หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 793
ตอนที่ 793 : กำหนดเวลาหนึ่งปี
ตอนที่ 793
"ช่างเป็น(@NameIsNovel)เรื่องบังเอิญที่(@NameIsNovel)การประชุมผลซิ่งเซียนครั้งต่อไปจะจัดขึ้นในอีกหนึ่งปีข้างหน้า ข้าสามารถแนะนำคุณชายเซินให้เข้าร่วมการประชุมในนามของสำนักหลวงต้าถังได้(@NameIsNovel)
ส่วนจะได้(@NameIsNovel)รับผลซิ่งเซียนหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของท่านแล้ว" หยวนเทียนกังโบกมือและ(@NameIsNovel)กล่าวต่อไป
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ไป๋เสี่ยวเถียนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
เซินลั่วก็ผ่อนคลายลงเช่นกัน ด้วยระดับพลังบำเพ็ญในปัจจุบันและ(@NameIsNovel)ของวิเศษที่(@NameIsNovel)ครอบครองอยู่ เขา(@NameIsNovel)สามารถยืนหยัดต่อสู้กับผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณได้(@NameIsNovel) มิได้(@NameIsNovel)กังวลเกี่ยวกับคนรุ่นใหม่จากสำนักต่างๆ
"ขอบคุณท่านอาจารย์หยวนที่(@NameIsNovel)มอบโอกาสนี้ให้ข้า" เซินลั่วคำนับและ(@NameIsNovel)ขอบคุณ
"สหายเซิน สำหรับทุกๆ การประชุมผลซิ่งเซียน สำนักใหญ่ๆ มักจะส่งศิษย์ที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งที่(@NameIsNovel)สุดออกมาเสมอ อย่าได้(@NameIsNovel)ประเมินความแข็งแกร่งของตนเองสูงไปและ(@NameIsNovel)ประมาทเลินเล่อ" เฉิงเหย่าจินเตือนเขา(@NameIsNovel)
"ขอบคุณท่านแม่ทัพเฉิงสำหรับคำเตือน ข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถ" เซินลั่วเลิกคิ้วและ(@NameIsNovel)ตอบพร้อมกับพยักหน้า
"ท่านยังมี(@NameIsNovel)เวลาอีกหนึ่งปีก่อนการประชุมผลซิ่งเซียน ท่านควรจะทำความเข้าใจพระคุณแห่งพฤกษาเทวะนี้ก่อน" หยวนเทียนกังดีดนิ้วและ(@NameIsNovel)แสงสีเขียวก็ลอยมา มันคือม้วนหยกสีเขียว
เซินลั่วเอื้อมมือไปรับ และ(@NameIsNovel)แสดงความขอบคุณอีกครั้ง
"เอาล่ะ พวกท่านทุกคนไปได้(@NameIsNovel)แล้ว" หยวนเทียนกังโบกมือไล่
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนคำนับและ(@NameIsNovel)ขอตัวจากไป
“สิ่งที่(@NameIsNovel)เซินลั่วพูด... น่าเชื่อถือเพียงใดกัน?”
