หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 704
ตอนที่ 704 : มนตราแห่งการเกิดใหม่
ตอนที่ 704
ร่างของหลงถานกระตุกอย่างรุนแรง เสียงครวญครางต่ำๆ ดุจเสียงคำรามของสัตว์ร้ายระเบิดออกมาจากลำคอขณะที่(@NameIsNovel)มันทะลึ่งกายนั่งขึ้นจากพื้นในทันที บาดแผลบนหน้าอกพลันสมานสนิท เหลือทิ้งไว้เพียงรอยฉีกขาดบนอาภรณ์เท่านั้น
ยันต์ผนึกพันธนาการที่(@NameIsNovel)ติดอยู่บนน่องของมันพลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีดำทะมึนในทันใด ก่อนจะสลายกลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าธุลีราวกับได้(@NameIsNovel)เน่าเปื่อยผุพังมาเนิ่นนาน
“เจ้ากล้าดีอย่างไร...กล้าดีอย่างไร! วันนี้...ข้าจะต้องสังหารเจ้าให้จงได้(@NameIsNovel)!” หลงถานคำรามลั่น หันกลับมาด้วยดวงตาที่(@NameIsNovel)ลุกโชนไปด้วยเพลิงแห่งความอาฆาตแค้น จ้องเขม็งไปยังเซินลั่วหลังจากสูดลมหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้ง
‘นี่มันเคล็ดวิชาอันใดกันแน่?’
โดยมิทันให้เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ขบคิดจนกระจ่างแจ้ง ร่างของหลงถานก็ได้(@NameIsNovel)พุ่งทะยานเข้ามาแล้ว และ(@NameIsNovel)คฑาดูดวิญญาณของมันก็ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยม่านหมอกดำทะมึน กลายเป็น(@NameIsNovel)สีดำล้วน ก่อนจะเหวี่ยงฟาดเข้าใส่เซินลั่วอย่างรุนแรง
เซินลั่วถือสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรไว้ในมือข้างหนึ่ง ยกขึ้นในแนวนอนเพื่อป้องกันคฑาอาคมสีดำนั้น
ด้วยเสียง “ตูม” ดังสนั่น!
คฑาอาคมสีดำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และ(@NameIsNovel)ฝุ่นผงสีดำชั้นหนึ่งก็เริ่มลอยฟุ้งขึ้นบนพื้นผิวของมัน
คิ้วของเซินลั่วขมวดเข้าหากัน มิอาจล่วงรู้ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มันคือสิ่งใด แต่ก็กลั้นหายใจไว้ในทันที
ในขณะนั้นเอง ประกายแสงสีทองก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นบนสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกร โดยมิต้องรอรับคำสั่งจากเซินลั่ว แสงสีทองพลันลุกโชนขึ้นราวกับเปลวเพลิง เผาผลาญฝุ่นผงสีดำที่(@NameIsNovel)ร่วงหล่นลงบนพื้นผิวของมันจนมอดไหม้ไปในทันที
เซินลั่วถือยันต์อัสนีสวรรค์ไว้ในมือที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งอยู่แล้วตบไปเบื้องหน้า
บังเกิดเสียงกัมปนาทดังลั่น!
แสงสีขาวเจิดจ้าพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นเบื้องหน้า ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)สายฟ้าสีขาวโพลนหนาเท่าแขนที่(@NameIsNovel)ฟาดฟันลงมา
แสงสีดำพลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นรอบกายของหลงถาน ราวกับมี(@NameIsNovel)เกราะชั้นหนึ่งสวมอยู่บนร่าง
สายฟ้าสีขาวฟาดลงบนเกราะสีดำนั้น ระเบิดออกด้วยเสียงดังปัง เส้นใยอัสนีสีขาวราวกับหิมะนับไม่ถ้วนกระจัดกระจายออกไป...
