หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 717
ตอนที่ 717 : จ้านกั๋ว
ตอนที่ 717
จ้านกั่วหันไปมองยังผนึกที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างไกล สีหน้าของมันพลันแปรเปลี่ยนไป
ในขณะนั้นเอง ร่างปรากฏธรรมจินฉานก็ได้(@NameIsNovel)ถูกพบเห็นว่า(@NameIsNovel)กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนช่องว่า(@NameIsNovel)งในผนึก ร่างกายอันมหึมาของท่านได้(@NameIsNovel)ปิดกั้นช่องว่า(@NameIsNovel)งนั้นไว้โดยสิ้นเชิง ป้องกันมิให้พลังปราณอสูรไหลทะลักออกมาได้(@NameIsNovel)โดยธรรมชาติ
ภาพนี้ทำให้จ้านกั่วโกรธเกรี้ยวอย่างยิ่ง มันเพิ่งจะจำใจต้องอัญเชิญศีรษะอสูรออกมาช่วยเหลือ และ(@NameIsNovel)ก่อนจะจากไป ก็ได้(@NameIsNovel)วางมาตรการบางอย่างไว้บนผนึก บัดนี้ ผนึกกลับได้(@NameIsNovel)ถูกทำลายลงอย่างเงียบงัน
จ้านกั่วมั่นใจว่า(@NameIsNovel)ตนสามารถทำลายร่างปรากฏธรรมทองคำนั้นได้(@NameIsNovel)ด้วยการโบกมือเพียงครั้งเดียว แต่เสาแสงดาวสีทองเหนือศีรษะกลับมี(@NameIsNovel)พลังเพิ่มขึ้น
หากมันไขว้เขวเพียงเล็กน้อย ค่ายกลแสงดำที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ตั้งขึ้นก็จะพลันพังทลายลงในทันที
เซินลั่วสังเกตเห็นสิ่งที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นกับผนึกที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างไกล เขา(@NameIsNovel)ก็บังเกิดความตื่นเต้น มือข้างหนึ่งยังคงร่ายคาถาสามดาราสยบอสูรต่อไป
ขณะที่(@NameIsNovel)มืออีกข้างหนึ่งเอื้อมออกไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า พลองเสวียนเหลืองที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้ๆ บินกลับเข้ามาในฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel) แล้วด้วยการเหวี่ยงเพียงครั้งเดียว มันก็ถูกปักลงบนพื้นอย่างหนัก!
ตัวพลองแผ่ชั้นแสงสีเหลืองออกมา สว่า(@NameIsNovel)งวาบ แล้วหายเข้าไปใต้ดิน
จ้านกั่วเฝ้าดูฉากนี้ ตะลึงไปเล็กน้อย แต่สีหน้าของมันก็พลันแปรเปลี่ยนไปในทันที พร้อมกับพลังปราณสีดำที่(@NameIsNovel)พวยพุ่งออกมาทั่วทั้งร่างกาย แผ่กระจายลงสู่พื้นดินเบื้องล่าง
ขณะที่(@NameIsNovel)พลังปราณสีดำรวมตัวกันบนร่างกาย ควบแน่นกลายเป็น(@NameIsNovel)เกราะสีดำ แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะทันได้(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวอันใดเพิ่มเติม แสงสีเหลืองสายหนึ่ง เร็วราวกับสายฟ้าแลบ
ก็พลันทะลุออกมาจากพลังปราณสีดำบนพื้นดิน เสียง “ปุ๊” มันทะลวงเข้าไปในท้องของมัน ผ่านไปได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย!
จ้านกั่วมองไปยังพลองเสวียนเหลืองที่(@NameIsNovel)แทงทะลุร่างของตน ตะลึงงันไปเล็กน้อย มิอาจเชื่อได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ร่างกายของมันที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับการป้องกันไว้โดยเกราะอสูรจะถูกทะลวงได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้
แต่ร่องรอยของแสงดาวสีทองที่(@NameIsNovel)ผสมผสานอยู่ในแสงสีเหลืองของพลองเสวียนเหลืองนั้นทำให้มันเข้าใจได้(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุด
พลองเสวียนเหลืองบรรจุผลึกม่วงใจกลางหมึก ซึ่งสามารถกักเก็บปราณเต๋าไว้ได้(@NameIsNovel) ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะกระตุ้นพลองด้ามนี้
เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ถ่ายทอดพลังแสงดาวทำลายอสูรส่วนหนึ่งของสามดาราสยบอสูรเข้าไปในนั้นแล้ว ถึงแม้จะมิได้(@NameIsNovel)ช่วยเพิ่มพลังของพลองโดยตรง แต่กลับเพิ่มความสามารถในการทำลายพลังปราณอสูรได้(@NameIsNovel)อย่างมหาศาล!
เซินลั่วรู้สึกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)พละกำลังของตนเริ่มลดน้อยถอยลง เขา(@NameIsNovel)รู้ดีว่า(@NameIsNovel)ตนมิสามารถดำเนินต่อไปได้(@NameIsNovel)นานกว่า(@NameIsNovel)นี้อีกแล้ว
เขา(@NameIsNovel)ขบกรามแน่น ทำท่าทางแล้วกระตุ้นด้วยมือข้างเดียว แสงสีเหลืองบนพลองเสวียนเหลืองที่(@NameIsNovel)แทงทะลุร่างของจ้านกั่วก็พลันลุกโชนขึ้นแล้วเริ่มกวัดแกว่งด้วยตัวของมันเอง!
ภาพลวงตาของพลองสิบหกภาพปรากฏขึ้นรอบๆ พลอง และ(@NameIsNovel)พลังอันมหาศาลก็ระเบิดออกมา!
ใบหน้าของจ้านกั่วมืดทะมึน และ(@NameIsNovel)พลังปราณสีดำก็พวยพุ่งออกมาจากร่างกาย ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)กระแสวนสีดำแล้วห่อหุ้มพลองเสวียนเหลืองเอาไว้
แรงดูดอันแข็งแกร่งพอที่(@NameIsNovel)จะกลืนกินได้(@NameIsNovel)ทั้งสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพีปรากฏขึ้นจากกระแสวนสีดำนั้น ขัดขวางมิให้เพลงกระบองพิรุณโกลาหลสำแดงเดชออกมาได้(@NameIsNovel) มันเป็น(@NameIsNovel)พลังเทวะอันมิอาจหยั่งรู้ได้(@NameIsNovel)
แต่จ้านกั่วถูกจำกัดจากหลายทิศทางในขณะนี้ และ(@NameIsNovel)การไหลเวียนของพลังปราณอสูรในร่างกายก็เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างยากลำบาก
ร่างกายของมันถูกพลองเสวียนเหลืองแทงทะลุ และ(@NameIsNovel)ในท้ายที่(@NameIsNovel)สุด พลังของเพลงกระบองพิรุณโกลาหลก็ระเบิดออกมาก่อน!
ภาพลวงตาของพลองสิบหกภาพพันรอบร่างของจ้านกั่วในบิดเดียว ด้วยเสียง “ฉีก” ดังลั่น ร่างของจ้านกั่วก็ขาดสะบั้นออกเป็น(@NameIsNovel)สองท่อนที่(@NameIsNovel)เอว! โลหิตไหลทะลักออกมาดุจน้ำตก!
ขณะที่(@NameIsNovel)จ้านกั่วได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัส ค่ายกลแสงดำเบื้องบนก็พังทลายลงเช่นกัน เสาแสงดาวสีทองบดขยี้ค่ายกลแสงที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย ห่อหุ้มร่างของจ้านกั่วเอาไว้ แล้วกลืนกินร่างกายของมัน!
พื้นดินสั่นสะเทือน และ(@NameIsNovel)ลมแรงก็แผ่ออกไปในทันที ขูดชั้นดินลึกออกไป ทรายและ(@NameIsNovel)ฝุ่นม้วนตัวไปรอบๆ และ(@NameIsNovel)ทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้เคียงก็ถูกพัดปลิวไป
เซินลั่วหอบหายใจอย่างหนักหน่วงและ(@NameIsNovel)มิอาจทนต่อไปได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป เขา(@NameIsNovel)คุกเข่าลงครึ่งหนึ่งบนพื้น บาดแผลที่(@NameIsNovel)หน้าอกและ(@NameIsNovel)ท้องยังคงมี(@NameIsNovel)โลหิตไหลซึมออกมา เกือบจะย้อมร่างกายท่อนล่างให้กลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงฉาน
เปลวเพลิงสีดำบนบาดแผลกำลังลุกลามอย่างรวดเร็ว ได้(@NameIsNovel)ย้อมผิวหนังและ(@NameIsNovel)เนื้อในบริเวณใกล้เคียงให้กลายเป็น(@NameIsNovel)สีดำสนิทไปแล้ว
เขา(@NameIsNovel)กระตุ้นเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ในทันที และ(@NameIsNovel)ในเวลาเดียวกันก็หยิบโอสถฟื้นฟูรักษาบาดแผลออกมาจากกระเป๋าแล้วโยนเข้าปาก
เส้นไหมโลหิตจำนวนมากปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)บาดแผล พยายามที่(@NameIsNovel)จะรักษามัน แต่เมื่อเส้นไหมโลหิตเหล่านี้สัมผัสเข้ากับเปลวเพลิงสีดำบนบาดแผล
พวกมันก็ถูกเผาไหม้ไปในทันที ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น พลังเย็นอันดื้อรั้นก็ปรากฏขึ้นจากเปลวเพลิงสีดำนั้น ยึดติดอยู่บนบาดแผลอย่างแน่นหนา เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์กลับมิอาจรักษามันได้(@NameIsNovel)!
