หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 782
ตอนที่ 782 : นางพญาภูตเขียว
ตอนที่ 782
เมื่อสำรวจแล้วมิพบสิ่งผิดปกติอันใดในห้องศิลา เซินลั่วจึงเคลื่อนกายเข้าไปอย่างระมัดระวัง ก้าวไปยังโต๊ะศิลาที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านข้าง
วิญญาณขององค์หญิงหน้าหยกได้(@NameIsNovel)ถูกแยกออกจากร่างกายและ(@NameIsNovel)ถูกผู้ใดบางคนชักใย ย่อมต้องสูญสิ้นพลังชีวิตไปมากยิ่งขึ้น หากมิสามารถกลับคืนสู่ร่างเดิมได้(@NameIsNovel)ทันเวลา ก็มี(@NameIsNovel)ความเสี่ยงที่(@NameIsNovel)จะสลายไปโดยสิ้นเชิงอย่างแท้จริง
เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ลังเลอีกต่อไป เขา(@NameIsNovel)ดับตะเกียงเจ็ดสมบัติวิจิตรในมือ หยิบขวดหยกเคลือบเงาขึ้นมา แล้วสอดเข้าไปในแขนเสื้อทันที
“สหาย ท่านมิรู้รึว่า(@NameIsNovel)การหยิบฉวยของผู้อื่นโดยมิได้(@NameIsNovel)ขออนุญาต ย่อมถือเป็น(@NameIsNovel)การลักขโมย” น้ำเสียงอันเย็นเยียบราวน้ำแข็งพันปีดังแว่วมาจากทางเข้าห้องศิลา
“ท่านมาที่(@NameIsNovel)นี่ตั้งแต่เมื่อใดกัน” เซินลั่วตกใจเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเสียงนั้น แม้จะมี(@NameIsNovel)พลังสัมผัสจิตเทวะ เขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)สังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)บุคคลผู้นี้เข้ามาใกล้ตั้งแต่เมื่อใด
“โอ้ การบงการวิญญาณของผู้อื่นอย่างรุนแรงเช่นนี้ อาจจะเลวร้ายยิ่งกว่า(@NameIsNovel)การลักขโมยเสียอีก มิใช่รึ” เซินลั่วตั้งสติได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วแล้วโต้กลับด้วยเสียงหัวเราะเย็นชา
ขณะที่(@NameIsNovel)สายตากวาดไปทั่ว เขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)เห็นร่างของสตรีอรชรผู้หนึ่งยืนเด่นอยู่ที่(@NameIsNovel)ทางเข้า
นางสวมเกราะเกล็ดปลาไหมทองที่(@NameIsNovel)รัดรึงเรือนร่าง ขับเน้นส่วนโค้งเว้าอันน่าหลงใหลออกมาอย่างชัดเจน มี(@NameIsNovel)เพียงลำคอระหงและ(@NameIsNovel)ฝ่ามือขาวผ่องราวหยกเนื้อดีเท่านั้นที่(@NameIsNovel)เผยออกมา
แก้มของนางค่อนข้างตอบ และ(@NameIsNovel)นางสวมหน้ากากโลหะสีดำทะมึนบนใบหน้า ซึ่งสลักเป็น(@NameIsNovel)ใบหน้าของภูตร้ายผู้มี(@NameIsNovel)เขี้ยวโง้งง้ำ
มันตัดกันอย่างสุดขั้วกับรูปร่างอันสมบูรณ์แบบของนาง ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)ภาพลักษณ์อันชวนให้นึกถึงนางยักษ์ร้าย
การตรวจสอบเพียงเล็กน้อยจากเซินลั่วเผยให้เห็นว่า(@NameIsNovel)หน้ากากของสตรีผู้นั้นมิใช่ของธรรมดา มันสามารถแยกพลังสัมผัสจิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)ออกไปได้(@NameIsNovel)โดยสิ้นเชิง
ทำให้มิอาจมองเห็นใบหน้าที่(@NameIsNovel)แท้จริงของนางได้(@NameIsNovel) นี่น่าจะเป็น(@NameIsNovel)เหตุผลที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ตรวจจับการเข้ามาใกล้ของสตรีผู้นี้ก่อนหน้านี้
“ข้า นางพญาภูตเขียว เป็น(@NameIsNovel)ปีศาจโดยธรรมชาติ มิใช่เป็น(@NameIsNovel)เรื่องปกติรึที่(@NameIsNovel)ข้าจะกระทำเรื่องเลวร้าย
ในเมื่อท่านได้(@NameIsNovel)เสี่ยงชีวิตเข้ามาในสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้แล้ว ก็มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องจากไปอีกต่อไป สระโลหิตที่(@NameIsNovel)นี่กำลังขาดส่วนผสมจากพลังชีวิตของท่านอยู่พอดี” สตรีผู้นั้นแย้มยิ้มเยาะเย้ยขณะเอ่ยวาจา
“ขออภัย แต่ข้ามิได้(@NameIsNovel)มาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อต่อสู้กับท่าน หากมี(@NameIsNovel)โอกาสในภายภาคหน้า พวกเราค่อยมาประลองกัน” เขา(@NameIsNovel)หัวเราะอย่างสบายๆ แล้วประสานมือคารวะขณะเอ่ย
เมื่อกล่าวจบ เขา(@NameIsNovel)คลุมร่างของตนด้วยผ้าเช็ดหน้าแพรสีเหลือง ร่างกายพลันหดตัวลง แล้วพยายามจะหลบหนีลงไปใต้พิภพ
“ข้ามิได้(@NameIsNovel)บอกหรือ ว่า(@NameIsNovel)เจ้าจะจากไปได้(@NameIsNovel)!”
เสียงของสตรีผู้เรียกตนว่า(@NameIsNovel) นางพญาภูตเขียว แผดดังสะท้อนก้องไปทั่วนภา แววตานางวาววับด้วยโทสะก่อนกระทืบเท้าลงอย่างแรง
พลังปราณอันมหาศาลพลันปะทุขึ้นราวพายุวิญญาณแผ่ซ่านออกจากร่าง คลื่นพลังนั้นกรีดอากาศดังกัมปนาท ปิดกั้นเส้นทางหลบหนีของเซินลั่วในพริบตาเดียว
เมื่อถูกพลังอันรุนแรงเช่นนี้กระแทกเข้าใส่ ร่างของเซินลั่วก็พลันพลิกคว่ำแล้วกระแทกเข้ากับผนังด้านหลัง
“เป็น(@NameIsNovel)นาง”
ทันทีที่(@NameIsNovel)สัมผัสลมหายใจนั้น เซินลั่วก็มั่นใจ — สตรีเบื้องหน้าคือผู้อยู่ภายในทรงกลมสีม่วงกลางกระบวนค่ายกลสระโลหิตก่อนหน้านี้แน่นอน
เขา(@NameIsNovel)แหวกผนังศิลาออก ผลักตัวกลับอย่างแรง ร่างหมุนเคลื่อนกลางอากาศ ก่อนปลดปล่อยหมัดพุ่งตรงใส่นางพญาภูตเขียว
พลังเทวะหวงถิงโคจรพล่านทั่วกาย ดั่งกระแสน้ำเชี่ยวทะลักขึ้น เบื้องหลังปรากฏเงามายามังกรทองและ(@NameIsNovel)ช้างสารสีทองคำพุ่งประสานหมัด กระแทกเข้าใส่นางพร้อมเสียงคำรามสะท้านห้องศิลา
เมื่อเห็นเช่นนี้ คนหลังกลับเอามือข้างหนึ่งไพล่ไว้ข้างหลัง ถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วจึงขยับนิ้วมือคล้ายกรงเล็บ ชกตรงมายังเซินลั่ว
ในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า บังเกิดเสียงกระแสอากาศที่(@NameIsNovel)แตกออกอย่างรวดเร็วดังขึ้นราวกับเสียงคำรามของมังกร กรงเล็บมังกรดำทะมึนขนาดมหึมาพลันปรากฏขึ้น จากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าแล้วปะทะเข้ากับหมัดของเซินลั่ว
บังเกิดเสียง “ตูม” ดังสนั่นลั่น
บังเกิดคลื่นกระแทกอันท่วมท้นมหาศาลพุ่งทะลักออกมาจากหมัดที่(@NameIsNovel)ปะทะกัน กวาดไปในทุกทิศทุกทาง ทำให้ผนังภูเขา(@NameIsNovel)โดยรอบพังทลายลง และ(@NameIsNovel)เผยให้เห็นรอยแตกคล้ายใยแมงมุมนับไม่ถ้วน
แรงมหาศาลถาโถมเข้ากระแทกโดยไม่ทันตั้งตัว ม่านพลังแตกกระจาย เงามังกรทองกับช้างทองคำเบื้องหลังพลันสลายสิ้น
แรงสะท้อนอันมหึมาผลักร่างเซินลั่วให้ลอยละลิ่วไปกลางอากาศ
“ระดับไท่อี่...พลังของนางกลับเหนือกว่า(@NameIsNovel)ราชันกระดูกดำหลายเท่า” เขา(@NameIsNovel)ครุ่นคิดพลางกัดฟัน พลังปราณหมุนวนรอบกาย ประคองสมดุลขณะร่างยังพุ่งถอย
ใช้แรงสะท้อนเป็น(@NameIsNovel)แรงส่ง เขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนทิศกลางอากาศ พุ่งตรงสู่ผนังศิลาที่(@NameIsNovel)แตกร้าวรออยู่ พลางเตรียมร่ายเคล็ดผ้าแพรสีเหลืองเพื่อมุดดินหนี
ทว่า(@NameIsNovel)ยังไม่ทันแตะพื้น ความเย็นยะเยือกจากเบื้องบนพลันพัดผ่าน กรงเล็บมังกรดำขนาดมหึมาแหวกอากาศลงมาอย่างเฉียบพลัน คว้าร่างเขา(@NameIsNovel)ไว้แน่นราวกับเหล็กกล้า
บังเกิดเสียง “แคร็ก”
มือของนางพญาภูตเขียวบีบแน่นอย่างกะทันหัน และ(@NameIsNovel)กรงเล็บมังกรดำที่(@NameIsNovel)จับเซินลั่วไว้ก็ทำเช่นเดียวกัน ตั้งใจจะบดขยี้เซินลั่วให้กลายเป็น(@NameIsNovel)ธุลี
ทว่า(@NameIsNovel)ดวงตาของนางพญาภูตเขียวก็พลันเปลี่ยนไป แสดงความประหลาดใจออกมา
เมื่อนางพยายามจะบีบแน่นยิ่งขึ้น นางกลับพบว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)แรงที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นค้ำยันฝ่ามือของนางอยู่ ทำให้มิสามารถบีบแน่นได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป
เมื่อมองไปเบื้องหน้า นางได้(@NameIsNovel)เห็นทรงกลมแสงสีเหลือง อร่ามขนาดใหญ่ฝังอยู่ในใจกลางกรงเล็บมังกรดำ ซึ่งนางมิอาจจับหรือทำลายได้(@NameIsNovel)ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะพยายามหนักเพียงใดก็ตาม
ณ ตรงกลางทรงกลม เซินลั่วยืนกอดอก ดูค่อนข้างจะผ่อนคลาย
“ศาสตราเวทชิ้นนี้ อาจจะเป็น(@NameIsNovel)” นางพญาภูตเขียวพลันครุ่นคิด ดวงตาของนางสะท้อนความคิดของนางออกมา
หลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่หนึ่ง นางก็ถอนกรงเล็บมังกรกลับแล้วดีดนิ้วหัวแม่มือขวากับนิ้วชี้ บังเกิดเสียงเป๊าะ และ(@NameIsNovel)กลุ่มเปลวเพลิงสีดำก็พลันลุกโชนขึ้นจากปลายนิ้วของนาง
“มาลองนี่กัน” นางออกคำสั่งแล้วโบกมือไปเบื้องหน้า
ชั่วขณะที่(@NameIsNovel)เปลวเพลิงได้(@NameIsNovel)ออกจากนิ้วของนาง มันก็พลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เปลวอัคคีสีดำทะมึนที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวไปเบื้องหน้า กลืนกินทรงกลมแสงสีเหลืองอร่าม
ทว่า(@NameIsNovel)ไม่ว่า(@NameIsNovel)เปลวเพลิงสีดำจะเผาไหม้รุนแรงเพียงใด ทรงกลมแสงสีเหลืองอร่ามก็ยังคงมิอาจทะลุทะลวงได้(@NameIsNovel) มิได้(@NameIsNovel)แสดงอาการแตกหักแม้แต่น้อย
เซินลั่วได้(@NameIsNovel)เปิดใช้งานผ้าเช็ดหน้าแพรสีเหลือง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ทรงกลมแสงสีเหลืองอร่าม ตามเคล็ดลับวิชาที่(@NameIsNovel)นักพรตหยวนได้(@NameIsNovel)สอน เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)รู้จักกันว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)พลังเทวะป้องกันตัว แต่เขา(@NameIsNovel)มิเคยได้(@NameIsNovel)รู้เลยว่า(@NameIsNovel)มันแข็งแกร่งเพียงใด
ผ่านการทดลองในครั้งนี้ เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ตระหนักแล้วว่า(@NameIsNovel)สมบัติชิ้นนี้อาจจะเทียบเท่าหรือแม้กระทั่งเหนือกว่า(@NameIsNovel)แส้หกเฉินในบางแง่มุม
“สหาย ข้ามิคาดเลยว่า(@NameIsNovel)ท่านจะสามารถได้(@NameIsNovel)สมบัติเช่นนี้มาครอบครองได้(@NameIsNovel) ท่านต้องเคยผ่านการผจญภัยครั้งใหญ่มาบ้างเป็น(@NameIsNovel)แน่” นางพญาภูตเขียวกักขังเซินลั่วไว้ด้วยเปลวเพลิงสีดำ
มิได้(@NameIsNovel)โจมตีต่อ แต่กลับเริ่มเยาะเย้ยเขา(@NameIsNovel)
ด้วยเหตุผลบางอย่าง คำพูดของนางทำให้เซินลั่วรู้สึกประหลาด เมื่อเงยตามองอีกครั้ง ความคุ้นเคยที่(@NameIsNovel)ไม่อาจอธิบายได้(@NameIsNovel)ก็แล่นวาบขึ้นในใจ
ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อขบคิดอย่างถี่ถ้วน กลับไม่อาจนึกออกว่า(@NameIsNovel)ผู้ใดในความทรงจำจะมี(@NameIsNovel)รูปลักษณ์เหมือนนางพญาภูตเขียว หรือเกี่ยวข้องกับตนได้(@NameIsNovel)เลย
“สมบัติชิ้นนี้...เพียงบังเอิญข้าเห็นระหว่า(@NameIsNovel)งทาง ยังมิรู้ด้วยซ้ำว่า(@NameIsNovel)มันมี(@NameIsNovel)คุณสมบัติอันใด ท่านจะกรุณาไขข้อสงสัยให้หรือไม่?” เซินลั่วเอ่ยด้วยรอยยิ้มบาง
นางพญาภูตเขียวมองเพียงครู่ ก่อนส่ายศีรษะเงียบๆ ความเย็นชาในดวงตาไม่เปลี่ยนไป
ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังครุ่นคิดว่า(@NameIsNovel)นางปิดบังสิ่งใด สีหน้าก็พลันซีดเผือด ร่างสะท้าน เขา(@NameIsNovel)รีบกดมือปิดบริเวณหน้าท้องส่วนล่างตรงจุดตันเถียนในทันที
“ในที่(@NameIsNovel)สุดก็สังเกตเห็นแล้วรึ ข้ามี(@NameIsNovel)ความรู้สึกเลือนรางว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ไอปีศาจตกค้างอยู่ในร่างกายของเจ้าเมื่อครั้งที่(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)เห็นเจ้าเป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรก
ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)มันจะถูกถ่ายทอดมาจากเจ้าเด็กแดงนั่น เปลวปีศาจทมิฬนี้มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ไว้เพื่อเผาผลาญเจ้า
มันเพียงแค่ต้องการจะกระตุ้นไอปีศาจในร่างกายของเจ้าเท่านั้น” นางพญาภูตเขียวกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยเย็นชา
-------------