ตอนที่ 691 : อดีตชาติและปัจจุบัน

เมื่อเห็นดังนั้น ไป๋เสี่ยวเถียนก็ประสานอินอาคมอันแปลกประหลาดด้วยมือข้างเดียวแล้วเปล่งเสียง “โอม” อันทุ้มต่ำออกมา

ระลอกคลื่นแสงสีทองพลันแผ่ออกมาจากร่างของเขา(@NameIsNovel)ทันที ประกายแสงสีทองพร่าเลือนก่อตัวขึ้นรอบกาย กลายเป็น(@NameIsNovel)ปราการแสงรูปทรงระฆังที่(@NameIsNovel)ปกป้องร่างกายทั้งหมดเอาไว้

คมหญ้าสีเขียวนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าปะทะกับระฆังทองคำ ส่งเสียงดังกังวานกึกก้อง ทว่า(@NameIsNovel)กลับมิอาจทำลายมันลงได้(@NameIsNovel)

ณ อีกฟากหนึ่ง เซินลั่วคำรามลั่น ทะยานร่างขึ้นเบื้องบนอย่างกะทันหันราวกับกำลังเหยียบอยู่บนเมฆาทราย ลอยสูงขึ้นไปกลางอากาศ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ผสมผสานทรายสีเหลืองเข้ากับน้ำ แล้วจึงควบคุมน้ำเพื่อเคลื่อนย้ายทราย ช่างเป็น(@NameIsNovel)วิธีการที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประสิทธิภาพยิ่ง ฉลาดหลักแหลมโดยแท้...”

[Source: NameIsNovel] “เคล็ดวิชาปกป้องกายาวชิระของอารามหัวเซิง...ไม่เลวเลย...”

ในขณะนั้นเอง พลันมี(@NameIsNovel)เสียงหนึ่งดังก้องมาจากอีกฟากหนึ่ง ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)การประเมิน ชมเชยผลงานของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียน

เซินลั่วร่อนลงสู่พื้น และ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนก็ร่อนลงมาข้างๆ ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กัน เมื่อมองไปรอบๆ อีกครั้ง

สภาพแวดล้อมโดยรอบมิใช่พื้นที่(@NameIsNovel)ชุ่มน้ำอันเขียวขจีหรือทะเลทรายสีเหลืองอีกต่อไป แต่กลับเป็น(@NameIsNovel)แหล่งพฤกษาที่(@NameIsNovel)ดูธรรมดาๆ แห่งหนึ่ง

มี(@NameIsNovel)กลุ่มพุ่มไม้ขึ้นอยู่บนพื้นดิน เติบโตอย่างค่อนข้างไร้ระเบียบ มี(@NameIsNovel)หย่อมที่(@NameIsNovel)ขาดหายไปเป็น(@NameIsNovel)หย่อมๆ ดูราวกับถูกสุนัขแทะเล็ม มี(@NameIsNovel)ลำธารสายเล็กๆ คดเคี้ยวไหลผ่านตรงกลาง

นกสีดำประหลาดที่(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ได้(@NameIsNovel)เกาะอยู่บนหุ่นไม้ มิได้(@NameIsNovel)ถูกสร้างขึ้นจากอาคมมายาแต่อย่างใด มันกระพือปีกแล้วบินผ่านเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนไป ร่อนลงบนไหล่ของร่างลึกลับร่างหนึ่งตรงข้ามพวกเขา(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เหตุใดจึงเป็น(@NameIsNovel)ท่าน?” เซินลั่วอุทานขึ้นเมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นร่างนั้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ยืนอยู่ตรงข้ามคือชายผู้หนึ่งในอาภรณ์ยาวสีเทา ร่างกายทั้งหมดอ้วนท้วนจนลักษณะใบหน้าดูแออัดไปหมด มี(@NameIsNovel)หนวดสองเส้นห้อยอยู่เหนือริมฝีปาก คล้ายกับหนูตัวใหญ่...เขา(@NameIsNovel)คือเถ้าแก่ฮวานั่นเอง [Source: NameIsNovel]

