หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 830
ตอนที่ 830 : พันธสัญญา
ตอนที่ 830
เซินลั่วถอนหายใจเบาๆ แล้วปล่อยให้สัมผัสจิตเทวะไหลกลับเข้าไปในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์อีกครั้ง
แสงสีทองภายในห้วงมิติรวมตัวกัน ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)ร่างมายาจำแลงของเซินลั่วขึ้นอย่างรวดเร็ว
“เจ้าคือแมลงวิญญาณประจำตัวของชายชราผู้นี้สินะ” เซินลั่วมองไปยังแมลงสีดำแล้วเอ่ยถามเสียงเข้ม
ดวงตาเล็กๆ ของแมลงสีดำกลอกไปมา เหลือบมองศพที่(@NameIsNovel)แห้งเหี่ยวอยู่ไม่ไกล ก่อนจะลดเปลือกตาลงทันที แสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)แมลงธรรมดาและ(@NameIsNovel)ไม่ตอบสนอง
“เลิกเล่นละครได้(@NameIsNovel)แล้ว ข้าได้(@NameIsNovel)ยินเจ้าพึมพำกับตัวเองเมื่อครู่” เซินลั่วแค่นเสียงเย็นชา
แมลงสีดำสั่นเทิ้มอย่างแทบไม่รู้สึกตัว แต่ก็ยังคงแสร้งทำต่อไป ไม่ตอบสนองใดๆ
“หากเจ้าไม่ยอมตอบ ข้าคงต้องล่วงเกินแล้ว” สีหน้าของเซินลั่วเย็นชาลง พร้อมกับนำตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์เข้ามาในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์
อัคคีบัวสวรรค์กลุ่มหนึ่งปรากฏขึ้นบนตัวอ่อนกระบี่ ขยับกรงเล็บเข้าหาแมลงสีดำ
“หยุดก่อน หยุด! ข้าจะพูด ข้าคือแมลงวิญญาณประจำตัวที่(@NameIsNovel)หยวนชิวหลอมขึ้นมาจริงๆ” แมลงสีดำไม่กล้าแสร้งทำอีกต่อไป แสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมาแล้วรีบตอบกลับ
หลังจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ มันก็หวาดกลัวอัคคีบัวสวรรค์อย่างสุดขีด
ขณะที่(@NameIsNovel)พูด แมลงสีดำก็พยายามอย่างสุดชีวิตที่(@NameIsNovel)จะคลานไปด้านข้างเพื่อรักษาระยะห่างจากอัคคีบัวสวรรค์
ทว่า(@NameIsNovel)พลังพันธนาการของห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์นั้นแข็งแกร่งเกินกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)แมลงตัวเล็กๆ จะต้านทานได้(@NameIsNovel) หลังจากดิ้นรนอยู่นาน มันก็ยังคงไม่ขยับไปไหนแม้แต่นิ้วเดียว
เซินลั่วชูมือขึ้น อัคคีบัวสวรรค์ก็หยุดชะงักลง ทำให้แมลงสีดำถอนหายใจอย่างโล่งอก
ด้วยการขยับมืออีกครั้ง แหวนสีเหลืองวงหนึ่ง ตราสีเขียวอันหนึ่ง และ(@NameIsNovel)ถุงสีดำใบเล็กๆ ก็ลอยออกมาจากศพของชายชราผอมแห้ง
นี่คือของเพียงสามชิ้นบนร่างของชายชรานอกเหนือไปจากแมลงกู่และ(@NameIsNovel)เสื้อผ้า
“หากเจ้าร่วมมือแต่โดยดีเช่นนี้แต่แรก ก็คงไม่ต้องลำบากแล้ว” เซินลั่วกล่าวพลางเล่นกับแหวนสีเหลืองในมือ
“ท่านผู้สูงส่ง ท่านคิดจะทำอะไรกับข้า” แมลงสีดำมองเซินลั่ว
“ตอนนี้เจ้าอยู่ในกำมือข้าแล้ว ข้าจะจัดการกับเจ้าอย่างไรก็ได้(@NameIsNovel)ตามใจปรารถนา” เซินลั่วกล่าวอย่างไม่รีบร้อน
