ตอนที่ 690 : พระน้อย

“บัดนี้ข้ามิมี(@NameIsNovel)เวลามาฟังวาจาเหลวไหลของเจ้าแล้ว หากยังดึงดันเช่นนี้อีก ข้าจะโยนเจ้าลงไป...” ไป๋เสี่ยวเถียนข่มขู่ชายบ้าในใจอย่างร้อนรน คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ขมวดมุ่นเข้าหากัน

ด้วยเหตุนี้ เขา(@NameIsNovel)จึงเร่งเร้าอาคมขับเคลื่อนเรือเหาะ มุ่งตรงไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วกำลังวางแผนที่(@NameIsNovel)จะบินไปยังทิศตะวันออกเฉียงเหนือ แต่พลันได้(@NameIsNovel)ยินเสียงร้องตกใจดังขึ้นเสียก่อน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อหันไปมอง ก็พบว่า(@NameIsNovel)ชายบ้าได้(@NameIsNovel)กระโจนลงจากเรือเหาะของไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)กำลังร่วงดิ่งลงสู่พื้นดินเบื้องล่าง

เขา(@NameIsNovel)พลันควบคุมกระบี่บินให้ทะยานออกไปราวกับสายฟ้าแลบ ฉวัดเฉวียนเข้าช้อนร่างของชายบ้าไว้ได้(@NameIsNovel)ทันท่วงทีก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะร่วงกระแทกพื้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เจ้า...เจ้าวิปลาสไปแล้วจริงๆ รึ?” ไป๋เสี่ยวเถียนตามมาในชั่วครู่ต่อมา ทันพวกเขา(@NameIsNovel)พอดี

หลังจากสบถจบ เขา(@NameIsNovel)ก็ตระหนักว่า(@NameIsNovel)เพิ่งจะด่าทอไปโดยเปล่าประโยชน์ และ(@NameIsNovel)รู้สึกทั้งโกรธทั้งรำคาญใจ

“เขา(@NameIsNovel)มุ่งมั่นที่(@NameIsNovel)จะไปทางทิศตะวันตกถึงเพียงนี้ บางทีอาจจะมี(@NameIsNovel)บางสิ่งบางอย่างอยู่ทางทิศตะวันตกจริงๆ ก็เป็น(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)?” เซินลั่วเอ่ยขึ้นอย่างลังเล (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ข้างใต้นี้คือที่(@NameIsNovel)ใดกัน?” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยถาม

เซินลั่วชะงักไป และ(@NameIsNovel)กำลังจะเอ่ยปาก แต่พลันรู้สึกถึงบางสิ่งผิดปกติใต้ฝ่าเท้า จึงรีบกดเท้าลงไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ด้วยแรงกดนั้น เม็ดทรายสีเหลืองข้างเท้าก็พลันไหลลงสู่เบื้องล่าง เผยให้เห็นชั้นศิลาสีดำทะมึนอันแข็งแกร่ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วทอดสายตาไปยังทิศตะวันตก พบว่า(@NameIsNovel)สันศิลาสีดำใต้ฝ่าเท้าทอดตัวยาวไปไกลจนสุดลูกหูลูกตา ถูกปกคลุมไว้ด้วยเนินทรายสีเหลืองที่(@NameIsNovel)คดเคี้ยวไปมา ซึ่งยากที่(@NameIsNovel)จะตรวจพบได้(@NameIsNovel)หากมิได้(@NameIsNovel)มองอย่างใกล้ชิด

“ไปดูทางนั้นกันเถอะ” เซินลั่วกล่าว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ตกลง” ไป๋เสี่ยวเถียนพยักหน้าเห็นด้วยและ(@NameIsNovel)ตามเซินลั่วไปยังทิศตะวันตกอย่างเร่งร้อน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ชายบ้าถูกทิ้งไว้ข้างหลัง แต่เพียงชั่วครู่ต่อมา มันก็วิ่งตามขึ้นมาอีกครั้ง พลางหัวเราะอย่างร่าเริง