หลงถานซึ่งอยู่ใต้แสงอัสนีกลับมิได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย มิได้(@NameIsNovel)หลงเหลือร่องรอยของสายฟ้าและ(@NameIsNovel)อัสนีเอาไว้เลย
“หึ! ด้วยความช่วยเหลือจากธรรมกายของท่านอาจารย์ การโจมตีของเจ้าก็มิได้(@NameIsNovel)ต่างอะไรไปจากการเกาให้หายคัน...ถึงเวลาตายของเจ้าแล้ว!” หลงถานแสยะยิ้ม และ(@NameIsNovel)คฑาสีดำของมันก็กดลงมาอย่างหนักหน่วง
เซินลั่วรู้สึกถึงพลังอันมหาศาลที่(@NameIsNovel)กดทับเข้ามาและ(@NameIsNovel)จำต้องถอนพลังกลับ ร่างกายพลันถอยร่นกลับไปอย่างรวดเร็ว
“เจ้าหนีไม่พ้นหรอก!” เมื่อเห็นเซินลั่วถอยกลับ หลงถานก็ตะโกนก้องแล้วไล่ตามเขา(@NameIsNovel)อีกครั้ง
ในขณะนี้ หลินต๋ามิอาจที่(@NameIsNovel)จะไขว้เขวได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป มันได้(@NameIsNovel)ประเมินพลังของทัณฑ์อัสนีสวรรค์ต่ำเกินไป และ(@NameIsNovel)ประเมินอุปสรรคทางกรรมที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)สะสมมาจากการกระทำในอดีตของตนต่ำยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้น
เหตุชั่วทั้งหลายย่อมกลายเป็น(@NameIsNovel)ผลชั่ว...วันนี้คือเวลาแห่งการชดใช้กรรม
“ตูม...”
เสียงฟ้าร้องอันรุนแรงดังมาจากเก้าสวรรค์ ทำให้ทะเลทรายทั้งผืนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เสียงอสุนีบาตราวกับความโกรธเกรี้ยวจากสรวงสวรรค์ สีหน้าที่(@NameIsNovel)เฉยเมยของเหล่าทหารสวรรค์ผู้บังคับใช้กฎทั้งสี่มิได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย คทาปราบอสูรของพวกมันปะทะกันอีกครั้ง
และ(@NameIsNovel)สายฟ้าและ(@NameIsNovel)อัสนีก็รวมตัวกันบนค่ายกลกากบาท ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เสาอัสนีสีดำและ(@NameIsNovel)เงินที่(@NameIsNovel)สอดประสานกัน
เมื่อมองดูทั้งหมดนี้ หลินต๋าก็มิอาจอดที่(@NameIsNovel)จะสบถออกมาอีกครั้ง การเคลื่อนไหวของมือมิกล้าที่(@NameIsNovel)จะหย่อนยานแม้แต่น้อย และ(@NameIsNovel)รีบประสานอินอย่างรวดเร็ว
ใบหน้าภูตทั้งหมดรอบกายของมันคำรามและ(@NameIsNovel)โห่ร้อง พ่นหมอกสีแดงเลือดออกมาจากปาก หมอกเหล่านั้นสอดประสานและ(@NameIsNovel)ผสมผสานเข้าด้วยกัน ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)อาคารกึ่งโปร่งใสอย่างรวดเร็ว ที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนอาสนะสูงของพระพุทธเจ้าสามชั้น
หลินต๋านั่งขัดสมาธิอยู่ใจกลางหอพุทธ พร้อมกับประสานมือเข้าด้วยกัน สวดมนต์คาถา นำเสนอเป็น(@NameIsNovel)ม่านพลังที่(@NameIsNovel)ชวนให้นึกถึงอาสนะสูงของพระพุทธเจ้า
เสียง “ตูม” ดังก้องไปทั่ว
เสาอัสนีสีดำและ(@NameIsNovel)เงินก่อตัวขึ้นในที่(@NameIsNovel)สุด พุ่งลงมาจากเหนือค่ายกล กระแทกเข้ากับยอดของหอพุทธ
ยอดแหลมของสมบัติบนยอดหอพุทธเป็น(@NameIsNovel)สิ่งแรกที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)สัมผัสกับสายฟ้าและ(@NameIsNovel)อัสนี มันระเบิดออกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ ด้วยเสียงดังสนั่น
ทันทีหลังจากนั้น ชายคาของชั้นบนสุดก็พลันพังทลายลง คานบินไปในแนวนอน กระเบื้องหลังคาของชั้นสองก็ปลิวว่อน เสาแตกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ จนกระทั่งชายคาของชั้นที่(@NameIsNovel)สามก็พลันกลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าธุลีโดยสิ้นเชิงเช่นกัน
เมื่อนั่งอยู่ในโถง หลินต๋าก็ตะโกนเสียงต่ำ ประสานอินราชสีห์แห่งพุทธนิกายด้วยมือแล้วซัดขึ้นไปยังสายฟ้าและ(@NameIsNovel)อัสนีบนท้องฟ้า
กลิ่นอายรอบกายของมันควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)ราชสีห์สีแดงมหึมา สูงหลายสิบฉื่อ มันคำรามก้องแล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ปะทะเข้ากับแสงอัสนี
ในการเผชิญหน้ากันชั่วครู่ ราชสีห์ก็พลันพ่ายแพ้ ถูกฉีกกระชากเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ โดยแสงอัสนี และ(@NameIsNovel)ร่างของหลินต๋าก็ถูกจมอยู่ในสายฟ้าสองสี
สิบลมหายใจต่อมา สายฟ้าและ(@NameIsNovel)อัสนีก็พลันสงบลง และ(@NameIsNovel)ร่างของหลินต๋าก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง...
ยังคงอยู่ในท่านั่งขัดสมาธิ โดยปราศจากบาดแผลภายนอกที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel) มี(@NameIsNovel)เพียงแสงแห่งพุทธะที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มร่างกายของมันเท่านั้นที่(@NameIsNovel)หม่นหมองลงบ้าง
ทว่า(@NameIsNovel) หากผู้ใดมองดูใกล้ๆ ก็จะเห็นว่า(@NameIsNovel)แสงแห่งพุทธะที่(@NameIsNovel)หม่นหมองลงนั้นได้(@NameIsNovel)สูญเสียสีแดงเข้มไปบ้าง แต่กลับได้(@NameIsNovel)สีเหลืองทองจางๆ เข้ามาแทนที่(@NameIsNovel)เล็กน้อย
หากมันสามารถรอดพ้นจากทัณฑ์อัสนีทั้งหมดนี้ไปได้(@NameIsNovel)จริงๆ ก็มี(@NameIsNovel)ความเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)สูงที่(@NameIsNovel)มันจะสามารถชำระล้างภพภูมิมนุษย์ของตนและ(@NameIsNovel)ถือกำเนิดขึ้นใหม่ได้(@NameIsNovel)
การเข้าสู่ทะเบียนเซียนผ่านวิถีแห่งภูต...นี่อาจจะเป็น(@NameIsNovel)หนทางสูงสุดของวิถีหลอมร้อยภูติเข้าสู่กายอย่างแท้จริง
ความตื่นเต้นฉายวาบขึ้นในดวงตาของหลินต๋า มันหยิบโอสถทิพย์หลายเม็ดที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประกายสีทองเข้มออกมาแล้วกลืนลงไปโดยมิได้(@NameIsNovel)เคี้ยว
“ฮ่า ฮ่า...ฮ่า ฮ่า...ฮ่า ฮ่า!”
