หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 740
ตอนที่ 740 : ประจันหน้าด้วยคมดาบ
ตอนที่ 740
"ราชันจิ้งจอกผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าพันธุ์จิ้งจอกหยก ถึงเวลาเช่นนี้แล้วยังซ่อนตัวอยู่หลังหน้ากาก ไม่รู้สึกน่าเบื่อบ้างหรือ" อสูรเหินเมฆาตะโกนข้ามห้วงมิติ น้ำเสียงเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ราชันจิ้งจอกหมื่นปีก็สะบัดแขนเสื้ออย่างไม่ใส่ใจ อาภรณ์แพรพรรณของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันหายไป
แทนที่(@NameIsNovel)ด้วยชุดสีขาวบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)ทำให้เขา(@NameIsNovel)ดูหล่อเหลาเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ ทว่า(@NameIsNovel)เส้นผมของเขา(@NameIsNovel)กลับยังคงขาวโพลนเช่นเดิม
เขา(@NameIsNovel)ลอยตัวสูงขึ้น เผชิญหน้ากับอสูรเหินเมฆาจากเบื้องบน อาภรณ์สีขาวราวหิมะโบกสะบัดตามสายลม ทำให้เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)กลิ่นอายราวกับเซียน
"อันที่(@NameIsNovel)จริง ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)ต้องการให้เผ่าพันธุ์จิ้งจอกหยกยอมจำนนเลยแม้แต่น้อย ข้าทนไม่ได้(@NameIsNovel)กับท่าทีประจบสอพลอเผ่าพันธุ์มนุษย์ของพวกเจ้า
เจ้าเป็น(@NameIsNovel)เผ่าพันธุ์ปีศาจที่(@NameIsNovel)น่าภาคภูมิใจ เหตุใดจึงต้องทำตัวเหมือนเผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่ตลอดเวลา มันน่าขยะแขยง" อสูรเหินเมฆาเย้ยหยัน
ราชันจิ้งจอกหมื่นปีไม่เสียเวลาโต้เถียง เขา(@NameIsNovel)เพียงแค่จับด้ามกระบี่ของตน ทอดสายตาอันเย็นชาไปยังอสูรเหินเมฆา ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)เริ่มแผ่ไอเย็นเยียบอันรุนแรงออกมา
เมื่อเห็นดังนั้น อสูรเหินเมฆาก็หรี่ตาลงเล็กน้อย ทวนยาวในมือสั่นสะเทือนอย่างกะทันหันเกิดเป็น(@NameIsNovel)เงาทวนซ้อนทับอยู่เบื้องหน้า ไอปีศาจสีดำสนิทสายหนึ่งเริ่มแผ่ออกจากร่างของมัน ห่อหุ้มราวกับเป็น(@NameIsNovel)วัตถุที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ตัวตน
หมอกสีดำเริ่มพันรอบทวนยาวของมัน จุดประกายเพลิงสีดำขึ้นที่(@NameIsNovel)ปลายทวน
ขณะที่(@NameIsNovel)มันกระพือปีกคู่ ลมพายุสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นจากด้านข้างอย่างรวดเร็ว ร่างของมันพุ่งออกไปในทันที มุ่งหน้าไปยังราชันจิ้งจอกหมื่นปี
เมื่อเข้าใกล้ มันก็แทงทวนสีดำสนิทออกไป เปลวเพลิงสีดำที่(@NameIsNovel)รวมตัวอยู่บนปลายทวนระเบิดออกอย่างรุนแรง แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)มังกรดำตัวหนึ่งพุ่งเข้าใส่ราชันจิ้งจอกหมื่นปี
ราชันจิ้งจอกหมื่นปีก้าวไปข้างหน้า กระบี่ยาวในมือถูกชักออกจากฝักอย่างรวดเร็วพร้อมเสียง "ชิ้ง" อันแหลมคม
แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)แสงกระบี่สีขาวบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)แทงทะลุเมฆา เสียงอสนีบาตที่(@NameIsNovel)ถูกกดไว้ราวกับดังขึ้นท่ามกลางหมู่เมฆ แท่งน้ำแข็งขนาดยักษ์นับไม่ถ้วนเทลงมาราวกับพายุฝนห่าใหญ่
มังกรดำถูกแท่งน้ำแข็งกลืนกิน ถูกแทงจนพรุนนับไม่ถ้วนในชั่วพริบตา ทว่า(@NameIsNovel)ร่างของมันยังคงไม่สลายไป และ(@NameIsNovel)ยังคงพุ่งเข้าใส่ราชันจิ้งจอกหมื่นปีฝ่าสายฝนอันหนักหน่วง
เมื่อเข้าใกล้ ศีรษะของมังกรดำก็ก่อตัวขึ้นใหม่ แล้วงับเข้าใส่ราชันจิ้งจอกหมื่นปี
ด้วยเหตุผลบางอย่าง ราชันจิ้งจอกหมื่นปีกลับยืนนิ่งไม่ไหวติง ปล่อยให้มังกรดำกัดกินร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่ง
ทว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)น่าประหลาดคือ ไม่มี(@NameIsNovel)โลหิตไหลออกมาแม้แต่หยดเดียว กลับมี(@NameIsNovel)ควันสีขาวสายหนึ่งเริ่มปรากฏขึ้นจากร่างกายของเขา(@NameIsNovel) ร่างกายอีกครึ่งหนึ่งที่(@NameIsNovel)เหลือก็หายไปในกลุ่มควัน
เกือบจะพร้อมกันนั้นเอง ลมกระโชกแรงก็พัดกระหน่ำขึ้นจากด้านหลังอสูรเหินเมฆา แสงกระบี่ที่(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนมาจากกระบี่เจ็ดดาวนักษัตรพลันฟาดฟันมาจากด้านหลัง มุ่งตรงไปยังต้นคอของมัน
ไม่ทราบว่า(@NameIsNovel)ตั้งแต่เมื่อใดที่(@NameIsNovel)ราชันจิ้งจอกหมื่นปีได้(@NameIsNovel)ร่ายมายาอย่างลับๆ ร่างของเขา(@NameIsNovel)ถูกซ่อนเร้นไว้ และ(@NameIsNovel)ลอบโจมตีอย่างเงียบเชียบ
อสูรเหินเมฆาสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงความผิดปกติเบื้องหลัง แต่สีหน้าของมันกลับไม่เปลี่ยนแปลง มันยังคงยืนนิ่ง แล้วกางปีกออกอย่างรุนแรง ปกป้องต้นคอของตนราวกับโล่สองบาน
เกิดเสียง "เคร้ง" ดังขึ้น กระบี่เจ็ดดาวนักษัตรฟาดเข้ากับปีกของอสูรเหินเมฆา ราวกับฟันลงบนโลหะหรือหินผา ไม่อาจทะลวงเข้าไปได้(@NameIsNovel)แม้แต่ครึ่งชุ่น
ราชันจิ้งจอกหมื่นปีเหลือบมองและ(@NameIsNovel)ตระหนักว่า(@NameIsNovel)ขนนกแต่ละเส้น บนปีกของอสูรตนนั้นเปล่งประกายสีดำราวกับโลหะ มันแตกต่างจากสภาพเดิมโดยสิ้นเชิง
"ผลประโยชน์ของการกลายเป็น(@NameIsNovel)ปีศาจ เจ้าจินตนาการไม่ถึงหรอก
แม้ว่า(@NameIsNovel)พวกเราจะอยู่ในระดับเซียนแท้ขั้นปลายเช่นเดียวกัน แต่เจ้าก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าอีกต่อไปแล้ว" อสูรเหินเมฆากล่าวช้าๆ โดยที่(@NameIsNovel)ยังคงหันหลังให้กับราชันจิ้งจอก
สายตาของราชันจิ้งจอกหมื่นปีแข็งกร้าวขึ้นเล็กน้อย ในชั่วพริบตา กระบี่ยาวของเขา(@NameIsNovel)ก็ส่องแสงสีขาวเจิดจ้า หมอกน้ำแข็งเย็นเยียบพวยพุ่งออกจากตัวกระบี่และ(@NameIsNovel)กลืนกินร่างของอสูรเหินเมฆา
เมื่อน้ำค้างแข็งสีขาวจางลงเล็กน้อย อสูรเหินเมฆาก็ถูกแช่แข็งกลายเป็น(@NameIsNovel)รูปสลักน้ำแข็งไปแล้ว
ราชันจิ้งจอกหมื่นปียกกระบี่ขึ้น ควงมันไปรอบๆ ปลายกระบี่รวมปราณกระบี่เยือกแข็งให้กลายเป็น(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นเกลียว พุ่งตรงไปยังท้ายทอยของอสูรเหินเมฆา
แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)ปลายกระบี่กำลังจะสัมผัสกับท้ายทอยของมัน ร่างที่(@NameIsNovel)แข็งทื่อของอสูรเหินเมฆาก็พลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
และ(@NameIsNovel)เพลิงสีดำบนทวนยาวที่(@NameIsNovel)ถืออยู่ในมือก็ม้วนกลับมา แผ่ขยายไปตามตัวทวนและ(@NameIsNovel)ปกคลุมทั่วทั้งร่างอสูร กลืนกินร่างกายของมันทั้งหมด
ในชั่วพริบตา มันก็ถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงสีดำ ร่างของมันเริ่มขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว
แท่งกระดูกขาวงอกออกมาจากไหล่และ(@NameIsNovel)ข้อศอก และ(@NameIsNovel)เกราะกระดูกขาวก็ปกคลุมใบหน้าของมันครึ่งหนึ่ง แปรเปลี่ยนมันให้กลายเป็น(@NameIsNovel)ปีศาจยักษ์เสาค้ำสวรรค์สูงเกือบร้อยจั้ง
ไอของเปลวเพลิงปีศาจแผ่ออกมาจากทั่วทั้งร่างของมัน เหนือล้ำกว่า(@NameIsNovel)ระดับเซียนแท้ขั้นปลาย และ(@NameIsNovel)เข้าใกล้ระดับไท่อี่เข้าไปทุกขณะ
เมื่อเห็นเช่นนี้ ในที่(@NameIsNovel)สุดสีหน้าของราชันจิ้งจอกหมื่นปีก็เปลี่ยนไป และ(@NameIsNovel)เหล่าทหารปีศาจจิ้งจอกที่(@NameIsNovel)กำลังต่อสู้อยู่เบื้องล่างก็รู้สึกถึงแรงกดดันอันรุนแรงเช่นกัน
เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นแล้วโยนออกไป กระบี่เจ็ดดาวนักษัตรในมือพลันหรี่แสงลง แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)กระบี่ขนาดจิ๋วยาวเพียงไม่กี่ชุ่น เขา(@NameIsNovel)อ้าปากแล้วกลืนมันลงท้องไปโดยตรง
จากนั้น ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็ส่องแสงเจิดจ้า ร่างกายก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว เส้นผมยาวสีขาวราวหิมะด้านหลังโบกสะบัด
และ(@NameIsNovel)ขนสีขาวก็เริ่มงอกขึ้นทั่วร่างกาย แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ปีศาจจิ้งจอกยักษ์สูงกว่า(@NameIsNovel)ร้อยจั้งอย่างรวดเร็ว
พร้อมกับเสียงคำรามจากปากของมัน หางยาวแปดหางปรากฏขึ้นจากด้านหลัง ฟาดลงมาราวกับเสาสวรรค์แปดต้นจากฟากฟ้า มุ่งเป้าไปยังปีศาจยักษ์เสาค้ำสวรรค์ที่(@NameIsNovel)อสูรเหินเมฆาแปลงร่างมา
"ปัง ปัง ปัง"
เสียงดังสนั่นราวกับกลองศึกดังก้องต่อเนื่อง หางจิ้งจอกยักษ์ทั้งแปดฟาดลงมาอย่างบ้าคลั่ง อสูรเหินเมฆายกทวนยาวขึ้นไขว้กันไว้เบื้องหน้า ถูกพลังอันมหาศาลซัดกระแทกกลับไป
"ฮ่าๆ ด้วยความสามารถเพียงน้อยนิดแค่นี้ ก็พอจะทำให้ข้าจั๊กจี้ได้(@NameIsNovel)บ้าง" อสูรเหินเมฆาเย้ยหยัน
เมื่อกล่าวจบ มันก็ก้าวไปข้างหน้า ทวนสีดำสนิทในมือแทงออกไปอย่างรุนแรง เปลวเพลิงสีดำบนตัวทวนลุกโชน แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ทะเลเพลิงอันท่วมท้น พุ่งเข้าใส่ราชันจิ้งจอกหมื่นปี
เมื่อเห็นดังนั้น ราชันจิ้งจอกหมื่นปีก็ไม่ได้(@NameIsNovel)หลบหลีกเลยแม้แต่น้อย กลับพุ่งเข้าใส่ทะเลเพลิงในร่างอสูรป่าของมัน
ชั้นแสงผลึกสีขาวห่อหุ้มกรงเล็บยักษ์ทั้งสองของเขา(@NameIsNovel) จ้วงลงไปในเปลวเพลิงปีศาจสีดำโดยตรง ฉีกกระชากเปลวเพลิงกลุ่มใหญ่ออกจากกัน และ(@NameIsNovel)แหวกทางในเปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)บ้าคลั่ง
เปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)พวยพุ่งอยู่รอบตัวเมื่อกระเซ็นโดนขนก็ทิ้งรอยด่างไว้เป็น(@NameIsNovel)หย่อมใหญ่
ทว่า(@NameIsNovel) ในขณะนี้ ราชันจิ้งจอกหมื่นปีไม่ได้(@NameIsNovel)ใส่ใจเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย เพียงแค่พุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ ในไม่ช้า ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็ทะลวงผ่านเปลวเพลิงปีศาจชั้นสุดท้ายและ(@NameIsNovel)ไปถึงเบื้องหน้าของอสูรเหินเมฆา
อสูรเหินเมฆารอมานานแล้ว ทวนยาวในมือของมันรวบรวมพลังไว้เต็มเปี่ยม และ(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)ร่างของราชันจิ้งจอกหมื่นปีปรากฏขึ้น มันก็แทงออกไปตรงๆ
ทวนนั้นก่อเกิดลมหมุนอันเกรี้ยวกราด ฉีกกระชากห้วงมิติโดยรอบ ราชันจิ้งจอกหมื่นปีรู้สึกราวกับมิติรอบกายแข็งตัว พันธนาการร่างไว้กับที่(@NameIsNovel) ไม่อาจเคลื่อนไปข้างหน้าได้(@NameIsNovel)
ทำได้(@NameIsNovel)เพียงทรงกายให้มั่นคงแล้วยื่นอุ้งเท้าออกไป จับยึดทวนยาวที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้ามาอย่างสุดกำลัง
ทว่า(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)อัดแน่นอยู่ในทวนนั้นมหาศาลยิ่งนัก แม้จะใช้อุ้งเท้าจับยึดตัวทวนไว้ได้(@NameIsNovel) แต่ก็มิอาจหยุดยั้งแรงทะลวงอันบ้าคลั่งนั้นได้(@NameIsNovel) จนอุ้งเท้าเสียดสีบังเกิดประกายไฟเป็น(@NameIsNovel)ทางยาว
ราชันจิ้งจอกหมื่นปีคำรามลั่น หางทั้งแปดด้านหลังพลันตวัดออกไปพร้อมเพรียง เข้าพันรอบด้ามทวนยาว ประดุจดั่งมือแปดข้างที่(@NameIsNovel)ออกแรงพร้อมกันเพื่อต้านทานแรงทะลวงนั้น
ในที่(@NameIsNovel)สุด แรงผลักของทวนสีดำสนิทก็ชะลอลงและ(@NameIsNovel)ไม่อาจขยับไปข้างหน้าได้(@NameIsNovel)อีกแม้แต่ฉื่อเดียว
----------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา