หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 741
ตอนที่ 741 : เซินลั่วลงมือ
ตอนที่ 741
แต่ยังไม่ทันที่(@NameIsNovel)ราชันจิ้งจอกหมื่นปีจะได้(@NameIsNovel)ผ่อนลมหายใจ ปีกของอสูรเหินเมฆาที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านหลังก็กระพือขึ้นอย่างกะทันหัน
ส่งพลังมหาศาลผลักดันไปเบื้องหน้า พลังบนทวนในมือพลันพลุ่งพล่านขึ้น ทะยานไปข้างหน้าอีกครั้ง
"ฉึก..."
ประกายโลหิตสาดกระเซ็น ในที่(@NameIsNovel)สุดราชันจิ้งจอกหมื่นปีก็มิอาจต้านทานการโจมตีครั้งนี้ได้(@NameIsNovel) ทวนยาวพลันทะลวงเข้าสู่ร่าง ทะลุผ่านหน้าอกโดยตรง
พละกำลังของอสูรเหินเมฆาหลังจากแปลงร่างนั้นแข็งแกร่งอย่างแท้จริง สามารถกดดันราชันจิ้งจอกหมื่นปีได้(@NameIsNovel)อย่างสิ้นเชิง
"ได้(@NameIsNovel)ยินมาว่า(@NameIsNovel)เจ้ามี(@NameIsNovel)บุตรเขยคือราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่มิใช่หรือ? วันนี้มี(@NameIsNovel)เรื่องใหญ่โตถึงเพียงนี้ เหตุใดเขา(@NameIsNovel)จึงไม่มาช่วยเล่า" มือของอสูรเหินเมฆากำทวนแน่น ผลักดันราชันจิ้งจอกหมื่นปีให้ถอยร่นไปทีละก้าว
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินวาจานั้น ประกายโทสะก็พาดผ่านนัยน์ตาของราชันจิ้งจอก
"บังอาจยิ่งนัก"
ราชันจิ้งจอกเอ่ยเพียงเท่านั้น มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คำข่มขู่ใดตามมา
ในชั่วพริบตาถัดมา ปากมหึมาก็อ้าออกกว้าง พลันปรากฏแสงสีขาวสายหนึ่งสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น กระบี่บินสีขาวราวหิมะพุ่งออกจากปาก ทะลวงเข้าสู่หัวใจของอสูรเหินเมฆาในพริบตา
อสูรเหินเมฆาปล่อยทวนยาวในมือหลุดร่วง พลังมหาศาลจากกระบี่บินซัดร่างมันถอยหลังไปหลายก้าว
มันอ้าปากค้าง ส่งเสียงคำรามแหบโหยออกมาสองสามครา ดวงตาเบิกกว้างเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
ด้านราชันจิ้งจอกหมื่นปี ค่อยๆ เอื้อมมือไปดึงทวนยาวที่(@NameIsNovel)ปักคาอกตนเองออก โยนมันทิ้งไปอย่างไม่แยแส จากนั้นแสงสีขาวบนร่างก็หดกลับคืน แปรเปลี่ยนกลับเป็น(@NameIsNovel)ร่างมนุษย์อีกครั้ง
เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นเรียก กระบี่เจ็ดดาวนักษัตรก็พุ่งกลับมาและ(@NameIsNovel)ตกลงในมืออย่างรวดเร็ว
ขณะนั้นเอง เสียงกรีดร้องพลันดังมาจากที่(@NameIsNovel)ไกลๆ ราชันจิ้งจอกหมื่นปีหันไปมอง และ(@NameIsNovel)เห็นว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ห่างออกไปหลายร้อยจั้ง
ชายร่างใหญ่ศีรษะล้านได้(@NameIsNovel)แปลงร่างเป็น(@NameIsNovel)อสูรร่างสูงร้อยจั้ง กำลังจับจิ้งจอกสาวในอาภรณ์สีครามไว้ เตรียมจะจับนางยัดเข้าปาก
คิ้วของราชันจิ้งจอกหมื่นปีขมวดมุ่น และ(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังจะเข้าไปช่วยเหลือ เงาหนึ่งก็ทาบทับลงบนศีรษะ