หลังจากหัวเราะอย่างบ้าคลั่งแล้ว มันก็มองไปรอบๆ ซากศพที่(@NameIsNovel)เพิ่มขึ้นใหม่ในลานกว้างแล้วเริ่มควบคุมอินด้วยมืออีกครั้ง
ด้วยการเหวี่ยงแขนคราหนึ่ง ใบหน้าภูตจำนวนมากบนร่างกายก็เริ่มดูดกลืนอย่างบ้าคลั่ง และ(@NameIsNovel)วิญญาณของเหล่าพระสงฆ์เหล่านั้นก็พลันแยกออกจากร่างแล้วบินไปยังหลินต๋าด้วยความสยดสยองอย่างยิ่ง
วิญญาณของผู้บำเพ็ญเพียรเหล่านี้แข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)คนธรรมดาอย่างมาก ความแข็งแกร่งของพวกเขา(@NameIsNovel)นำมาซึ่งประโยชน์อย่างมหาศาล หลินต๋าสามารถฟื้นฟูความเสียหายจากการต้านทานทัณฑ์อัสนีได้(@NameIsNovel)โดยการใช้ประโยชน์จากสิ่งเหล่านี้
ทันทีที่(@NameIsNovel)วิญญาณเหล่านั้นกำลังจะถูกกลืนกินโดยใบหน้าภูตบนร่างของหลินต๋า เสียงสวดมนต์แห่งพุทธะก็พลันดังก้องขึ้น
“สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนเป็น(@NameIsNovel)ทุกข์...พระพุทธองค์ทรงมี(@NameIsNovel)พระเมตตา...อมิตาภพุทธ”
พร้อมกับเสียงกังวานนั้น เสาพระสูตรศิลาก็พลันร่อนลงมาจากสรวงสวรรค์ กระแทกลงข้างลานกว้างด้วยเสียง “ตูม”
ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นข้างๆ ประสานอินด้วยมือ ห่อหุ้มไว้ด้วยแสงแห่งพุทธะ...และ(@NameIsNovel)ร่างนั้นก็หาใช่ใครอื่นไกล แต่กลับเป็น(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียน
ขณะที่(@NameIsNovel)เสาพระสูตรร่อนลง พื้นผิวของมันก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นในทันที อักขระทองคำจำนวนมากบินออกมา แล้วกระจัดกระจายลงบนพื้นราวกับชิ้นส่วนของศิลา ปูเป็น(@NameIsNovel)ทางหลวงสีทองที่(@NameIsNovel)นำไปสู่ลานกว้าง
“มันคือมนตราแห่งการเกิดใหม่...เจ้ากล้า!”
หลินต๋าจำเนื้อหาของพระสูตรได้(@NameIsNovel)ในชั่วพริบตา และ(@NameIsNovel)โทสะก็พลันพลุ่งพล่านขึ้นในใจ พร้อมที่(@NameIsNovel)จะเข้าโจมตีไป๋เสี่ยวเถียน
ทว่า(@NameIsNovel) ในขณะนั้นเอง เสียงฟ้าร้องก็ระเบิดขึ้นบนท้องฟ้าอีกครั้ง...ทัณฑ์อัสนีสายที่(@NameIsNovel)ห้ากำลังจะฟาดลงมาแล้ว มันไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องจดจ่อจิตใจแล้วเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยสมาธิเต็มเปี่ยม
ใบหน้าของไป๋เสี่ยวเถียนเคร่งขรึมอย่างไม่ธรรมดา สวดคาถาอย่างรวดเร็ว อินในมือของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันเปลี่ยนแปลงไปตามนั้น
“ถนนแห่งการเกิดใหม่” ที่(@NameIsNovel)ปูด้วยอักขระทองคำพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น วิญญาณที่(@NameIsNovel)ถูกดูดกลืนโดยเหล่าใบหน้าภูตราวกับได้(@NameIsNovel)สัมผัสถึงการมี(@NameIsNovel)อยู่ของถนนแห่งการเกิดใหม่นี้ พลันเคลื่อนไปยังมันราวกับเด็กหลงทางที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)พบหนทางกลับบ้าน
ทีละดวง...ทีละดวง...พวกเขา(@NameIsNovel)พากันก้าวขึ้นไปบนถนนแห่งการเกิดใหม่
ขณะที่(@NameIsNovel)เข้าใกล้เสาพระสูตร สีหน้าอันหวาดกลัวของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็พลันจางหายไป ถูกแทนที่(@NameIsNovel)ด้วยความรู้สึกสงบนิ่ง ร่างของพวกเขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ เลือนหายไปในแสงสีทอง ผ่านการนำทางของทูตนำวิญญาณ แล้วมุ่งตรงไปยังปรโลก
------------