หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 703
ตอนที่ 703 : ล่อลวงศัตรู
ตอนที่ 703
หลินต๋าประสานมือทั้งสองข้างทำท่ากดเสมือนจริงอยู่เบื้องหน้า พลางพ่นลมหายใจออกมาแผ่วเบา
เขา(@NameIsNovel)สามารถทนทานต่อทัณฑ์อัสนีสายที่(@NameIsNovel)สองได้(@NameIsNovel)อย่างปลอดภัย
เมื่อมองลงไป ก็ได้(@NameIsNovel)เห็นว่า(@NameIsNovel)เหล่าผู้พิทักษ์ธรรมที่(@NameIsNovel)พระสงฆ์แห่งดินแดนตะวันตกนำมาด้วยนั้นได้(@NameIsNovel)ถูกสังหารหมู่ไปจนหมดสิ้น และ(@NameIsNovel)เหล่าลูกน้องของเขา(@NameIsNovel)เองก็ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บล้มตายลงอย่างหนัก
บัดนี้...รวมถึงเป่าซานและ(@NameIsNovel)หลงถาน...เหลือเพียงเจ็ดคนเท่านั้น
ในหมู่พวกเขา(@NameIsNovel) สามคนกำลังไล่ตามผู้พิทักษ์ธรรมที่(@NameIsNovel)ยังหลงเหลืออยู่ เป่าซานและ(@NameIsNovel)อีกคนหนึ่งกำลังร่วมมือกันต่อสู้กับไป๋เสี่ยวเถียน แม่ทัพผีจ้าวเฟยจีก็ได้(@NameIsNovel)รั้งตัวไว้อีกคนหนึ่ง เหลือเพียงหลงถานเท่านั้นที่(@NameIsNovel)ต่อสู้กับเซินลั่วเพียงลำพัง
หลงถานเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์คนแรกที่(@NameIsNovel)หลินต๋าได้(@NameIsNovel)รับเข้ามา หลังจากที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ถูกนักบุญคนปัจจุบันของแท่นบูชาหลอมกายาทรยศและ(@NameIsNovel)ต้องหลบหนีมายังดินแดนตะวันตก
เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ทุ่มเทความพยายามและ(@NameIsNovel)พลังงานอย่างสุดความสามารถในการบ่มเพาะมัน ดังนั้น มันจึงเหนือกว่า(@NameIsNovel)คนที่(@NameIsNovel)เหลือในด้านความแข็งแกร่ง
เซินลั่วอาศัยการป้องกันของกระจกแปดแขวน โจมตีอย่างต่อเนื่องด้วยตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกร ถึงแม้หลงถานจะดูเหมือนกำลังถอยร่นอย่างต่อเนื่อง ก็ดูเหมือนจะถูกเขา(@NameIsNovel)กดดันอยู่
ทว่า(@NameIsNovel) เซินลั่วกลับรู้ดีอยู่ในใจ...ฝ่ายตรงข้ามเพียงแค่กำลังทำความคุ้นเคยกับวิธีการโจมตีของเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ยังมิได้(@NameIsNovel)ปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา
หลังจากต่อสู้กันไปได้(@NameIsNovel)ประมาณสิบรอบ หลงถานก็พลันแย้มยิ้มแล้วกล่าวกับเซินลั่วว่า(@NameIsNovel) “ใต้เท้า ข้าได้(@NameIsNovel)เห็นเคล็ดวิชาของท่านเพียงพอแล้ว หากมิมี(@NameIsNovel)ไพ่ตายเหลือให้เล่นอีก ข้าอาจจะต้องโต้กลับแล้ว”
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินลั่วก็รู้สึกหงุดหงิดอยู่ในใจ
ถึงแม้บัดนี้เขา(@NameIsNovel)จะสามารถหลอมสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์แล้ว แต่ระดับพลังและ(@NameIsNovel)ระดับบำเพ็ญในปัจจุบันของเขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงทำให้มิอาจกระตุ้นพลังทั้งหมดของมันออกมาได้(@NameIsNovel)
ด้วยเหตุนี้ เขา(@NameIsNovel)จึงมิอาจรับประกันได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)จะสามารถสังหารหลงถานได้(@NameIsNovel)ในคราเดียว
ที่(@NameIsNovel)สำคัญไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น เขา(@NameIsNovel)ยังคงกังวลในความปลอดภัยของฉานเอ๋อร์ ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงต้องแบ่งสมาธิเพื่อสังเกตการณ์การเปลี่ยนแปลงในแท่นธรรม ทำให้ยิ่งเป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)เลยที่(@NameIsNovel)จะทุ่มสุดตัว
ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เบนสายตาไปเพียงเล็กน้อย หลงถานก็พลันฉวยโอกาสนั้น ร่างกายของมันพลันเกิดระลอกคลื่นขึ้นราวกับภูตพราย พร่าเลือนไปเล็กน้อยก่อนจะอันตรธานหายไปจากจุดนั้นในทันที แล้วจึงปรากฏขึ้นเบื้องหลังเซินลั่วจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
ด้วยการตบฝ่ามือคราหนึ่ง อักขระคำว่า(@NameIsNovel) “ระเบิด” บนยันต์สีม่วงในฝ่ามือก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น
จากนั้น เสียงระเบิดกึกก้องก็ดังสนั่น!
