หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 786
ตอนที่ 786 : แจ้งจุดประสงค์
ตอนที่ 786
"เรื่องนี้สำคัญอย่างยิ่ง และ(@NameIsNovel)ข้ามิได้(@NameIsNovel) มี(@NameIsNovel)มั่นใจอย่างแท้จริง ดังนั้นข้าจึงมิได้(@NameIsNovel)แจ้งให้สหายเซินทราบล่วงหน้า โปรดอย่าได้(@NameIsNovel)เก็บไปใส่ใจ" ผู้อาวุโสในชุดขาวพยักศีรษะเล็กน้อยให้เซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)การขอโทษ
"มิเป็น(@NameIsNovel)ปัญหา" เซินลั่วโบกมือ
“ณ ตอนนี้ คัมภีร์สวรรค์ทั้งห้าส่วนได้(@NameIsNovel)ถูกรวบรวมครบถ้วนแล้ว
ไม่เพียงสหายเซินจะสามารถโน้มน้าวราชาอสูรวัวกระทิงให้เข้าร่วมพันธมิตรได้(@NameIsNovel)เท่านั้น—เขา(@NameIsNovel)ยังได้(@NameIsNovel)ค้นพบเบาะแสของชิ้นส่วนคัมภีร์สวรรค์ชิ้นสุดท้ายอีกด้วย”
ผลงานของเขา(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่อย่างยิ่ง ข้าคิดว่า(@NameIsNovel)ควรจะได้(@NameIsNovel)รับรางวัลอย่างงาม สหายฮั่วและ(@NameIsNovel)สหายเหลยคิดว่า(@NameIsNovel)อย่างไร" ผู้อาวุโสในชุดขาวมองไปยังชายในชุดเกราะสีเงินและ(@NameIsNovel)ชายในชุดเหลือง
ทั้งสองคนแลกเปลี่ยนสายตากันและ(@NameIsNovel)พยักหน้าเห็นด้วย
“ข้าขอบคุณในความกรุณาของท่าน แต่ตอนนี้ยังมิอาจกล่าวได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ราชาอสูรวัวกระทิงยอมเข้าร่วมกับพวกเราโดยแท้จริง เรื่องรางวัลหรือสิ่งตอบแทนใดๆ ไว้รอให้ทุกอย่างสิ้นสุดลงก่อนเถิด”
เซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อนที่(@NameIsNovel)อีกสองจะทันได้(@NameIsNovel)กล่าวสิ่งใด
การบำเพ็ญเพียรในปัจจุบันของเขา(@NameIsNovel)ราบรื่น และ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความต้องการเร่งด่วนใดๆ ดังนั้นจึงมิอยากจะเสียโอกาสที่(@NameIsNovel)หาได้(@NameIsNovel)ยากนี้ไปโดยเปล่าประโยชน์
"เช่นนั้นก็ได้(@NameIsNovel) พวกเราแต่ละคนติดหนี้บุญคุณสหายเซิน ท่านสามารถบอกคำขอของท่านได้(@NameIsNovel)ทุกเมื่อ" ผู้อาวุโสในชุดขาวพยักหน้าเห็นด้วย
“ในเมื่อเรื่องราวได้(@NameIsNovel)คลี่คลาย ข้าย่อมต้องคืนของที่(@NameIsNovel)ยืมมาไว้เช่นเดิม”
เซินลั่วพูดเรียบๆ พลางหยิบผ้าเช็ดหน้าแพรสีเหลือง สายประคำอัคคีแดง และ(@NameIsNovel)หน้ากากน้ำแข็งลึกลับออกมาวางเบื้องหน้า เขา(@NameIsNovel)ซ่อนความยินดีไว้ภายใต้ท่าทีสงบนิ่ง
ผู้อาวุโสในชุดขาวและ(@NameIsNovel)ชายในชุดเกราะสีเงินรับของกลับโดยไม่กล่าวคำใด เพียงพยักหน้าเล็กน้อยแทนคำขอบคุณ
หลังจากนั้น ทั้งสี่ได้(@NameIsNovel)สนทนาอีกเพียงครู่หนึ่ง เพื่อกำหนดรายละเอียดการติดต่อราชาอสูรวัวกระทิงให้เข้าร่วมอุดมการณ์ร่วมกัน
เมื่อข้อตกลงเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุด แสงในคัมภีร์สวรรค์ก็ค่อยๆ จางลง การประชุมจบลงโดยสงบ
เซินลั่วไม่รั้งอยู่ในห้องลับอีก เขา(@NameIsNovel)ลุกขึ้นอย่างเงียบงัน ร่างแปรเป็น(@NameIsNovel)เส้นแสงทองและ(@NameIsNovel)มุ่งหน้าออกไป ภายในเวลาไม่นาน เขา(@NameIsNovel)ก็มาถึงที่(@NameIsNovel)พำนักของราชาอสูรวัวกระทิง
"ผู้อาวุโสเซิน!" ปีศาจวัวขาวระดับมหาโพธิญาณซึ่งเฝ้าสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนั้นอยู่ ดูเคร่งขรึม เมื่อเห็นเซินลั่วเข้ามาใกล้ ก็รีบคำนับ
"อาการของมหาปราชญ์เป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง" เซินลั่วเหลือบมองไปยังประตูใหญ่ที่(@NameIsNovel)ปิดสนิทและ(@NameIsNovel)ถาม
"ท่านราชันและ(@NameIsNovel)ราชันจิ้งจอกได้(@NameIsNovel)ลองใช้วิธีการหลายอย่างเพื่อขับไล่พิษ แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)ผล" ปีศาจวัวขาวตอบอย่างเศร้าสร้อย ส่ายศีรษะ
"ข้าเพิ่งได้(@NameIsNovel)รับโอสถแก้พิษสำหรับพิษปีศาจโดยเฉพาะ มันอาจจะมี(@NameIsNovel)ประโยชน์สำหรับอาการบาดเจ็บของมหาปราชญ์ จะกรุณาแจ้งข้อมูลให้ข้าได้(@NameIsNovel)หรือไม่" เซินลั่วกล่าว
"จริงรึ? ข้าจะรายงานทันที ท่านผู้อาวุโส โปรดรอสักครู่" ปีศาจวัวขาวเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ก็ดีใจอย่างยิ่งและ(@NameIsNovel)รีบเข้าไปในบ้านทันที
ไม่นานหลังจากนั้น ปีศาจวัวก็กลับออกมา
"ท่านราชันเชิญท่านเข้าไป" ปีศาจวัวคำนับเซินลั่วและ(@NameIsNovel)เปิดประตู
เซินลั่วพยักหน้าเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)เดินเข้าไป
กลิ่นยาที่(@NameIsNovel)หนาแน่นกระทบจมูกทันทีที่(@NameIsNovel)ก้าวเข้าไป ราชาอสูรวัวกระทิงนอนอยู่บนเตียง ริมฝีปากม่วงคล้ำและ(@NameIsNovel)แก้มแสดงรอยพิษหลากสีขนาดเท่าเหรียญทองแดง เป็น(@NameIsNovel)ภาพที่(@NameIsNovel)น่าตกใจและ(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัว
ราชันจิ้งจอกหมื่นปีและ(@NameIsNovel)หญิงสาวในชุดขาวอยู่ข้างกายเขา(@NameIsNovel) นั่นคือองค์หญิงหน้าหยกซึ่งดูเหมือนจะกลับมาเป็น(@NameIsNovel)ปกติแล้ว
ทั้งสองมี(@NameIsNovel)สีหน้ากังวล
"สหายเซิน ท่านมาแล้ว" ราชาอสูรวัวกระทิงกล่าวพลางเงยหน้าขึ้นมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)พยายามจะฝืนยิ้ม
"พี่หนิว อาการของท่านทรุดโทรมถึงเพียงนี้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร" เซินลั่วถาม ตกตะลึงเมื่อเห็นสภาพของราชาอสูรวัวกระทิง
"ข้ามิเคยคิดเลยว่า(@NameIsNovel)พิษโลหิตปีศาจนี้จะรุนแรงถึงเพียงนี้ แม้จะพยายามอย่างสุดความสามารถ ข้าก็มิเพียงแต่จะขับไล่มันมิได้(@NameIsNovel)
แต่พิษร้ายยังเริ่มกัดกินพลังชีวิตภายในของข้าอีกด้วย พิษนี้คงจะมิอาจรักษาได้(@NameIsNovel)" ราชาอสูรวัวกระทิงกล่าวอย่างอ่อนแรง
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น เซินลั่วก็มิได้(@NameIsNovel)ลังเล พลิกฝ่ามือขึ้น พลันปรากฏโอสถทองคำเม็ดหนึ่งวางอยู่บนฝ่ามือ นั่นคือโอสถสมบัติสวรรค์ใจพุทธนั่นเอง
บนผิวโอสถมี(@NameIsNovel)ลวดลายบัวทองคำเปล่งแสงจางๆ ของพระพุทธะ หมุนวนอย่างช้าๆ ราวกับมี(@NameIsNovel)จิตใจของตนเอง ประดุจดั่งมี(@NameIsNovel)ชีวิต
"โอสถพุทธ!" ใบหน้าของราชาอสูรวัวกระทิงมืดลง
"นั่นคือพระธาตุแสงพุทธ!" ราชันจิ้งจอกหมื่นปีจำโอสถนี้ได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)อุทานด้วยความยินดี
"ท่านพ่อ โอสถนี้จะใช้ได้(@NameIsNovel)ผลกับพิษร้ายแรงนี่จริงๆ รึ" องค์หญิงหน้าหยกดีใจเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ แต่นางก็ถามด้วยความไม่แน่ใจเล็กน้อย
“แน่นอน! โอสถนี้คือยาแก้พิษจากวัดมหาต้าเหลยอินแห่งดินแดนตะวันตก ยานี้เคยสูญหายไปนับพันปี ว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ฤทธิ์ล้างพิษปีศาจได้(@NameIsNovel)อย่างล้ำลึก ย่อมได้(@NameIsNovel)ผลแน่แท้!”
ราชันจิ้งจอกหมื่นปีเอ่ยอธิบาย ดวงตาทอประกายแห่งความมั่นใจ แววเสียงเต็มไปด้วยพลังและ(@NameIsNovel)ความภาคภูมิ
องค์หญิงหน้าหยกยินดี นางรับโอสถและ(@NameIsNovel)เตรียมจะมอบให้ราชาอสูรวัวกระทิง
ทว่า(@NameIsNovel)ราชาอสูรวัวกระทิงมิได้(@NameIsNovel)อ้าปากและ(@NameIsNovel)ใบหน้าก็เคร่งขรึม
"อะไรกัน? เด็กแดงและ(@NameIsNovel)หน้าหยกกลับมาแล้ว ท่านยังคงจมอยู่กับอดีตรึ?
นอกจากนี้ สหายเซินยังได้(@NameIsNovel)ใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อหายาแก้พิษนี้ให้ท่าน ท่านยังคงมี(@NameIsNovel)ความแค้นอะไรอยู่อีก" ราชันจิ้งจอกหมื่นปีตำหนิอย่างเย็นชา
"พี่หนิว ข้าเข้าใจว่า(@NameIsNovel)ท่านมี(@NameIsNovel)ความขุ่นเคืองต่อสำนักพุทธ แม้ว่า(@NameIsNovel)องค์หญิงหน้าหยกจะกลับมาแล้วก็ตาม แต่ในบรรดาศัตรูเผ่าพันธุ์ปีศาจที่(@NameIsNovel)เรากำลังเผชิญหน้า บัดนี้ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปรมาจารย์ระดับไท่อี่ปรากฏตัวขึ้นแล้ว
การปะทะฝีมืออันต่ำต้อยของข้ากับนางนั้นมิอาจสู้ได้(@NameIsNovel) ต้องอาศัยการคำนวณอย่างชาญฉลาด จึงจะสามารถฉกฉวยดวงวิญญาณขององค์หญิงหน้าหยกกลับคืนมาจากมือนางได้(@NameIsNovel)
หากบุคคลผู้นี้บุกมาอีกครั้ง พวกเราย่อมมิใช่คู่ต่อสู้ของนาง เราต้องพึ่งพาท่านแล้ว พี่หนิว โปรดให้ความสำคัญกับสถานการณ์โดยรวมด้วยเถิด" เซินลั่วก็เกลี้ยกล่อมเช่นกัน
สีหน้าของราชาอสูรวัวกระทิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะอ้าปากและ(@NameIsNovel)กลืนพระธาตุแสงพุทธ
เสียงแปลกๆ พลันดังขึ้นจากภายในห้อง ราวกับมังกรคำรามและ(@NameIsNovel)ฟ้าร้อง ต่อเนื่องและ(@NameIsNovel)ไม่สิ้นสุด
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง แสงสีทองเจิดจ้าก็แทรกซึมออกมาจากรอยแตกของประตู มันเจิดจ้าดุจดวงอาทิตย์ยามเช้าอันงดงาม เต็มไปด้วยกลิ่นอายมงคล สีสันสดใสและ(@NameIsNovel)แพรวพราว ทำให้ผู้คนงุนงง
"เกิดอะไรขึ้น" ปีศาจวัวขาวตกใจอย่างมาก
แสงสีทองและ(@NameIsNovel)กลิ่นอายมงคลคงอยู่เป็น(@NameIsNovel)เวลาซักพัก ก่อนจะค่อยๆ สลายไป และ(@NameIsNovel)ความสงบก็กลับคืนมาในห้อง
"เหตุการณ์เมื่อครู่นี้อาจจะเป็น(@NameIsNovel)ความผิดปกติ เนื่องจากผู้อาวุโสเซินล้างพิษให้ท่านราชันรึไม่?
ข้าสงสัยว่า(@NameIsNovel)ตอนนี้สถานการณ์เป็น(@NameIsNovel)อย่างไร" ปีศาจวัวขาวอยากรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ภายในแต่ก็มิกล้าบุกเข้าไปอย่างบุ่มบ่าม
ภายในห้อง แสงสีทองบนร่างของราชาอสูรวัวกระทิงพลันเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว รอยด่างจากพิษบนผิวหนังก็หายไปโดยสิ้นเชิง กลับคืนสู่สภาพปกติ
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ยังปรากฏแสงสีทองอบอุ่นเปล่งประกายอย่างแนบเนียนจากใต้ผิวพรรณ ทำให้ดูมี(@NameIsNovel)สุขภาพดีกว่า(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)จะถูกพิษมากนัก
"สมกับเป็น(@NameIsNovel)โอสถศักดิ์สิทธิ์จากภูเขา(@NameIsNovel)จิตวิญญาณ พิษปีศาจในร่างกายข้าสลายไปเกือบหมดสิ้นแล้ว
ร่องรอยที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่เพียงเล็กน้อย สามารถใช้พลังภายในขับออกไปอย่างช้าๆ ได้(@NameIsNovel) ขอบคุณสหายเซิน" ราชาอสูรวัวกระทิงกล่าวอย่างปลอดโปร่ง หลังจากตัดสินใจรับยาและ(@NameIsNovel)ปัดเป่าความสงสัยลงได้(@NameIsNovel)
"มิต้องเกรงใจ พี่หนิว ตราบใดที่(@NameIsNovel)ยาใช้ได้(@NameIsNovel)ผล ก็ดีแล้ว" เซินลั่วก็รู้สึกโล่งใจเช่นกัน
"ท่านพ่อตา กับหน้าหยก พวกท่านทั้งสองออกไปก่อน จับตาดูเผ่าพันธุ์ปีศาจในบริเวณใกล้เคียงอย่างใกล้ชิด ข้ามี(@NameIsNovel)เรื่องจะหารือกับสหายเซิน" ราชาอสูรวัวกระทิงกล่าวกับราชันจิ้งจอกหมื่นปีและ(@NameIsNovel)องค์หญิงหน้าหยก
ทั้งสองสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นโดยไม่กล่าวคำใด จากนั้นจึงก้าวออกจากห้องไปเงียบๆ
ห้องหินกลับสู่ความสงัด มี(@NameIsNovel)เพียงเสียงลมหายใจของราชาอสูรวัวกระทิงที่(@NameIsNovel)ยังคงดังก้องเบาๆ
“สหายเซิน เชิญนั่งก่อนเถิด” ราชาอสูรวัวกระทิงลุกขึ้นจากแท่นศิลา พลางชี้ไปยังเก้าอี้หินข้างกาย สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)สงบแต่แฝงด้วยรอยเคร่งขรึม
โดยมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความลังเลใดๆ เซินลั่วนั่งลง
"สหายเซิน พระธาตุแสงพุทธนี้ประเมินค่ามิได้(@NameIsNovel) ท่านได้(@NameIsNovel)มันมาจากที่(@NameIsNovel)ใด" ราชาอสูรวัวกระทิงจ้องมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ถาม
"คุณค่าของโอสถนี้สูงเกินกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ข้าจะครอบครองได้(@NameIsNovel) สำหรับที่(@NameIsNovel)มาของมัน ข้าสงสัยว่า(@NameIsNovel)ท่านคงจะมี(@NameIsNovel)ความคิดอยู่แล้ว พี่หนิว" เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้มจางๆ
ราชาอสูรวัวกระทิงเงียบไป ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)สั่นไหวด้วยความไม่แน่นอน
"พี่หนิว ผู้คนของเหล่าเซียนและ(@NameIsNovel)พุทธะเคยมี(@NameIsNovel)ความขุ่นเคืองกับท่านในอดีต ทว่า(@NameIsNovel)บัดนี้เมื่อราชสำนักสวรรค์ได้(@NameIsNovel)ล่มสลายและ(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)หลิงซานได้(@NameIsNovel)ถูกทำลาย เป็น(@NameIsNovel)การดีที่(@NameIsNovel)สุดที่(@NameIsNovel)จะปล่อยให้อดีตเป็น(@NameIsNovel)อดีตและ(@NameIsNovel)ปล่อยให้มันลอยไปกับสายลม
ปัจจุบัน ศัตรูของสรรพชีวิตในสามภพคือเผ่าพันธุ์ปีศาจ พวกเราผู้รอดชีวิตมี(@NameIsNovel)หน้าที่(@NameIsNovel)อันลึกซึ้งในการปกป้องเผ่าพันธุ์ของเรา การร่วมมือกันต่อต้านปีศาจเป็น(@NameIsNovel)ทางออกเดียวของเรา" เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายมิได้(@NameIsNovel)พูดแต่ก็มิได้(@NameIsNovel)แสดงการต่อต้านมากนัก เซินลั่วก็เกลี้ยกล่อม
------------