กลุ่มคนวิ่งไปหลายสิบฉื่อจนถึงปลายสุดของ “สันเขา(@NameIsNovel)” ศิลานี้ พลันปรากฏเป็น(@NameIsNovel)แอ่งกว้างขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหลายร้อยฉื่อเบื้องหน้า

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ภายในนั้น แตกต่างจากทัศนียภาพภายนอกโดยสิ้นเชิง มันคือพื้นที่(@NameIsNovel)ชุ่มน้ำอันเขียวขจี

ใจกลางของพื้นที่(@NameIsNovel)ชุ่มน้ำมี(@NameIsNovel)บ่อน้ำพุขนาดพอเหมาะในรูปทรงของพระจันทร์เสี้ยว สะท้อนเงาของหมู่เมฆบนท้องฟ้าราวกับแผ่นกระจกใส

ณ อีกฟากหนึ่งของพื้นที่(@NameIsNovel)ชุ่มน้ำ เนินทรายสูงตระหง่านตั้งตระหง่านอยู่ ใจกลางของมันเผยให้เห็นแผ่นศิลาสีดำสูงประมาณสิบฉื่อ ซึ่งครึ่งหนึ่งถูกเนินทรายปกคลุมไว้ ดูแปลกแยกยิ่งนัก

[Source: NameIsNovel] “ภาพมายา...” ความกังวลผุดขึ้นในใจของเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)กระตือรือร้นที่(@NameIsNovel)จะก้าวเข้าไปในบริเวณนี้ แต่กลับตรวจสอบทัศนียภาพเบื้องหน้าอย่างระมัดระวังด้วยสายตาที่(@NameIsNovel)เพ่งสมาธิ ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยพลังสายตาของเขา(@NameIsNovel) ก็มิได้(@NameIsNovel)สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติอันใดหลังจากผ่านไปชั่วครู่หนึ่ง

ในทางกลับกัน ไป๋เสี่ยวเถียนก็มิได้(@NameIsNovel)พบสิ่งใดที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาดเช่นกัน แต่เมื่อมองดูแอ่งสีเขียวชอุ่มนี้ เขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงรู้สึกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางอย่างไม่ถูกต้อง

หลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็ล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อและ(@NameIsNovel)ค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะดึงรูปแกะสลักไม้ขนาดเท่าฝ่ามือออกมา หุ่นไม้เล็กๆ นี้มี(@NameIsNovel)ศีรษะกลมเกลี้ยง ลักษณะใบหน้าไม่ชัดเจน และ(@NameIsNovel)สวมจีวรพระที่(@NameIsNovel)เย็บขึ้นอย่างหยาบๆ ดูคล้ายกับพระน้อยที่(@NameIsNovel)ทำจากไม้

ไป๋เสี่ยวเถียนหยิบยันต์แผ่นหนึ่งออกมาแล้วแปะไว้ที่(@NameIsNovel)หลังของรูปแกะสลักไม้ ประสานมันไว้ในฝ่ามือแล้วเอนหน้าผากพิงกับมัน หลังจากสวดมนต์อยู่สองสามบท ก็โยนหุ่นไม้ไปเบื้องหน้า [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

กลางอากาศ ยันต์พลันลุกไหม้อย่างรุนแรง ปลดปล่อยควันหนาทึบออกมา จากม่านหมอกที่(@NameIsNovel)พร่าเลือน ปรากฏร่างสูงเกือบสี่ฉื่อในอาภรณ์สีเทาร่อนลงมา ในรูปของพระน้อย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อพระน้อยลงสู่พื้น มันก็บิดศีรษะเพื่อเหลือบมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ด้วยใบหน้าที่(@NameIsNovel)ไร้ความรู้สึก แล้วจึงก้าวไปเบื้องหน้า เดินไปยังพื้นที่(@NameIsNovel)ชุ่มน้ำใต้เนินทราย