หลังทั้งคู่จากไป เฉิงเหย่าจินหันมาถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความกังวล
หยวนเทียนกังหลับตาครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวเสียงแผ่ว
“ส่วนใหญ่เป็น(@NameIsNovel)ความจริง ยกเว้นแหล่งที่(@NameIsNovel)มาของข่าวเท่านั้น จิตเทวะของเซินลั่วมี(@NameIsNovel)ความผันผวนแรงเกินไป... ดูท่าคงมี(@NameIsNovel)บางส่วนที่(@NameIsNovel)แต่งเติมขึ้นมาเอง”
เฉิงเหย่าจินหัวเราะเบาๆ “เด็กหนุ่มผู้นี้ ยังเจ้าเล่ห์ไม่เปลี่ยน”
“อาจเพียงต้องการปกปิดบางสิ่งไว้” หยวนเทียนกังยิ้มบาง “เรื่องเช่นนี้เข้าใจได้(@NameIsNovel) ตราบใดที่(@NameIsNovel)ยังไม่หลงทางในวิถี”
เฉิงเหย่าจินพยักหน้า “เราควรรายงานเรื่องวิญญาณปีศาจที่(@NameIsNovel)กลับชาติมาเกิดทั้งห้าดวงให้ราชสำนักสวรรค์รับรู้ มี(@NameIsNovel)เพียงพวกนั้นเท่านั้นที่(@NameIsNovel)สามารถต่อกรกับจ้าวปีศาจฉือโย่วได้(@NameIsNovel)... พลังของเรายังห่างชั้นเกินไป”
“ก็ดี” หยวนเทียนกังตอบสั้นๆ แม้แววตายังแฝงความลังเล ทว่า(@NameIsNovel)ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดก็พยักหน้าเห็นด้วย
"สหายเซิน ท่านจงจดจ่อกับการทำความเข้าใจเคล็ดวิชาขณะปิดด่านเถิด ข้าต้องกลับไปรายงานที่(@NameIsNovel)สำนัก ดังนั้นข้าขอตัวลา" ไป๋เสี่ยวเถียนก้าวออกจากโถงใหญ่ แจ้งเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)หันไปจะจากไป
"สหายไป๋ รอสักครู่" เซินลั่วรีบกล่าว
"สหายเซินต้องการสิ่งใดรึ" ไป๋เสี่ยวเถียนหันกลับมา
"มิใช่เรื่องใหญ่ ข้าพบศิลาสุริยันชั้นยอดสองก้อนในคลังสมบัติของวัดบัวศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งข้าได้(@NameIsNovel)หลอมเป็น(@NameIsNovel)จี้หยกสองชิ้น
ข้าอยากจะรบกวนสหายไป๋ให้ใช้อำนาจทางโลกของตระกูลไป๋ เพื่อนำไปส่งให้บิดาของข้าที่(@NameIsNovel)เมืองชุนฮวา" เซินลั่วหยิบจี้หยกสีแดงเลือดสองชิ้นออกมา
ศิลาสุริยันหดตัวลงค่อนข้างมากหลังจากที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)หลอมมัน แต่ลมหายใจที่(@NameIsNovel)มันเปล่งออกมากลับบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)เข้มข้นยิ่งขึ้น
"สหายเซิน ความกตัญญูของท่านน่านับถือยิ่งนัก ข้าสัญญาว่า(@NameIsNovel)จะนำไปส่งให้!" ไป๋เสี่ยวเถียนรับปากพลางตบอก
เซินลั่วเฝ้ามองไป๋เสี่ยวเถียนเดินจากไปและ(@NameIsNovel)ถอนหายใจ
บัดนี้เซินลั่วได้(@NameIsNovel)เข้าไปพัวพันในความขัดแย้งกับเผ่าปีศาจจนยากจะถอนตัว ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่กล้ากลับบ้าน เพราะหากเผ่าปีศาจล่วงรู้ที่(@NameIsNovel)อยู่ของตระกูลเซิน... หายนะคงหลีกเลี่ยงไม่ได้(@NameIsNovel)
เซินลั่วกลับไปยังที่(@NameIsNovel)พำนักเดิมของตน นั่งขัดสมาธิอยู่ภายในบ้าน และ(@NameIsNovel)จมสัมผัสจิตเทวะลงไปในม้วนหยกสีเขียว
ม้วนหยกนั้นเต็มไปด้วยอักขระขนาดเล็ก เขียนอย่างเรียบร้อย บันทึกเคล็ดลับวิชาของพระคุณแห่งพฤกษาเทวะ
