หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 819
ตอนที่ 819 : แขกไม่ได้รับเชิญ
ตอนที่ 819
โจวอวี่ เมื่อเห็นฉากในกระจกนภากาศลอยฟ้า ก็ทรุดลงบนพื้นทันที ใบหน้าซีดเผือดราวคนตาย
เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)คำนวณทุกความเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)แล้ว แต่ก็ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)กระจกจะสามารถบันทึกเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นภายนอกได้(@NameIsNovel)
หากมี(@NameIsNovel)เพียงภาพเดียว ก็ยังสามารถปฏิเสธความผิดพลาดเล็กน้อยได้(@NameIsNovel) แต่ตอนนี้มี(@NameIsNovel)ภาพทั้งภายในและ(@NameIsNovel)ภายนอก เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ข้อโต้แย้งใดๆ
ใบหน้าของหวงถงเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีเทา และ(@NameIsNovel)ด้วยการเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน ก็ตบฝ่ามือเข้าใส่ศีรษะของโจวอวี่
แต่ลำแสงอัสนีสีแดงก็พุ่งไปข้างหน้า ปิดกั้นอยู่เหนือศีรษะของโจวอวี่
แรงจากฝ่ามือของหวงถงชนเข้ากับเงาสีแดง สร้างเสียง "ปัง" ดังลั่น และ(@NameIsNovel)พลังก็พุ่งไปทุกทิศทาง
เงาสีแดงเพียงแค่สั่นเล็กน้อยก่อนจะกลับคืนสู่รูปเดิม มันคือแพรแถบยาวสีแดงชาด ที่(@NameIsNovel)เปล่งแสงวิญญาณอันเจิดจรัส เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สมบัติล้ำค่า
ใบหน้าของโจวอวี่เปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีขาวซีดราวกับภูตผี บ่งชี้ว่า(@NameIsNovel)หากฝ่ามือของหวงถงลงบนศีรษะ เขา(@NameIsNovel)คงถูกสังหารอย่างไม่ต้องสงสัย
“มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องถึงขั้นรุนแรงเช่นนั้น” เซียนชิงเหลียนกล่าวเสียงเรียบ
“แม้โจวอวี่จะถูกชักนำให้ทำผิดไปบ้าง แต่ก็ยังมิได้(@NameIsNovel)ก่อหายนะใหญ่หลวง การกระทำของเขา(@NameIsNovel)ไม่ถึงกับต้องเอาชีวิตเป็น(@NameIsNovel)เดิมพัน
จะเหมาะกว่า(@NameIsNovel)หากลดระดับบำเพ็ญและ(@NameIsNovel)กักขังไว้ในคุกใต้ดิน” นางกล่าวพลางยกมือขึ้นอย่างสงบ
ปลายหางของแพรแถบยาวสีแดงชาดก็สะบัดออกไปราวกับงู และ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าสู่ตันเถียนของโจวอวี่ด้วยเสียง "วูบ"
เมื่อตันเถียนถูกทำลาย ปราณเต๋าในกายโจวอวี่ก็สลายไปดุจหมอกควัน ร่างเขา(@NameIsNovel)ทรุดฮวบลงกับพื้น ไร้เรี่ยวแรงจะขยับ
ดวงตาของหวงถงกระตุกเล็กน้อย แต่ก็เงียบ มิได้(@NameIsNovel)เอ่ยคำใด
“พาเขา(@NameIsNovel)ไป” เซียนชิงเหลียนกล่าวสั้น ๆ พลางโบกมือ
“เจ้าสำนัก!” ผู้อาวุโสคนหนึ่งลุกขึ้นเอ่ยอย่างร้อนรน
“พวกเรายังมิได้(@NameIsNovel)สอบสวน ว่า(@NameIsNovel)เหตุใดโจวอวี่จึงก่ออาชญากรรมเช่นนี้!”
“มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องสอบถามอีก” เซียนชิงเหลียนเอ่ยเสียงเรียบ
“ข้าได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบแล้ว—เพราะความแค้นเก่าระหว่า(@NameIsNovel)งเขา(@NameIsNovel)กับอู๋หมิง รวมถึงเซินลั่ว จึงถูกยั่วยุให้ต่อต้านเซินลั่ว”
โจวอวี่ซึ่งหลงระเริงในอารมณ์และ(@NameIsNovel)ถูกขับเคลื่อนด้วยความริษยา วางแผนที่(@NameIsNovel)จะเอาชีวิตเซินลั่วระหว่า(@NameIsNovel)งการทดสอบด้วยการปล่อยภูตคางคก" เซียนชิงเหลียนกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเซียนชิงเหลียนเปิดเผยความลับที่(@NameIsNovel)ลึกที่(@NameIsNovel)สุดของเขา(@NameIsNovel) ความหวังสุดท้ายของโจวอวี่ก็มลายหายไปโดยสิ้นเชิง และ(@NameIsNovel)ก็ก้มศีรษะลงด้วยความยอมจำนน เต็มไปด้วยความเสียใจอันไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุด
เมื่อผู้อาวุโสได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ ก็มองโจวอวี่ ถอนหายใจ และ(@NameIsNovel)ยืนขึ้นเพื่อนำโจวอวี่ออกไป
"เจ้าสำนัก ข้าล้มเหลวในการกำกับดูแลศิษย์ของข้า และ(@NameIsNovel)ไม่คู่ควรกับอำนาจในการบังคับใช้กฎหมายสำนักของเราอีกต่อไป นี่คือแผ่นอาญาสิทธิ์ลงทัณฑ์ ข้าขอให้ท่านรับมันคืน" หวงถงกล่าวขณะที่(@NameIsNovel)นำแผ่นอาญาสิทธิ์ที่(@NameIsNovel)ส่องแสงออกมาและ(@NameIsNovel)วางไว้บนโต๊ะชาที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้ๆ
แผ่นอาญาสิทธิ์นั้นเรียบเนียนราวกับกระจก และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อักษร "กฎ" สลักอยู่ ดูไม่ธรรมดาเลยทีเดียว
เห็นดังนี้ สีหน้าของผู้อาวุโสคนอื่นๆ ก็เปลี่ยนไป
ตำแหน่งผู้อาวุโสวินัยของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวมี(@NameIsNovel)อำนาจมหาศาล รองจากเจ้าสำนักเท่านั้น ตลอดหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา ได้(@NameIsNovel)เกิดสองขั้วอำนาจขึ้นภายในภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว
ขั้วหนึ่งนำโดยเซียนชิงเหลียน และ(@NameIsNovel)อีกขั้วหนึ่งนำโดยหวงถง ตอนนี้เมื่อหวงถงสละอำนาจวินัย ย่อมจะเกิดการเปลี่ยนแปลงที่(@NameIsNovel)สำคัญในอำนาจของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวอย่างแน่นอน
หลังจากวางแผ่นอาญาสิทธิ์ลง หวงถงก็หันหลังและ(@NameIsNovel)เดินออกไปโดยไม่รอให้เซียนชิงเหลียนพูด
"พวกท่านไปได้(@NameIsNovel)แล้ว" เซียนชิงเหลียนกล่าวพร้อมถอนหายใจ
ผู้อาวุโสหลายคนและ(@NameIsNovel)เว่ยชิงในโถงใหญ่ เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ ก็ยืนขึ้น คำนับ และ(@NameIsNovel)จากไปทีละคน
เซียนชิงเหลียนทำท่าทาง และ(@NameIsNovel)แผ่นอาญาสิทธิ์ลงทัณฑ์ก็ลอยเข้ามาในมือของนางด้วยเสียง "วูบ"
ขณะที่(@NameIsNovel)นางลูบแผ่นอาญาสิทธิ์ที่(@NameIsNovel)เรียบเนียน รอยยิ้มจางๆก็ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของนาง และ(@NameIsNovel)ร่างของนางก็หายไปจากโถงใหญ่ในพริบตา
...
