หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 714
ตอนที่ 714 : เปลี่ยนเป้าหมาย
ตอนที่ 714
ศีรษะอสูรดำมิอาจทนทานต่อการดำรงอยู่ของร่างปรากฏธรรมจินฉานได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป แสงสีดำพลันพุ่งทะยานขึ้นบนร่างกาย ก่อนจะจางหายไปเกือบจะในทันที
ในการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจากแสงสู่ความมืดนี้ ศีรษะอสูรทั้งหมดก็เริ่มบิดตัวอย่างบ้าคลั่ง และ(@NameIsNovel)ดวงตาสีแดงเลือดอันน่าสยดสยองก็พลันปรากฏขึ้นบนหน้าผาก เปล่งประกายเส้นแสงโลหิตอันสว่า(@NameIsNovel)งไสวออกมา
เปลวเพลิงสีเลือดพุ่งทะยานออกมาจากดวงตาเนตรเดียวสีแดงเลือดนั้น แล้วพันรอบร่างปรากฏธรรมจินฉาน
เปลวเพลิงสีเลือดแผ่กลิ่นอายอันเย็นเยือกอย่างมิอาจเชื่อได้(@NameIsNovel) ทำให้อุณหภูมิโดยรวมลดลงอย่างรวดเร็ว ห่อหุ้มไว้ในความหนาวเย็นอันลึกซึ้ง
ทว่า(@NameIsNovel) ง่ามสามง่ามสีแดงเพลิงสามอันก็พลันพุ่งเข้ามาจากด้านข้าง ขวางกั้นเปลวเพลิงสีเลือดนั้นไว้ก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะทันได้(@NameIsNovel)กระทบร่างปรากฏธรรมจินฉาน
เซินลั่วซึ่งสังเกตเห็นธรรมชาติอันพิสดารของเปลวเพลิงสีเลือด ได้(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเพื่อปัดป้องมัน
แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)พวกมันสัมผัสกัน ง่ามสามง่ามสีแดงเพลิงทั้งสามก็พลันส่งเสียงครวญครางอันน่าเวทนาออกมา แสงวิญญาณบนนั้นสั่นไหวสองสามครั้งก่อนจะถูกกลืนหายไปโดยเปลวเพลิงสีเลือดโดยสิ้นเชิง!
เมื่อสูญสิ้นแก่นแท้วิญญาณไปแล้ว ง่ามสามง่ามทั้งสามก็พลันกลายเป็น(@NameIsNovel)เศษเหล็กธรรมดาแล้วร่วงหล่นลงมา
เมื่อเห็นดังนี้ เซินลั่วก็ตกตะลึง ง่ามสามง่ามสีแดงเพลิงทั้งสามนี้เป็น(@NameIsNovel)ชุดศาสตราประทับหายาก เดิมทีได้(@NameIsNovel)รับมาจากพระสงฆ์แห่งแท่นบูชาหลอมกายา ง่ามแต่ละอันเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราประทับชั้นสูงสุด
และ(@NameIsNovel)เมื่อรวมกันแล้ว พลังของพวกมันก็ยิ่งใหญ่กว่า(@NameIsNovel)นั้น ทัดเทียมกับศาสตราประทับชั้นสูงสุดทั่วไป ทว่า(@NameIsNovel)พวกมันกลับถูกทำลายลงในทันทีโดยเปลวเพลิงสีเลือด แสดงให้เห็นว่า(@NameIsNovel)มันน่าเกรงขามเพียงใด!
หลังจากทำลายง่ามสามง่ามทั้งสามแล้ว เปลวเพลิงสีเลือดก็ยังคงบินไปเบื้องหน้าต่อไป พันรอบร่างปรากฏธรรมจินฉาน
แต่ร่างปรากฏธรรมจินฉานกลับยืนตระหง่านและ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ไหวติง ถึงแม้จะถูกเปลวเพลิงสีเลือดแผดเผาอย่างรุนแรง ก็มิได้(@NameIsNovel)แสดงอาการเปลี่ยนแปลงอันใดออกมา
เมื่อเห็นดังนี้ แววตาของศีรษะอสูรดำก็มืดทะมึนลง
ณ อีกฟากหนึ่ง เซินลั่วก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ด้วยประกายแสงในดวงตา เขา(@NameIsNovel)หยิบพลองเสวียนเหลืองออกมาจากมือแล้วด้วยเสียง “ปัก” ก็แทงมันลงไปในพื้นดิน
ตัวพลองปล่อยแสงสีเหลืองเจิดจ้าซึ่งแผ่ขยายลงไปใต้ดินอย่างรวดเร็ว
พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงขณะที่(@NameIsNovel)ลำแสงสีเหลืองพุ่งทะยานออกมาจากบริเวณใกล้เคียงที่(@NameIsNovel)ผนึกได้(@NameIsNovel)แตกออก ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ปราการแสงสีเหลืองที่(@NameIsNovel)ปกคลุมผนึกที่(@NameIsNovel)แตกนั้นไว้
พลังปราณอสูรที่(@NameIsNovel)พวยพุ่งออกมาถูกผนึกไว้ชั่วคราว
ทว่า(@NameIsNovel) พลังปราณอสูรจากปรโลกมิได้(@NameIsNovel)หยุดไหลออกมา แต่กลับแทรกซึมเข้าไปในปราการแสงสีเหลืองด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง ทำให้มันมืดลงเป็น(@NameIsNovel)สีดำและ(@NameIsNovel)เหลืองในทันที
พลังหยินอันชั่วร้ายรุนแรงแผ่ออกมาจากปราการแสงสีเหลือง เอื้อมมาแล้วโจมตีร่างกายของเซินลั่ว
คิ้วของเซินลั่วขมวดเข้าหากัน แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)หยุดปลดปล่อยเคล็ดวิชา เขา(@NameIsNovel)รวบรวมตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์เข้าสู่ร่างกาย แล้วเปลี่ยนวิธีการโคจรปราณเต๋า กระตุ้นเคล็ดวิชากระบี่หยางบริสุทธิ์
พลังปราณหยางบริสุทธิ์ผุดขึ้นมาจากตันเถียน ต่อต้านพลังหยินอันชั่วร้ายในทันที
เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องอีกครั้งกลางอากาศขณะที่(@NameIsNovel)แสงสีทองสายหนึ่งบินเข้ามาจากระยะไกล ระเบิดไปยังศีรษะอสูรดำ ไป๋เสี่ยวเถียนได้(@NameIsNovel)เปิดการโจมตีอีกครั้งจากระยะไกล
“เจ้าเด็กสองคน หาที่(@NameIsNovel)ตาย!” สีหน้าของศีรษะอสูรดำมืดทะมึนลงในที่(@NameIsNovel)สุด เป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรกที่(@NameIsNovel)มันเปล่งเสียงแหบพร่าออกมา
แล้วมันก็อ้าปากอีกครั้ง พ่นแสงสีดำและ(@NameIsNovel)แดงอันเหนียวหนืดออกมาซึ่งหลอมรวมเข้ากับร่างของจ้านกั่ว
ร่างกายของจ้านกั่วสั่นสะท้าน ความสับสนที่(@NameIsNovel)เคยเห็นในดวงตาพลันหายไปในทันที และ(@NameIsNovel)ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็กลับมาเต็มเปี่ยมไปด้วยความเกลียดชังอีกครั้ง!
ร่างกายทั้งร่างส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยแสงสีดำอันรุนแรง ราวกับเปลวเพลิงสีดำที่(@NameIsNovel)ลุกโชน ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)พลันแปรเปลี่ยนอีกครั้ง แสงสีดำสั่นไหวที่(@NameIsNovel)สองข้างของศีรษะ
และ(@NameIsNovel)ศีรษะอันดุร้ายสองหัวก็งอกออกมาอย่างอาจหาญ! กล้ามเนื้อบนไหล่บิดตัวอย่างรุนแรง “พุช”
แขนยาวสี่ข้างที่(@NameIsNovel)ยาวเลยเข่าพลันยื่นออกมาจากภายใน ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตสามหัวหกแขนอันน่าสะพรึงกลัว!
กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากจ้านกั่วพุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง สูงขึ้นไม่หยุด ในไม่ช้าก็ผ่านระดับมหาโพธิญาณแล้วบรรลุถึงระดับเซียนแท้อย่างน่าอัศจรรย์!
จากนั้น ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็ค่อยๆ ลอยขึ้นจากพื้นดิน มิได้(@NameIsNovel)ดูดซับแสงสีดำและ(@NameIsNovel)แดงที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นจากมันอีกต่อไป
“อ๊า!” ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ลุกโชนไปด้วยแสงโลหิต และ(@NameIsNovel)ความดุร้ายที่(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)เห็นก่อนหน้านี้ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งบนใบหน้า ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)สติของเขา(@NameIsNovel)จะเหลืออยู่เพียงน้อยนิด แขนทั้งหกของเขา(@NameIsNovel)กางออก!
“ตูม!” แสงสีดำรอบกายจ้านกั่วพวยพุ่งขึ้นอีกครั้ง แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)คลื่นพลังปราณสีดำที่(@NameIsNovel)กวาดออกไปในทุกทิศทุกทาง
ผู้คนในบริเวณใกล้เคียงทั้งหมด รวมถึงเหล่าชายผู้ถูกทำให้เป็น(@NameIsNovel)อสูร ก็ถูกคลื่นพัดกลับไป การต่อสู้หยุดชะงักลงชั่วคราว
ทุกคนสามารถสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงระดับพลังบำเพ็ญอันน่าสะพรึงกลัวของจ้านกั่ว และ(@NameIsNovel)ใบหน้าของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็สะท้อนความหวาดกลัวออกมา
เซินลั่วเองก็ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากแสงสีดำเช่นกัน แต่เขา(@NameIsNovel)เกาะพลองเสวียนเหลืองที่(@NameIsNovel)ฝังอยู่ในพื้นดินไว้ ซึ่งป้องกันมิให้เขา(@NameIsNovel)ถูกพัดกลับไป
เมื่อสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงกลิ่นอายจากจ้านกั่ว หัวใจของเขา(@NameIsNovel)ก็จมดิ่งลงด้วยความหวาดหวั่น
“สังหารพวกมันทั้งหมดให้เร็วที่(@NameIsNovel)สุด! โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระน้อยองค์นั้น! ข้าได้(@NameIsNovel)รบกวนกลไกสวรรค์ด้วยเวทอาคมแล้ว ป้องกันมิให้เหล่าเทพเจ้าแห่งราชสำนักสวรรค์สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงที่(@NameIsNovel)นี่
แต่ข้ามิสามารถรักษามันไว้ได้(@NameIsNovel)นานนัก!” ศีรษะอสูรดำ ซึ่งบัดนี้ได้(@NameIsNovel)เล็กลงอย่างมากเนื่องจากการสิ้นเปลืองเวทอาคมอย่างมหาศาล กล่าวด้วยเสียงทุ้ม
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ จ้านกั่วก็หันสายตาไปยังฉานเอ๋อร์ในทันที แล้วอันตรธานหายไปในประกายแสงวาบหนึ่ง เพียงเพื่อจะปรากฏขึ้นเบื้องหน้าฉานเอ๋อร์ในชั่วขณะต่อมา
จากมือขนาดใหญ่ของมัน เปลวเพลิงสีดำสนิทสูงหลายฉื่อก็พลันพวยพุ่งออกมา เอื้อมไปยังฉานเอ๋อร์!
ฉานเอ๋อร์กำลังสวดมนต์โดยหลับตา ดูเหมือนจะมิได้(@NameIsNovel)ล่วงรู้ถึงภัยคุกคามภายนอก ทว่า(@NameIsNovel) ร่างปรากฏธรรมจินฉานของเขา(@NameIsNovel)กลับตอบสนอง ฝ่ามือทองคำตบออกไป ปะทะเข้ากับกรงเล็บอสูรของจ้านกั่ว!
ด้วยเสียงดังปัง พายุหมุนแห่งแสงสีดำและ(@NameIsNovel)ทองก็กวาดไปรอบๆ สร้างลมกระโชกที่(@NameIsNovel)รุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)คลื่นสีดำที่(@NameIsNovel)จ้านกั่วเคยได้(@NameIsNovel)ปั่นป่วนขึ้นมาก่อนหน้านี้
เซินลั่วมิอาจยืนหยัดได้(@NameIsNovel)ในครั้งนี้และ(@NameIsNovel)ถูกส่งปลิวไปพร้อมกับไม้พลอง แสงสีเหลืองที่(@NameIsNovel)เคยล้อมรอบผนึกที่(@NameIsNovel)แตกก็พลันสลายไปในทันที และ(@NameIsNovel)พลังปราณอสูรก็พุ่งทะยานออกมาอีกครั้ง
จ้านกั่วถูกขับไล่กลับไป แต่แสงสีทองบนร่างปรากฏธรรมจินฉานเพียงแค่กระเพื่อมเล็กน้อยก่อนจะกลับคืนสู่สภาพเดิมในทันที ดูเหมือนจะมิได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบอันใด
ใบหน้าของจ้านกั่วแสดงความรำคาญขณะที่(@NameIsNovel)กระโจนเข้าใส่อีกครั้ง กรงเล็บอสูรทั้งหกของมันแผ่ประกายแสงโลหิตเจิดจ้า งอกเล็บสีแดงเลือดราวกับพญาเหยี่ยว ข่วนไปยังส่วนต่างๆ ของร่างปรากฏธรรมจินฉานพร้อมกัน!
ด้วยเสียงกึกก้อง กรงเล็บอสูรทั้งหกของจ้านกั่วก็ถูกขับไล่กลับไป แม้ก่อนที่(@NameIsNovel)พวกมันจะทันได้(@NameIsNovel)สัมผัสร่างปรากฏธรรมจินฉาน!