“ดังที่(@NameIsNovel)ท่านว่า(@NameIsNovel) ผู้ชนะเป็น(@NameIsNovel)ราชัน ผู้แพ้เป็น(@NameIsNovel)โจร ในเมื่อหยวนชิวพ่ายแพ้ให้แก่ท่าน และ(@NameIsNovel)การลอบโจมตีของข้าเมื่อครู่ก็ล้มเหลว ย่อมเป็น(@NameIsNovel)สิทธิ์ของท่านที่(@NameIsNovel)จะฆ่าหรือจะแกงข้าก็ได้(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel)จนบัดนี้ท่านผู้สูงส่งก็ยังไม่ลงมือ นั่นอาจหมายความว่า(@NameIsNovel)ท่านต้องการจะเค้นข้อมูลบางอย่างจากข้าใช่หรือไม่” แมลงสีดำกล่าว
“ฉลาดนัก ข้ามี(@NameIsNovel)คำถามอยู่ไม่น้อยที่(@NameIsNovel)อยากจะถามท่านผู้สูงส่ง เหตุใดผู้บำเพ็ญเผ่าพันธุ์มนุษย์จึงได้(@NameIsNovel)ร่วมมือกับเหล่าปีศาจก่อความวุ่นวายที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว” เซินลั่วเลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ยถาม
แมลงสีดำเพียงแค่มองเซินลั่ว ไม่ได้(@NameIsNovel)ตอบกลับแต่อย่างใด
“ในเมื่อท่านผู้สูงส่งไม่ประสงค์จะตอบคำถามนั้น เช่นนั้นข้าขอเปลี่ยนคำถามใหม่ เจ้าต้องการจะยึดร่างศพของหยวนชิวผู้นี้ใช่หรือไม่” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยันต่อไป
“เจ้า เจ้า...” แมลงสีดำแข็งทื่อ มองเซินลั่วด้วยความตกใจ ชั่วขณะหนึ่งถึงกับพูดไม่ออก
ความสัมพันธ์ระหว่า(@NameIsNovel)งแมลงวิญญาณประจำตัวและ(@NameIsNovel)ร่างของนายนั้นค่อนข้างซับซ้อน แมลงวิญญาณประจำตัวสามารถถือได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)กิ่งก้านสาขาหนึ่งของชีวิตนาย หรืออาจถือได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ตัวตนใหม่โดยสิ้นเชิง
หลังจากที่(@NameIsNovel)ผู้ใช้เคล็ดวิชาแมลงวิญญาณตายลง ตราบใดที่(@NameIsNovel)ร่างกายไม่เสียหายรุนแรงจนเกินไป แมลงวิญญาณประจำตัวก็จะสามารถยึดร่างศพแล้วมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่ต่อไปได้(@NameIsNovel)
ในแง่หนึ่ง นี่ก็ถือเป็น(@NameIsNovel)วิธีการช่วยชีวิตอย่างหนึ่งสำหรับผู้ใช้เคล็ดวิญญาณแมลง
ทว่า(@NameIsNovel) เรื่องนี้เป็น(@NameIsNovel)ความลับสุดยอดในหมู่ผู้ใช้เคล็ดวิชาแมลงวิญญาณ คนภายนอกไม่เคยล่วงรู้มาก่อน เซินลั่วรู้เรื่องนี้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร
“ข้าบังเอิญได้(@NameIsNovel)คลังโอสถเซียนมาเล่มหนึ่ง และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เห็นบันทึกเกี่ยวกับแมลงวิญญาณประจำตัวในนั้น” เซินลั่วกล่าว ในเมื่อเขา(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)เรื่องสำคัญที่(@NameIsNovel)ต้องหารือกับแมลงวิญญาณประจำตัว จึงไม่ได้(@NameIsNovel)ปิดบังความจริงข้อนี้
“คลังโอสถเซียน! ท่านมี(@NameIsNovel)คลังโอสถเซียน!” แมลงสีดำพลันตื่นเต้นขึ้นมาทันที
“โอ้ เจ้ารู้จักคลังโอสถเซียนด้วยรึ” เซินลั่วค่อนข้างประหลาดใจ
“แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ข้ารู้จัก คลังโอสถเซียนถือเป็น(@NameIsNovel)คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์สำหรับพวกเราผู้ใช้เคล็ดวิชาแมลงวิญญาณ!
