หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 818
ตอนที่ 818 : พยานหลักฐาน
ตอนที่ 818
เซินลั่ว กลับมาที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พักของตน โดยมี(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูเดินตามมาด้วยความเป็น(@NameIsNovel)ห่วง เขา(@NameIsNovel)นั่งลงในห้อง คิ้วขมวดเล็กน้อย "ญาติผู้พี่ เจ้าชนะการทดสอบแล้ว มี(@NameIsNovel)อะไรที่(@NameIsNovel)ยังกวนใจเจ้าอยู่หรือ" เนี่ยไฉจูสอบถาม
"ก็ยังคงแปลกอยู่บ้าง ภูตคางคกเป็น(@NameIsNovel)อสูรที่(@NameIsNovel)ถูกขังอยู่ในแดนลับฮัวเหลียน เขตต้องห้ามมันอาจจะมี(@NameIsNovel)ปัญหาชั่วคราว ทำให้มันหลบหนีออกมาได้(@NameIsNovel)" เนี่ยไฉจูเสนอความเห็น
"หากเป็น(@NameIsNovel)เพียงความบังเอิญ ก็คงจะดี แต่หากมี(@NameIsNovel)ใครบางคนจงใจทำเช่นนี้ ความหมายก็จะแตกต่างออกไปมาก" เซินลั่วกล่าวอย่างหนักแน่น
"เช่นนั้นพวกเราจะไปพบอาจารย์ และ(@NameIsNovel)ขอให้นางสืบสวนเรื่องนี้" เนี่ยไฉจูที่(@NameIsNovel)รู้สึกตกใจเล็กน้อย ลังเลก่อนจะตอบ
เห็นดังนี้ เซินลั่วก็พยักหน้า
ภายในภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ภายในโถงใหญ่ เซียนชิงเหลียน ผู้อาวุโสหวงถง เว่ยชิง และ(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสอื่นๆ อีกหลายคนรวมตัวกันอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่
สีหน้าของเซียนชิงเหลียนเฉยเมย และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็เงียบเช่นกัน ดูเหมือนกำลังรออะไรบางอย่าง สร้างบรรยากาศที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างกดดัน
ครู่ต่อมา ร่างสองร่างเดินเข้ามาจากด้านนอกโถง นั่นคือโจวอวี่และ(@NameIsNovel)ชายชราผมสีเทา
"เป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง" เซียนชิงเหลียนถามทันที
แม้คำถามจะกะทันหัน แต่โจวอวี่และ(@NameIsNovel)ชายชราผมสีเทาก็เข้าใจได้(@NameIsNovel)ชัดเจน
"อาจารย์อาเว่ยและ(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบแล้ว ดวงตาอาคมของผนึกที่(@NameIsNovel)กักขังภูตคางคก หลวมลง ทำให้ภูตคางคก หลบหนีออกไประหว่า(@NameIsNovel)งการทดสอบ" ชายชราผมสีเทากล่าวคำนับและ(@NameIsNovel)รายงาน
"โปรดวางใจ เจ้าสำนัก ผู้อาวุโสหวูหวนและ(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)เสริมกำลังดวงตาอาคมแล้ว และ(@NameIsNovel)อาจารย์อาเว่ยได้(@NameIsNovel)ทำให้ภูตคางคกได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัส มันจะไม่สามารถหนีไปได้(@NameIsNovel)อีกแน่นอน" โจวอวี่ก็กล่าวคำนับและ(@NameIsNovel)ยืนยัน
ผู้อาวุโสหวงถงและ(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสคนอื่นๆ พยักหน้าเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ สีหน้าที่(@NameIsNovel)เคร่งเครียดของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย
"ผู้อาวุโสหวูหวน ท่านเป็น(@NameIsNovel)ผู้ตั้งเขตห้ามภายในแดนลับฮัวเหลียนด้วยตนเอง และ(@NameIsNovel)อุปกรณ์อาคมที่(@NameIsNovel)ใช้ก็เป็น(@NameIsNovel)คุณภาพสูงสุด
เหตุใดดวงตาอาคมของผนึกภูตคางคกจึงหลวมลงอย่างกะทันหัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาของการทดสอบ" เซียนชิงเหลียนพลันถาม
"เจ้าสำนักกำลังบอกเป็น(@NameIsNovel)นัยว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางอย่างน่าสงสัยเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ใช่หรือไม่" หวงถงสอบถาม
หัวใจของโจวอวี่เต้นระรัว รู้สึกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปัญหา เหตุผลที่(@NameIsNovel)ภูตคางคก ออกมาเป็น(@NameIsNovel)เพราะเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เข้าไปยุ่งกับเขตห้ามของภูตคางคก ก่อนการทดสอบจะเริ่มขึ้น ขณะตรวจสอบแดนลับฮัวเหลียน
ทั้งหมดนี้ทำโดยการปลอมตัวเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ธรรมดาที่(@NameIsNovel)มาตรวจสอบแดนลับ ซึ่งไม่ได้(@NameIsNovel)เข้าใจถึงความสำคัญของการกระทำของตนเอง
อย่างไรก็ตาม โจวอวี่ไม่กังวล หลังจากที่(@NameIsNovel)การทดสอบเริ่มขึ้น ก็หาข้ออ้างส่งคนผู้นั้นออกจากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวไปแล้ว ตอนนี้อยู่ไกลออกไปนับพันลี้ จึงไม่มี(@NameIsNovel)ทางที่(@NameIsNovel)คนผู้นั้นจะโยงอะไรกลับมาถึงเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)
"ข้าได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว มี(@NameIsNovel)ร่องรอยว่า(@NameIsNovel)ดวงตาอาคมถูกกัดกร่อนด้วยพิษหยิน
ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ภูตคางคก ด้วยความเจ้าเล่ห์และ(@NameIsNovel)พยายามอย่างมาก ได้(@NameIsNovel)แอบใช้โอสถพิษเพื่อกัดกร่อนดวงตาอาคม ซึ่งนำไปสู่การคลายของเขตห้าม" ชายชราผมสีเทาอธิบาย
"โจวอวี่ เจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)อย่างไร" เซียนชิงเหลียนหันไปมองโจวอวี่
"เคล็ดวิชากระบวนอาคมของข้าด้อยกว่า(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสหวูหวนมาก และ(@NameIsNovel)ข้าก็ไม่สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติใดๆกับเขตห้าม" โจวอวี่ที่(@NameIsNovel)ถูกสายตาที่(@NameIsNovel)สงบของเซียนชิงเหลียนจับจ้องอยู่ พลันรู้สึกตื่นตระหนกอย่างอธิบายไม่ได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ก้มศีรษะลงตอบ
"เช่นนั้นหรือ" เซียนชิงเหลียนเย้ยหยัน เสียงของนางไม่ดัง แต่น้ำเสียงกล่าวหาที่(@NameIsNovel)บรรจุอยู่ภายใน ทำให้ทุกคนในโถงพลันเปลี่ยนสีหน้า
"เจ้าสำนัก ท่านหมายความว่า(@NameIsNovel)อย่างไร ท่านกำลังบอกเป็น(@NameIsNovel)นัยว่า(@NameIsNovel)โจวอวี่เกี่ยวข้องกับการหลบหนีของภูตคางคกใช่หรือไม่" ดวงตาของหวงถงเต็มไปด้วยความโกรธขณะที่(@NameIsNovel)ถามด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
“ในฐานะศิษย์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ข้าย่อมมี(@NameIsNovel)ส่วนอุทิศไม่น้อยต่อสำนักมาตลอดหลายปี แม้ท่านจะเป็น(@NameIsNovel)ถึงเจ้าสำนัก แต่ก็ไม่อาจกล่าวหาข้าโดยไร้มูลเช่นนี้ได้(@NameIsNovel)” โจวอวี่กล่าวด้วยเสียงหนักแน่น
เส้นขนทั่วร่างลุกชัน หัวใจบีบแน่นจนแทบแตก ทว่า(@NameIsNovel)บนใบหน้ายังคงนิ่งสงบ เขา(@NameIsNovel)คุกเข่าลงกับพื้นด้วยเสียง “ตุ้บ” ดังก้อง แล้วกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงสั่นสะเทือนด้วยทั้งความโศกและ(@NameIsNovel)ความคับแค้น
เห็นสีหน้าที่(@NameIsNovel)เศร้าโศกของโจวอวี่ ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะเชื่อเขา(@NameIsNovel)เล็กน้อย
"เจ้าไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องแสดงละครเช่นนี้ หากข้าพูดเช่นนี้ ข้าก็ย่อมมี(@NameIsNovel)พยานหลักฐานอยู่แล้ว
ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อพิจารณาถึงการมี(@NameIsNovel)ส่วนร่วมของเจ้าในอดีต ข้าจะให้โอกาสเจ้า สารภาพทุกอย่าง แล้วข้าอาจจะจัดการกับเจ้าอย่างปราณี" เซียนชิงเหลียนกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ
"ข้าไม่เคยทำสิ่งใดที่(@NameIsNovel)จะทำลายสำนักของเรา เจ้าสำนัก หากท่านมี(@NameIsNovel)พยานหลักฐานใดๆ ก็โปรดนำเสนอ
“หากพิสูจน์ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เรื่องนี้เป็น(@NameIsNovel)ฝีมือของข้า ข้ายินดีสละชีวิตเพื่อชดใช้!” โจวอวี่กล่าวเสียงหนักแน่น
เขา(@NameIsNovel)เงยหน้าขึ้น แม้หัวใจปั่นป่วนสับสน ทว่า(@NameIsNovel)ขณะนี้ก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงยืนหยัดปกป้องตนอย่างดื้อรั้นเท่านั้น
"หวงจางหลู่ ท่านมี(@NameIsNovel)ความเห็นว่า(@NameIsNovel)อย่างไร" เซียนชิงเหลียน มองหวงถง
"โจวอวี่เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ของข้า ข้ารับรองได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)ทางก่อเรื่องที่(@NameIsNovel)โหดร้ายเช่นนี้" หวงถงพลันยืนขึ้นและ(@NameIsNovel)กล่าวอย่างเย็นชา
"เมื่อหวงจางหลู่กล่าวเช่นนี้ ข้าก็วางใจ" เซียนชิงเหลียนกล่าวพร้อมรอยยิ้มจางๆ
ด้วยการพลิกมือเพียงครั้งเดียว กระจกสำริดก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือ
"กระจกนภากาศลอยฟ้า? เหตุใดเจ้าสำนักจึงนำวัตถุนี้ออกมา" หวงถงขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)ถาม
"กระจกนภากาศลอยฟ้าเป็น(@NameIsNovel)สมบัติล้ำค่าของสำนักเรา และ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ถูกหลอมโดยช่างหลอมศาสตราของเรา
ทว่า(@NameIsNovel)มันมาจากฝีมือของบุคคลที่(@NameIsNovel)ไม่ธรรมดาจากโพ้นทะเล สมบัตินี้ไม่เพียงแต่สามารถฉายภาพทุกสิ่ง แต่ยังสามารถบันทึกฉากที่(@NameIsNovel)มันสะท้อนได้(@NameIsNovel)ด้วย" เซียนชิงเหลียนอธิบาย
