อไปอย่างไม่ลดละ และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็ดำดิ่งลงไปอีกหลายสิบฉื่อ

เซินลั่วกำลังค้นหาแสงสีเทาขาวด้วยสัมผัสจิตเทวะอย่างต่อเนื่อง และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดเขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)พบแหล่งกำเนิดของมัน แหล่งกำเนิดนั้นค่อนข้างน่าประหลาดใจ มันหาใช่สิ่งใดอื่นไกล แต่กลับเป็น(@NameIsNovel)กระจกสีเทาขาวที่(@NameIsNovel)ผุพังบานหนึ่ง

ลำแสงสีเทาขาวเปล่งประกายออกมาจากพื้นผิวของกระจก แผ่ขยายไปยังผืนดินเบื้องบนและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ ขยายตัวออกไป จนในที่(@NameIsNovel)สุดก็ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เสาแสงสีเทาขาวอันน่าสะพรึงกลัว [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เหลือเพียงครึ่งหนึ่งของพื้นผิวกระจกเท่านั้นที่(@NameIsNovel)ยังคงสภาพเดิม มันเต็มไปด้วยรอยแตกร้าวและ(@NameIsNovel)ถูกปกคลุมไปด้วยดิน บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)มันได้(@NameIsNovel)ถูกฝังอยู่ใต้ดินแห่งนี้มานานมากแล้ว

[Source: NameIsNovel] ----------