หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 713

ตอนที่ 713 : วัชรปราบอสูร

ตอนที่ 713

การปะทะระหว่า(@NameIsNovel)งเซินลั่วกับหลงถานนั้นซับซ้อนเกินบรรยาย แต่กลับจบสิ้นภายในเพียงไม่กี่ลมหายใจ

[Source: NameIsNovel] ไป๋เสี่ยวเถียนกับปรมาจารย์โม่เย่ซึ่งเฝ้ามองอยู่จากแดนไกล ถึงกับตะลึงงัน—สายตาทั้งคู่สะท้อนความไม่อยากเชื่อในสิ่งที่(@NameIsNovel)เห็น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ต้องรู้ไว้ว่า(@NameIsNovel) แม้พวกเขา(@NameIsNovel)สองยังแทบต้านปรมาจารย์ฌานเป่าซานซึ่งกลายเป็น(@NameIsNovel)อสูรไม่ได้(@NameIsNovel) ต่อให้รวมพลังกันก็ยังตกเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ

ทว่า(@NameIsNovel)น่าประหลาดนัก... เซินลั่วกลับสังหารหลงถานได้(@NameIsNovel)เพียงลำพัง—และ(@NameIsNovel)รวดเร็วจนน่าขนลุก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)หอบหายใจถี่เล็กน้อย ก่อนยกมือสะบัดเบา ๆ จากร่างของหลงถานพลันพุ่งแสงเงินพรายออกมา เผยให้เห็นแหวนเงินวงหนึ่งลอยขึ้นกลางอากาศ

เซินลั่วไม่แม้แต่จะเหลือบตามอง เขา(@NameIsNovel)เพียงยื่นมือคว้า เก็บไว้ในแขนเสื้อ แล้วหยิบโอสถฟื้นปราณขึ้นกลืน [Source: NameIsNovel]

แสงเรืองรองพลันแผ่ทั่วร่าง ก่อนจะพุ่งทะยานไปยังฉานเอ๋อร์ทันที — ในขณะที่(@NameIsNovel) “ภูตโลหิต” สลายหายไปดั่งไม่เคยมี(@NameIsNovel)อยู่ในชั่วพริบตา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

จ้านกั่วมิได้(@NameIsNovel)ใส่ใจกับการล่มสลายของหลงถาน แต่กลับจ้องมองไปยังร่างปรากฏธรรมอันมหึมาที่(@NameIsNovel)ล้อมรอบฉานเอ๋อร์อยู่ แสงสีทองอันงดงามส่องกระทบลงบนร่างของมัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

และ(@NameIsNovel)พลังปราณอสูรภายในร่างกายก็เริ่มสลายไปอย่างรวดเร็ว แววดุร้ายในสายตาพลันจางหายไปมาก ถูกแทนที่(@NameIsNovel)ด้วยร่องรอยของความงุนงง

[Source: NameIsNovel] เมื่อเห็นจ้านกั่วแลดูเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ ใบหน้าของศีรษะอสูรดำก็พลันฉายแววรำคาญขึ้นมาเล็กน้อย แต่ก็หายไปอย่างรวดเร็ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทันใดนั้น สายตาก็จับจ้องไปยังฉานเอ๋อร์ขณะที่(@NameIsNovel)ดวงตาแผ่ประกายแสงโลหิตออกมา เส้นใยแสงโลหิตพุ่งทะยานออกมาจากภายในดวงตา

จำนวนของเส้นใยเหล่านี้น่าทึ่งอย่างยิ่ง คล้ายกับกระแสน้ำมืดที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวบ้าคลั่ง พร้อมกับเสียงหวีดหวิว แหลมคม [Source: NameIsNovel]

“ท่านอาจารย์จินฉาน!” ไป๋เสี่ยวเถียนอุทานขึ้นเมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นภาพนั้น

ทันทีที่(@NameIsNovel)แสงสีทองของร่างปรากฏธรรมของฉานเอ๋อร์ได้(@NameIsNovel)ส่งเป่าซานที่(@NameIsNovel)ถูกทำให้เป็น(@NameIsNovel)อสูรหนีไป ไป๋เสี่ยวเถียนก็ปลีกตัวออกจากการต่อสู้แล้วพุ่งทะยานไปยังฉานเอ๋อร์ราวกับสายฟ้าแลบ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)อยู่ห่างจากฉานเอ๋อร์เกินไป และ(@NameIsNovel)เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)จะไปช่วยเหลือได้(@NameIsNovel)ไม่ทันท่วงที

ในขณะนี้เอง เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าฉานเอ๋อร์แล้วเสกกระจกแปดแขวนออกมา ห่อหุ้มคนทั้งสองไว้ในปราการแสงสีทอง

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น แสงสีครามก็สั่นไหวขึ้นข้างกาย และ(@NameIsNovel)ลูกปัดสะกดสมุทรก็ปรากฏขึ้น แผ่ประกายแสงสีครามเจิดจ้า กลายเป็น(@NameIsNovel)ม่านแสงสีคราม ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ชั้นป้องกันชั้นที่(@NameIsNovel)สอง

เมื่อพิจารณาถึงพลังอันน่าเกรงขามของเส้นใยแสงโลหิตแล้ว เซินลั่วย่อมมิอาจประมาทได้(@NameIsNovel)

ต่อจากนั้น เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)หยิบลูกปัดสีม่วงขนาดมหึมาออกมา ซึ่งขยายขนาดขึ้นเกือบจะในทันทีเพื่อป้องกันพวกเขา(@NameIsNovel) สร้างเป็น(@NameIsNovel)ชั้นป้องกันชั้นที่(@NameIsNovel)สาม! (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะทันได้(@NameIsNovel)ทำสิ่งใดมากกว่า(@NameIsNovel)นี้ เส้นใยสีแดงเลือดก็พลันสัมผัสเข้ากับปราการแสงสีทองที่(@NameIsNovel)สร้างขึ้นโดยกระจกแปดแขวน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ท่ามกลางเสียงประสานของเสียงกระแทก ปราการแสงสีทองก็พลันเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเข้มในทันที ราวกับถูกกัดกร่อน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทำให้เส้นใยที่(@NameIsNovel)ตามมาทะลุผ่านได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย ซึ่งจากนั้นก็กระแทกเข้ากับการป้องกันชั้นที่(@NameIsNovel)สองที่(@NameIsNovel)ก่อตัวขึ้นโดยลูกปัดสะกดสมุทร

[Source: NameIsNovel] คล้ายกับสถานการณ์ก่อนหน้านี้ ม่านแสงสีครามที่(@NameIsNovel)สร้างขึ้นโดยลูกปัดสะกดสมุทรก็ถูกย้อมเป็น(@NameIsNovel)สีแดงในทันที และ(@NameIsNovel)เส้นใยแสงโลหิตที่(@NameIsNovel)ตามมาก็ทะลุผ่านได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย

ถึงแม้จะลดจำนวนเส้นใยสีแดงเลือดลงอย่างมากหลังจากทะลวงการป้องกันสองชั้นแรก แต่กลุ่มเส้นใยขนาดใหญ่ก็ยังคงโจมตีต่อไป พรมลงบนลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่

ลำดับเหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เซินลั่วซึ่งเพิ่งจะประมวลผลสิ่งที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้น ตกตะลึง [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “นี่คือแสงอสูรเสื่อมทรามของเผ่าพันธุ์อสูร! เร็วเข้า! ถอนลูกปัดอาคมของท่านกลับมา! จงต้านทานมันด้วยศาสตราประทับธรรมดาของท่านแทน!

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หากแสงอสูรเสื่อมทรามโจมตีโดยตรง ศาสตราวุธใดๆ ก็จะถูกทำลายลงโดยสิ้นเชิง!” เสียงร้อนรนแผ่ออกมาจากลูกประคำพุทธะของฉานเอ๋อร์แล้วดังก้องขึ้นในหูของเซินลั่ว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วรู้ดีว่า(@NameIsNovel)ลูกประคำพุทธะนี้เคยเป็น(@NameIsNovel)ของจินฉานจื่อและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความรู้กว้างขวางอย่างมหาศาล เขา(@NameIsNovel)กำลังจะถอนลูกปัดสีม่วงกลับมาแต่ก็หมดเวลาเสียแล้ว

กลุ่มเส้นใยสีแดงเลือดขนาดใหญ่ได้(@NameIsNovel)กระแทกเข้ากับลูกปัดสีม่วงอย่างโหดเหี้ยม หลอมรวมเข้าไป แล้วเริ่มกัดกร่อนจากภายใน แสงสีม่วงเจิดจ้าจากลูกปัดพลันหม่นหมองลงในทันที! [Source: NameIsNovel]

ด้วยความร้อนใจ เซินลั่วเอื้อมมือไปยังแหวนหลินหลาง ตั้งใจจะกระตุ้นพลังเทวะของคัมภีร์สวรรค์ โดยมิคำนึงถึงการสิ้นเปลืองปราณเต๋าเพื่อถอนเส้นใยแสงโลหิตเหล่านี้กลับมา

ทว่า(@NameIsNovel) ในขณะนั้นเอง เมฆสีม่วงภายในลูกปัดสีม่วงก็พลันปั่นป่วนขึ้นอีกครั้ง ดึงดูดเส้นใยโลหิตทั้งหมดเข้าไป! ราวกับวาฬที่(@NameIsNovel)ดูดกลืนน้ำทะเล เมฆสีม่วงดูเหมือนจะได้(@NameIsNovel)รับการบำรุง

และ(@NameIsNovel)มิเพียงแต่จะขยายใหญ่ขึ้น แต่ยังมี(@NameIsNovel)แสงจางๆ ปรากฏขึ้นบนรอยแตกของลูกปัด ดูเหมือนจะกำลังซ่อมแซมความเสียหายบางส่วน!