“สหายทั้งสองท่านวางแผนจะทำลายที่(@NameIsNovel)ซ่อนของข้าด้วยการเล่นสนุกของท่านรึ?” เถ้าแก่ฮวาแย้มยิ้มบนใบหน้า พลางปัดนกออกจากไหล่แล้วเอ่ยถามขณะที่(@NameIsNovel)มองไปยังชายหนุ่มทั้งสอง

“เถ้าแก่ฮวา ท่านหมายความว่า(@NameIsNovel)อย่างไร?” เซินลั่วชี้ไปยังก้อนศิลาสีดำเบื้องหลังเขา(@NameIsNovel)แล้วเอ่ยถาม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ข้างก้อนศิลาเหล่านั้น ปรากฏทางเข้าถ้ำสีดำทะมึนสูงเท่าคนผู้หนึ่งให้เห็นอย่างเด่นชัด

ไป๋เสี่ยวเถียนเองก็เข้าใกล้เซินลั่วเช่นกัน มือข้างหนึ่งซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ นิ้วมือกำสัญลักษณ์ไม้ท้อโบราณไว้แน่น ดวงตาทั้งคู่เต็มไปด้วยร่องรอยของการระแวดระวัง

“พอแล้ว ปฏิกิริยาของพวกท่านแสดงให้ข้าเห็นแล้วว่า(@NameIsNovel)พวกท่านห่วงใยร่างกลับชาติมาเกิดของจินฉานจื่ออย่างแท้จริง ตามข้าเข้ามาข้างในเถิด พวกเขา(@NameIsNovel)อยู่ในนั้น” เมื่อเห็นดังนั้น เถ้าแก่ฮวาก็แย้มยิ้มแล้วกวักมือเรียกชายหนุ่มทั้งสอง

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ทั้งเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนกลับมิได้(@NameIsNovel)ขยับเขยื้อน และ(@NameIsNovel)ความระแวดระวังของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ขณะที่(@NameIsNovel)เสียงของเขา(@NameIsNovel)ยังมิทันจะจางหายไป เสียงฝีเท้าที่(@NameIsNovel)รวดเร็วก็ดังก้องมาจากในถ้ำ และ(@NameIsNovel)ร่างของฉานเอ๋อร์ก็ปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)ทางเข้าถ้ำ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)จำเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนได้(@NameIsNovel) ก็ร้องเรียกชื่อพวกเขา(@NameIsNovel) แล้วรีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)หาได้(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บอันใดไม่ เซินลั่วซึ่งหัวใจแขวนอยู่บนเส้นด้าย ก็พลันผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ก็อดมิได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะเอ่ยถามว่า(@NameIsNovel) “เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

“ข้าเองก็มิแน่ใจเช่นกัน เมื่อครู่ในเมือง ข้าถูกพายุทรายพัดพามาพร้อมกับฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่และ(@NameIsNovel)ถูกนำมายังที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ เมื่อข้าลืมตาขึ้น ก็ได้(@NameIsNovel)เห็นเถ้าแก่ฮวาผู้นี้” ฉานเอ๋อร์ตอบอ่านตอนต่อไปฟรี

“แล้วฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ เล่า?” เซินลั่วรีบเอ่ยถาม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เขา(@NameIsNovel)หมดสติไปเมื่อครั้งที่(@NameIsNovel)ถูกพายุทรายพัดเข้ามา และ(@NameIsNovel)บัดนี้เขา(@NameIsNovel)ก็กำลังนอนอยู่บนเตียงศิลาในถ้ำ มิต้องกังวล ข้ามิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เจตนาร้ายต่อพวกเขา(@NameIsNovel) อันที่(@NameIsNovel)จริง ฉานเอ๋อร์กับข้าเคยได้(@NameIsNovel)พบพานกันมาก่อน” เถ้าแก่ฮวาตอบ

“เคยพบกันมาก่อนรึ? ท่านรู้จักชาติก่อนของฉานเอ๋อร์...ปรมาจารย์เสวียนจั้งรึ?” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยถามอย่างสงสัย

