หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 822
ตอนที่ 822 : เตรียมพร้อมรับมือ
ตอนที่ 822
"จินหลิน มี(@NameIsNovel)ความสัมพันธ์กับท่านอย่างไร" ผู้อาวุโสหวงถงถามด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
เว่ยชิงหัวเราะอย่างเย็นชา อ้าปากราวกับจะตอบ
"อย่าหลงกลอุบายของเขา(@NameIsNovel) หวงถงผู้นี้กำลังยั่วให้เจ้าพูด ถ่วงเวลาเพื่อให้ผู้อาวุโสกวนเยว่มาถึงที่(@NameIsNovel)นี่" ราชันเจียวดำตะคอกอย่างแรง ขัดจังหวะเว่ยชิง
ได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ สีหน้าของเว่ยชิงก็แข็งทื่อ
"พวกเจ้ารู้ตัวก็สายไปแล้ว ข้าเพิ่งส่งข้อความแจ้งลุงกวนเยว่ ผู้อาวุโสของเขา(@NameIsNovel)กำลังเร่งความเร็วมาที่(@NameIsNovel)นี่จาก แดนลับไช่หยุน และ(@NameIsNovel)จะมาถึงในไม่ช้า!
พวกปีศาจชั่วร้ายกล้ามาลบหลู่ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว วันนี้พวกเจ้าไม่มี(@NameIsNovel)ใครหนีไปได้(@NameIsNovel)หรอก!" หวงถงโต้กลับด้วยการเยาะเย้ย
"ปรมาจารย์กวนเยว่ คือเสาหลักแห่งฟ้าของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว บรรลุระดับไท่อี่ แม้ปีศาจเหล่านี้จะทรงพลังและ(@NameIsNovel)ใช้อุบายทรยศทำร้ายผู้อาวุโสภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวอย่างรุนแรง
แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)สหายกวนเยว่มาถึง การโบกมือของเขา(@NameIsNovel)ก็สามารถกำจัดพวกมันได้(@NameIsNovel)ทั้งหมด" เสียงถ่ายทอดเสียงของไป๋เสี่ยวเถียนดังถึงหูเซินลั่ว
"ในเมื่อพวกเรากล้ามาที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวของพวกเจ้า แน่นอนว่า(@NameIsNovel)พวกเราก็มาพร้อมกับการเตรียมพร้อม พวกเจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)พวกเราจะละเลยผู้อาวุโสกวนเยว่ผู้นั้นได้(@NameIsNovel)อย่างไร" ราชันเจียวดำกล่าวพร้อมรอยยิ้มเย็นชา
ใบหน้าของหวงถงแข็งค้างเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดเหล่านี้
ในขณะนี้ เสียงคำรามดังก้องก็ดังมาจากนอกประตูเขา(@NameIsNovel) เมื่อมาถึงที่(@NameIsNovel)นี่ เหลือเพียงผลกระทบเท่านั้น ทว่า(@NameIsNovel)มันก็ยังทำให้ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าสั่นสะเทือนและ(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวทั้งหมดสั่นคลอน
ทุกคนมองไปยังระยะไกล เห็นเพียงแสงสีทองและ(@NameIsNovel)สีดำปะทะกันอย่างรุนแรงที่(@NameIsNovel)ปลายขอบฟ้า ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)ปะทะกัน ท้องฟ้าก็สั่นสะเทือนและ(@NameIsNovel)เมฆก็ปั่นป่วน
"ท่านลุงกวนเยว่!" สีหน้าของเซียนชิงเหลียนและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ เปลี่ยนไปอย่างมาก
แม้จะอยู่ไกลมาก พวกเขา(@NameIsNovel)ก็จำได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel)แสงสีทองนั้นเป็น(@NameIsNovel)ของปรมาจารย์กวนเยว่
"เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสกวนเยว่คอยปกป้อง มาดูกันว่า(@NameIsNovel)พวกเจ้าจะสร้างคลื่นอะไรได้(@NameIsNovel)อีก พวกเจ้าทั้งหมด เตรียมตัวตายได้(@NameIsNovel)เลย!" ราชันเจียวดำหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ทำท่าทางไปยังธงสีดำเบื้องหน้า
ด้วยเสียง "ตูม" ดังลั่น ปราณปีศาจสีดำอันไม่สิ้นสุดก็ปะทุออกมา เข้ายึดครองลานกว้างทั้งหมดในทันที กลืนกินทุกคนด้วยคลื่นที่(@NameIsNovel)ปั่นป่วน
ปราณปีศาจสีดำมิได้(@NameIsNovel)หยุด ยังคงแผ่ขยายอย่างรวดเร็วไปยังสถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ไกลออกไปอีก
การมองเห็นของเซินลั่วพลันมืดมิด
ปราณปีศาจหนาแน่นปกคลุมทั่วร่าง ปล่อยกลิ่นอายหนักอึ้งราวสายน้ำตะกั่วที่(@NameIsNovel)ไหลเชี่ยว
มันกดทับราวจะบดขยี้เขา(@NameIsNovel)ให้แหลกลาญทั้งเป็น(@NameIsNovel)ด้วยพลังอันน่าครั่นคร้าม
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ในกระแสปราณมืดหม่นนั้นยังแฝงด้วยดวงวิญญาณชั่วร้ายมากมาย
เสียงหัวเราะคิกคักแผ่วแทรกก้องในหัว ก่อนที่(@NameIsNovel)เงาเหล่านั้นจะกรูกันเข้าฉีกทึ้งเขา(@NameIsNovel)
เซินลั่วถูกจับได้(@NameIsNovel)ไม่ทันตั้งตัว ทว่า(@NameIsNovel)ก็ยังคงสงบ สูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นมือที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อก็กวาดออกไปอย่างกะทันหัน
เสียงกระบี่ดังก้อง และ(@NameIsNovel)กระบี่บินสีแดงก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ หมุนอย่างรวดเร็ว
เงากระบี่สีแดงเริ่มเป็น(@NameIsNovel)รูปธรรมรอบตัว หมุนวนอย่างรวดเร็ว เงากระบี่แต่ละสายปล่อยรัศมี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)คมกริบเป็น(@NameIsNovel)อย่างยิ่ง ฉีกผ่านแรงกดดันที่(@NameIsNovel)ท่วมท้นรอบตัวได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย
ทันทีที่(@NameIsNovel)ดวงวิญญาณที่(@NameIsNovel)ชั่วร้ายในปราณปีศาจสัมผัสกับเงากระบี่สีแดง พวกมันก็ฟู่เป็น(@NameIsNovel)ควันเขียวและ(@NameIsNovel)หายไป โดยที่(@NameIsNovel)กระบี่ของเขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)แตะต้องเสื้อผ้า
ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์หลังจากได้(@NameIsNovel)รับการบำรุงและ(@NameIsNovel)หลอมในช่วงการเรียกระดับบำเพ็ญในแดนฝันครั้งล่าสุด ก็บรรลุความสมบูรณ์ในที่(@NameIsNovel)สุด พลังของมิได้(@NameIsNovel)ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรในบรรดาศาสตราเวท
แสงสีเหลืองลี้ลับวาบผ่านไป พลองเสวียนเหลืองก็บินกลับมา โจมตีไปยังเมฆดำรอบตัว
ทว่า(@NameIsNovel)คทาปราบปีศาจและ(@NameIsNovel)พัดของเขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ทรงพลังเท่าตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ แสงสีทองสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่องภายใต้การโจมตีของปราณปีศาจ
"ไม่ไหวแล้ว ปราณปีศาจที่(@NameIsNovel)นี่หนาแน่นเกินไป พวกเราต้องรีบออกไป!" ไป๋เสี่ยวเถียนต้านทานอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ตะโกนใส่เซินลั่วทันที
เซินลั่วขมวดคิ้ว แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะตอบ เสียงระเบิดชุดหนึ่งก็ปะทุขึ้นจากด้านหน้า ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ผู้เชี่ยวชาญในระดับเซียนแท้และ(@NameIsNovel)ระดับมหาโพธิญาณได้(@NameIsNovel)เริ่มปะทะกัน เสียงคำรามและ(@NameIsNovel)เสียงกรีดร้องผสมผสานกันในความวุ่นวาย
การสั่นสะเทือนครั้งใหญ่แผ่ผ่านไป และ(@NameIsNovel)แท่นสูงใต้เท้าก็ถล่มลงมาอย่างง่ายดายราวกับทำจากกระดาษ ขณะที่(@NameIsNovel)ปราณปีศาจสีดำโดยรอบปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์ สร้างคลื่นขนาดใหญ่
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนเหมือนเรือเล็กในคลื่นยักษ์ ถูกซัดออกไปอย่างง่ายดาย
โชคดีที่(@NameIsNovel)ทั้งสองตอบสนองได้(@NameIsNovel)เร็วอย่างยิ่ง รีบถอยกลับด้วยแรงเหวี่ยง มิได้(@NameIsNovel)รับอันตรายจากการกระแทก และ(@NameIsNovel)ในพริบตา ก็ถอยกลับไปยังขอบลานกว้าง
ตรงนั้น ปราณดำไม่หนาแน่นเท่า พอที่(@NameIsNovel)จะทำให้พวกเขา(@NameIsNovel)มองเห็นสภาพแวดล้อมได้(@NameIsNovel)เล็กน้อย
"ปีศาจพวกนั้นแข็งแกร่งเกินไป กำลังของเราช่วยได้(@NameIsNovel)เล็กน้อย พวกเราควรล่าถอยและ(@NameIsNovel)ป้องกันตนเองก่อน" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวอีกครั้ง
เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ถอยทันที แต่เงยหน้ามองไปข้างหน้า แววความเร่งรีบฉายวาบในดวงตา
ไฉจูเพิ่งอยู่ข้างเซียนชิงเหลียนที่(@NameIsNovel)ใจกลางการต่อสู้ และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มิรู้ว่า(@NameIsNovel)นางเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้างในตอนนี้
พวกเขา(@NameIsNovel)เพิ่งถูกแรงกระแทกขนาดใหญ่ซัดปลิว สับสนอย่างสิ้นเชิง และ(@NameIsNovel)ตอนนี้ปราณดำก็ปิดกั้นสัมผัสจิตเทวะ ทำให้ไม่สามารถระบุที่(@NameIsNovel)อยู่ของไฉจูได้(@NameIsNovel)
"พวกเราถอยไปก่อนสักระยะ แล้วค่อยประเมินสถานการณ์" เซินลั่วกล่าวหลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เตรียมพร้อมที่(@NameIsNovel)จะถอยกลับพร้อมไป๋เสี่ยวเถียน
ในขณะนั้น เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดก็มาจากด้านซ้ายข้างหน้า
ร่างกายของเซินลั่วสั่นสะท้าน เสียงนั้นเป็น(@NameIsNovel)ของเนี่ยไฉจูอย่างไม่มี(@NameIsNovel)ผิด
แสงกระบี่ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบเหนือศีรษะ ห่อหุ้มร่างกาย และ(@NameIsNovel)ในพริบตา ก็แปลงเป็น(@NameIsNovel)รุ้งกระบี่สีแดงที่(@NameIsNovel)พุ่งไปยังทิศทางนั้น
เห็นดังนี้ ร่างของไป๋เสี่ยวเถียนก็ส่องแสงสีทอง รีบไล่ตามเขา(@NameIsNovel)ไป
รุ้งกระบี่สีแดงฉีกผ่านปราณปีศาจสีดำเบื้องหน้าได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย ครอบคลุมระยะทางหลายสิบจั้งในพริบตา
เซินลั่วกระตุ้น เนตรภูตแห่งยมโลกอย่างเต็มที่(@NameIsNovel) ปล่อยลำแสงสีเขียวสองสายจากดวงตา มองสภาพแวดล้อมรอบด้าน
แม้เนตรภูตแห่งยมโลกจะมิได้(@NameIsNovel)เชี่ยวชาญในการมองทะลุปราณปีศาจโดยเฉพาะ
แต่มันก็ยังช่วยให้สายตาของเขา(@NameIsNovel)คมขึ้นเล็กน้อย
หมอกปราณดำรอบกายค่อย ๆ จางลงพอให้มองเห็นระยะไกลขึ้น
หลังฝ่าผ่านวงต่อสู้มาหลายชั้น ความประหลาดใจฉายวาบบนใบหน้าของเซินลั่ว—
เขา(@NameIsNovel)เห็นเงาร่างสีขาวอยู่ไกลลิบ ดูราง ๆ แล้วคล้ายเนี่ยไฉจู
หัวใจเขา(@NameIsNovel)เต้นแรงขึ้นทันที ก่อนจะรีบบังคับร่างเหาะตรงไปหานาง
ท้องส่วนล่างของเนี่ยไฉจูถูกแทงทะลุ เหลือรูโลหิตขนาดเท่าชาม โลหิตพุ่งออกมา ย้อมกระโปรงของนางเป็น(@NameIsNovel)สีแดง
ด้านหลังปราณปีศาจสีดำ แสงสีม่วงวาบหนึ่งเผยให้เห็นตาข่ายสีม่วงพุ่งออกมา พันด้วยสายฟ้าสีม่วง มันกางออกเป็น(@NameIsNovel)ตาข่ายสีม่วงยักษ์กว้างหลายสิบจั้ง ดิ่งลงมาเหนือไฉจู
ด้านหลังตาข่ายสีม่วงคือชายเผ่าปีศาจในชุดคลุมสีม่วง มี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เดียวบนศีรษะ และ(@NameIsNovel)แสงที่(@NameIsNovel)โหดร้ายแผ่ออกมาจากดวงตาสามเหลี่ยม เป็น(@NameIsNovel)ปีศาจระดับมหาโพธิญาณที่(@NameIsNovel)เพิ่งปรากฏตัวอย่างชัดเจน
ปีศาจตนนี้กำลังถือศาสตราเวทรูปกระสวยสีดำ ทุกการโบกสร้างเงากระสวยสีดำหลายสิบอัน โจมตีไฉจูแบบหลอกล่อและ(@NameIsNovel)จริงจังผสมกัน ดูเหมือนจะมิอาจหยุดยั้งได้(@NameIsNovel)
แม้เนี่ยไฉจูจะบาดเจ็บสาหัส แต่นางก็มิแสดงสัญญาณของการล่าถอย แพรแถบสีเงินหมุนรอบตัว สร้างร่องรอยแสงสีเงินที่(@NameIsNovel)สกัดกั้นเงากระสวยสีดำ
ด้วยมืออีกข้าง นางเหวี่ยงกระบองสั้นสีขาวออกมา พุ่งเข้าปะทะกับตาข่ายสีม่วง
บนกระบองสั้นนั้นฝังลูกปัดขาวดำที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาด เปล่งแสงขาวดำขนาดใหญ่ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)แผนภาพไท่จี๋ขาวดำขนาดมหึมา แสงกะพริบ เป็น(@NameIsNovel)พลังเทวะที่(@NameIsNovel)ไม่ทราบชนิด ซึ่งปะทะกับตาข่ายสีม่วง
แสงที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งจ้าก็ปะทุออกมาเหมือนดวงอาทิตย์ ส่องแสงจ้าจนมิอาจมองตรงๆได้(@NameIsNovel)
ตาข่ายสายฟ้าสีม่วงที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขามถูกแผนภาพไท่จี๋ยับยั้งไว้อย่างน่าประหลาดใจ
ทว่า(@NameIsNovel)แผนภาพไท่จี๋ก็คงอยู่ได้(@NameIsNovel)เพียงไม่กี่ลมหายใจก่อนจะถูกสายฟ้าสีม่วงบนตาข่ายทำลาย และ(@NameIsNovel)กระบองสั้นสีขาวก็ถูกส่งให้บินออกไป หมุนวนเข้าสู่เมฆดำโดยรอบ
----------