เซินลั่วท่องจำมันทีละคำ คาถาของพระคุณแห่งพฤกษาเทวะค่อนข้างคลุมเครือ และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความรู้สึกโบราณ
การใช้คำและ(@NameIsNovel)รูปแบบข้อความแตกต่างอย่างมากจากเคล็ดวิชาในปัจจุบัน ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)สืบทอดมาจากสมัยโบราณ
หากผู้บำเพ็ญทั่วไปจะทำความเข้าใจเคล็ดวิชานี้ ย่อมต้องเป็น(@NameIsNovel)เรื่องยากอย่างแน่นอน
ทว่า(@NameIsNovel)เซินลั่ว ผู้สั่งสมประสบการณ์ในเคล็ดวิชานับไม่ถ้วนจากแดนแห่งความฝัน มี(@NameIsNovel)พื้นฐานอันมั่นคงและ(@NameIsNovel)หยั่งรู้ลึกซึ้ง เพียงไม่นานก็สามารถเข้าใจ พระคุณแห่งพฤกษาเทวะ ได้(@NameIsNovel)โดยสมบูรณ์
ร่างสงบนิ่งกลางลานหิน ลมหายใจค่อยๆ ผสานกับกลิ่นอายของพฤกษาโดยรอบ เคล็ดบำเพ็ญถูกโคจรตามบทมนต์แห่งพระคุณอย่างช้าๆ ทว่า(@NameIsNovel)แน่นหนา
แม้มิใช่ผู้เชี่ยวชาญในวิชาธาตุไม้ แต่เพราะเคยบรรลุ “เคล็ดวิชาเงาพฤกษา” ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)วิชาเหินบินสายไม้ระดับลึกมาก่อน ประสบการณ์นั้นจึงหล่อเลี้ยงให้การบำเพ็ญครั้งนี้ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
ไม่นานนัก แสงสีเขียวละมุนพลันปรากฏขึ้นทั่วร่าง เปล่งประกายพรายอ่อนรวมตัวกัน ณ ตันเถียน ก่อนหมุนวนกลายเป็น(@NameIsNovel)วังวนสีมรกต เปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตและ(@NameIsNovel)ความสงบเย็นเหนือพรรณนา
วังวนสีเขียวมี(@NameIsNovel)แสงสีเขียวสว่า(@NameIsNovel)งและ(@NameIsNovel)มืดซึ่งมี(@NameIsNovel)สีแตกต่างกัน ดูยุ่งเหยิงมาก
พลังปราณไม้จากโอสถนับไม่ถ้วนที่(@NameIsNovel)เคยกลืนเข้าไปก่อนหน้านี้ ซ่อนเร้นอยู่ทั่วสรรพางค์กาย
เมื่อพระคุณแห่งพฤกษาเทวะเริ่มทำงาน พลังเหล่านั้นค่อยๆ หลอมรวมเป็น(@NameIsNovel)หนึ่ง ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)วิญญาณไม้บริสุทธิ์ แทรกซึมลึกเข้าสู่ตับอย่างนุ่มนวล
ร่างกายพลันเบาดุจละอองใบไม้ในสายลม เซินลั่วรู้สึกราวกับวางภาระหนักที่(@NameIsNovel)แบกไว้มาช้านานลงเสียได้(@NameIsNovel)
พลังปราณไม้ที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในส่วนต่างๆ ของร่างกายล้วนเป็น(@NameIsNovel)อันตรายที่(@NameIsNovel)ซ่อนเร้นอยู่ พวกมันย่อมต้องระเบิดออกเมื่อเวลาผ่านไป
บัดนี้เมื่อ พระคุณแห่งพฤกษาเทวะ หลอมรวมพลังปราณไม้ที่(@NameIsNovel)คละเคล้าภายในได้(@NameIsNovel)โดยสิ้นเชิง ร่างกายก็คลายความตึงเครียดลงตามธรรมชาติ ความอบอุ่นแผ่วเบาแผ่ซ่านทั่วกายดุจแสงแรกแห่งอรุณ
ในใจพลันเกิดความชื่นชมต่อความลึกซึ้งของเคล็ดวิชานี้ จึงยังคงโคจรพลังอย่างต่อเนื่องให้ทักษะหมุนเวียนไม่หยุด
พลังชีวิตค่อยๆ พุ่งทะลักออกมาจากส่วนลึกของตันเถียน ราวกับธารน้ำที่(@NameIsNovel)หลั่งรินไม่สิ้นสุด — ความรู้สึกเช่นนี้... หาได้(@NameIsNovel)เคยประสบมาก่อนเลย
เซินลั่วรีบจดจ่อกับการตรวจสอบ และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงพลังชีวิตของตนเองอย่างเลือนราง ซึ่งเช่นเดียวกับพลังปราณไม้เหล่านั้น ผสมปนเปกันมากถึงห้าหรือหกชนิด
