ตอนที่ 781 : มุ่งหน้าสู่ภูเขาเฮยเหมิง

เมื่อได้(@NameIsNovel)ฟังคำพูดของถ้ำทมิฬ เปลวไฟภูตในดวงตาของเซินลั่วก็พลันสั่นไหวเล็กน้อยเขา(@NameIsNovel)ครุ่นคิดอยู่ในใจ ‘เจ้าพวกปีศาจเหล่านี้ย้ายออกไปเมื่อสองวันก่อนเองรึ?’

ตามที่(@NameIsNovel)ปีศาจตัวน้อยสองตนนั้นได้(@NameIsNovel)กล่าวไว้ พวกมันได้(@NameIsNovel)ย้ายไปยังสถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เรียกว่า(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)เฮยเหมิง แต่แม้จะครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่หนึ่ง เซินลั่วกลับมิอาจระลึกถึงสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ได้(@NameIsNovel)เลย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“อะแฮ่มก็ดีให้คนอื่นๆ จัดการเรื่องที่(@NameIsNovel)นี่ไปเจ้า จงตามข้ากลับไปยังภูเขา(@NameIsNovel)เฮยเหมิง” เซินลั่วกระแอมไอแล้วเอ่ยปากสั่ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“กลับไปยังภูเขา(@NameIsNovel)เฮยเหมิงรึ? นั่นมิได้(@NameIsNovel)กระมังท่านราชัน ท่านผู้ทรงเกียรติได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บัญชาไว้ก่อนที่(@NameIsNovel)พวกนางจะจากไป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ว่า(@NameIsNovel)ข้ามิควรจากไปจนกว่า(@NameIsNovel)ร่องรอยของสระโลหิตจะถูกทำความสะอาดโดยสิ้นเชิง” ถ้ำทมิฬคัดค้านขึ้นอย่างรวดเร็ว

“อย่าได้(@NameIsNovel)ลืมสิเจ้าเป็น(@NameIsNovel)ผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านผู้ทรงเกียรติหรือของข้ากันแน่?” เปลวไฟภูตในดวงตาของเซินลั่วหดตัวลงขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เอ่ยถามอย่างเย็นชา

[Source: NameIsNovel] ถ้ำทมิฬคุ้นเคยกับท่าทีของเซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)อย่างดีโดยปกติแล้วราชันกระดูกดำจะแสดงท่าทีเช่นนี้เมื่อบังเกิดโทสะ

“แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ต้องเป็น(@NameIsNovel)ท่านอยู่แล้ว! ในเมื่อท่านราชันมี(@NameIsNovel)บัญชาให้ข้ากลับไป ย่อมต้องมี(@NameIsNovel)เรื่องสำคัญให้ทำเป็น(@NameIsNovel)แน่

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] โดยปรกติแล้วข้าก็สมควรติดตามท่านไปเพียงแต่ว่า(@NameIsNovel)ทางฝั่งของท่านผู้ทรงเกียรตินั้น” ถ้ำทมิฬรีบเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงลังเล

“เจ้ามิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องกังวลในเรื่องของนางข้าจะจัดการเอง” น้ำเสียงของเซินลั่วอ่อนลงเล็กน้อย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ขอรับ ท่าน” ถ้ำทมิฬเอ่ยตอบในทันที

[Source: NameIsNovel] “ตกลงพอแล้วกับการพูดคุยจงไปแจ้งคนอื่นๆพวกเราจะออกเดินทางทันที” เซินลั่วโบกมือ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ขอรับ”

ถ้ำทมิฬรีบวิ่งจากไป มุ่งหน้าไปยังทางเดินอีกด้านหนึ่งของโถงหลังจากส่งข้อความแล้ว มันก็รีบกลับมาอยู่ข้างกายเซินลั่ว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทั้งสองคนเดินออกมาจากขั้นบันไดศิลากลับสู่พื้นผิวระหว่า(@NameIsNovel)งทาง พวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ผ่านสระโลหิตที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยได้(@NameIsNovel)เห็นมาก่อน