นับตั้งแต่สำนักเซียนปรุงยาหายสาบสูญไปเมื่อกว่า(@NameIsNovel)พันปีก่อน คลังโอสถเซียนก็พลอยหายไปด้วย
ข้าเข้าร่วมกับป่าพฤกษาเทวะและ(@NameIsNovel)ร่วมมือกับพวกเผ่าปีศาจก็เพียงเพื่อตามหาตำราเล่มนี้!” แมลงสีดำกล่าวด้วยน้ำเสียงที่(@NameIsNovel)แฝงไว้ด้วยความตื่นเต้น
คิ้วของเซินลั่วเลิกขึ้นเล็กน้อย ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)คลังโอสถเซียนที่(@NameIsNovel)ตนบังเอิญได้(@NameIsNovel)มาจะมี(@NameIsNovel)ความสำคัญถึงเพียงนี้
เขา(@NameIsNovel)จึงกล่าวอย่างช้าๆ ว่า(@NameIsNovel) “ข้ามี(@NameIsNovel)ตำราเล่มนี้อยู่ในครอบครอง แต่มันเป็น(@NameIsNovel)เพียงเล่มเดียวและ(@NameIsNovel)ไม่สมบูรณ์ ในนั้นบันทึกวิธีการหลอมกู่ไว้มากมาย ระดับสูงสุดคือแมลงระดับแปด”
“ระดับแปด! นั่นคือแมลงกู่ระดับสูงสุดลำดับที่(@NameIsNovel)สามแล้ว มี(@NameIsNovel)ประโยชน์แม้กระทั่งกับเซียนแท้ และ(@NameIsNovel)แม้แต่ผู้ที่(@NameIsNovel)อยู่ในระดับไท่อี่!” แมลงสีดำเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้นก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก
“ข้าสามารถให้เจ้ายึดร่างศพของหยวนชิวได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ในภายภาคหน้า ข้าอาจจะให้เจ้าได้(@NameIsNovel)ดูคลังโอสถเซียนเล่มนั้นด้วย” เซินลั่วกล่าว ดวงตาฉายแวววูบหนึ่งขณะที่(@NameIsNovel)พูดต่อไป
แมลงสีดำดีใจอย่างยิ่ง แต่ก็สงบลงอย่างรวดเร็วแล้วกล่าวว่า(@NameIsNovel) “นอกเหนือจากสิ่งที่(@NameIsNovel)ข้ารู้เกี่ยวกับปีศาจเหล่านั้นแล้ว ท่านต้องการอะไรอีก”
“ข้าต้องการฝังตราพันธสัญญาไว้ในตัวเจ้า หลังจากที่(@NameIsNovel)เจ้ายึดร่างศพของหยวนชิวแล้ว เจ้าจะต้องทำงานให้ข้าเป็น(@NameIsNovel)เวลาหนึ่งร้อยปี หลังจากครบหนึ่งร้อยปี ข้าจะปลดปล่อยเจ้าให้เป็น(@NameIsNovel)อิสระ” เซินลั่วกล่าว
“หนึ่งร้อยปีรึ นั่นนานเกินไป การยึดร่างศพของหยวนชิว ระดับการบำเพ็ญของข้าจะไม่สามารถก้าวหน้าได้(@NameIsNovel)อีกแม้แต่นิ้วเดียว และ(@NameIsNovel)อายุขัยของหยวนชิวก็เหลือไม่มากนัก
หลังจากประสบกับหายนะครั้งใหญ่นี้แล้ว ยังไม่แน่ว่า(@NameIsNovel)จะสามารถมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่ได้(@NameIsNovel)ถึงหนึ่งร้อยปีหรือไม่” แมลงสีดำกล่าวอย่างช้าๆ
“ห้าสิบปีก็พอ” เซินลั่วเลิกคิ้วขึ้นแล้วกล่าว
ด้วยประสบการณ์จากดินแดนแห่งความฝันที่(@NameIsNovel)หลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ระดับการบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ในอีกห้าสิบปี เขา(@NameIsNovel)คงไม่ต้องการอีกฝ่ายอีกต่อไปแล้ว
“ตกลง เป็น(@NameIsNovel)ไปตามนี้!” ดวงตาของแมลงสีดำสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น มันกลับมาตัดสินใจได้(@NameIsNovel)อย่างเด็ดขาดอย่างรวดเร็วแล้วเอ่ยตกลง
เซินลั่วรู้สึกยินดีในใจ ยื่นนิ้วออกไปแตะที่(@NameIsNovel)แมลงสีดำ แสงสีดำหลอมรวมเข้าสู่ร่างของแมลงอย่างต่อเนื่อง
ดวงตาของแมลงสีดำแสดงร่องรอยแห่งความเจ็บปวดออกมาและ(@NameIsNovel)ร่างกายก็สั่นเทิ้ม แต่มันก็กัดฟันอดทนไว้