มิเพียงเท่านั้น เปลวเพลิงสีดำยังแผ่กลิ่นอายเย็นเยียบซึ่งได้(@NameIsNovel)แผ่ขยายไปยังพื้นที่(@NameIsNovel)ขนาดใหญ่เช่นหน้าอกและ(@NameIsNovel)ท้อง ทำให้มันเย็นและ(@NameIsNovel)ชาโดยสิ้นเชิง
ความเย็นเยียบแล่นผ่านหัวใจของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)ด้วยความคิดเพียงวูบเดียว เขา(@NameIsNovel)ก็เรียกพลังของตนออกมา เงาสีทองวาบหนึ่งเบื้องหน้า
และ(@NameIsNovel)คัมภีร์สวรรค์ก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับประกายแสงวาบ ดูดซับเปลวเพลิงสีดำเข้าไปในพื้นที่(@NameIsNovel)ภายใน
พลังเย็นรอบบาดแผลของเซินลั่วก็สลายไปเช่นกัน เมื่อปราศจากการขัดขวางของเปลวเพลิงสีดำและ(@NameIsNovel)ด้วยผลกระทบสองเท่า ของเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์และ(@NameIsNovel)โอสถน้ำนมวิญญาณ
บาดแผลมหึมาก็เริ่มหดตัวลงอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ผิวหนังสีดำสนิทก็เริ่มหายดี
เซินลั่วมิกล้าที่(@NameIsNovel)จะผ่อนคลาย เขา(@NameIsNovel)ยันกายลุกขึ้นแต่กลับมิกล้าที่(@NameIsNovel)จะยกเลิกคาถาอัญเชิญ เขา(@NameIsNovel)มองขึ้นไปยังจ้านกั่วแล้วทำท่าทาง ลมกระโชกพัดเข้ามา กวาดฝุ่นที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่รอบๆ แล้วเผยให้เห็นสถานการณ์ภายใน
เสาแสงสีทองได้(@NameIsNovel)อันตรธานหายไปแล้ว พลังแสงดาวที่(@NameIsNovel)อัญเชิญมาได้(@NameIsNovel)ควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลสีทองบนพื้นดิน ผนึกร่างที่(@NameIsNovel)แตกหักของจ้านกั่วเอาไว้
จ้านกั่วถูกตัดขาดครึ่งหนึ่งที่(@NameIsNovel)เอวในบัดนี้ แต่ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)กลับคืนสู่ร่างมนุษย์แล้ว ตอนนี้เขา(@NameIsNovel)ดูเหมือนแมลงวันที่(@NameIsNovel)ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยอำพัน ติดอยู่ในผนึกและ(@NameIsNovel)มิอาจขยับเขยื้อนได้(@NameIsNovel)เลย
เซินลั่วถอนหายใจอย่างโล่งอก พร้อมที่(@NameIsNovel)จะยกเลิกการอัญเชิญพลังบำเพ็ญในดินแดนแห่งความฝัน
แต่ไอสีดำจางๆ ก็พลันบินออกมาจากร่างของจ้านกั่ว มิได้(@NameIsNovel)สนใจผนึกของสามดาราสยบอสูรโดยสิ้นเชิง แล้วบินออกไปได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย
พลังปราณสีดำเผยให้เห็นร่างสามหัวหกแขนอย่างเลือนราง ซึ่งดูเหมือนเงาของฉือโย่วทุกประการ
ความเย็นเยียบแล่นผ่านหัวใจของเซินลั่ว ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็วแล้วอัญเชิญพลองเสวียนเหลืองออกมา ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองโคจรรอบกายเขา(@NameIsNovel) พร้อมสำหรับการต่อสู้
“ข้าจะจดจำเจ้าไว้ พวกเราจะได้(@NameIsNovel)พบกันอีก” ร่างสีดำมิได้(@NameIsNovel)โจมตีแต่กลับเอ่ยกับเซินลั่ว แล้วจึงอันตรธานหายเข้าไปในพื้นดินพร้อมกับประกายแสงวาบหนึ่ง
เซินลั่วยืนตะลึงอยู่ ณ ที่(@NameIsNovel)นั้น รู้สึกถึงความเย็นเยียบอันมิอาจอธิบายได้(@NameIsNovel)แล่นไปทั่วทั้งร่างกาย
หลังจากที่(@NameIsNovel)เงาร่างนั้นได้(@NameIsNovel)หายไป พลังปราณอสูรทั้งหมดบนร่างของจ้านกั่วภายในผนึกก็พลันหายไป เมื่อเห็นดังนี้ ในที่(@NameIsNovel)สุดเซินลั่วก็ผ่อนคลายลงโดยสิ้นเชิงและ(@NameIsNovel)รีบปลดคาถาเพื่อยกเลิกการอัญเชิญ
ร่างสีทองพุ่งออกจากร่างกายไปยังท้องฟ้า คัมภีร์สวรรค์กลับคืนสู่รูปแบบเลื่อนลอยอย่างรวดเร็วแล้วกลายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงที่(@NameIsNovel)บินเข้าไปในหมอนหยกภายในแหวนหลินหลาง
เมฆดำบนท้องฟ้าปรากฏขึ้นอีกครั้งแต่ก็จางลงอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ท้องฟ้าก็กลับคืนสู่ปกติ
ลมหายใจของเซินลั่วลดลงอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ในชั่วพริบตา เขา(@NameIsNovel)ก็กลับคืนสู่ระดับก่อกำเนิด ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)พลันซีดเผือดราวกับความตาย พลังชีวิตภายในของเขา(@NameIsNovel)หมดสิ้นไปอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็ล้มลงกับพื้นอย่างสั่นเทา
เวลาที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อัญเชิญพลังบำเพ็ญในดินแดนแห่งความฝันในครั้งนี้ นานกว่า(@NameIsNovel)สองครั้งก่อนหน้านี้อย่างมาก และ(@NameIsNovel)ราคาที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ต้องจ่ายก็ยิ่งใหญ่กว่า(@NameIsNovel)มาก
เขา(@NameIsNovel)รู้สึกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)กล้ามเนื้อทุกส่วนในร่างกายกระตุกอย่างรุนแรงขณะที่(@NameIsNovel)พลังชีวิตของเขา(@NameIsNovel)กำลังหมดลงอย่างรวดเร็ว
ด้วยเสียงฉีกขาด บาดแผลเล็กๆ จำนวนมากก็ถูกฉีกบนร่างกาย โลหิตสาดกระเซ็นออกมา เส้นลมปราณทุกนิ้วของเขา(@NameIsNovel)แตกสลายจากภายใน
และ(@NameIsNovel)ร่างกายทั้งร่างก็คล้ายกับถุงที่(@NameIsNovel)ขาดรุ่งริ่ง มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชิ้นส่วนของเนื้อที่(@NameIsNovel)สมบูรณ์เหลืออยู่เลย
อุณหภูมิร่างกายลดลงอย่างรวดเร็ว เขา(@NameIsNovel)พยายามจะหยิบโอสถฟื้นฟูรักษาบาดแผลออกมากินอย่างแข็งขัน แต่คลื่นความเจ็บปวดอันรุนแรงก็พลันจู่โจมเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)สติของเขา(@NameIsNovel)ก็พร่ามัวลงอย่างรวดเร็ว
ทันทีก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะหมดสติไปโดยสิ้นเชิง ก็พลันได้(@NameIsNovel)ยินเสียงร้องตกใจและ(@NameIsNovel)เห็นไป๋เสี่ยวเถียนบินมาทางเขา(@NameIsNovel)ด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)กังวลอย่างเลือนราง
เมื่อเห็นดังนี้ เซินลั่วก็รู้สึกถึงความอบอุ่นเล็กน้อยในใจ ชั่วขณะต่อมา ทัศนวิสัยก็พลันดำมืด แล้วเขา(@NameIsNovel)ก็หมดสติไปโดยสิ้นเชิง
------------