“จะว่า(@NameIsNovel)ให้ถูกก็คือ ข้ารู้จักทุกชาติก่อนของฉานเอ๋อร์ เพราะจั๊กจั่นทองคำกับข้านั้นเป็น(@NameIsNovel)คนรู้จักเก่าแก่กัน” เถ้าแก่ฮวากล่าว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ท่านเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์พุทธะแห่งเขา(@NameIsNovel)หลิงซานหรือเป็น(@NameIsNovel)เซียนสวรรค์กันแน่?” เซินลั่วเอ่ยถามอย่างลังเลหลังจากผ่านไปชั่วครู่หนึ่ง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เถ้าแก่ฮวาก็ลังเลอยู่ชั่วครู่หนึ่ง ก่อนที่(@NameIsNovel)รูปร่างของมันจะพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันและ(@NameIsNovel)ถูกห้อมล้อมไว้ด้วยม่านหมอกหนาทึบ มันขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็วจนใหญ่โตเท่ากับช้างเผือก

ทว่า(@NameIsNovel) ขนของมันกลับสว่า(@NameIsNovel)งไสว คล้ายกับหนูยักษ์ มี(@NameIsNovel)หางยาวลากพื้น และ(@NameIsNovel)ปกคลุมไปด้วยลวดลาย...เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)มันคือพังพอนดอกไม้นั่นเอง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นการเปลี่ยนแปลงของมัน ฉานเอ๋อร์ก็ตกใจกับขนาดอันมหึมาและ(@NameIsNovel)ถอยกลับไปหลบอยู่เบื้องหลังเซินลั่ว

พังพอนดอกไม้เห็นเขา(@NameIsNovel)พยายามจะหนี และ(@NameIsNovel)ม่านหมอกหนาทึบรอบกายก็พลันสลายไป ร่างกายหดกลับอย่างรวดเร็ว กลับคืนสู่ร่างมนุษย์อีกครั้ง

“ข้าเดิมทีเป็น(@NameIsNovel)สัตว์เลี้ยงพังพอนดอกไม้สีม่วงทอง เป็น(@NameIsNovel)ของหนึ่งในสี่ท้าวจตุโลกบาลแห่งราชสำนักสวรรค์...โม่หลีโส่ว [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ข้าได้(@NameIsNovel)ประจำการอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่มาประมาณร้อยปีแล้ว เพื่อรอคอยการกลับชาติมาเกิดของจินฉาน” พังพอนดอกไม้เอ่ยขึ้น สายตาจับจ้องไปที่(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์

“ร้อยปีก่อน...นั่นมิใช่ช่วงเวลาที่(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เสวียนจั้งได้(@NameIsNovel)จากเจดีย์ห่านป่าใหญ่และ(@NameIsNovel)นครฉางอันไปอย่างกะทันหันรึ?

ในที่(@NameIsNovel)สุดท่านก็ได้(@NameIsNovel)มรณภาพลงในดินแดนตะวันตกแห่งนี้...มันเกี่ยวข้องกับท่านหรือไม่?” เซินลั่วเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น สีหน้าสำนึกผิดก็ฉายวาบขึ้นบนใบหน้าของพังพอนดอกไม้

“เหตุการณ์นี้...เกี่ยวข้องกับข้าจริงๆ” พังพอนดอกไม้ตอบหลังจากเงียบไปชั่วครู่หนึ่ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เกิดอะไรขึ้นในตอนนั้นกันแน่?” ฉานเอ๋อร์เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ก็เอ่ยถามขึ้นทันที

“ในสมัยนั้น ข้าและ(@NameIsNovel)นายท่าน พร้อมกับท้าวจตุโลกบาลองค์อื่นๆ ได้(@NameIsNovel)พิทักษ์สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้...” พังพอนดอกไม้แสดงสีหน้าที่(@NameIsNovel)ลำบากใจ ลังเลอยู่เป็น(@NameIsNovel)เวลานานก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องราวของตนในที่(@NameIsNovel)สุด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในการบรรยายอันยาวนาน ความจริงของสิ่งที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อนก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ

ปรากฏว่า(@NameIsNovel)พังพอนดอกไม้ได้(@NameIsNovel)ติดตามนายท่านของตน โม่หลีโส่ว และ(@NameIsNovel)ท้าวจตุโลกบาลอีกสามองค์ไปพิทักษ์สถานที่(@NameIsNovel)ซึ่งในตอนนั้นรู้จักกันในนาม “ภูเขา(@NameIsNovel)ผนึกเถ้า”

พวกเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)หน้าที่(@NameIsNovel)รับผิดชอบในการพิทักษ์ผนึกที่(@NameIsNovel)สำคัญยิ่งแห่งหนึ่งที่(@NameIsNovel)นั่น

ใต้ผนึกนี้เป็น(@NameIsNovel)ทางผ่านที่(@NameIsNovel)นำไปสู่ดินแดนปฐพี เชื่อมโยงดินแดนมนุษย์และ(@NameIsNovel)ดินแดนปฐพีเข้าด้วยกัน

เผ่าพันธุ์อสูรต้องการจะเปิดทางผ่านนี้มาโดยตลอด และ(@NameIsNovel)เข้าร่วมดินแดนมนุษย์กับดินแดนปฐพีเพื่อเตรียมการสำหรับการเสด็จลงมาของฉือโย่ว

พวกมันโลภในสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้มาเป็น(@NameIsNovel)เวลานาน ทว่า(@NameIsNovel) ค่ายกลผนึกก็อ่อนแอลงตามกาลเวลาและ(@NameIsNovel)จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องได้(@NameIsNovel)รับการเสริมความแข็งแกร่งเป็น(@NameIsNovel)ระยะๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เหตุผลที่(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เสวียนจั้งได้(@NameIsNovel)จากนครฉางอันไปอย่างกะทันหันในสมัยนั้นก็คือ ผนึกที่(@NameIsNovel)นี่กำลังอ่อนแอลงอย่างรวดเร็ว

เขา(@NameIsNovel)ถูกส่งมายังภูเขา(@NameIsNovel)ผนึกเถ้าเป็น(@NameIsNovel)การชั่วคราว พร้อมกับแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำเพื่อช่วยท้าวจตุโลกบาลทั้งสี่เสริมความแข็งแกร่งของผนึก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทว่า(@NameIsNovel) ข่าวการอ่อนแอของผนึกได้(@NameIsNovel)รั่วไหลออกไป เผ่าพันธุ์อสูร นำโดยจอมราชันย์เก้าหมิง ได้(@NameIsNovel)เปิดการโจมตีอย่างกะทันหันที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผนึกเถ้าและ(@NameIsNovel)ต่อสู้กับท้าวจตุโลกบาลทั้งสี่และ(@NameIsNovel)ทหารสวรรค์ที่(@NameIsNovel)ประจำการอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น

“ข้ายังคงจำภาพอันนองเลือดของการต่อสู้ในวันนั้นได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน...นายท่านของข้าได้(@NameIsNovel)ขอให้ข้าปกป้องจินฉานจื่อพร้อมกับคนบางส่วน พวกเราได้(@NameIsNovel)เข้าต่อสู้กับเหล่าลูกน้องของเก้าหมิงที่(@NameIsNovel)แอบลอบเข้ามา

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แต่กลับมี(@NameIsNovel)ผู้ทรยศในหมู่ทหารสวรรค์ นำไปสู่การสังหารหมู่ผู้พิทักษ์ของเรา และ(@NameIsNovel)ในท้ายที่(@NameIsNovel)สุด มี(@NameIsNovel)เพียงข้าเท่านั้นที่(@NameIsNovel)รอดชีวิตมาได้(@NameIsNovel)...” พังพอนดอกไม้หยุดพูด ใบหน้าที่(@NameIsNovel)อวบอ้วนของมันกระตุกเล็กน้อย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “แล้วเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น?” ไป๋เสี่ยวเถียนสอบถามเพิ่มเติม

------------