วันรุ่งขึ้น บนลานกว้างของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ทุกคนมารวมตัวกันเพื่อสรุป "การประชุมผลซิ่งเซียน" ซึ่งจะมี(@NameIsNovel)การประกาศความเป็น(@NameIsNovel)เจ้าของ ผลซิ่งเซียน
บนแท่นสูงมี(@NameIsNovel)โต๊ะบูชาหยกขาว ซึ่งมี(@NameIsNovel)ผลซิ่งเซียนสีเหลืองทองขนาดเท่าไข่นกพิราบบรรจุอยู่ในกล่องหยกขาว
เมื่อมองแวบแรก มันดูไม่แตกต่างจากผลไม้ป่าธรรมดา แต่แสงเรืองรองที่(@NameIsNovel)เปล่งออกมาจากภายในเป็น(@NameIsNovel)สัญญาณที่(@NameIsNovel)มิอาจประเมินค่าต่ำไปได้(@NameIsNovel)
เซินลั่วมาถึงก่อนเวลา
เขา(@NameIsNovel)มองผลซิ่งเซียนที่(@NameIsNovel)วางอยู่บนแท่นศิลา แววตากะพริบไหวด้วยความตื่นเต้นที่(@NameIsNovel)ยากจะระงับ
พลังชีวิตภายในกายที่(@NameIsNovel)เคยปั่นป่วนบัดนี้ถูกรวบรวมและ(@NameIsNovel)กลั่นจนบริสุทธิ์
ตราบใดที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ผลซิ่งเซียนลูกนี้—พันธนาการแห่งอายุขัยของเขา(@NameIsNovel)ก็จะถูกปลดเปลื้องโดยสิ้นเชิง
"ยินดีด้วย สหายเซิน" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
เขา(@NameIsNovel)รู้ถึงสภาพร่างกายของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)รู้สึกยินดีอย่างจริงใจที่(@NameIsNovel)เซินลั่วชนะผลซิ่งเซียน
"ขอบคุณ" เซินลั่วกล่าว
เจิ้งจุน หลินเฉียนเฉียน จ้านเยว่ และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ที่(@NameIsNovel)ฟื้นตัวแล้วก็เข้ามาขอบคุณเซินลั่ว ซึ่งเขา(@NameIsNovel)ก็ตอบกลับทีละคน
ในพื้นที่(@NameIsNovel)ลับตาที่(@NameIsNovel)อยู่ไม่ไกล ร่างสง่างามสองร่างยืนอยู่ พวกเขา(@NameIsNovel)คือหลี่ซูและ(@NameIsNovel)หลิวชิง ซึ่งกำลังมองเซินลั่วจากระยะไกลท่ามกลางฝูงชน
"ข้าไม่เชื่อเลยว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะชนะได้(@NameIsNovel)จริงๆ" หลี่ซูพูดพร้อมรอยยิ้ม คิ้วของนางโค้งเป็น(@NameIsNovel)พระจันทร์ครึ่งซีก
"เซินลั่วผู้นี้มี(@NameIsNovel)ความสามารถไม่น้อยจริงๆ" หลิวชิงก็กล่าวพร้อมรอยยิ้ม
ทันใดนั้น หลี่ซูถอนหายใจแผ่วเบา ฟังดูเศร้าสร้อย
"มี(@NameIsNovel)อะไรหรือ" หลิวชิงถาม เมื่อเห็นหลี่ซูเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้
"ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรมาก แค่คิดว่า(@NameIsNovel)ศิษย์น้องเนี่ยมี(@NameIsNovel)วิจารณญาณที่(@NameIsNovel)ดี" หลี่ซูกล่าวด้วยความรู้สึกบางอย่าง
"โอ้ องค์หญิงซู ผู้ทรงเกียรติของเรากำลังสนใจเซินลั่วคนนั้นอยู่หรือ การที่(@NameIsNovel)นางแต่งงานกับเขา(@NameIsNovel)ในฐานะคู่ครององค์หญิงก็คงไม่เลว" หลิวชิงล้อเลียนพร้อมเสียงหัวเราะคิกคัก
"ไม่มี(@NameIsNovel)เรื่องเช่นนั้น ข้าเพียงให้ความเคารพพี่ใหญ่เซินเท่านั้น อย่าพูดเหลวไหล สหายหลิว นอกจากนี้ ในฐานะสมาชิกราชวงศ์ ข้าก็มิใช่ผู้ที่(@NameIsNovel)ตัดสินใจเรื่องการแต่งงานของตนเอง" หลี่ซูกล่าวด้วยใบหน้าที่(@NameIsNovel)แดงเล็กน้อย
หลังจากทุกฝักฝ่ายมารวมตัวกัน เซียนชิงเหลียนแห่งภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ผู้อาวุโสหวงถง และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็ปรากฏตัวบนลานกว้าง