พลังชีวิตที่(@NameIsNovel)ใหญ่ที่(@NameIsNovel)สุดและ(@NameIsNovel)เข้ากันได้(@NameIsNovel)กับร่างอย่างสมบูรณ์ คือพลังชีวิตที่(@NameIsNovel)หล่อหลอมขึ้นจากตัวเซินลั่วเอง ทว่า(@NameIsNovel)ภายในร่างกลับยังแฝงพลังชีวิตอีกสี่ห้าชนิด
ลมหายใจแห่งมังกร พลังหงส์ พลังกิเลน รวมถึงพลังจากหินย้อยพันปีและ(@NameIsNovel)ธาตุหายากอื่นๆ อีกหลายสาย
พลังเหล่านี้ผสมปนเปกับพลังชีวิตดั้งเดิม แม้มิได้(@NameIsNovel)ก่ออันตราย แต่กลับให้ความรู้สึกกว้างใหญ่ทว่า(@NameIsNovel)มัวหมอง มิอาจรองรับวัตถุเสริมอายุขัยใดๆ ได้(@NameIsNovel)อีก
เซินลั่วถอนหายใจแผ่วเบา ก่อนหลับตาโคจร พระคุณแห่งพฤกษาเทวะ ต่อไปอย่างมั่นคง
เวลาผ่านไปเนิ่นนาน พลังชีวิตที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายเริ่มเคลื่อนไหวสอดประสาน ราวกับสายน้ำหลากที่(@NameIsNovel)ค่อยๆ ไหลรวมเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งเดียว
“คำของท่านอาจารย์หยวน... เป็น(@NameIsNovel)จริงโดยไม่ผิดเลย พระคุณแห่งพฤกษาเทวะสามารถชำระพลังชีวิตให้บริสุทธิ์ได้(@NameIsNovel)จริงๆ”
แววตาของเซินลั่วทอประกายยินดี พร้อมหมุนเวียนเคล็ดวิชานั้นต่อไปไม่หยุด
สามวันสามคืนผ่านไปในพริบตา
เซินลั่วลืมตาขึ้น รอยยิ้มบางผุดแตะมุมปาก แววตาเปี่ยมด้วยความพึงใจ
ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ผลจากประสบการณ์ในแดนแห่งความฝัน หรือพรสวรรค์อันเฉพาะตัวใน พระคุณแห่งพฤกษาเทวะ
การเพียรบำเพ็ญตลอดสามวันได้(@NameIsNovel)ผลเกินคาด ส่วนหนึ่งของหลักการพลังที่(@NameIsNovel)ผสมปนเปกันเริ่มหลอมรวมเข้าหากันอย่างมั่นคง
ตราบเท่ายังเดินหน้าไม่หยุด คาดว่า(@NameIsNovel)เพียงครึ่งปีก็จะหลอมรวมได้(@NameIsNovel)โดยสมบูรณ์
การบำเพ็ญครั้งนี้สัมพันธ์ถึงอายุขัยโดยตรง เซินลั่วจึงตัดสินใจปิดด่านทันที เพื่อขัดเกลาพลังชีวิตให้บริสุทธิ์ ก่อนเปิดด่านอีกครั้งในวันข้างหน้า
ทว่า(@NameIsNovel) ก่อนปิดประตู เขา(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)เรื่องหนึ่งต้องสะสาง
เซินลั่วหยิบแหวนเงินขึ้นมา — ศาสตราเก็บของของหลงถาน ผู้ล่วงลับ
หลังศึกใหญ่จบลง เขา(@NameIsNovel)แทบไม่มี(@NameIsNovel)โอกาสตรวจสอบสิ่งนี้มาก่อน
ภายในแหวนกว้างขวางราวห้องโถง ครึ่งหนึ่งแน่นขนัดไปด้วยศิลาเซียน เขา(@NameIsNovel)กวาดตามองคร่าวๆ นับได้(@NameIsNovel)กว่า(@NameIsNovel)หนึ่งหมื่นห้าพันก้อน มากกว่า(@NameIsNovel)ทรัพย์สินเดิมของตนถึงสามเท่า
เมื่อคิดถึงฐานะของหลงถาน ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ถึงหนึ่งในผู้นำนิกายบูชาบัวศักดิ์สิทธิ์ ปริมาณเช่นนี้ก็มิใช่เรื่องแปลกนัก
ความคิดนั้นผ่านไป เซินลั่วละสายตาจากศิลาเซียน หันมาสำรวจสิ่งอื่นแทน
นอกจากศิลาเซียน ยังมี(@NameIsNovel)วัตถุดิบวิญญาณระดับสูงนานาชนิดซ่อนอยู่ในศาสตราเก็บของ — แต่ละชิ้นล้วนหายากและ(@NameIsNovel)ทรงคุณค่าอย่างยิ่ง
--------------