จ้านกั่วโกรธจัดมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้จะโจมตีอย่างต่อเนื่อง ความแข็งแกร่งอันน่าเกรงขามของร่างปรากฏธรรมจินฉานก็ขับไล่เขา(@NameIsNovel)กลับไปครั้งแล้วครั้งเล่า
เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นภาพนี้จากระยะไกล หัวใจของเซินลั่วก็พลันกลับคืนสู่ปรกติขณะที่(@NameIsNovel)ครุ่นคิดกับตนเองว่า(@NameIsNovel)ดูเหมือนฉานเอ๋อร์จะมิได้(@NameIsNovel)ต้องการให้เขา(@NameIsNovel)ต้องกังวล
เขา(@NameIsNovel)มองไปยังระยะไกลที่(@NameIsNovel)ซึ่งการต่อสู้ได้(@NameIsNovel)เริ่มขึ้นอีกครั้ง ไป๋เสี่ยวเถียนได้(@NameIsNovel)บินกลับไปเพื่อรั้งเหล่าชายผู้ถูกทำให้เป็น(@NameIsNovel)อสูรไว้กับเหล่าพระสงฆ์แห่งดินแดนตะวันตกแล้ว
เซินลั่วกำลังครุ่นคิดว่า(@NameIsNovel)ตนควรจะไปช่วยเหลือด้วยหรือไม่
“ร่างปรากฏธรรมนี้ค่อนข้างทรงพลัง หยุดกันแค่นี้ก่อน! ไปสังหารคนอื่นก่อน!” ในขณะนี้ เสียงแหบพร่าก็ดังขึ้น เป็น(@NameIsNovel)ศีรษะอสูรดำที่(@NameIsNovel)เอ่ยขึ้น ดวงตาสีแดงเลือดของมันจดจ่ออยู่ที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว
แสงสีเหลืองที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยได้(@NameIsNovel)ตั้งขึ้นเพื่อยับยั้งผนึกที่(@NameIsNovel)แตกนั้นมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อยู่อีกต่อไปแล้ว และ(@NameIsNovel)พลังปราณอสูรก็ได้(@NameIsNovel)ไหลออกมาอีกครั้ง บำรุงศีรษะอสูรดำ
เมื่อได้(@NameIsNovel)รับการส่งเสริมจากพลังปราณอสูร ศีรษะอสูรก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้น
เมื่อรู้สึกถึงสายตาของศีรษะอสูร ใบหน้าของเซินลั่วก็พลันซีดเผือด และ(@NameIsNovel)โดยมิได้(@NameIsNovel)ลังเล เขา(@NameIsNovel)ก็พุ่งถอยหลังไป
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ จ้านกั่วก็หันสายตาไปยังเซินลั่ว ร่างกายสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นด้วยแสงสีดำขณะที่(@NameIsNovel)มันอันตรธานหายไป
ทันใดนั้น เซินลั่วก็รู้สึกราวกับจมลงไปในทะเลสาบอันเยือกแข็ง ความเจ็บปวดแหลมคมพุ่งผ่านหว่า(@NameIsNovel)งคิ้ว น่าประหลาดใจที่(@NameIsNovel)ภาพหนึ่งปรากฏขึ้นในใจ พลังแหลมคมทะลุศีรษะของเขา(@NameIsNovel) กระจายเนื้อสมองสีขาวไปทั่ว!
เขา(@NameIsNovel)หวาดกลัวและ(@NameIsNovel)ถอยหลังอย่างรวดเร็ว ในความลนลาน ถ่ายทอดปราณเต๋าเข้าไปในหมอนหยก อัญเชิญปราณเต๋าในโลกแห่งความฝัน!
อาจจะเป็น(@NameIsNovel)เพราะได้(@NameIsNovel)เรียนรู้วิธีอัญเชิญแล้วหรือเพราะกำลังเผชิญกับอันตรายถึงชีวิต กระบวนการก็เสร็จสิ้นในทันทีราวกับเวทมนตร์!
แสงสีทองวาบหนึ่งส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเบื้องหน้าเซินลั่ว เงาฉายของคัมภีร์สวรรค์ปรากฏขึ้นแล้วแข็งตัวในทันที เสาแสงขนาดมหึมาพวยพุ่งขึ้นจากคัมภีร์สวรรค์ พุ่งตรงไปยังที่(@NameIsNovel)สูง!
พลังอันมหาศาลระเบิดออกมาจากใจกลางคัมภีร์สวรรค์ แผ่ขยายออกไปในทุกทิศทุกทาง
------------