" "การประชุมผลซิ่งเซียน" สิ้นสุดลงแล้ว ขอขอบคุณสหายทั้งหลายสำหรับการเข้าร่วม แม้จะมี(@NameIsNovel)เหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดเกิดขึ้นระหว่า(@NameIsNovel)งการประชุม แต่พวกเราก็ผ่านมันไปได้(@NameIsNovel)อย่างปลอดภัย
วันนี้พวกเราจะประกาศความเป็น(@NameIsNovel)เจ้าของผลซิ่งเซียน" เซียนชิงเหลียนประกาศ
เกิดเสียงพึมพำในหมู่ฝูงชนด้านล่าง สายตาจำนวนมากหันไปทางเซินลั่ว
"ขอเชิญหลานเซินจากสำนักหลวงต้าถังขึ้นมา" เซียนชิงเหลียนกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ
เซินลั่วออกมาจากฝูงชนและ(@NameIsNovel)ขึ้นสู่แท่นสูง
"หลานเซิน ด้วยความแข็งแกร่งที่(@NameIsNovel)โดดเด่นของเจ้า ได้(@NameIsNovel)รับรางวัลชนะเลิศ ตามกฎของการประชุม ผลซิ่งเซียนนี้เป็น(@NameIsNovel)ของเจ้าแล้ว โปรดใช้มันให้ดี" เซียนชิงเหลียนกล่าว รอยยิ้มจางๆปรากฏที่(@NameIsNovel)มุมปากขณะที่(@NameIsNovel)มองเซินลั่ว
เป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรกที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเห็นเซียนชิงเหลียนยิ้ม ซึ่งบ่งชี้ว่า(@NameIsNovel)นางอารมณ์ดี
"ขอบคุณ เจ้าสำนัก" เขา(@NameIsNovel)กล่าว คำนับ
"ไฉจู โปรดนำผลซิ่งเซียนออกมาและ(@NameIsNovel)มอบให้เซินลั่ว" เซียนชิงเหลียนบอกเนี่ยไฉจูซึ่งยืนอยู่ข้างๆ
เนี่ยไฉจูตอบรับและ(@NameIsNovel)ไปหยิบยันต์หยกขาวจากโต๊ะบูชา
"ฮ่าๆ! "การประชุมผลซิ่งเซียน" จบลงง่ายๆเช่นนี้หรือ ช่างน่าผิดหวังจริงๆ ขอให้พวกเราเข้าร่วมสนุกด้วยเถิด!" ทันใดนั้น เสียงคำรามดังก็มาจากระยะไกล
เสียงนั้นราวกับคลื่นยักษ์ที่(@NameIsNovel)แหวกท้องฟ้า ทำให้ลานกว้างทั้งหมดสั่นสะเทือน
"ใครบังอาจ!" เซียนชิงเหลียนสีหน้าเปลี่ยนไปขณะที่(@NameIsNovel)ร้องถามอย่างเย็นชา
ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเหนือลานกว้างก็ปั่นป่วน และ(@NameIsNovel)ร่างสูงใหญ่เจ็ดหรือแปดร่างก็ปรากฏขึ้น
ผู้นำคืออสูรยักษ์ในชุดเกราะสีดำ สูงตระหง่านสองจั้ง คล้ายกับเทพจู้หลิง มี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มังกรสีดำขลับสองเขา(@NameIsNovel)บนศีรษะ — เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เผ่าปีศาจ
คนอื่นๆ แม้จะเป็น(@NameIsNovel)รูปร่างมนุษย์ แต่ก็มี(@NameIsNovel)ลักษณะของเผ่าปีศาจไม่มากก็น้อย และ(@NameIsNovel)เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สมาชิกของเผ่าปีศาจทั้งหมด
ในบรรดาพวกเขา(@NameIsNovel) ชายจมูกอินทรีและ(@NameIsNovel)ชายชราหลังค่อมเปล่งรัศมี(@NameIsNovel)อันท่วมท้น แต่ละคนยืนอยู่ข้างอสูรยักษ์ชุดเกราะสีดำ
เซินลั่วสังเกตกลุ่มนั้น สีหน้าของก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)ออกมาจากอสูรยักษ์ชุดเกราะสีดำนั้นลึกล้ำและ(@NameIsNovel)หยั่งไม่ถึง เซินลั่วมิอาจคาดเดาได้(@NameIsNovel) แต่มี(@NameIsNovel)พลังอย่างน้อยระดับเซียนแท้
ชายจมูกอินทรีและ(@NameIsNovel)ชายชราหลังค่อมก็มี(@NameIsNovel)ระดับบำเพ็ญน่าจะอยู่ที่(@NameIsNovel)ระดับเซียนแท้ด้วยเช่นกัน ขณะที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เหลือล้วนอยู่ในระดับมหาโพธิญาณอย่างไม่มี(@NameIsNovel)ข้อสงสัย
----------