เซินลั่วสังเกตว่า(@NameIsNovel)การเคลื่อนไหวของพระน้อยนั้นแปลกประหลาดอย่างยิ่ง มันแกว่งมือซ้ายพร้อมกับเท้าซ้าย และ(@NameIsNovel)มือขวาพร้อมกับเท้าขวา ทำให้เกิดภาพที่(@NameIsNovel)ดูขัดแย้งกันอย่างน่าขบขัน [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังจะเอ่ยเตือนไป๋เสี่ยวเถียน ก็พบว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายซึ่งนิ้วมือกำลังประสานอินอาคมและ(@NameIsNovel)ดวงตาปิดแน่น ดูเหมือนจะกำลังจดจ่ออยู่กับการควบคุมการเคลื่อนไหวของ “พระน้อย”

ในขณะนั้นเอง พระน้อยก็พลันสะดุดล้มแล้วตีลังกาไปเบื้องหน้าลงสู่เนินทราย ดิ่งลงไปยังขอบของพื้นที่(@NameIsNovel)ชุ่มน้ำ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) พระน้อยพยายามลุกขึ้นจากพื้นที่(@NameIsNovel)ชุ่มน้ำ อาภรณ์เปียกโชกไปด้วยน้ำ หลังจากก้าวไปเบื้องหน้าได้(@NameIsNovel)สองสามก้าว ก็ดูเหมือนจะติดอยู่ในโคลนเลน แทบจะมิอาจเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)อีก

ถึงตอนนี้ ไป๋เสี่ยวเถียนจึงได้(@NameIsNovel)คลายอินอาคมแล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้น พร้อมกันนั้น พระน้อยในพื้นที่(@NameIsNovel)ชุ่มน้ำก็สูญสิ้นพลังวิญญาณทั้งหมดอย่างรวดเร็ว หดตัวลงอย่างรวดเร็วจนมี(@NameIsNovel)ขนาดเท่าฝ่ามือดังเดิม [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

“ข้าได้(@NameIsNovel)ใช้ร่างแทนเพื่อตรวจสอบดูแล้ว พื้นที่(@NameIsNovel)ชุ่มน้ำเบื้องล่างดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)ของจริง มิใช่ภาพมายา” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขณะที่(@NameIsNovel)กำลังเอ่ยอยู่นั้น นกสีดำตัวหนึ่งก็ค่อยๆ ร่อนลงมาจากท้องฟ้าแล้วลงเกาะบนไหล่ของหุ่นพระไม้ จิกศีรษะล้านของมันด้วยจะงอยปาก

“ในเมื่อมิใช่ภาพมายา พวกเราก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงพยายามข้ามมันไปเท่านั้น” เซินลั่วครุ่นคิดพลางขมวดคิ้ว

ว่า(@NameIsNovel)แล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ประสานอินอาคมแล้วโบกมือในอากาศทันที ในชั่วพริบตาเดียว ก็บังเกิดเสียงสาดซัดดังลั่นมาจากทะเลสาบพระจันทร์เสี้ยวใจกลางพื้นที่(@NameIsNovel)ชุ่มน้ำ คลื่นน้ำใสในทะเลสาบนับไม่ถ้วนเริ่มปั่นป่วนอย่างรุนแรง

เสียง “ฟู่!” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

มังกรวารีหนาเท่าโอ่งน้ำโผล่เศียรออกมาจากทะเลสาบ ก่อนจะยืดกายมายังเบื้องหน้าเซินลั่ว

เซินลั่วทะยานร่างขึ้นแล้วลงจอดบนยอดเศียรของมังกร ควบคุมมังกรวารีให้เคลื่อนที่(@NameIsNovel)ข้ามพื้นที่(@NameIsNovel)ชุ่มน้ำ พาเขา(@NameIsNovel)ไปยังอีกฟากหนึ่งของทะเลสาบ