การระเบิดอันร้อนระอุเกิดขึ้นเบื้องหลังต้นคอของเซินลั่ว ม่านแสงที่(@NameIsNovel)ฉายออกมาโดยกระจกแปดแขวนพลันแตกออกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ และ(@NameIsNovel)ภายใต้แรงกระแทกอันมหาศาลนี้ เขา(@NameIsNovel)ก็ถูกขับเคลื่อนไปเบื้องหน้า ทรุดลงกับพื้นอย่างแรง
เบื้องหลังต้นคอของเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยโลหิตและ(@NameIsNovel)เนื้อหนัง และ(@NameIsNovel)ใต้เยื่อสีชมพูนั้น สามารถมองเห็นกระดูกสันหลังส่วนคอสีขาวได้(@NameIsNovel)อย่างเลือนราง...ภาพนั้นน่าสยดสยองอย่างแท้จริง
หลงถานเห็นเซินลั่วพยายามจะเงยหน้าขึ้นในขณะที่(@NameIsNovel)กระดูกสันหลังส่วนคอกำลังจวนเจียนจะหัก ร่องรอยแห่งความยินดีจากชัยชนะฉายวาบขึ้นในดวงตา มันพุ่งเข้ามา แล้วก้าวเหยียบลงบนหลังของเซินลั่วอย่างแรง
“โยม... เมื่อเห็นสภาพเช่นนี้แล้ว ควรจะหยุดดิ้นรนได้(@NameIsNovel)แล้วกระมัง”
เสียงมันเอ่ยเรียบเย็น “การรักษาดวงวิญญาณของโยมให้คงรูปสมบูรณ์ นั่นย่อมดีกว่า(@NameIsNovel)สำหรับอาตมา ท้ายที่(@NameIsNovel)สุด—การทรมานวิญญาณเพียงดวงเดียว หาได้(@NameIsNovel)น่ารื่นรมย์สำหรับอาจารย์ของข้านัก”
คฑาดูดวิญญาณในมือค่อย ๆ กดลงบนกระหม่อมของเซินลั่ว พลันกระแสพลังเย็นยะเยือกแทรกซึมเข้าร่าง
“รอจนเมื่อจิตเทวะของโยมฟื้นคืนเต็มเปี่ยม... ท่านจึงจะได้(@NameIsNovel)ลิ้มรสความสนุกของ โคมส่องสวรรค์—เมื่อเปลวไฟแห่งวิญญาณเริ่มลุกไหม้ช้า ๆ และ(@NameIsNovel)ท่านจะเข้าใจ... ว่า(@NameIsNovel)ความเหนื่อยล้าที่(@NameIsNovel)แท้จริงนั้นเป็น(@NameIsNovel)เช่นไร”
แทบจะยังมิทันได้(@NameIsNovel)พูดจบ มันก็รู้สึกว่า(@NameIsNovel)ภาพเบื้องหน้าสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นสองสามครั้ง และ(@NameIsNovel)ทัศนวิสัยก็พลันพร่ามัว
“บางครั้ง...การหัวเราะเร็วเกินไปก็น่าอึดอัดใจอยู่เหมือนกัน” ในขณะนั้นเอง เสียงของเซินลั่วก็พลันดังขึ้นจากเบื้องหน้า
หลงถานตกใจและ(@NameIsNovel)พยายามจะหลบหนีโดยสัญชาตญาณ แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)ปราณเต๋าในร่างกายเริ่มไหล มันก็พลันหยุดลงกะทันหัน ร่างกายทั้งร่างแข็งทื่ออยู่กับที่(@NameIsNovel) มิอาจขยับเขยื้อนได้(@NameIsNovel)เลยแม้แต่น้อย
จากนั้น ราวกับม่านหมอกได้(@NameIsNovel)ถูกปัดเป่าออกไป มันก็ได้(@NameIsNovel)เห็นความจริงใต้ร่างของตน...มันหาใช่เซินลั่วไม่