อสูรเหินเมฆาซึ่งหัวใจถูกกระบี่บินหยกขาวทำลาย กลับลุกขึ้นยืนได้(@NameIsNovel)อย่างน่าอัศจรรย์โดยไม่ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย และ(@NameIsNovel)ยกเท้าขนาดมหึมาขึ้นกระทืบลงบนศีรษะของราชันจิ้งจอกหมื่นปี
ราชันจิ้งจอกหมื่นปีไม่ทันได้(@NameIsNovel)ตั้งตัวโดยสิ้นเชิง และ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)เวลาที่(@NameIsNovel)จะป้องกัน ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)กำลังจะได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัส
ในขณะนั้นเอง บนท้องฟ้าเหนือถ้ำเมฆาปัด แสงสว่า(@NameIsNovel)งพลันวาบขึ้น และ(@NameIsNovel)เซินลั่วซึ่งอุ้มจิ้งจอกสาวสองนางไว้ก็ปรากฏตัวขึ้นจากอากาศธาตุ
มือข้างหนึ่งสะบัดไปข้างหน้าอย่างรุนแรง เชือกสีทองส่องประกายเจิดจ้า พุ่งออกไปราวกับอสรพิษขดตัว ส่วนมืออีกข้างที่(@NameIsNovel)กำพลองเหล็กสะกดสมุทรไว้ก็ฟาดออกไป
เชือกสีทองพุ่งตรงไปยังชายร่างใหญ่ศีรษะล้าน หลังจากยืดยาวออกเป็น(@NameIsNovel)ร้อยเท่า มันก็พันธนาการร่างนั้นไว้กับที่(@NameIsNovel) ปราณเต๋าถูกดูดจนแห้งเหือด ร่างกายหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ล้มลงกับพื้น
พลองเหล็กขยายใหญ่ขึ้นหลายร้อยเท่า กลายเป็น(@NameIsNovel)เสาค้ำสวรรค์โดยตรง และ(@NameIsNovel)ด้วยเสียงกระแทกดังสนั่น มันก็ฟาดลงบนเอวของอสูรเหินเมฆา
พลังอันท่วมท้นถาโถมออกไป ทำให้อสูรเหินเมฆาที่(@NameIsNovel)ไม่ทันระวังตัวเสียหลัก ถูกซัดกระเด็นลอยไป
ร่างของเซินลั่วลอยลงมา ยืนอยู่เบื้องหน้าราชันจิ้งจอกหมื่นปี วิธีการอันเด็ดขาดที่(@NameIsNovel)ขับไล่ปีศาจสองตนในคราวเดียวสร้างความปั่นป่วนในสนามรบ ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กระตือรือร้น
"ท่านราชันจิ้งจอก ท่านเป็น(@NameIsNovel)อะไรหรือไม่" เซินลั่วเอ่ยถาม
"เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ใคร" ราชันจิ้งจอกหมื่นปีสอบถามอย่างเยือกเย็น
"พี่ใหญ่เซินเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่น..." ในขณะนั้น เสี่ยวอวี่และ(@NameIsNovel)หลี่ชิวก็ลงมาช่วยอธิบาย
"เสี่ยวอวี่ เจ้ามาได้(@NameIsNovel)อย่างไร..." เมื่อเห็นบุตรสาวปรากฏตัวอย่างกะทันหัน ในที่(@NameIsNovel)สุดความยินดีก็ฉายวาบขึ้นบนใบหน้าของราชันจิ้งจอกหมื่นปี
"ท่านพ่อ พี่หลี่และ(@NameIsNovel)พี่ใหญ่เซินช่วยข้าไว้เจ้าค่ะ" เสี่ยวอวี่รีบกล่าว
ด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)ซับซ้อน ราชันจิ้งจอกหมื่นปีมองไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว อ้าปากจะพูด แต่ก็ลังเล
"ท่านผู้อาวุโส การสงสัยในตัวตนของข้าเป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)เข้าใจได้(@NameIsNovel) แต่เราจะหารือเรื่องการพิสูจน์ตัวตนของข้าหลังจากที่(@NameIsNovel)ข้าจัดการกับอสูรเหินเมฆาแล้วได้(@NameIsNovel)หรือไม่" เซินลั่วตอบอย่างจริงใจ