ทันทีที่(@NameIsNovel)ร่างกายอยู่เหนือทะเลสาบโดยตรง เสียงคำรามก็ดังขึ้นจากเบื้องล่าง เซินลั่วรีบมองลงไปและ(@NameIsNovel)เห็นคลื่นน้ำในทะเลสาบเบื้องล่างพวยพุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ดูเหมือนกำลังจะกลืนกินเขา(@NameIsNovel)เข้าไปทั้งเป็น(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)คมกริบขึ้น ถีบเท้าผลักหลังมังกรอย่างแรง แล้วทะยานร่างขึ้นไปในอากาศ หลบหลีกคลื่นที่(@NameIsNovel)ปะทุขึ้นมาได้(@NameIsNovel)อย่างชำนาญ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)เท้าของเขา(@NameIsNovel)สัมผัสกับเศียรของมังกรวารีอีกครั้ง เศียรของมังกรก็พลันจมวูบลง เผยให้เห็นกระแสน้ำวนที่(@NameIsNovel)ดูดข้อเท้าของเขา(@NameIsNovel)เข้าไป พลังแห่งการประหารอันทรงพลังพลันล็อกเข้าที่(@NameIsNovel)น่องของเขา(@NameIsNovel)ทันที

ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังประหลาดใจ ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็พลันแปรเปลี่ยนไปอีกครั้ง บัดนี้มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของพื้นที่(@NameIsNovel)ชุ่มน้ำหรือทุ่งหญ้าอยู่รายรอบ

มี(@NameIsNovel)เพียงผืนทรายสีเหลืองที่(@NameIsNovel)ทอดยาวไปจนสุดขอบฟ้าเท่านั้น หุ่นไม้จากก่อนหน้านี้กำลังยืนอยู่ไม่ไกลจากเขา(@NameIsNovel)ในผืนทราย และ(@NameIsNovel)น่องของมันก็ถูกฝังอยู่ในกระแสวนทราย กำลังจมลงไปอย่างต่อเนื่อง

“เซินลั่ว เกิดอะไรขึ้น?” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยถาม

ในสายตาของเขา(@NameIsNovel) มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สิ่งใดเปลี่ยนแปลง เซินลั่วยังคงยืนอยู่บนยอดเศียรของมังกรวารี ณ อีกฟากหนึ่งของทะเลสาบ โดยมิได้(@NameIsNovel)ขยับเขยื้อน

“อย่าเข้ามา!” เซินลั่วตะโกนเตือนแล้วเริ่มสวดคาถาอีกบทหนึ่งในทันที เขา(@NameIsNovel)ตบลงบนพื้นทรายข้างเท้าอย่างรวดเร็ว สร้างไอน้ำขึ้นในฝ่ามือ ซึ่งแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลูกศรน้ำพุ่งเข้าไปในผืนทรายรอบเท้าของเขา(@NameIsNovel)

พลังทะลุทะลวงของลูกศรน้ำนั้นมิใช่น้อย แต่เมื่อพวกมันปะทะเข้ากับทรายที่(@NameIsNovel)กำลังไหลอยู่ ถึงแม้จะสามารถทะลุทะลวงเข้าไปได้(@NameIsNovel) แต่ก็มิอาจหยุดยั้งทรายมิให้จมลงได้(@NameIsNovel)

ร่างกายครึ่งหนึ่งของเซินลั่วถูกฝังอยู่ในเนินทรายแล้ว

ไป๋เสี่ยวเถียนก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางอย่างผิดปกติ แต่เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)รีบร้อนเข้าไปในทันที แต่กลับเดินอ้อมไปยังอีกฟากหนึ่งของแอ่งแล้วทะยานร่างขึ้น บินไปยังตำแหน่งของเซินลั่ว

ทว่า(@NameIsNovel) ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ทะยานขึ้นไปในอากาศ คมหญ้าบนพื้นพลันตั้งชันขึ้น พุ่งทะยานออกมาประดุจคมดาบบินนับพันนับหมื่นเล่ม โถมเข้าใส่ไป๋เสี่ยวเถียนราวกับพายุคลั่ง

----------

ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา