หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 821

ตอนที่ 821 : สงครามกลางสำนัก

ตอนที่ 821

[Source: NameIsNovel] การเปลี่ยนแปลงฉับพลันตรงหน้า ทำให้เซินลั่วชะงักงันไปชั่วขณะ เขา(@NameIsNovel)ครุ่นคิดหากลยุทธ์อย่างเร่งรีบ ก่อนสีหน้าจะพลันเปลี่ยนไปอีกครั้ง

ท่ามกลางความโกลาหล ร่างสองร่างพุ่งตรงไปยังผลซิ่งเซียนบนโต๊ะ

คนหนึ่งคือชายในชุดคลุมสีเขียว ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ผู้เข้าร่วมการประชุมที่(@NameIsNovel)เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)รู้จัก และ(@NameIsNovel)อีกคนคือหลิวชิงอ่านตอนต่อไปฟรี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ด้วยความคิด เท้าของเซินลั่วก็ส่องแสงประกายจันทรา และ(@NameIsNovel)ใช้วิชาเยื้องย่างจันทรา หายไปจากจุดเดิมในพริบตา

ชายในชุดคลุมสีเขียวเคลื่อนไหวด้วยความคล่องแคล่วที่(@NameIsNovel)น่าขนลุก ร่างกายส่องแสงสีเขียวขณะที่(@NameIsNovel)ทิ้งเงาร่างคล้ายงูยาวไว้เบื้องหลัง ถึงโต๊ะบูชาก่อน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)พลิกมือเพื่อนำกริชที่(@NameIsNovel)วาววับออกมา ซึ่งแทงอย่างรุนแรงเข้ากับม่านแสงสีทองรอบผลซิ่งเซียน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ด้วยเสียง "ปัง" ดังลั่น ม่านแสงสีทองสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่แตก

ชายในชุดคลุมสีเขียวสูดหายใจอย่างเย็นชา สะบัดข้อมือ และ(@NameIsNovel)แสงสีดำที่(@NameIsNovel)คล้ายของเหลวก็ปรากฏขึ้นบนกริช แทงเข้าใส่มันอีกครั้งด้วยแรง

[Source: NameIsNovel] ขณะเดียวกัน หลิวชิงก็มาถึงโต๊ะ ดาบศึกหัวมังกรสีดำอยู่ในมือ ซึ่งนางฟันลงมาอย่างรุนแรง

แสงดาบรูปมังกรปรากฏขึ้น โจมตีม่านแสงสีทองพร้อมกับกริชสีดำในเวลาเดียวกัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ม่านแสงสีทองสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง มิอาจทนทานการโจมตีได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป และ(@NameIsNovel)ด้วยเสียง "ปัง" มันก็ระเบิดออก กลายเป็น(@NameIsNovel)หิ่งห้อยสีทองนับไม่ถ้วน

ผลซิ่งเซียนถูกกระแสลมจากการแตกสลายของม่านแสงพัดไป และ(@NameIsNovel)บินไปยังหลิวชิง

แววแห่งความยินดีฉายวาบในดวงตาของหลิวชิง และ(@NameIsNovel)ด้วยมืออีกข้างที่(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)ภาพพร่ามัว นางก็เอื้อมมือคว้าผลซิ่งเซียน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่ในขณะนั้น กระบองสีเหลืองลี้ลับพลันปรากฏขึ้นด้านบน ทุบลงไปยังมือซ้ายของหลิวชิง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ก่อนที่(@NameIsNovel)กระบองยาวจะมาถึง พลังที่(@NameIsNovel)หนักอึ้งอย่างมหาศาลก็กดลง ทำให้แขนของหลิวชิงทรุดลง

"รนหาความตาย!" หลิวชิงโกรธจัด ดาบมังกรดำพุ่งออกไปในทันที กลายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงอัสนีสีดำ ฟันเข้าใส่กระบองสีเหลืองลี้ลับ

ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าข้างกระบองสีเหลืองลี้ลับ — นั่นคือเซินลั่ว

เขา(@NameIsNovel)บิดข้อมือและ(@NameIsNovel)ใช้เพลงกระบองพิรุณโกลาหล ด้วยความเร่งรีบ ทำได้(@NameIsNovel)เพียงสร้างเงากระบองหกสาย ซึ่งฉีกอากาศด้วยเสียงระเบิดทุ้มๆ ปะทะกับดาบมังกรดำ

เสียงระเบิดราวฟ้าร้องดังสนั่น!