ราชันจิ้งจอกหมื่นปีพยักหน้า มิได้(@NameIsNovel)กล่าวอะไรอีก เขา(@NameIsNovel)เหลือบมองเสี่ยวอวี่และ(@NameIsNovel)หลี่ชิว เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)พวกนางไม่มี(@NameIsNovel)บาดแผลอะไร ในที่(@NameIsNovel)สุดเขา(@NameIsNovel)ก็ผ่อนคลายความระแวดระวังลงเล็กน้อย
ในขณะเดียวกัน หลี่ชิวได้(@NameIsNovel)แอบเล่าเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับเซินลั่วให้ราชันจิ้งจอกฟังแล้ว
"เจ้าตัวยุ่งนี่มาจากไหน บังอาจเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของเผ่าพันธุ์ปีศาจ เจ้าอยากตายรึ" อสูรเหินเมฆาคำรามลั่น หลังจากกลับมายืนหยัดได้(@NameIsNovel)อีกครั้ง
แม้ว่า(@NameIsNovel)การโจมตีของเซินลั่วเมื่อครู่นี้จะทรงพลัง แต่มันก็ไม่ได้(@NameIsNovel)สร้างความเสียหายที่(@NameIsNovel)แท้จริงให้กับมัน
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น เซินลั่วเพียงแค่เลิกคิ้วขึ้น ไม่ได้(@NameIsNovel)กล่าวอะไร ร่างกายก้าวเข้าสู่ห้วงมิติพร้อมกับประกายจันทราที่(@NameIsNovel)กระจายอยู่เบื้องล่าง
ในชั่วพริบตา เขา(@NameIsNovel)ก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าราชันจิ้งจอกหมื่นปี พลองเหล็กสะกดสมุทรขยายใหญ่ขึ้นหลายร้อยเท่า มุ่งตรงไปยังศีรษะของมัน
"วิชาเยื้องย่างจันทรา..." ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของราชันจิ้งจอกหมื่นปีเมื่อเห็นเช่นนี้
หลังจากถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัวไปครั้งหนึ่ง อสูรเหินเมฆาก็ไม่ประมาทอีกต่อไป มันแทงทวนยาวออกไปอย่างหนักหน่วง ปะทะเข้ากับพลองเหล็กของเซินลั่ว ทำให้เกิดเสียงดังกึกก้องสะท้อนไปทั่ว
ครั้งนี้ อสูรเหินเมฆาไม่ขยับแม้แต่นิ้วเดียว ในขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วถูกผลักถอยหลังไปหลายร้อยจั้ง
เซินลั่วลอยตัวอยู่กลางอากาศ นัยน์ตาหรี่ลงเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)มุมปาก
ร่างของเขา(@NameIsNovel)ทะยานไปข้างหน้าอีกครั้ง เคล็ดวิชาหวงถิงภายในร่างกายเร่งความเร็วขึ้น ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)พุ่งไปข้างหน้า แสงสีทองก็พวยพุ่งออกมาด้านหลัง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ภาพมายาของมังกรทองห้าเล็บและ(@NameIsNovel)ช้างทองคำ
ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)ภาพมายาปรากฏขึ้นอีกหนึ่งร่าง กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากเซินลั่วก็จะเพิ่มขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่า พลังกดดันอันสง่างามขณะที่(@NameIsNovel)พุ่งไปข้างหน้านั้นคล้ายกับอสูรร้ายในยุคบรรพกาล
อสูรเหินเมฆาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ความหวาดกลัวเล็กน้อยผุดขึ้นในใจ
"เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร? มนุษย์เพียงคนเดียวจะมี(@NameIsNovel)พลังกดดันที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขามเช่นนี้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร" มันอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะแสดงความประหลาดใจออกมา
"เคล็ดวิชาหวงถิงที่(@NameIsNovel)บรรลุถึงขั้นนี้... ไม่ผิดแน่! ต้องเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์เอกของภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่น
แปลกจริง เหตุใดข้าจึงไม่เคยได้(@NameIsNovel)ยินชื่อของเขา(@NameIsNovel)มาก่อน" ประกายความยินดีวาบผ่านนัยน์ตาของราชันจิ้งจอกหมื่นปี
"บางทีอาจเป็น(@NameIsNovel)เช่นเดียวกับซุนหงอคงในอดีต... ที่(@NameIsNovel)คงได้(@NameIsNovel)รับการสอนสั่งจากปรมาจารย์โพธิญาณอย่างลับๆ และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับคำสั่งมิให้เปิดเผยตัวตน
บัดนี้เมื่อสำนักถูกทำลายและ(@NameIsNovel)ปรมาจารย์ก็สิ้นไปแล้ว จึงเพียงเปิดเผยความสามารถที่(@NameIsNovel)ซ่อนเร้นไว้... มิใช่หรือ" หลี่ชิวคาดเดา
ราชันจิ้งจอกหมื่นปีขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินชื่อซุนหงอคง และ(@NameIsNovel)แค่นเสียงอย่างเย็นชา
พลังของเซินลั่วระเบิดออก เขา(@NameIsNovel)ทะยานไปอยู่ข้างกายของอสูรเหินเมฆาที่(@NameIsNovel)สูงร้อยจั้ง พลองเหล็กสะกดสมุทรฟาดลงมาอย่างดุเดือด
มังกรทองหกตัวพุ่งลงมาพร้อมกับเงาพลองทองคำขนาดใหญ่ และ(@NameIsNovel)ช้างทองคำหกเชือกก็บุกทะลวงลงมาพร้อมกับมัน
ห้วงมิติทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงสีทองสว่า(@NameIsNovel)งวาบ ราวกับว่า(@NameIsNovel)มันกำลังจะพังทลายลง
สีหน้าของอสูรเหินเมฆากลายเป็น(@NameIsNovel)เคร่งขรึม ปลดปล่อยพลังงานทั้งหมดที่(@NameIsNovel)สะสมไว้ในร่างกายออกมาอย่างไม่ลังเล ทวนสีดำในมือถูกยกขึ้นอย่างดุเดือด แทงเข้าใส่เงาพลองทองคำของเซินลั่ว
พายุหมุนสีดำปรากฏขึ้นจากพื้นดินและ(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)พายุขนาดยักษ์สิบกว่า(@NameIsNovel)ลูก พุ่งขึ้นไปพร้อมกับเปลวเพลิงสีดำที่(@NameIsNovel)ปลายทวนของมัน ปะทะเข้ากับมังกรทอง ช้างทอง และ(@NameIsNovel)เงาพลอง
"ตูม..."
แสงสีทองสั่นสะเทือนไปทั่วท้องฟ้า เปลวเพลิงสีดำนับไม่ถ้วนแตกกระจายและ(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เพลิงสวรรค์ แผ่กระจายไปทุกทิศทุกทาง
ไม่ว่า(@NameIsNovel)มันจะตกลงที่(@NameIsNovel)ใด มันก็จะระเบิดออกราวกับอัสนีเพลิง จุดไฟขนาดใหญ่ขึ้น
ณ ศูนย์กลางของการปะทะ ป่าเขา(@NameIsNovel)ครึ่งหนึ่งถล่มลงไปในพื้นดินโดยสิ้นเชิง ป่าไม้โดยรอบถูกเผาเป็น(@NameIsNovel)เถ้าถ่าน ทิ้งไว้เพียงความพินาศย่อยยับ
----------