ตอนที่ 817 : การทดสอบสิ้นสุด

"ปีศาจตนนี้มี(@NameIsNovel)พลังอย่างน้อยระดับมหาโพธิญาณขั้นกลาง และ(@NameIsNovel)พิษของมันก็ร้ายกาจเกินกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เราจะต้านทานได้(@NameIsNovel)" จ้านเยว่กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและ(@NameIsNovel)ถอนหายใจ [Source: NameIsNovel]

"เหลือเวลาไม่มากนักจนกว่า(@NameIsNovel)จะสิ้นสุดการท้าทาย หากเราสามารถยื้อไว้ได้(@NameIsNovel) ก็จะเรียบร้อย" เซินลั่วกล่าวอย่างช้าๆ

“พวกเขา(@NameIsNovel)ถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว แถมยังถูกวางพิษอีก... ตอนนี้คงแม้แต่หนีก็ทำไม่ได้(@NameIsNovel) ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)จะอยู่ไม่ถึงตอนนั้น” จ้านเยว่กล่าว พลางขมวดคิ้วแน่น

“เช่นนั้นเราก็มี(@NameIsNovel)ทางเดียว—ดึงความสนใจของอสูรไว้ให้ได้(@NameIsNovel) เพื่อซื้อเวลาให้พวกเขา(@NameIsNovel)” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เสียงของเซินลั่วแน่วแน่ เด็ดขาดโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น จ้านเยว่จ้องหน้าเขา(@NameIsNovel)ครู่หนึ่ง เห็นความมุ่งมั่นชัดในแววตา

ก่อนจะพูดต่ำ ๆ ว่า(@NameIsNovel) “แต่นั่นคืออสูรระดับมหาโพธิญาณขั้นกลาง... ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)เราอาจรับมือไม่ไหว” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

"แต่คนเหล่านี้คือสหายร่วมรบของเรา พวกเรามี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นหรือ" เซินลั่วกวาดสายตาไปที่(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจู จากนั้นเหลือบมองเจิ้งจุนและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ และ(@NameIsNovel)กล่าว

"ท่านทั้งสองช่วยคุ้มกันข้าชั่วครู่ ข้าจะขับพิษออกจากพวกเขา(@NameIsNovel)" เนี่ยไฉจูซึ่งกำลังทำสมาธิและ(@NameIsNovel)ปรับปราณอยู่ ก็พลันพูดขึ้น

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ มองนางอย่างสงสัย จากนั้นก็ยืนอยู่เบื้องหน้านางทันที เผชิญหน้ากับภูตคางคก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เนี่ยไฉจูทำผนึกมือทั้งสองข้าง ปราณเต๋าของนางโคจรเต็มกำลัง และ(@NameIsNovel)หลังจากร่ายคาถาเบาๆชุดหนึ่ง ดวงตาของก็พลันเบิกกว้างขณะที่(@NameIsNovel)ร้องออกมาว่า(@NameIsNovel) "คลื่นเสียงบัวแก้วบริสุทธิ์..." (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทันทีที่(@NameIsNovel)กล่าวจบ คลื่นแสงสีเขียวราวกับเสียงคลื่นยักษ์ก็แผ่ออกจากร่างกาย กวาดเข้าใส่ไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ เป็น(@NameIsNovel)ชั้นๆ ปราณเต๋าซึมซับเข้าสู่ร่างกายของพวกเขา(@NameIsNovel) เผยเงาร่างบัวสีเขียวนอกร่างกาย

ภายใต้การสะท้อนของเงาร่างบัวสีเขียว จุดพิษสีม่วงบนร่างกายของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็เริ่มจางหายไปทีละน้อย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในขณะเดียวกัน นอกแดนลับก็เกิดความวุ่นวาย ศิษย์ที่(@NameIsNovel)เฝ้าดูอยู่ก็พูดคุยกันอย่างเร่าร้อน

[Source: NameIsNovel] เช่นเดียวกับเซินลั่ว พวกเขา(@NameIsNovel)คิดว่า(@NameIsNovel)การปรากฏตัวของภูตคางคก อย่างกะทันหันเป็น(@NameIsNovel)การทดสอบสุดท้าย มี(@NameIsNovel)เพียงเว่ยชิงเท่านั้นที่(@NameIsNovel)สังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางอย่างผิดปกติ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) "โจวอวี่ เกิดอะไรขึ้นที่(@NameIsNovel)นี่" เว่ยชิงส่งข้อความสอบถาม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) โจวอวี่ซึ่งแสดงสีหน้าตกตะลึงเช่นกัน ตอบว่า(@NameIsNovel) "ศิษย์ผู้น้องไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เกิดอะไรขึ้นเช่นกัน บางทีภูตคางคก อาจหลบหนีออกจากกรงขังด้วยตนเอง"

