หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 725
ตอนที่ 725 : สระโลหิตกะโหลก
ตอนที่ 725
เซินลั่วสั่งให้ทหารสวรรค์มุ่งหน้าสู่ใจกลางถ้ำ หัวใจของเขา(@NameIsNovel)สั่นสะท้านอย่างห้ามไม่ได้(@NameIsNovel)
สิ่งที่(@NameIsNovel)ปรากฏแก่สายตาคือพื้นดินใจกลางถ้ำ ถูกขุดเจาะเป็น(@NameIsNovel)สระขนาดต่างๆ กันกว่า(@NameIsNovel)สิบสระ สระเหล่านั้นเต็มไปด้วยของเหลวสีแดงเลือด ฟองอากาศจำนวนมากผุดพรายขึ้นสู่ผิวน้ำ
กลิ่นคาวโลหิตที่(@NameIsNovel)รุนแรงปะทะจมูกอย่างจัง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เลือดสดๆ
ข้างสระโลหิตแต่ละแห่ง มี(@NameIsNovel)เสาสีแดงเข้มสิบกว่า(@NameIsNovel)ต้นตั้งตระหง่านอยู่ บนเสานั้นมี(@NameIsNovel)อักขระเวทสลักไว้แน่นขนัด ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลบางอย่าง
การจัดเรียงของสระโลหิตเหล่านี้เป็น(@NameIsNovel)ไปตามแบบแผน การวางตำแหน่งที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)กระบวนทัพเชิงกลยุทธ์ ค่ายกลย่อยโดยรอบเชื่อมต่อกัน ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลขนาดใหญ่ที่(@NameIsNovel)ซับซ้อน
อักขระเวทสีแดงเข้มจำนวนมากกะพริบไม่สม่ำเสมอ ค่ายกลส่งเสียงหึ่งๆ ขณะทำงาน ทำให้โลหิตในสระปั่นป่วนและ(@NameIsNovel)เปล่งไอน้ำโลหิตออกมาอย่างไม่สิ้นสุด
นอกจากกลิ่นเลือดแล้ว ยังมี(@NameIsNovel)กลิ่นพลังปราณอสูรที่(@NameIsNovel)รุนแรง ผสมผสานเข้าด้วยกัน
ในสระโลหิตแต่ละสระ มี(@NameIsNovel)อสูรหลายตนกำลังแช่อยู่ กลิ่นอายของพวกมันล้วนมหึมาอย่างยิ่ง
โดยพื้นฐานแล้วทั้งหมดอยู่ในระดับมหาโพธิญาณหรือสูงกว่า(@NameIsNovel)นั้น พวกมันกำลังดูดซับแก่นแท้แห่งชีวิตและ(@NameIsNovel)พลังปราณอสูรภายในสระ
ภายในสระโลหิตที่(@NameIsNovel)ใหญ่ที่(@NameIsNovel)สุด มี(@NameIsNovel)อสูรขนาดใหญ่สองตนกำลังนั่งอยู่ ตนหนึ่งคืออสูรพยัคฆ์ดำ มี(@NameIsNovel)ร่างกายเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์แต่ศีรษะเป็น(@NameIsNovel)เสือ ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้าม
ลวดลายสีทองเป็น(@NameIsNovel)รูปอักษรคำว่า(@NameIsNovel) ‘หวัง’ (王) ปรากฏเด่นชัดบนหน้าผาก
อีกตนหนึ่งคืออสูรขนาดใหญ่ มี(@NameIsNovel)ร่างกายเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์แต่ศีรษะเป็น(@NameIsNovel)อินทรี เป็น(@NameIsNovel)อสูรอินทรีตนเดียวกับที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเห็นก่อนหน้านี้อย่างไม่ผิดเพี้ยน
อสูรทั้งสองนี้เปล่งพลังปราณอสูรในระดับเซียนแท้ ไม่ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วเอง
ทว่า(@NameIsNovel) สิ่งที่(@NameIsNovel)เซินลั่วสนใจมากที่(@NameIsNovel)สุด คือหินสีม่วงดำที่(@NameIsNovel)วางอยู่กลางสระโลหิตหลายสิบสระ มันแผ่แสงสีม่วงเรืองรอง และ(@NameIsNovel)ดูคล้ายสมบัติล้ำค่าอย่างยิ่ง
สายธารแสงโลหิตไหลไปตามลวดลายค่ายกลบนพื้นดิน บรรจบกันจากสระโลหิตภายในค่ายกล ก่อนจะเข้าสู่หินสีม่วงดำ
แล้วจึงออกมาจากอีกฟากของหิน แสงโลหิตพลันบริสุทธิ์อย่างยิ่ง แล้วจึงถูกฉีดเข้าไปในทรงกลมสีม่วงขนาดมหึมา
ลวดลายอาคมสีเลือดปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของทรงกลมสีม่วง ส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า ดูเหมือนกำลังดูดซับแสงโลหิตเหล่านั้น ร่างที่(@NameIsNovel)อยู่ภายในทรงกลมสีม่วงมี(@NameIsNovel)กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)เลื่อนลอยอย่างยิ่ง
เซินลั่วไม่สามารถประเมินระดับพลังของอีกฝ่ายได้(@NameIsNovel)อย่างน่าประหลาดใจ เขา(@NameIsNovel)เคยประสบกับสถานการณ์เช่นนี้กับเพียงสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตที่(@NameIsNovel)ก้าวข้ามระดับเซียนแท้ไปแล้วเท่านั้น
“หรือว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ผู้ทรงพลังในระดับไท่อี่อยู่ข้างใน?” เซินลั่วตกใจ รีบเบนสายตาหนีไปทันทีหลังจากเหลือบมอง เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกตรวจจับ
ขณะเดียวกัน ก็ควบคุมทหารสวรรค์ให้หลอมรวมเข้ากับดินบริเวณใกล้เคียง เพื่อซ่อนเร้นกลิ่นอายของตน
สระโลหิตภายในถ้ำทำงานพร้อมเพรียง ปริมาณโลหิตลดลงอย่างรวดเร็ว กว่า(@NameIsNovel)ครึ่งถูกบริโภคไปในพริบตา กลิ่นอายของอสูรที่(@NameIsNovel)แช่อยู่ในสระก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
“วิธีการใดกันที่(@NameIsNovel)สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของใครบางคนได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้?” เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นภาพนี้ เซินลั่วก็แอบตกตะลึง
“ท่านผู้ทรงเกียรติ โลหิตแก่นแท้ในสระโลหิตหมดลงอีกแล้ว เมื่อเร็วๆ นี้ ตามคำสั่งของท่าน ทหารอสูรทั้งหมดได้(@NameIsNovel)ประจำการอยู่ภายในภูเขา(@NameIsNovel)หมาป่าดำ ไม่มี(@NameIsNovel)ใครได้(@NameIsNovel)รับอนุญาตให้ออกไปล่าอาหารโลหิตเลย
ขณะนี้คลังวัตถุดิบโลหิตกำลังจะหมดลง ดังนั้นดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)การหลอมธงแก่นโลหิตจะต้องล่าช้าออกไป” อสูรพยัคฆ์ดำกล่าวหลังจากลุกขึ้นและ(@NameIsNovel)โค้งคำนับเบื้องหน้าทรงกลมสีม่วง
“มิได้(@NameIsNovel) หากขาดแคลนอาหารโลหิต เจ้าก็จงยึดมาจากทหารใต้บังคับบัญชาของเจ้าเสีย
การหลอมธงแก่นโลหิตเกี่ยวข้องกับการปลดปล่อยท่านฉือโย่วออกจากความทุกข์โดยสมบูรณ์ จะต้องไม่ล่าช้าเด็ดขาด!” เสียงเย็นชาตอบกลับอย่างเฉยเมยจากภายในทรงกลมสีม่วง
“เสียงนี้ ” เซินลั่วเลิกคิ้วขึ้น เสียงนั้นกระตุ้นความคุ้นเคยบางอย่างในตัวเขา(@NameIsNovel)อย่างประหลาด
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดเหล่านี้ ใบหน้าของอสูรพยัคฆ์ดำก็เปลี่ยนไปและ(@NameIsNovel)นิ่งเงียบ
ส่วนอสูรอินทรี หลังจากได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ประกายแห่งความโกรธก็พาดผ่านดวงตา มันกำลังจะกล่าวสิ่งใด ทว่า(@NameIsNovel)ก็ถูกอสูรพยัคฆ์ดำรั้งไว้เสียก่อน
“อันใด? เจ้ามี(@NameIsNovel)ข้อโต้แย้งรึ?” ร่างภายในทรงกลมสีม่วงค่อยๆ หันกลับมามองไปยังอสูรพยัคฆ์ดำ น้ำเสียงเย็นยะเยือก
“ไม่ มิกล้า! ข้าผู้นี้จะจัดการให้ในทันที” อสูรพยัคฆ์ดำสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ดูเหมือนจะหวาดกลัวร่างภายในทรงกลมอย่างยิ่ง และ(@NameIsNovel)ตอบรับอย่างเร่งร้อน
“อะไรนะ! ฉือโย่วยังไม่ได้(@NameIsNovel)หลุดพ้นจากการควบคุมโดยสมบูรณ์รึ?” เหนือพื้นดิน เซินลั่วตะลึงงัน ตามข้อมูลที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับรู้มา ฉือโย่วควรจะหลุดพ้นแล้วในวันวิบัติอสูร เหตุใดจึงยังไม่ได้(@NameIsNovel)รับอิสระ?
ความรู้สึกของเขา(@NameIsNovel)พลุ่งพล่าน ผนึกที่(@NameIsNovel)วางไว้บนทหารสวรรค์ถูกรบกวนชั่วขณะ และ(@NameIsNovel)ร่องรอยของลมหายใจของทหารสวรรค์ก็พลันเล็ดลอดออกมา
“ใครกัน!” ร่างภายในทรงกลมสีม่วงพลันเงยหน้าขึ้น มองไปยังทิศทางที่(@NameIsNovel)ทหารสวรรค์ซ่อนตัวอยู่
เซินลั่วตกตะลึง ควบคุมทหารสวรรค์ให้หลบหนีไปยังที่(@NameIsNovel)ไกลๆ ในทันที แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะไปได้(@NameIsNovel)ไกล แสงสีดำก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของทหารสวรรค์
และ(@NameIsNovel)ภาพลวงตาของกรงเล็บกระดูกสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้น มันไม่สนใจพื้นดินรอบข้างและ(@NameIsNovel)คว้าลงมาเบื้องล่าง
แสงสีเงินวาบขึ้นในมือของทหารสวรรค์ หอกศึกสีเงินก็ปรากฏตัว พุ่งออกไปราวกับมังกรดุร้ายที่(@NameIsNovel)โผล่ออกมาจากรูของมัน แทงเข้าใส่กรงเล็บกระดูกสีดำ
เมื่อทั้งสองปะทะกัน พลันเกิดเสียง “แครก” หอกศึกสีเงินถูกตัดเป็น(@NameIsNovel)หลายชิ้นอย่างง่ายดายโดยกรงเล็บกระดูกสีดำ
กรงเล็บนั้นจึงคว้าทหารสวรรค์ไว้ มันฉีกเป็น(@NameIsNovel)หลายชิ้นราวกับกระดาษ สัมผัสจิตเทวะส่วนหนึ่งของเซินลั่วที่(@NameIsNovel)ฝังอยู่ในทหารสวรรค์ก็ถูกฉีกขาดไปด้วย
บนพื้นดิน เซินลั่วครวญครางเบาๆ ร่องรอยของความหวาดหวั่นฉายวาบขึ้นในดวงตา ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขา(@NameIsNovel)กระตุ้นเคล็ดวิชาเงาพฤกษาในทันที
ในพริบตา ร่างกายทั้งร่างถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีเขียว ร่างกายสั่นไหวและ(@NameIsNovel)หายไป เข้าสู่มิติที่(@NameIsNovel)สร้างขึ้นจากเคล็ดวิชาหลบหนี
ด้วยความช่วยเหลือของพลังปราณไม้ภายในนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็เคลื่อนที่(@NameIsNovel)ไปข้างหน้าอย่างเงียบๆ พยายามเคลื่อนห่างออกจากฐานที่(@NameIsNovel)มั่นอสูรอย่างรวดเร็ว
ช่วงเวลาแห่งการฝึกฝนที่(@NameIsNovel)ผ่านมา เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)บำเพ็ญเคล็ดวิชาเงาพฤกษาจนถึงระดับลึกซึ้งแล้ว ความเร็วในการหลบหนีจึงเร็วกว่า(@NameIsNovel)เดิมมาก อีกทั้งลมหายใจยังถูกซ่อนเร้นอย่างมิดชิด
“คิดจะหนีรึ! เมื่อได้(@NameIsNovel)ล่วงรู้ความลับ ณ ที่(@NameIsNovel)นี้แล้ว ก็ทิ้งชีวิตของเจ้าไว้เสียเถิด!”
แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเข้าสู่มิติสีเขียว เสียงเย็นชาก็ดังขึ้นในหู แสงสีเขียวพลันปรากฏขึ้นจากเบื้องหลัง ไล่ตามเขา(@NameIsNovel)มาอย่างรวดเร็วอย่างยิ่ง
ภายในแสงสีเขียวเผยให้เห็นโครงกระดูกสีดำตนหนึ่ง ห่มด้วยเสื้อคลุมทองคำ ลวดลายเรียบง่ายโบราณแต่ยังคงดูใหม่เอี่ยม แผ่แสงทองสลัวออกมา
กระดูกสีดำเงาราวผลึกโปร่งใสอ่อนๆ บนผิวมี(@NameIsNovel)ลวดลายมนต์สีเลือดเร้นอยู่จางๆ แผ่กลิ่นอายเย็นเยียบชวนขนลุก โครงกระดูกสีดำนี้เชี่ยวชาญเคล็ดวิชาหลบหนีธาตุไม้เช่นกัน
ระยะห่างระหว่า(@NameIsNovel)งทั้งสองลดลงอย่างรวดเร็ว เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ความชำนาญของมันเหนือกว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วอยู่มาก
สีหน้าของเซินลั่วเปลี่ยนไป เขา(@NameIsNovel)รีบตัดสินใจสละเคล็ดวิชาหลบหนีที่(@NameIsNovel)ใช้อยู่ แล้วเปลี่ยนไปใช้เคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้เพื่อหนีแทน
โครงกระดูกสีดำกางนิ้วออกและ(@NameIsNovel)คว้าความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าที่(@NameIsNovel)เซินลั่วอยู่ ร่างของเซินลั่วถูกล้อมรอบด้วยแสงสีเขียวที่(@NameIsNovel)รุนแรงกว่า(@NameIsNovel)ก่อนถึงสิบเท่าในทันที
ทำให้เขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel) ชายหนุ่มพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา พลิกมือหยิบเสาเหล็กสะกดสมุทรออกมา
และ(@NameIsNovel)ใช้เพลงกระบองพิรุณโกลาหล เงาไม้พลองสามสิบสองเงาปรากฏขึ้น พร้อมเสียงปัง มันระเบิดแสงสีเขียวโดยรอบจนแหลกละเอียด
ด้วยประกายแสงวาบ ร่างก็ออกจากมิติสีเขียวและ(@NameIsNovel)ปรากฏตัวขึ้นข้างนอก หนีออกจากเทือกเขา(@NameIsNovel)สีดำแล้ว เซินลั่วกางแขนออก แสงสีทองและ(@NameIsNovel)สีเงินก็ระเบิดออกมา เตรียมจะใช้เคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้เพื่อหลบหนี
โครงกระดูกสีดำตนนี้มี(@NameIsNovel)พลังฝีมือถึงระดับไท่อี่อย่างแน่นอน อีกทั้งในฐานที่(@NameIsNovel)มั่นอสูรก็ยังมี(@NameIsNovel)ผู้เชี่ยวชาญอีกมากมาย
แม้จะมั่นใจในพละกำลังตนเอง แต่การใช้สองกำปั้นต่อกรกับสี่มือย่อมเป็น(@NameIsNovel)เรื่องยาก ดังนั้น การหลบหนีไปก่อนย่อมเป็น(@NameIsNovel)ทางเลือกที่(@NameIsNovel)ดีที่(@NameIsNovel)สุด
แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้ แสงสีเขียวก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นเหนือศีรษะ และ(@NameIsNovel)โครงกระดูกสีดำก็ปรากฏตัวขึ้นแล้ว!
กรงเล็บกระดูกสีดำสนิทยื่นออกมา พร้อมกับลมกรงเล็บอันดุร้ายที่(@NameIsNovel)พัดปะทะจนผิวหน้าของเซินลั่วรู้สึกแสบร้อนราวถูกคมมี(@NameIsNovel)ดบาด
----------