รูม่านตาของโจวอวี่หดตัวลง สงสัยว่า(@NameIsNovel)ฉากที่(@NameIsNovel)ศิษย์ผู้นั้นเข้าไปยุ่งกับเขตห้ามถูกบันทึกไว้ภายในกระจกนภากาศลอยฟ้าหรือไม่
“ไม่... กระจกนภากาศลอยฟ้าถูกเปิดใช้งานเฉพาะตอนเริ่มการทดสอบเท่านั้น ย่อมไม่อาจบันทึกสิ่งใดไว้ก่อนหน้านั้นได้(@NameIsNovel)”
เขา(@NameIsNovel)พยายามปลอบใจตนเองด้วยเหตุผลนี้ แต่ลึกลงไปในใจ ความไม่สงบยังคงก่อตัวไม่หยุด
เซียนชิงเหลียนเหลือบมองโจวอวี่และ(@NameIsNovel)บีบนิ้วไปยังกระจก พื้นผิวของกระจกปล่อยสายแสงสีเขียวออกมา และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าภาพก็ปรากฏขึ้น ทว่า(@NameIsNovel)มันไม่ใช่แดนลับฮัวเหลียน แต่เป็น(@NameIsNovel)ฉากที่(@NameIsNovel)ลานกว้างนอกแดนลับแทน
เห็นดังนี้ ทุกคนก็ตกใจ และ(@NameIsNovel)โจวอวี่ก็ถอนหายใจโล่งอกอย่างเงียบๆ
"กระจกนภากาศลอยฟ้าเป็น(@NameIsNovel)สมบัติอันล้ำค่า กระจกมี(@NameIsNovel)สองด้าน ด้านหนึ่งบันทึกสถานการณ์ภายในแดนลับ ขณะที่(@NameIsNovel)อีกด้านหนึ่งบันทึกสิ่งที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นภายนอก" เซียนชิงเหลียนกล่าวอย่างไม่ใส่ใจขณะที่(@NameIsNovel)พลิกมือ
เมื่อกระจกนภากาศลอยฟ้าถูกพลิกกลับ ฉากอื่นก็ปรากฏขึ้น ซึ่งแสดงให้เห็นภายในแดนลับฮัวเหลียน
"ข้าไม่คิดเลยว่า(@NameIsNovel)กระจกนภากาศลอยฟ้าจะมี(@NameIsNovel)ผลเช่นนี้ แต่ทำไมท่านถึงแสดงให้พวกเราดูเช่นนี้ มี(@NameIsNovel)หลักฐานอยู่ข้างในหรือ" หวงถงกล่าวอย่างหงุดหงิด
เซียนชิงเหลียนไม่ตอบ แต่ปลายนิ้วของนางส่องแสงสีเขียวจางๆ ภาพบนกระจกนภากาศลอยฟ้าก็พลิกอย่างรวดเร็ว หยุดลงครู่ต่อมา และ(@NameIsNovel)ขยายเข้าไปอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างสองร่างนั่งอยู่บนเก้าอี้ขนาดใหญ่ — โจวอวี่และ(@NameIsNovel)เว่ยชิงปรากฏชัดเจน
ในฉากนั้น คิ้วของโจวอวี่กระตุกเล็กน้อย มือที่(@NameIsNovel)กำแน่นในแขนเสื้อก็คลายออก และ(@NameIsNovel)มุมของแผ่นอาคมสำริดก็ถูกมองเห็นในฝ่ามือ แสงสีทองจางๆกะพริบชั่วขณะ
ข้างๆ เขา(@NameIsNovel) เว่ยชิงดูเหมือนจะสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงบางอย่างและ(@NameIsNovel)มองมา แต่ก็รีบหันศีรษะกลับไป
ใบหน้าของโจวอวี่ซีดเผือดเมื่อเห็นฉากนี้ และ(@NameIsNovel)สีหน้าของคนอื่นๆ ก็มืดลงเช่นกัน
นิ้วของเซียนชิงเหลียนหมุน และ(@NameIsNovel)กระจกนภากาศลอยฟ้าก็พลิกอีกครั้ง แสดงสถานการณ์ของภูตคางคก ภายในแดนลับ
ภูตคางคก ถูกล้อมรอบด้วยชั้นเขตห้ามสีฟ้าคราม ซึ่งพลันส่องแสงวาบอย่างรุนแรงที่(@NameIsNovel)มุมหนึ่ง และ(@NameIsNovel)หรี่ลงอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นช่องว่า(@NameIsNovel)ง
เมื่อเห็นดังนี้ ภูตคางคก ก็แสดงสีหน้าประหลาดใจและ(@NameIsNovel)ความยินดีบนใบหน้าที่(@NameIsNovel)อัปลักษณ์ จากนั้นด้วยการผลักพื้นดินอย่างแรง ก็แปลงเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีเขียวและ(@NameIsNovel)บินออกจากช่องว่า(@NameIsNovel)งนั้น
----------