ซึ่งบัดนี้ได้(@NameIsNovel)แห้งเหือดไปโดยสิ้นเชิงหลายพื้นที่(@NameIsNovel)ถูกรื้อถอน แต่ก็ยังคงสามารถเห็นสายใยผลึกได้(@NameIsNovel)ซึ่งทอดตัวลงสู่พื้นดิน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)กระบวนค่ายกลที่(@NameIsNovel)ค้ำจุนสระโลหิตอยู่ใต้พื้นดินและ(@NameIsNovel)มันมิได้(@NameIsNovel)ธรรมดาอย่างที่(@NameIsNovel)เห็นบนพื้นผิว

เมื่อกลับมาถึงพื้นผิวแล้ว เซินลั่วก็บอกกับถ้ำทมิฬว่า(@NameIsNovel) “เจ้าจงจัดการเรื่องการบินไป ข้าต้องดูแลอาการบาดเจ็บของข้า”

“ขอรับ” ถ้ำทมิฬมิกล้าลังเลและ(@NameIsNovel)เอ่ยตอบในทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ด้วยเหตุนี้ มันจึงโบกมือคราหนึ่ง และ(@NameIsNovel)แสงสีดำก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นเบื้องหน้าเผยให้เห็นเรือบินไม้สีดำสนิทลำหนึ่ง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ท่านราชันเชิญ” ถ้ำทมิฬกล่าวอย่างประจบสอพลอ

เซินลั่วกระโดดขึ้นไปบนเรือบินแล้วนั่งลงขัดสมาธิไปทางด้านหลัง

เมื่อเห็นเช่นนี้ ถ้ำทมิฬก็รีบขึ้นเรือเช่นกันมันสร้างท่าทางอาคมด้วยมือแล้วเริ่มโคจรปราณเต๋าเพื่อขับเคลื่อนมัน

เรือบินสีดำลอยทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าห่อหุ้มไว้ด้วยเมฆปีศาจที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวในชั่วพริบตา มันก็มาถึงระดับความสูงหมื่นจั้งแสงสีดำก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น กลายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงแล้วพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว

เซินลั่วประหลาดใจเล็กน้อยถ้ำทมิฬตนนี้ ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)ระดับพลังบำเพ็ญเพียงแค่จุดสูงสุดของมหาโพธิญาณเท่านั้น แต่ความเร็วที่(@NameIsNovel)มันขับเคลื่อนเรือบินนั้นกลับมิได้(@NameIsNovel)เชื่องช้าไปกว่า(@NameIsNovel)เหล่าเซียนแท้เลยแม้แต่น้อย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วจำเทือกเขา(@NameIsNovel)นี้ได้(@NameIsNovel)ดี — เทือกเขา(@NameIsNovel)เหมิงชาน ยอดเขา(@NameIsNovel)หลักตั้งตระหง่านโดดเดี่ยว สูงนับพันจั้ง ผู้คนเรียกมันว่า(@NameIsNovel) “ภูเขา(@NameIsNovel)หมุดสวรรค์”อ่านตอนต่อไปฟรี

เขา(@NameIsNovel)นึกว่า(@NameIsNovel)พวกตนจะบินข้ามยอดเขา(@NameIsNovel)ไป ทว่า(@NameIsNovel)ในวินาทีถัดมา ถ้ำทมิฬกลับลดหัวเรือลง ร่อนตรงสู่เชิงเขา(@NameIsNovel)หลักแทน

[Source: NameIsNovel] “ที่(@NameIsNovel)นี่มิใช่ภูเขา(@NameIsNovel)เฮยเหมิงรึ...หรือว่า(@NameIsNovel)พวกปีศาจมันเปลี่ยนชื่อไปแล้ว?” เซินลั่วครุ่นคิดในใจ แม้แปลกใจ แต่ก็ยังสงบไม่ถามสิ่งใดออกไป

เมื่อเรือหยุดลงกลางป่ารอบเชิงเขา(@NameIsNovel) เหล่าทหารปีศาจก็รีบวิ่งเข้ามา ล้อมรอบและ(@NameIsNovel)ค้อมกายคารวะทันทีเมื่อเห็นผู้มาเยือน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วก้าวไปยังทางเข้าภูเขา(@NameIsNovel)ถ้ำทมิฬตามไปอย่างรวดเร็ว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันทีหลังจากก้าวไปได้(@NameIsNovel)สองสามก้าว เซินลั่วก็พลันหยุดลงแล้วมองกลับไปที่(@NameIsNovel)ถ้ำทมิฬ พลางเอ่ยถามว่า(@NameIsNovel) “ข้าต้องการจะพบท่านผู้ทรงเกียรติเจ้าจะมาด้วยรึ?”

ถ้ำทมิฬรู้สึกขมขื่นอยู่ในใจมันพึมพำอย่างเฉียงๆ ว่า(@NameIsNovel) ‘มิใช่ท่านรึที่(@NameIsNovel)บอกให้ข้ากลับมากับท่าน’ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เช่นนั้นท่านราชันต้องการให้ข้า” ทว่า(@NameIsNovel)มันมิกล้าที่(@NameIsNovel)จะเอ่ยคำพูดเช่นนั้นออกมาดังๆ และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)แต่เพียงเอ่ยถามเท่านั้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เจ้ารออยู่ที่(@NameIsNovel)นี่เถิดข้าจะมี(@NameIsNovel)งานให้เจ้าทำหลังจากที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)พบกับท่านผู้ทรงเกียรติแล้ว” เซินลั่วกล่าวอย่างเรียบเฉย

[Source: NameIsNovel] “ขอรับ” ถ้ำทมิฬเอ่ยตอบในทันที

ด้วยเหตุผลบางอย่างมันรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ราชันกระดูกดำในวันนี้ดูแปลกไปเล็กน้อย?

เซินลั่วพยักหน้า เดินลึกเข้าไปทางภูเขา(@NameIsNovel)เฮยเหมิง ทิ้งให้ถ้ำทมิฬยืนงุนงงอยู่เบื้องหลัง

ทางภูเขา(@NameIsNovel)ยาวร้อยก้าวเต็มไปด้วยหอสังเกตการณ์เล็กใหญ่ มี(@NameIsNovel)ทหารปีศาจเจ็ดแปดตนยืนประจำอยู่ทุกระยะ เมื่อเห็นเขา(@NameIsNovel)ผ่านมา ต่างก็เร่งค้อมกายคารวะ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)เพียงก้าวผ่านโดยไม่เหลียวมอง กระทั่งถึงจุดเปลี่ยวร้างที่(@NameIsNovel)ไร้วี่แววผู้คน จึงหยิบผ้าเช็ดหน้าแพรสีเหลืองออกมาคลุมร่าง แสงสีทองพลันวาบขึ้น ก่อนอันตรธานหายลงใต้พื้นหิน มุ่งสู่ส่วนลึกของภูเขา(@NameIsNovel)

ภายในถ้ำลึก แสงเหลืองค่อยคลายตัวเผยร่างเดิมกลับคืน เซินลั่วพลิกข้อมือเบาๆ ตะเกียงน้ำมันสีขาวปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ น้ำมันขาวขุ่นในตะเกียงส่งกลิ่นหอมบางเฉียบ นุ่มนวลราวหมอกเช้า

เขา(@NameIsNovel)ใช้นิ้วแตะไส้ตะเกียง ถ่ายทอดเส้นปราณเต๋าเข้าไป เปลวไฟพลันลุกสว่า(@NameIsNovel)ง แผ่วระริกเป็น(@NameIsNovel)แสงสีเขียวสงบ เงียบงันราวพลังแห่งสมาธิ

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วจ้องมองเปลวตะเกียงอย่างตั้งใจ โดยธรรมชาติแล้วหาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ลมอยู่ภายในท้องภูเขา(@NameIsNovel)ไม่ ทว่า(@NameIsNovel)เปลวไฟกลับสั่นไหวราวกับถูกลมพัดเอนไปทางทิศขวาเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)รีบใช้วิชามุดดินแล้วเคลื่อนไปทางขวา

หลังจากเดินทางผ่านท้องภูเขา(@NameIsNovel)ไปประมาณร้อยจั้ง พื้นที่(@NameIsNovel)เบื้องหน้าก็พลันเปิดออกศีรษะของเซินลั่วโผล่ออกมาจากผนังศิลา

และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)พบกับภาพของพื้นที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างใหญ่ภายในท้องภูเขา(@NameIsNovel) ซึ่งสว่า(@NameIsNovel)งไสวไปด้วยกองไฟขนาดใหญ่น่าอัศจรรย์ใจ มี(@NameIsNovel)สระโลหิตหลายสิบสระที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ขนาดแตกต่างกันสร้างขึ้นตรงกลาง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

การจัดวางนั้นดูเกือบจะเหมือนกับที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)เห็นที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)หมาป่าดำเสาสีแดงเข้ม สลักไว้ด้วยลวดลายมนต์ต่างๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ยืนตระหง่านอยู่ทั่วทุกแห่ง ทว่า(@NameIsNovel)กลับมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)แสงสว่า(@NameIsNovel)งส่องสว่า(@NameIsNovel)งบนพวกมัน ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)พวกมันจะยังมิได้(@NameIsNovel)ถูกเปิดใช้งาน

กลางสระโลหิตปรากฏศิลาขนาดมหึมาสีม่วงดำ แสงเยียบเยือนสะท้อนวาวระยับ ทว่า(@NameIsNovel)ภายในกลับว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ไร้เงาทรงกลมสีม่วงหรือร่างลึกลับที่(@NameIsNovel)เคยเห็นมาก่อน [Source: NameIsNovel]

“ดูท่าพวกมันเพิ่งย้ายมาที่(@NameIsNovel)นี่...กระบวนค่ายกลของสระโลหิตยังไม่เริ่มทำงาน” เซินลั่วครุ่นคิดพลางซ่อนลมหายใจแน่นิ่งอยู่หลังผนังศิลา

ครั้นเห็นไร้ผู้ใด เขา(@NameIsNovel)จึงก้าวออกจากเงาหิน ลงแตะพื้นเบาๆ ตะเกียงในมือสั่นไหว เปลวไฟภายในโยกคลอนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอนแรงไปทางหนึ่งราวกับชี้นำ

เขา(@NameIsNovel)หรี่ตา มองตามทิศทางนั้น เห็นโพรงถ้ำมืดสนิทอยู่บนผนังฝั่งตรงข้าม จึงพุ่งทะยานข้ามไปโดยไม่ลังเล

ภายในทางเดินคดเคี้ยว เขา(@NameIsNovel)เดินลึกเข้าไปอีกร้อยก้าว ก่อนมาหยุดยังห้องศิลาสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก ผนังทั้งสี่ฝังศิลาส่องแสงเยียบเย็น ดั่งแสงจันทร์สะท้อนหิน

ยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ก้าวต่อ เปลวไฟในตะเกียงพลันสั่นสะเทือนอีกครั้ง ก่อนโน้มลงตรงสู่ทิศใดทิศหนึ่งในห้องนั้นอย่างแรง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ตามทิศทางของมันเซินลั่วได้(@NameIsNovel)เห็นโต๊ะศิลายาวชิดผนังห้องบนนั้น มี(@NameIsNovel)ขวดหยกเคลือบเงาใบหนึ่งที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)หมอกลอยออกมาจากมัน สามารถมองเห็นร่างของจิ้งจอกน้อยขดตัวอยู่ที่(@NameIsNovel)ก้นขวดได้(@NameIsNovel)อย่างเลือนราง

“อยู่ที่(@NameIsNovel)นี่จริงๆ” เซินลั่วรู้สึกถึงความยินดีที่(@NameIsNovel)พุ่งพล่านขึ้นในใจ และ(@NameIsNovel)ปลดปล่อยจิตวิญญาณเทวะของตนเพื่อกวาดมองห้องศิลาในทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

------------ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]