ครั้งนี้ ศีรษะอสูรดำก็พลันตกตะลึง มันเหลือบมองไปยังลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่ด้วยความรำคาญใจเล็กน้อยที่(@NameIsNovel)ฉายวาบขึ้นในนัยน์ตา

เซินลั่วบังเกิดความยินดีอย่างยิ่งยวด แต่เขา(@NameIsNovel)ก็มิกล้าที่(@NameIsNovel)จะแข่งขันกับศีรษะอสูรประหลาดตนนี้โดยอาศัยเพียงลูกปัดเท่านั้น

เขา(@NameIsNovel)กระโดดถอยหลัง ในเวลาเดียวกันก็เปล่งแสงสีครามเพื่อพยายามจะยกฉานเอ๋อร์แล้วล่าถอยไปด้วยกัน

[Source: NameIsNovel] แต่ในขณะนี้ ร่างของฉานเอ๋อร์ก็พลันหนักอึ้งอย่างยิ่ง และ(@NameIsNovel)รู้สึกราวกับกำลังพยายามจะยกภูผาทั้งลูก ปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)ราวกับตั๊กแตนที่(@NameIsNovel)พยายามจะเขย่าเสาศิลา มันมิสามารถทำให้ฉานเอ๋อร์ขยับได้(@NameIsNovel)แม้แต่นิ้วเดียว!

“เกิดอะไรขึ้น?” เขา(@NameIsNovel)รู้สึกถึงความรู้สึกที่(@NameIsNovel)จมดิ่งลงในใจ จึงได้(@NameIsNovel)ส่งสัมผัสจิตเทวะออกไปเพื่อสำรวจโดยรอบ และ(@NameIsNovel)สืบสวนว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อุบัติเหตุอื่นใดเกิดขึ้นหรือไม่

[Source: NameIsNovel] อย่างไม่คาดคิด กลับมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สิ่งผิดปกติอันใดในบริเวณโดยรอบ ในขณะนี้ ร่างปรากฏธรรมจินฉานรอบกายฉานเอ๋อร์ก็พลันคำรามเสียงดัง ห่อหุ้มร่างของฉานเอ๋อร์เอาไว้ แล้วบินไปยังผนึกใหญ่บนพื้นดิน!

ทุกหนแห่งที่(@NameIsNovel)ร่างปรากฏธรรมจินฉานเคลื่อนผ่านไป แสงสีทองก็สั่นไหว และ(@NameIsNovel)พลังปราณอสูรทั้งหมดก็ถูกกวาดล้างไปโดยสิ้นเชิง

เมื่อเห็นดังนี้ ศีรษะอสูรดำก็พลันฉายร่องรอยของความเร่งรีบขึ้นในนัยน์ตา และ(@NameIsNovel)อ้าปากเพื่อเปิดการโจมตีอีกครั้ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แต่เสียงร้องแหลมคมก็พลันดังก้องขึ้นกลางอากาศ และ(@NameIsNovel)คทาขับไล่อสูรวัชระก็ปรากฏขึ้น ล้อมรอบไว้ด้วยแสงสีทองเข้มข้น และ(@NameIsNovel)แผ่คลื่นพลังแห่งพุทธะอันรุนแรงออกมา

“พระคุณของพระพุทธเจ้าเป็น(@NameIsNovel)สากล วัชระทลายความชั่วร้าย!” ไป๋เสี่ยวเถียนลอยอยู่เบื้องหลังคทาขับไล่ และ(@NameIsNovel)ด้วยเสียงตะโกน ก็ดีดนิ้วคราหนึ่ง

วัชระส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยแสงที่(@NameIsNovel)ลุกโชนแล้วร่วงหล่นลงมาราวกับดาวตก กระแทกเข้ากับศีรษะอสูรดำ

ดวงตะวันสีทองขนาดเล็กดวงหนึ่งปรากฏขึ้น ห่อหุ้มร่างกายครึ่งหนึ่งของศีรษะอสูรดำเอาไว้ ร่างกายส่วนนี้ของศีรษะอสูรดำพลันระเบิดออกแล้วจากนั้นก็ถูกดวงตะวันสีทองกลืนกินไป!

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ศีรษะอสูรดำโกรธจัด และ(@NameIsNovel)พ่นลำแสงออกมาซึ่งตรงไปยังไป๋เสี่ยวเถียน ครั้งนี้แสงเป็น(@NameIsNovel)สีดำสนิท เปล่งเสียงหวีดหวิวแหลมคมขณะที่(@NameIsNovel)มันฉีกผ่านอากาศ เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)การโจมตีที่(@NameIsNovel)ทำลายล้างอย่างยิ่ง!

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ไป๋เสี่ยวเถียนตกใจอย่างสุดขีดและ(@NameIsNovel)รีบหลบไปด้านข้าง และ(@NameIsNovel)ในเวลาเดียวกัน เขา(@NameIsNovel)ก็ขับเคลื่อนธงพระสูตรเพื่อป้องกันมัน

ธงพระสูตรขยายใหญ่ขึ้นตามลม สูงหลายสิบฉื่อในชั่วพริบตา และ(@NameIsNovel)ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel) ปราการแสงสีทองถึงกับปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของมัน! (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ถึงแม้จะหลบหลีกอย่างสิ้นหวัง แต่ความเร็วของไหมแสงสีดำก็เร็วเกินไปและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)จำนวนมากเกินไป เขา(@NameIsNovel)ยังคงมิอาจหลีกเลี่ยงได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ถูกโจมตี แต่โชคยังดีที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ธงพระสูตรสีทองอยู่เบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)อ่านตอนต่อไปฟรี

แสงสีดำบางส่วนกระแทกเข้ากับธงพระสูตร ปราการแสงสีทองถูกแทงทะลุอย่างง่ายดายราวกับกระดาษ และ(@NameIsNovel)แสงสีดำก็กระแทกเข้ากับตัวธงพระสูตรโดยตรง! (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ธงพระสูตรสีทองสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และ(@NameIsNovel)พื้นผิวก็ถูกแทงเป็น(@NameIsNovel)หลุมลึก แต่ธงพระสูตรนี้ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)พลังป้องกันที่(@NameIsNovel)น่าทึ่ง มันต้านทานการโจมตีของแสงสีดำเหล่านี้ได้(@NameIsNovel)โดยมิได้(@NameIsNovel)ถูกแทงทะลุ! (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ไป๋เสี่ยวเถียนถอนหายใจอย่างโล่งอกและ(@NameIsNovel)รีบหนีไปยังแดนไกล [Source: NameIsNovel]

เสียง “ตูม” ดังสนั่นมาจากเบื้องล่าง พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ร่างปรากฏธรรมจินฉานซึ่งห่อหุ้มฉานเอ๋อร์ไว้

ได้(@NameIsNovel)ฉวยโอกาสร่อนลงบนค่ายกลผนึกในช่วงเวลาที่(@NameIsNovel)เกิดรอยแยกระหว่า(@NameIsNovel)งการต่อสู้ของศีรษะอสูรดำและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียน!

กระแสแสงสีทองไหลออกมาจากร่างปรากฏธรรมจินฉาน เททะลักเข้าไปในลวดลายค่ายกล และ(@NameIsNovel)ทำให้ลวดลายค่ายกลบนผนึกสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นในทันที ส่วนที่(@NameIsNovel)ถูกแทรกซึมแต่เดิมก็กลับคืนสู่รูปแบบเดิมอย่างรวดเร็ว! [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

สถานที่(@NameIsNovel)ซึ่งผนึกได้(@NameIsNovel)แตกออกก็ถูกปกคลุมไว้ด้วยแสงสีทองจากร่างปรากฏธรรมจินฉานเช่นกัน พลังปราณอสูรที่(@NameIsNovel)พวยพุ่งออกมาพลันหายไปอย่างรวดเร็ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แต่พลังปราณอสูรนี้ปรากฏขึ้นจากใต้ดิน แหล่งกำเนิดนั้นดุร้ายเกินไป และ(@NameIsNovel)มันมิได้(@NameIsNovel)ถูกกำจัดลงโดยสิ้นเชิง แต่กลับลดลงไปเกือบครึ่งหนึ่ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ศีรษะอสูรดำร่อนลงไม่ไกลจากผนึกและ(@NameIsNovel)อยู่ตรงข้ามกับร่างปรากฏธรรมจินฉาน แสงสีทองของร่างปรากฏธรรมก็ส่องกระทบลงบนศีรษะอสูรเช่นกัน แต่พลังปราณสีดำบนศีรษะอสูรนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่งและ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ถูกระเหยไปโดยแสงสีทอง

------------