เงากระบองหกสายสลายไป พลองเสวียนเหลืองถูกเคาะออกจากมือและ(@NameIsNovel)บินกลับมา ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเซถลาไปสองสามก้าว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แต่ดาบมังกรดำถูกส่งให้บินไปเร็วกว่า(@NameIsNovel)นั้น และ(@NameIsNovel)หลิวชิงซึ่งถือดาบอยู่ ก็ถูกส่งให้บินไปด้วยแรงกระแทก ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

สีหน้าของชายในชุดคลุมสีเขียวก็เปลี่ยนไปอย่างมาก เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)คาดคิดว่า(@NameIsNovel)หลิวชิงจะแพ้เซินลั่วหลังการเผชิญหน้า

แม้จะตกใจ ชายผู้นั้นก็มิได้(@NameIsNovel)หยุดการกระทำ [Source: NameIsNovel]

ด้วยเสียงหวีดหวิวอันแหลมคม ศาสตราเวทรูปกรงเล็บสีดำพุ่งออกจากมือของชายผู้นั้น ปลายกรงเล็บปล่อยแสงสีดำห้าสายออกมา ฉวยโอกาสที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังเสียสมดุลเพื่อคว้าเข้าที่(@NameIsNovel)หน้าอก

ในเวลาเดียวกัน ชายผู้นั้นก็ชี้ด้วยมืออีกข้าง และ(@NameIsNovel)แส้เขียวยาวที่(@NameIsNovel)วาววับก็พุ่งออกมาจากแขนเสื้อ กวาดเข้าใส่ผลซิ่งเซียน

เซินลั่วซึ่งมุ่งมั่นที่(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)ผลซิ่งเซียน จะไม่ยอมให้ชายผู้นี้ฉกฉวยไปได้(@NameIsNovel) เพิกเฉยต่อความจำเป็น(@NameIsNovel)ในการทรงตัว ก็โบกมือทันที

ลูกปัดใหญ่สีม่วงพุ่งออกไป ขยายใหญ่ขึ้นสิบเท่าในทันทีด้วยเสียง 'แคล้ง' ปิดกั้นการโจมตีจากกรงเล็บสีดำได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย

ในเวลาเดียวกัน เงาสว่า(@NameIsNovel)นสีทองก็บินออกมาจากแขนเสื้อของเซินลั่ว ปะทะกับแส้เขียวยาว

เซินลั่วไม่สนใจการใช้พลัง ร่างกายระเบิดแสงสีฟ้าขณะที่(@NameIsNovel)เรียกปราณเต๋าทั้งหมด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เงาสว่า(@NameIsNovel)นสีทองพลันขยายใหญ่ขึ้นสิบเท่า แปลงเป็น(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นยักษ์สีทองยาวหลายจั้ง มันเปล่งกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)คมกริบอย่างยิ่ง ฟันลงบนแส้เขียวยาวอย่างหนัก

ด้วยเสียง "พรึบ" แส้เขียวยาวก็ถูกตัดครึ่งอย่างเรียบร้อย

สว่า(@NameIsNovel)นขนาดมหึมายังคงไม่ลดแรง พุ่งไปยังชายในชุดคลุมสีเขียวราวสายฟ้า ขณะที่(@NameIsNovel)ลูกปัดใหญ่สีม่วงก็ส่งเสียง 'วูบ' พุ่งเข้าใส่เขา(@NameIsNovel) นำพาลมกรดอันรุนแรง

ชายในชุดคลุมสีเขียวมิได้(@NameIsNovel)คาดคิดว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะต่อสู้อย่างสิ้นหวังหรือจะร่ายคาถาได้(@NameIsNovel)รวดเร็วถึงเพียงนี้ มิอาจหลบได้(@NameIsNovel)ทัน จึงถูกสว่า(@NameIsNovel)นยักษ์สีทองและ(@NameIsNovel)ลูกปัดใหญ่สีม่วงโจมตีเข้าอย่างจัง

ด้วยเสียง "ปัง" ดังสนั่นสองครั้ง ชายในชุดคลุมสีเขียวก็ถูกส่งให้บินไปเช่นกัน ร่างกายเปื้อนโลหิตสดๆ ขณะที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นยักษ์สีทองฟันรอยบาดแผลยาวที่(@NameIsNovel)ไหล่

เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ไล่ตาม แต่กลับพุ่งตรงไปยังผลซิ่งเซียน ด้วยการสะบัดแขนเสื้อ แสงสีทองวาบหนึ่ง ผลซิ่งเซียนก็หายไปในอากาศธาตุ

การแลกเปลี่ยนที่(@NameIsNovel)รวดเร็วนี้เกิดขึ้นดุจสายฟ้า สิ้นสุดลงในพริบตา

หลิวชิงและ(@NameIsNovel)ชายในชุดคลุมสีเขียว เมื่อเห็นผลซิ่งเซียนตกอยู่ในมือของเซินลั่ว ต่างก็แสดงสีหน้าโกรธแค้นและ(@NameIsNovel)คับแค้นใจ แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวเพื่อแย่งชิงกลับมา กลับถอยกลับไปยังเผ่าปีศาจที่(@NameIsNovel)ลานกว้างอย่างรวดเร็ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

"หลิวชิงก็เป็น(@NameIsNovel)คนของเผ่าปีศาจด้วยหรือ!" เซินลั่วขมวดคิ้วเมื่อเห็นดังนี้

ขณะเดียวกัน จากภายในฝูงชน "วูบ วูบ" ร่างกว่า(@NameIsNovel)สิบคนก็บินออกมา ร่อนลงใกล้เผ่าปีศาจ รวมถึงเว่ยชิงในหมู่พวกเขา(@NameIsNovel)ด้วย [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] "เว่ยชิง! เจ้า...เจ้าทำอะไรลงไป" ปากของเซียนชิงเหลียนพ่นโลหิตสดๆออกมาขณะที่(@NameIsNovel)นางยืนแทบไม่ไหวด้วยการประคองของเนี่ยไฉจู ด้วยสีหน้าตกใจ นางชี้ไปที่(@NameIsNovel)เว่ยชิงและ(@NameIsNovel)ตะโกน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ผู้อาวุโสหวงถงก็มี(@NameIsNovel)สีหน้าตกตะลึงไม่ต่างกัน

เขา(@NameIsNovel)หันไปมองพันธมิตรของตน และ(@NameIsNovel)ในชั่วขณะนั้น—ใจเขา(@NameIsNovel)เย็นวาบราวกับถูกจุ่มลงในน้ำแข็ง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เป้าหมายของการโจมตีลับเมื่อเร็วๆนี้เกือบทั้งหมดเป็น(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว จากผู้อาวุโสเจ็ดหรือแปดคนที่(@NameIsNovel)อยู่บริเวณนั้น มี(@NameIsNovel)ห้าหรือหกคนได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บ

ในบรรดาผู้เชี่ยวชาญจากสำนักอื่นๆ สี่หรือห้าคนก็ติดอยู่ในการซุ่มโจมตี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] "ข้าทำอะไรหรือ ก็กำลังโจมตีพวกเจ้าไงหละ มองไม่เห็นหรือไง" เว่ยชิงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ราวกับว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)คนอื่นไปแล้ว

ขณะที่(@NameIsNovel)พูด เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)เรียกแสงสีขาวสองสายบินเข้ามาหา พวกมันคือกระบี่สั้นที่(@NameIsNovel)คมกริบสองเล่ม ดูคมกริบอย่างยิ่ง และ(@NameIsNovel)ใบมี(@NameIsNovel)ดเปื้อนพิษร้ายแรงสีเขียวจางๆ เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ถูกทาด้วยยาพิษ

"อาจารย์อาเว่ย ท่านเสียสติไปแล้วหรือ" เนี่ยไฉจูมองเว่ยชิงด้วยความตกใจและ(@NameIsNovel)โกรธขณะที่(@NameIsNovel)ตะโกน [Source: NameIsNovel]

ศิษย์ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว คนอื่นๆ ก็ยืนตะลึงอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น จ้องมองเว่ยชิงราวกับมองคนบ้า

เว่ยชิงเพียงเงยหน้าขึ้นและ(@NameIsNovel)หัวเราะเสียงดัง ไม่สนใจที่(@NameIsNovel)จะตอบคำถามของเนี่ยไฉจู

"เว่ยชิง เจ้าแปรพักตร์ไปเข้ากับเผ่าปีศาจหรือ เป็น(@NameIsNovel)เจ้าที่(@NameIsNovel)แจ้งข้อมูลเกี่ยวกับเขตห้ามภายในสำนัก

ทำให้อสูรจากสระมังกรดำเหล่านี้สามารถบุกรุกเข้าสู่ส่วนลึกของสำนักเราได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย ใช่หรือไม่" ผู้อาวุโสหวงถงเรียกร้องอย่างเย็นชา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) "ผู้อาวุโสหวงถง ในฐานะอดีตหัวหน้าผู้บังคับใช้กฎ ท่านเดาได้(@NameIsNovel)ถูกต้อง" เว่ยชิงกล่าว เสียงหัวเราะของเขา(@NameIsNovel) สงบลงในที่(@NameIsNovel)สุด ร่องรอยการเยาะเย้ยปรากฏที่(@NameIsNovel)มุมปาก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) "ทำไมเจ้าถึงแปรพักตร์ไปเข้ากับเผ่าปีศาจแห่งสระมังกรดำ สำนักทำอะไรผิดกับเจ้า" ผู้อาวุโสหวงถงถามอย่างเคร่งครัด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) "ทำไมหรือ ฮ่าๆ พวกท่านจำจินหลินในวันนั้นได้(@NameIsNovel)หรือไม่ ข้ามองดูนางถูกคนของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว สังหาร!

ท่าน หวงถง ก็อยู่ที่(@NameIsNovel)นั่นในวันนั้น!" เว่ยชิงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งไปยังท้องฟ้า เสียงของเขา(@NameIsNovel) เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและ(@NameIsNovel)ความเศร้าโศก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) สีหน้าของหวงถงและ(@NameIsNovel)เซียนชิงเหลียนเปลี่ยนไปอย่างมากเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้

คนส่วนใหญ่ที่(@NameIsNovel)อยู่แสดงสีหน้าสงสัย แต่ผู้อาวุโสภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว และ(@NameIsNovel)ศิษย์อาวุโสสองสามคนกลับหน้าซีด

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วสังเกตปฏิกิริยาของทุกคนและ(@NameIsNovel)เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ไป๋เสี่ยวเถียนบินมาจากด้านล่าง ยืนข้างเซินลั่ว

[Source: NameIsNovel] หลังจากผ่านการต่อสู้ที่(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่หลายครั้งด้วยกัน พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ถือว่า(@NameIsNovel)กันและ(@NameIsNovel)กันเป็น(@NameIsNovel)พันธมิตรที่(@NameIsNovel)ไว้ใจได้(@NameIsNovel) รวมกำลังกันโดยสัญชาตญาณเมื่อเกิดอันตราย

"จินหลินคือใคร สหายไป๋ ท่านรู้หรือไม่" เซินลั่วสื่อสารกับไป๋เสี่ยวเถียนผ่านการถ่ายทอดเสียง

"ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน รอดูก่อนเถิด" ไป๋เสี่ยวเถียนตอบพร้อมรอยยิ้มที่(@NameIsNovel)ฝืนใจและ(@NameIsNovel)ส่ายศีรษะ

เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)กล่าวสิ่งใดอีก และ(@NameIsNovel)ยังคงเฝ้าดูผู้อาวุโสหวงถงและ(@NameIsNovel)เว่ยชิง

----------