แต่กลับเป็น(@NameIsNovel)ดาวขาว สัตว์วิญญาณรูปดาวทะเลที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยได้(@NameIsNovel)ช่วยชีวิตไว้ ณ พระราชวังมังกรแห่งทะเลตะวันออก
ดาวขาวก็กำลังจ้องมองมันอยู่ด้วยดวงตาที่(@NameIsNovel)ใหญ่และ(@NameIsNovel)เปียกชื้น เต็มไปด้วยสีหน้าของความคับข้องใจและ(@NameIsNovel)ความหวาดกลัว
โดยที่(@NameIsNovel)ทุกคนมิได้(@NameIsNovel)ล่วงรู้ เซินลั่วได้(@NameIsNovel)อัญเชิญดาวขาวออกมาล่วงหน้าแล้ว ด้วยการใช้เคล็ดวิชาภาพมายาของมัน เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)บดบังกลไกสวรรค์ซึ่งทำให้หลงถานเข้าใจผิดไปว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัส
อันที่(@NameIsNovel)จริง พลังของยันต์ระเบิดที่(@NameIsNovel)ทำลายม่านแสงของกระจกแปดแขวนนั้นน่าเกรงขามอย่างยิ่ง แต่พลังของมันก็หมดสิ้นลงโดยสิ้นเชิงและ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ทำร้ายเซินลั่วแม้แต่น้อย
ในความหยิ่งผยองของมัน เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ฉวยโอกาสในชั่วขณะนั้นเพื่อทำให้หลงถานมิอาจเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)ด้วยยันต์ผนึกพันธนาการ
“โยม...ความสามารถและ(@NameIsNovel)ความเจ้าเล่ห์ของท่านน่าทึ่งยิ่งนัก” หลงถานที่(@NameIsNovel)ติดกับดักเริ่มเอ่ยวาจา รอยยิ้มของมันจางลงเล็กน้อย “จะดีกว่า(@NameIsNovel)หรือไม่หากท่านจะเข้าร่วมกับองค์นักบุญของพวกเรา...”
ทว่า(@NameIsNovel) คำพูดของมันถูกตัดบทกลางคันเมื่อเสียงคำรามของมังกรพลันดังก้องขึ้น เซินลั่วที่(@NameIsNovel)เคยถ่อมตน
บัดนี้ได้(@NameIsNovel)อยู่ด้านใต้ของมันแล้ว เขา(@NameIsNovel)ผลักมันออกไปด้วยการผลักฝ่ามือคราหนึ่ง...สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรได้(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)มังกรทองคำแล้วทะลวงหน้าอกของมันในทันที!
“พลั่ก...”
กลุ่มโลหิตระเบิดออกในทันที สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรฉีกกระชากหัวใจของหลงถานโดยปราศจากแรงต้านทานแม้แต่น้อย
ดวงตาของมันเบิกกว้างด้วยความมิอยากจะเชื่อ ร่างกายแข็งทื่อ แล้วล้มลงไปเบื้องหลัง
เซินลั่วลุกขึ้นยืน ปัดทรายออกจากร่างกาย แล้วแสยะยิ้ม “แม้แต่คนร้ายในยุคนี้ก็ยังรู้ว่า(@NameIsNovel)การพูดมากเกินไปย่อมนำไปสู่ความตาย...เหตุใดข้าจะต้องพูดกับเจ้าอีก?”
ว่า(@NameIsNovel)แล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็เอื้อมมือไปแล้วตบดาวขาวที่(@NameIsNovel)เกาะอยู่บนหน้าอก เป็น(@NameIsNovel)นัยว่า(@NameIsNovel)นางมิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องหวาดกลัว พลางปลอบโยนโดยกล่าวว่า(@NameIsNovel)
“มิต้องกลัว เจ้าได้(@NameIsNovel)ช่วยข้าอย่างมากในครั้งนี้ ข้าจะส่งเจ้ากลับไปก่อนแล้วค่อยขอบคุณอย่างเหมาะสมในภายหลัง”
ดาวขาวเพียงแค่ “อืม” เบาๆ พลังของนางลดลงอย่างมากบนบก และ(@NameIsNovel)ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)ถูกเซินลั่วอัญเชิญมา นางก็คิดถึงแต่วิธีที่(@NameIsNovel)จะกลับไปให้เร็วที่(@NameIsNovel)สุดเท่าที่(@NameIsNovel)จะทำได้(@NameIsNovel)
เซินลั่วใช้วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูรในทันที แล้วส่งนางกลับไป
หลังจากนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็พุ่งทะยานไปยังฉานเอ๋อร์ซึ่งยืนอยู่ใต้แท่นธรรม แล้วร้องเรียกขึ้นว่า(@NameIsNovel) “ท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์! รอสักครู่ ข้าจะช่วยท่านออกมาเอง!”
ขณะที่(@NameIsNovel)กล่าวจบ เขา(@NameIsNovel)ก็ยกมือขึ้น และ(@NameIsNovel)เปลวเพลิงบนตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็พลันลุกโชนขึ้น แล้วแทงไปยังแท่นธรรมเบื้องบน
ทันทีที่(@NameIsNovel)แสงกระบี่กำลังจะทะลุผ่านแท่น แสงสีแดงเลือดผลึกก็พลันร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า ขวางทางอยู่เบื้องหน้าแท่น
เมื่อตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์กระแทกเข้ากับแสงผลึก ก็บังเกิดเสียงดัง “ปัง”...มันถูกสะท้อนกลับมา
เซินลั่วเงยหน้าขึ้นและ(@NameIsNovel)เห็นหลินต๋า ซึ่งเพิ่งจะป้องกันการโจมตีของทัณฑ์สวรรค์สายที่(@NameIsNovel)สี่ได้(@NameIsNovel) เปล่งโทสะอันเดือดพล่านออกมา
“ไร้ประโยชน์! เจ้ามิสามารถแม้แต่จะรับมือกับพระระดับก่อกำเนิดได้(@NameIsNovel)!”
หลังจากพ่นความไม่พอใจออกมา หลินต๋าก็ยกมือขึ้นแล้วตบลงบนหน้าท้องของตน...ใบหน้าที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัวใบหนึ่งก็พลันหลุดพ้นจากการควบคุมของผิวหนังแล้วระเบิดออกมาจากร่างกาย!
ใบหน้าภูตกลายเป็น(@NameIsNovel)พลังปราณภูตสีแดงดำในทันทีที่(@NameIsNovel)มันแยกออกจากร่างกาย มันกระโจนตรงไปยังร่างของหลงถาน
เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วก็บิดข้อมือในทันที ฟันไปที่(@NameIsNovel)มันด้วยพละกำลังทั้งหมดที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)!
ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์พุ่งออกไปพร้อมกับเจตจำนงของเขา(@NameIsNovel) ตามทันพลังปราณภูตสีดำแล้วฟันลงไป
รัศมี(@NameIsNovel)กระบี่สีแดงฉานสว่า(@NameIsNovel)งวาบเจิดจ้า และ(@NameIsNovel)พลังปราณภูตสีดำก็พลันแยกออกเป็น(@NameIsNovel)สองส่วนตามเสียงของมัน
ทว่า(@NameIsNovel) ถึงแม้จะถูกแยกออกเป็น(@NameIsNovel)สองส่วน แรงผลักดันไปเบื้องหน้าก็มิได้(@NameIsNovel)ลดลง...ทีละส่วน มันดิ่งลงไปในร่างของหลงถาน
------------