ครู่ต่อมา เซินลั่วก็ร่ายคาถาเสร็จสิ้นและ(@NameIsNovel)ถอนนิ้วกลับไป พร้อมกับยกเลิกคาถาพันธนาการของห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์
ตราพันธสัญญาที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เพิ่งฝังเข้าไปในตัวแมลงนั้น เป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับจากแท่นบูชาหลอมกายา
แม้ว่า(@NameIsNovel)จะไม่ทรงพลังเท่ากับผนึกสื่อสารวิญญาณ แต่พลังวิญญาณภายในแมลงสีดำก็ไม่ได้(@NameIsNovel)แข็งแกร่งนัก ตราพันธสัญญานี้ก็เพียงพอที่(@NameIsNovel)จะควบคุมมันได้(@NameIsNovel)แล้ว
แมลงสีดำก็กลับมาสงบลงเช่นกัน หลังจากมองเซินลั่วคราหนึ่ง ร่างกายก็บิดเบี้ยว แล้วด้วยเสียง “ฟิ้ว” ก็บินไปยังศพของหยวนชิวแล้วมุดเข้าไปทางหน้าผากของเขา(@NameIsNovel)
ปรากฏแสงสีดำชั้นหนึ่งขึ้นบนศพของหยวนชิว เริ่มจากจางๆ แต่ก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วก็ชูมือขึ้นแล้วอัญเชิญพลังวิญญาณแห่งฟ้าดินอันบริสุทธิ์อีกสายหนึ่งจากภายนอกเข้ามา แล้วถ่ายทอดเข้าไปในศพของหยวนชิว
แสงสีดำบนพื้นผิวกายของหยวนชิวพลันสว่า(@NameIsNovel)งจ้าขึ้นทันที พร้อมกับเสียง “ปุ๊” เบาๆ
แสงสีเขียวสองสายปรากฏขึ้นในดวงตาที่(@NameIsNovel)กลวงโบ๋ของเขา(@NameIsNovel) เนื้อและ(@NameIsNovel)โลหิตก็เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วยิ่งขึ้นไปอีก ภายในชั่วเวลาไม่กี่ลมหายใจ ดวงตาคู่หนึ่งที่(@NameIsNovel)เจือด้วยสีเขียวก็ถูกสร้างขึ้นมาใหม่
หยวนชิวขยับมือและ(@NameIsNovel)เท้า ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็ค่อยๆ เปล่งไอแห่งชีวิตออกมาอีกครั้ง
เหล่าแมลงกู่ที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ตัวเขา(@NameIsNovel)กลับคืนมาราวกับแม่น้ำที่(@NameIsNovel)ไหลสู่ทะเล เข้าสู่ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)อีกครั้ง
เมื่อเห็นดังนี้ เซินลั่วก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะชื่นชมในความลี้ลับของแมลงวิญญาณประจำตัว เขา(@NameIsNovel)จึงนำทางพลังวิญญาณแห่งฟ้าดินอันบริสุทธิ์อีกสายหนึ่งเข้าสู่ร่างของหยวนชิวอีกครั้ง
“ขอบคุณสหายเซิน เกี่ยวกับพวกเผ่าปีศาจนั้น ที่(@NameIsNovel)จริงแล้วข้าก็ไม่รู้เรื่องมากนัก ข้าเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญอิสระที่(@NameIsNovel)ถูกปีศาจเหล่านั้นเกณฑ์ให้เข้าร่วมการโจมตีภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวในวันนี้
ข้าไม่ทราบแน่ชัดถึงเป้าหมายของปีศาจเหล่านั้น เหตุผลที่(@NameIsNovel)ข้ามาที่(@NameIsNovel)ป่าไผ่ม่วงกับเฟิงซีและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ
ก็เพราะข้าได้(@NameIsNovel)บำเพ็ญแมลงกู่ที่(@NameIsNovel)รู้จักกันในนามแมลงกู่กลืนหยวน ซึ่งมี(@NameIsNovel)ประสิทธิภาพอย่างมากในการทำลายเขตอาคม” หยวนชิวกล่าวขอบคุณ จากนั้นโดยไม่ต้องรอให้เซินลั่วถาม เขา(@NameIsNovel)ก็เล่าทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)ตนรู้ทั้งหมดออกมา
----------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา