ตอนที่ 792 : ผลซิ่งเซียน

"แท้จริงแล้ว ตอนแรกข้าก็มิได้(@NameIsNovel)เชื่อคำพูดของชายชราผู้นั้น ทว่า(@NameIsNovel)หลังจากสิ่งที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ประสบระหว่า(@NameIsNovel)งการเดินทางไปยังดินแดนตะวันตกและ(@NameIsNovel)การเผชิญหน้ากับจ้านกั๋ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ตอนนี้ข้าก็มี(@NameIsNovel)แนวโน้มที่(@NameIsNovel)จะคิดว่า(@NameIsNovel)คำพูดของเขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพียงการกุเรื่องขึ้นมา" เซินลั่วเหลือบมองหยวนเทียนกังและ(@NameIsNovel)เฉิงเหย่าจินและ(@NameIsNovel)กระซิบ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

"ปัญหานี้มี(@NameIsNovel)ความสำคัญอย่างยิ่ง ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เรื่องบังเอิญหรือไม่ พวกเราต้องให้ความสนใจอย่างจริงจังกับมัน

ท่านแม่ทัพเฉิง โปรดรายงานเรื่องนี้ต่อฝ่าบาทในภายหลังด้วย" หยวนเทียนกังหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดกับเฉิงเหย่าจิน

"ตกลง" เฉิงเหย่าจินตอบพร้อมกับพยักหน้า

"ท่านแม่ทัพเฉิง ก่อนหน้านี้ข้าเคยขอให้ท่านช่วยตามหาคนที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)รอยสักรูปดอกเหมยบนข้อมือ ท่านพบเบาะแสใดๆ บ้างหรือไม่" เซินลั่วมองไปที่(@NameIsNovel)เฉิงเหย่าจินและ(@NameIsNovel)ขัดจังหวะ

"นครฉางอันมี(@NameIsNovel)ประชากรนับล้าน การตามหาคนโดยอาศัยลักษณะเฉพาะเพียงอย่างเดียว คือการมี(@NameIsNovel)รอยสักรูปดอกเหมยบนข้อมือเป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)ลำบากมาก ข้ายังไม่มี(@NameIsNovel)เบาะแสใดๆ" เฉิงเหย่าจินขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)ส่ายศีรษะ [Source: NameIsNovel]

"เกี่ยวกับเรื่องนี้ ข้ามี(@NameIsNovel)ความคิดแวบหนึ่งเมื่ออยู่ในดินแดนตะวันตก ระหว่า(@NameIsNovel)งการต่อสู้ในยมโลกกับราชามังกรแห่งแม่น้ำจิง [Source: NameIsNovel]

ข้าได้(@NameIsNovel)พบกับบุตรสาวของเขา(@NameIsNovel) หม่าซิ่วซิ่ว ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)รูปดอกเหมยบนข้อมือของนาง" เซินลั่วกล่าว

"จริงรึ" ดวงตาของเฉิงเหย่าจินหรี่ลง

"ข้าน่าจะจำไม่ผิด ตอนแรกข้าคิดว่า(@NameIsNovel)รอยดอกเหมยนั้นเป็น(@NameIsNovel)รอยสักชนิดหนึ่ง จนกระทั่งได้(@NameIsNovel)เห็นคนที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)ในเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ข้าจึงตระหนักว่า(@NameIsNovel)มันอาจจะเป็น(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel) นี่ทำให้ข้านึกถึงหม่าซิ่วซิ่ว" เซินลั่วอธิบาย

เฉิงเหย่าจินมองไปที่(@NameIsNovel)หยวนเทียนกัง ซึ่งหรี่ตาลงเล็กน้อย แล้วจึงพยักหน้าช้าๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

"หากหม่าซิ่วซิ่วน่าสงสัยจริงๆ ข้าจะส่งคนไปสืบหาเบาะแสของนางทันที" เฉิงเหย่าจินตอบพร้อมกับพยักหน้าอย่างหนักแน่น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

"พวกท่านทุกคนทำงานหนักในการเดินทาง ไปพักผ่อนเถอะ ทิ้งร่างของจ้านกั๋วไว้ที่(@NameIsNovel)นี่ พวกเราจะจัดการส่วนที่(@NameIsNovel)เหลือเอง" หยวนเทียนกังโบกแส้ปัดฝุ่นและ(@NameIsNovel)กล่าว

"โปรดรอสักครู่ ท่านอาจารย์หยวน ยังมี(@NameIsNovel)อีกหนึ่งเรื่องที่(@NameIsNovel)ข้าอยากจะขอความช่วยเหลือจากท่าน" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวขึ้นทันที

"โอ้? เรื่องอะไร" เฉิงเหย่าจินมองไป [Source: NameIsNovel]

"มิใช่เรื่องของข้า แต่เป็น(@NameIsNovel)ของเซินลั่ว ก่อนหน้านี้เขา(@NameIsNovel)ถูกบังคับให้ต่อสู้กับจ้านกั๋ว..." ไป๋เสี่ยวเถียนเหลือบมองเซินลั่ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แล้วจึงบรรยายอย่างคร่าวๆ ถึงเคล็ดวิชาลับที่(@NameIsNovel)เซินลั่วใช้ระหว่า(@NameIsNovel)งการต่อสู้ซึ่งสิ้นเปลืองอายุขัย และ(@NameIsNovel)อายุขัยมิสามารถเพิ่มขึ้นได้(@NameIsNovel)แม้จะบริโภคใบบัวแปดเหลี่ยมแล้วก็ตาม (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เฉิงเหย่าจินก็รีบพุ่งเข้ามา คว้าข้อมือของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)ส่งกระแสพลังงานอันอบอุ่นมหาศาลเข้าไปในตัว โคจรไปทั่วร่างกาย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) "ไร้สาระ! เส้นลมปราณของเจ้าดูปกติจากภายนอกแต่กลับมี(@NameIsNovel)สัญญาณของการฝ่อลีบอยู่ภายใน

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น พลังชีวิตก็ผสมปนเปและ(@NameIsNovel)ไม่บริสุทธิ์ เจ้าได้(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชาลับที่(@NameIsNovel)สิ้นเปลืองอายุขัยนี้หลายครั้งและ(@NameIsNovel)เติมเต็มอายุขัยด้วยสมบัติยืดอายุขัยใช่หรือไม่"

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เฉิงเหย่าจินดูหวาดกลัวขณะพินิจพิเคราะห์เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ตำหนิอย่างเกรี้ยวกราด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วยังคงเงียบและ(@NameIsNovel)พยักหน้า

เซินลั่วคิดกับตัวเองว่า(@NameIsNovel)การบริโภคสมบัติยืดอายุขัยมากเกินไปนั้นมี(@NameIsNovel)ข้อเสียอย่างแท้จริง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

"อาการของสหายเซินยังสามารถรักษาได้(@NameIsNovel)หรือไม่" ไป๋เสี่ยวเถียนเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ก็ดูตื่นตระหนกและ(@NameIsNovel)ถาม

เซินลั่วก็มองไปที่(@NameIsNovel)เฉิงเหย่าจินเช่นกัน ดวงตาเต็มไปด้วยประกายแห่งความหวัง

เฉิงเหย่าจินขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)คิดเป็น(@NameIsNovel)เวลานาน แล้วจึงส่ายศีรษะอย่างจนปัญญา "ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)อะไรที่(@NameIsNovel)ข้าสามารถทำได้(@NameIsNovel)เพื่อฟื้นฟูความเสียหายที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นกับพลังชีวิตของสหายเซิน"

เซินลั่วรู้สึกใจหายวาบ ใบหน้าซีดเผือดลงทันที

เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ทำงานอย่างหนักอย่างยิ่งทั้งในและ(@NameIsNovel)นอกแดนฝัน ใช้ความพยายามเป็น(@NameIsNovel)สองเท่าของคนอื่น ผ่านประสบการณ์และ(@NameIsNovel)อันตรายที่(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญทั่วไปยากที่(@NameIsNovel)จะจินตนาการได้(@NameIsNovel)

ด้วยหยาดเหงื่อและ(@NameIsNovel)การเสียสละมากมาย ในที่(@NameIsNovel)สุดก็บรรลุผลสำเร็จเล็กน้อย เพียงเพื่อจะจบลงเช่นนี้

หากมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่ได้(@NameIsNovel)อีกเพียงสามหรือสี่ปี จะมี(@NameIsNovel)ประโยชน์อะไรที่(@NameIsNovel)จะทรงพลัง?

"เหตุใดพวกท่านจึงร้อนใจกันนักเล่า? แม้ว่า(@NameIsNovel)ข้าจะทำมิได้(@NameIsNovel) แต่มิใช่ว่า(@NameIsNovel)ท่านอาจารย์หยวนยังอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่รึ? ท่านอาจารย์หยวน ท่านมี(@NameIsNovel)ทางแก้หรือไม่"

[Source: NameIsNovel] เมื่อเห็นสีหน้าที่(@NameIsNovel)ทุกข์ใจบนใบหน้าของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียน เฉิงเหย่าจินก็ปลอบโยนพวกเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)หันไปถามหยวนเทียนกัง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หยวนเทียนกังเดินเข้ามา โบกแส้ปัดฝุ่น และ(@NameIsNovel)แสงสีขาวก็ห่อหุ้มร่างของเซินลั่ว ไหลอย่างช้าๆ ครู่ต่อมา มันก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบและ(@NameIsNovel)หายไป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) "ในขณะที่(@NameIsNovel)อาการบาดเจ็บของสหายเซินนั้นยากที่(@NameIsNovel)จะรักษาอย่างแท้จริง แต่นั่นมิได้(@NameIsNovel)หมายความว่า(@NameIsNovel)มันเป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)" เขา(@NameIsNovel)หยุดก่อนจะพูดต่อ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] "จริงรึ? ท่านอาจารย์หยวน โปรดบอกพวกเราด้วย!" เซินลั่วกล่าว ใบหน้าฟื้นคืนสีสันขึ้นมาบ้างขณะที่(@NameIsNovel)คำนับอ่านตอนต่อไปฟรี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) "มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องมี(@NameIsNovel)พิธีรีตองเช่นนี้ สหายเซิน ท่านได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัสขณะปกป้องผู้คนในโลก เป็น(@NameIsNovel)หน้าที่(@NameIsNovel)ของพวกเราที่(@NameIsNovel)จะช่วยเหลือท่าน" หยวนเทียนกังยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)คำนับตอบ

"เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บภายใน จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องมี(@NameIsNovel)การกระทำสองอย่าง

อย่างแรก ท่านต้องฝึกฝน 'พระคุณแห่งพฤกษาเทวะ' ทักษะนี้เป็น(@NameIsNovel)คำสอนลับของสำนักข้า สามารถดูดซับแก่นแท้ของพืชเพื่อบำรุงร่างกายและ(@NameIsNovel)รักษาอาการบาดเจ็บได้(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อฝึกฝนจนถึงระดับสูง มันสามารถขัดเกลาพลังชีวิต ขจัดสิ่งที่(@NameIsNovel)ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)รักษาสิ่งที่(@NameIsNovel)จำเป็น(@NameIsNovel)ไว้ได้(@NameIsNovel) เหมาะสมอย่างยิ่งที่(@NameIsNovel)จะปรับสมดุลสภาพปัจจุบันของท่าน" หยวนเทียนกังหยุดก่อนจะพูดต่อ

แม้ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะมิเคยได้(@NameIsNovel)ยินเกี่ยวกับพระคุณแห่งพฤกษาเทวะ แต่หากมันเป็น(@NameIsNovel)ทักษะที่(@NameIsNovel)หยวนเทียนกังให้ความเคารพสูงถึงเพียงนี้ มันก็ต้องไม่ธรรมดา

"และ(@NameIsNovel)การกระทำที่(@NameIsNovel)สองเล่า" ข่มความตื่นเต้นไว้ เขา(@NameIsNovel)ถาม (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] "ในขณะที่(@NameIsNovel)พระคุณแห่งพฤกษาเทวะสามารถปรับสมดุลพลังชีวิตได้(@NameIsNovel) แต่มิอาจฟื้นฟูให้กลับสู่สภาพปกติได้(@NameIsNovel) เพื่อรักษาร่างกายให้หายสนิท ยังคงต้องการความช่วยเหลือจากภายนอก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทว่า(@NameIsNovel)ในเมื่อท่านได้(@NameIsNovel)บริโภคสารยืดอายุขัยมากเกินไป ของวิญญาณยืดอายุขัยทั่วไปจะมิเพียงพออีกต่อไป ข้าคิดได้(@NameIsNovel)เพียงผลซิ่งเซียนจากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวเท่านั้นที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประโยชน์ต่ออาการบาดเจ็บของท่าน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ของสิ่งนี้มี(@NameIsNovel)ธรรมชาติที่(@NameIsNovel)คล้ายคลึงกับพระคุณแห่งพฤกษาเทวะและ(@NameIsNovel)หลอมรวมได้(@NameIsNovel)ง่ายกว่า(@NameIsNovel)" หยวนเทียนกังกล่าวต่อไปอย่างช้าๆ

"ผลซิ่งเซียนรึ" เซินลั่วตกใจ ระลึกถึงม้วนหยกจากความฝัน ซึ่งมี(@NameIsNovel)ข้อมูลเกี่ยวกับผลซิ่งเซียนบนภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว

ตามม้วนหยก ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวมี(@NameIsNovel)รากเหง้าวิญญาณแต่กำเนิดสามต้น คือต้นผลซิ่งเซียนหมื่นปี ซึ่งมี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงว่า(@NameIsNovel)มาจากแดนสวรรค์และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผลที่(@NameIsNovel)มิอาจจินตนาการได้(@NameIsNovel)

ผลที่(@NameIsNovel)แท้จริงของผลซิ่งเซียนมิได้(@NameIsNovel)ระบุไว้อย่างชัดเจนบนม้วนหยก กลับมี(@NameIsNovel)ข่าวลือที่(@NameIsNovel)ไม่น่าเชื่อถือบางอย่าง บางคนกล่าวว่า(@NameIsNovel)หากกินผลซิ่งเซียน จะสามารถเพิ่มระดับพลังบำเพ็ญได้(@NameIsNovel)หนึ่งพันปี [Source: NameIsNovel]

คนอื่นๆ กล่าวว่า(@NameIsNovel)มันสามารถเพิ่มอายุขัยได้(@NameIsNovel)หนึ่งพันปี หรือแม้กระทั่งขึ้นสู่สวรรค์ในเวลากลางวันแสกๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ผลซิ่งเซียนจากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวรึ...

ถูกต้องแล้ว มี(@NameIsNovel)เพียงสมบัติจากแดนเซียนเช่นนั้นเท่านั้น จึงจะสามารถเยียวยาบาดแผลของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เฉิงเหย่าจินซึ่งยืนอยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้นแทรก “ท่านอาจารย์หยวนหมายความว่า(@NameIsNovel) ให้เขา(@NameIsNovel)เข้าร่วม การประชุมผลซิ่งเซียน นั้นกระนั้นหรือ?”

“การประชุม... ผลซิ่งเซียน?” เซินลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาเผยความฉงน “ข้าไม่เคยได้(@NameIsNovel)ยินชื่อเช่นนี้มาก่อนเลย”

"ผลซิ่งเซียนของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว เป็น(@NameIsNovel)ผลไม้ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร สามารถบริโภคได้(@NameIsNovel)โดยตรงหรือใช้ในการหลอมโอสถที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผลยอดเยี่ยม สำนักใหญ่ทั้งหมดของโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรต่างก็ใฝ่ฝันที่(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)มันมา [Source: NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel)ผลผลิตของผลซิ่งเซียนนั้นต่ำอย่างยิ่ง ให้ผลเพียงไม่กี่ผลทุกๆ สองสามร้อยปี เพื่อเป็น(@NameIsNovel)หลีกเลี่ยงการต่อสู้ที่(@NameIsNovel)ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ซึ่งเกิดจากความต้องการของผลซิ่งเซียน [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวจึงจัดการประชุมผลซิ่งเซียนทุกครั้งที่(@NameIsNovel)ผลไม้สุก คนหนุ่มสาวที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พรสวรรค์จากทุกสำนักจะมารวมตัวกันและ(@NameIsNovel)ตัดสินการเป็น(@NameIsNovel)เจ้าของผ่านการแข่งขันทางวรยุทธ์" หยวนเทียนกังอธิบาย

"มิใช่ว่า(@NameIsNovel)การประชุมจัดขึ้นเพียงครั้งเดียวทุกๆ สองสามร้อยปีรึ? สหายเซินจะรอได้(@NameIsNovel)นานขนาดนั้นได้(@NameIsNovel)อย่างไร" ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะทันได้(@NameIsNovel)พูด ไป๋เสี่ยวเถียนก็ตั้งคำถาม [Source: NameIsNovel]

--------------