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) "เปิดแดนลับเร็วเข้า แล้วไปช่วยพวกเขา(@NameIsNovel)" เว่ยชิงกล่าวโดยไม่ต้องการโต้เถียง สั่งการทันที

"เรื่องนี้...อาจารย์อาเว่ย ท่านก็รู้ว่า(@NameIsNovel)เว้นแต่เจ้าสำนักจะมาด้วยตนเอง ประตูแดนลับจะไม่สามารถเปิดได้(@NameIsNovel)จนกว่า(@NameIsNovel)จะถึงเวลาที่(@NameIsNovel)กำหนด" โจวอวี่กล่าวด้วยสีหน้าหนักใจ

"เช่นนั้นก็รายงานเจ้าสำนักทันที! เหลือเวลาอีกเพียงครึ่งชั่วยามเท่านั้น พวกเขา(@NameIsNovel)จะอยู่รอดได้(@NameIsNovel)อย่างไร

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หากมี(@NameIsNovel)ใครได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต พวกเราจะรับผิดชอบได้(@NameIsNovel)อย่างไร" เว่ยชิงระเบิดความโกรธ

โจวอวี่ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ดูตื่นตระหนกเล็กน้อยหลังจากได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดเหล่านี้ เขา(@NameIsNovel)เพียงแค่อิจฉาชั่วขณะและ(@NameIsNovel)ต้องการให้เซินลั่วตกอยู่ในสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)อันตรายถึงชีวิต แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ตั้งใจให้ทุกคนตายอยู่ข้างใน โดยเฉพาะเนี่ยไฉจู

"ข้าจะส่งข้อความทันที ข้าจะส่งข้อความ..." โจวอวี่กล่าวซ้ำๆ รีบลุกขึ้นและ(@NameIsNovel)จากไป

เว่ยชิงอีกด้านหนึ่ง จ้องมองฉากที่(@NameIsNovel)แสดงบนกระจกนภากาศลอยฟ้า ใบหน้าซีดขาว

ในขณะนี้ เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ได้(@NameIsNovel)รวมตัวกันในที่(@NameIsNovel)เดียว และ(@NameIsNovel)ภูตคางคก ก็หันศีรษะและ(@NameIsNovel)ติดตามพวกเขา(@NameIsNovel) ปากอ่างโลหิตของมันเปิดกว้างอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)จากภายในนั้น วังวนโลหิตสองชุดก็พลันปรากฏขึ้น

[Source: NameIsNovel] มันหดตัวอย่างกะทันหันรอบท้องส่วนล่าง และ(@NameIsNovel)วังวนโลหิตทั้งสองหมุนอย่างรวดเร็ว

เซินลั่วสบถในใจว่า(@NameIsNovel) "แย่แล้ว" และ(@NameIsNovel)กระตุ้นปราณเต๋าภายในร่างกายทั้งหมดทันที ไม่ละความพยายามที่(@NameIsNovel)จะส่งมันเข้าไปในสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกร ขณะที่(@NameIsNovel)จ้านเยว่ก็หยิบบัวดำออกมาอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)พ่นโลหิตธาตุใส่

มังกรทองปรากฏขึ้นบนสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกร และ(@NameIsNovel)แสงโลหิตแผ่ไปทั่วบัวดำ เนื่องจากศาสตราเวททั้งสองถูกกระตุ้นด้วยพลังสูงสุดในปัจจุบันของเจ้าของ และ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าใส่แก่นภูตคางคก ที่(@NameIsNovel)อยู่เหนือกว่า(@NameIsNovel)เซียนแท้

เกือบจะในเวลาเดียวกัน วังวนโลหิตก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และ(@NameIsNovel)ลูกศรโลหิตสองดอกที่(@NameIsNovel)หนาและ(@NameIsNovel)ยาวก็พุ่งออกมาจากภายใน เล็งไปยังเซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ด้วยความเร็วสูง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ขณะที่(@NameIsNovel)ลูกศรโลหิตผ่านไป ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าก็สั่นสะเทือน และ(@NameIsNovel)คลื่นสีแดงเข้มก็ปั่นป่วนอย่างต่อเนื่อง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] "ตูม ตูม"

เสียงระเบิดสองครั้งดังขึ้นเกือบพร้อมกัน สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรและ(@NameIsNovel)บัวดำก็แตกสลายในเวลาเดียวกัน

ลูกศรโลหิตก็แตกสลายเช่นกัน แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)หายไปอย่างสิ้นเชิง พวกมันกลายเป็น(@NameIsNovel)หมอกโลหิตสองก้อน ยังคงพุ่งเข้าใส่เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ [Source: NameIsNovel]

"กายวัชรพิทักษ์" (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ขณะนั้น เสียงตะโกนดังก้องขึ้นราวฟ้าร้อง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วและ(@NameIsNovel)จ้านเยว่รู้สึกถึงกระแสความอบอุ่นที่(@NameIsNovel)ไหลผ่านร่างกาย และ(@NameIsNovel)แสงสีทองก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นรอบตัวทันที ราวกับว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ถูกห่อหุ้มด้วยเกราะแสงสีทอง ซึ่งปะทะกับหมอกโลหิตสองก้อน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) "ปัง ปัง" เสียงแผ่วเบาสองครั้ง — หมอกโลหิตทั้งสองก้อนชนเข้ากับร่างกายของพวกเขา(@NameIsNovel) แล้วก็สลายไปเอง

เซินลั่วหันศีรษะและ(@NameIsNovel)เห็นว่า(@NameIsNovel)ผู้ร่ายคาถาคือไป๋เสี่ยวเถียน และ(@NameIsNovel)ก็ดีใจทันที

[Source: NameIsNovel] เหลือบมองคนอื่นๆ ก็พบว่า(@NameIsNovel)สารพิษบนร่างกายของพวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ถูกชำระล้างไปแล้ว ยกเว้นเนี่ยไฉจูซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ดูซีดเซียวอย่างยิ่ง

"ไฉจู เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ไรหรือ" เซินลั่วรีบย่อตัวลงและ(@NameIsNovel)ถาม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

"แค่ใช้ปราณเต๋ามากเกินไป ไม่ร้ายแรง" เนี่ยไฉจูส่ายศีรษะและ(@NameIsNovel)ยิ้ม

"ระวัง มันมาอีกแล้ว" ขณะนี้ จ้านเยว่ส่งเสียงเตือน [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วพลันหันศีรษะทันเวลาที่(@NameIsNovel)จะเห็นภูตคางคก กระโดดขึ้นไปในอากาศ จากนั้นก็ดิ่งลงมาอย่างหนัก ท้องที่(@NameIsNovel)เคยบวมก็ยุบลง ดูราวกับกำลังกลั้นหายใจ

"ไม่ดีแล้ว ระวัง มันกำลังจะใช้พลังเทวะ" เซินลั่วเตือนทันที

ได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ ทุกคนก็ใช้เคล็ดวิชาทันที ร่างกายส่องสว่า(@NameIsNovel)งด้วยแสง และ(@NameIsNovel)ยกศาสตราเวทขึ้นเพื่อป้องกันรอบตัว

ขณะที่(@NameIsNovel)ภูตคางคก ตกลงอย่างหนัก ณ ขณะที่(@NameIsNovel)ชนพื้นดิน มันก็พลันเปิดปากและ(@NameIsNovel)ส่งเสียงร้อง

"อ๊บ..." (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เสียงคำรามนั้นกระแทกลงพร้อมกับแรงร่อนของร่างมหึมา คลื่นอำนาจที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาช่างรุนแรงจนเกินคาดคิด

จากลำคอของภูตคางคก ปรากฏคลื่นเสียงสีแดงเข้มม้วนเป็น(@NameIsNovel)ระลอก มองเห็นได้(@NameIsNovel)ด้วยตาเปล่า มันกวาดทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)ขวางหน้า ถอนรากต้นไม้และ(@NameIsNovel)ฉีกหน้าดินหลุดออกเป็น(@NameIsNovel)ผืนกว้าง ก่อนรวมตัวเป็น(@NameIsNovel)พายุเสียงที่(@NameIsNovel)ถาโถมเข้าใส่เซินลั่วกับพวก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แรงปะทะนั้นราวเรือลำเล็กถูกคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ ทั้งหมดถูกซัดกระเด็นไปไกลหลายร้อยฉื่อ ร่างกระแทกพื้นอย่างแรง กระอักโลหิตออกมา ไม่อาจลุกขึ้นได้(@NameIsNovel)ในทันที

แต่ภูตคางคก หาได้(@NameIsNovel)คิดจะปล่อยพวกเขา(@NameIsNovel)ไป ลิ้นยาวของมันดีดพุ่งออกมา ขาหลังถีบพื้นอย่างแรง กระโจนตามมาอย่างดุร้าย

เจิ้งจุนคลานไปทางหลินเฉียนเฉียนที่(@NameIsNovel)เปื้อนเลือดอยู่ไกลออกไป พยายามลากร่างเข้าหานาง ขณะที่(@NameIsNovel)จ้านเยว่ค่อย ๆ ตั้งสติ ลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก

ไป๋เสี่ยวเถียนจ้องเขม็งไปยังภูตคางคก มือกำยันต์แน่น เตรียมรับการปะทะ ส่วนเซินลั่วขยับตัวมาขวางหน้า ปกป้องเนี่ยไฉจูไว้ด้านหลัง ชุดหน้าอกของเขา(@NameIsNovel)ชุ่มโลหิต [Source: NameIsNovel]

ต่อหน้าอสูรยักษ์ที่(@NameIsNovel)ทรงพลังถึงเพียงนี้ พลังของพวกเขา(@NameIsNovel)เทียบได้(@NameIsNovel)เพียงประกายเทียนในพายุ — ไม่อาจต้านทานได้(@NameIsNovel)เลย

"อ๊บ" (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เสียงร้องของสัตว์ร้ายดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อลิ้นยาวของภูตคางคก พุ่งออกไป เล็งเป้าหมายไปยังเซินลั่วโดยตรง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วก็เผชิญหน้ากับการโจมตีโดยตรงเช่นกัน จิตวิญญาณเทวะของเขา(@NameIsNovel)ก็เชื่อมโยงกับคัมภีร์สวรรค์แล้ว เตรียมพร้อมที่(@NameIsNovel)จะเรียกระดับบำเพ็ญในความฝันออกมา

โดยแลกกับอายุขัย มุ่งมั่นที่(@NameIsNovel)จะสังหารภูตคางคกและ(@NameIsNovel)ช่วยทุกคน แม้จะต้องตายในการพยายามนั้นก็ตาม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] ในขณะที่(@NameIsNovel)สถานการณ์ดูเลวร้าย แสงเรืองรองก็พลันปะทุขึ้นเหนือทุกคน

เมื่อคมกระบี่ดิ่งลงมาจากท้องฟ้า พร้อมด้วยเงาร่างบัวเขียวนับไม่ถ้วน ราวกับกลีบบัวกำลังร่วงหล่นลงมา มันฟันลิ้นยาวของภูตคางคกให้ขาดเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นเล็กชิ้นน้อยนับพันชิ้นในพริบตา

ร่างหนึ่งก็ลอยลงมาจากที่(@NameIsNovel)สูง เอื้อมมือไปคว้ากระบี่ยาวที่(@NameIsNovel)ปักแน่นอยู่บนพื้นดิน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] "ผู้อาวุโสเว่ยชิง..." ทุกคนจำเงาร่างนั้นได้(@NameIsNovel)ทันที

"การทดสอบแดนลับสิ้นสุดลงแล้ว พวกเจ้าสามารถออกไปได้(@NameIsNovel)" เว่ยชิงกล่าวโดยไม่หันหลังกลับ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของเขา(@NameIsNovel) สังเกตเห็นความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งไสวที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นด้านบน ทุกคนก็ดีใจอย่างยิ่ง

"ขอบคุณผู้อาวุโส" เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ กล่าว แสดงความขอบคุณอย่างจริงใจหลังจากรอดพ้นจากความยากลำบาก

"ไปเถิด" เว่ยชิงยังคงไม่ใส่ใจ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทุกคนคำนับเขา(@NameIsNovel)จากระยะไกลและ(@NameIsNovel)ช่วยเหลือซึ่งกันและ(@NameIsNovel)กัน บินขึ้นสู่ท้องฟ้าและ(@NameIsNovel)เข้าสู่ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งไสว [Source: NameIsNovel]

มองย้อนกลับไป เซินลั่วเห็นกระบี่ยาวของเว่ยชิงฟันผ่านอากาศ ส่งแสงกระบี่ยาวหนึ่งร้อยฉื่อที่(@NameIsNovel)กวาดไปทั่วและ(@NameIsNovel)บาดภูตคางคกที่(@NameIsNovel)พยายามจะโจมตี ทำให้มันกระเด็นกลับไปอ่านตอนต่อไปฟรี

หลังจากร่อนลง เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ จึงตระหนักว่า(@NameIsNovel)ศิษย์ที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านนอกลานกว้างได้(@NameIsNovel)ถูกแยกย้ายไปแล้ว มี(@NameIsNovel)เพียงผู้อาวุโสระดับมหาโพธิญาณสองสามคนจากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวที่(@NameIsNovel)เข้ามาใกล้ [Source: NameIsNovel]

หลังตรวจดูอาการบาดเจ็บของศิษย์เหล่านั้นเรียบร้อย พวกผู้อาวุโสก็รีบพากลับที่(@NameIsNovel)พัก เพื่อให้รักษาและ(@NameIsNovel)ฟื้นพลัง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

----------