หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 842
ตอนที่ 842 : ผู้สังหารธิดามังกร
ตอนที่ 842
เซินลั่วถอนหายใจเบาๆ ชื่นชมคาถาฟื้นฟูของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวในใจถึงผลอันน่าอัศจรรย์ของมัน เขา(@NameIsNovel)นำโอสถฟื้นฟูออกมาเม็ดหนึ่งแล้วกลืนลงไป หลอมรวมมันเพื่อฟื้นฟูปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของเขา(@NameIsNovel)อย่างช้าๆ
เมื่อเห็นดังนั้น เนี่ยไฉจูก็ยกพลองสุริยันจันทราขึ้นอีกครั้ง
“ญาติผู้น้อง เจ้าบาดเจ็บมาก่อน และ(@NameIsNovel)การใช้คาถาโปรดสรรพสัตว์ก็สิ้นเปลืองพลังงานมาก อย่าฝืนตัวเองเกินไปนักเลย” เซินลั่วรีบห้ามปรามนาง
“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร อาการบาดเจ็บของข้าไม่ร้ายแรง และ(@NameIsNovel)พละกำลังของข้าก็น้อยนิด ไม่สำคัญอะไร ญาติผู้พี่ ท่านควรรีบฟื้นฟูความสามารถในการต่อสู้ให้เร็วที่(@NameIsNovel)สุดเถิด” เนี่ยไฉจูกล่าวพลางส่ายหน้า
“จะเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้นได้(@NameIsNovel)อย่างไร ญาติผู้น้อง เจ้าได้(@NameIsNovel)กิ่งหยางหลิวมาแล้ว ซึ่งก็เป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในศาสตราเวทของพระโพธิสัตว์เช่นกัน รีบลองหลอมมันดูเถิด มันจะต้องมี(@NameIsNovel)ประโยชน์อย่างยิ่งแน่นอน” เซินลั่วกล่าว
“กิ่งหยางหลิวต้องใช้เคล็ดวิชาหลอมที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เอกลักษณ์ของปรมาจารย์กวนอิมจึงจะสามารถกระตุ้นได้(@NameIsNovel) ซึ่งข้าไม่รู้ ข้าใช้มันไม่ได้(@NameIsNovel)” เนี่ยไฉจูส่ายหน้าแล้วกล่าว
จากนั้น โดยไม่รอให้เซินลั่วพูด นางก็ยกพลองสุริยันจันทราขึ้นแล้วใช้คาถาโปรดสรรพสัตว์อีกครั้ง
แสงสีเขียวกะพริบอย่างต่อเนื่องบนร่างของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)ปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)รับการฟื้นฟูเกือบเต็มที่(@NameIsNovel)
เนี่ยไฉจูเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผาก เผยรอยยิ้มเล็กน้อย
“ว่า(@NameIsNovel)แต่ คุณชายเซิน เหตุใดท่านจึงสามารถกระตุ้นระฆังทองคำม่วงได้(@NameIsNovel)เล่า ระฆังนี้ก็ต้องใช้เคล็ดวิชาหลอมที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เอกลักษณ์ ของปรมาจารย์กวนอิมจึงจะสามารถกระตุ้นได้(@NameIsNovel)เช่นกัน
หรือว่า(@NameIsNovel)ท่านจะมี(@NameIsNovel)ความเกี่ยวข้องบางอย่างกับท่านปรมาจารย์ รู้เคล็ดวิชาลับในการหลอมของพระองค์รึ” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยหันมาถาม
เนี่ยไฉจูก็มองไปยังเซินลั่วด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน
“ข้าไม่รู้วิธีการหลอมสมบัติของพระโพธิสัตว์หรอก เพียงแต่บังเอิญเคยได้(@NameIsNovel)พบกับเคล็ดหลอมสมบัติกำเนิดในอดีต จึงใช้มันหลอมระฆังม่วงทองนี้ขึ้นมาเท่านั้น” เซินลั่วส่ายศีรษะกล่าว
“เคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิด! หรือว่า(@NameIsNovel)ท่านรู้จักเคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิด!” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยอุทาน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ
“เคล็ดวิชานั้นมี(@NameIsNovel)ปัญหาอะไรรึ” เซินลั่วถามพลางเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นปฏิกิริยาของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย
“แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ปัญหา เคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิด เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)รู้จักกันในนามพลังเทวะแห่งการหลอมอันดับหนึ่งตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน
ว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel)ถูกสร้างขึ้นโดยพระแม่หนี่วา เมื่อครั้งที่(@NameIsNovel)พระนางหลอมศิลาห้าสีเพื่อซ่อมแซมสวรรค์ มันสามารถหลอมสมบัติได้(@NameIsNovel)ทุกชนิดในโลก!
ท่านได้(@NameIsNovel)เคล็ดวิชานี้มาจากที่(@NameIsNovel)ใด” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยแทบจะระงับความประหลาดใจไว้ไม่อยู่ อธิบายพลางประกายแห่งความโลภก็วาบผ่านดวงตาของมันอย่างแทบไม่รู้สึกตัว
เซินลั่วก็ตกตะลึงเช่นกันเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น
เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับเคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิดมาได้(@NameIsNovel)ระยะหนึ่งแล้ว และ(@NameIsNovel)แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะพบว่า(@NameIsNovel)มันลึกซึ้งอย่างยิ่งยวด แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่เคยตระหนักว่า(@NameIsNovel)มันมี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มาที่(@NameIsNovel)น่าเหลือเชื่อถึงเพียงนี้
“เคล็ดวิชานี้เป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ข้าบังเอิญพบเจอในแดนลับเมื่อหลายปีก่อน ข้าไม่เคยได้(@NameIsNovel)ยินชื่อเสียงของมันมาก่อน ในเมื่อเคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิดสามารถหลอมศาสตราเวทได้(@NameIsNovel)ทุกชนิด
ญาติผู้น้อง ข้าจะถ่ายทอดมันให้เจ้าเดี๋ยวนี้ ลองดูเถิดว่า(@NameIsNovel)เจ้าจะสามารถหลอมกิ่งหยางหลิวได้(@NameIsNovel)หรือไม่” เซินลั่วกล่าว และ(@NameIsNovel)ด้วยการเคลื่อนไหว เขา(@NameIsNovel)ก็แตะหน้าผากของเนี่ยไฉจู
กระแสจิตสำนึกสายหนึ่งไหลจากปลายนิ้วของเขา(@NameIsNovel)เข้าสู่จิตใจของเนี่ยไฉจู บรรจุบทสวดของเคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิดพร้อมกับความเข้าใจบางส่วนของเขา(@NameIsNovel)เกี่ยวกับเคล็ดวิชานี้ตลอดหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา
“ขอบคุณ ญาติผู้พี่” เนี่ยไฉจูกล่าวด้วยความยินดีบนใบหน้า หลับตาลงเพื่อทำความเข้าใจเคล็ดวิชา ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)นางจะเข้าสู่สภาวะแห่งความหลุดพ้น ไม่รับรู้ถึงสิ่งรอบข้าง
เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)รออยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น เขา(@NameIsNovel)สั่นระฆังทองคำม่วงอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)ลำแสงสีม่วงทองสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากมัน ห่อหุ้มร่างของเนี่ยไฉจูไว้ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังคงหลบหนีไปยังด้านนอกต่อไป
อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยตามหลังเซินลั่วไปติดๆ และ(@NameIsNovel)ทั้งสองก็ในไม่ช้าก็บินออกจากทางเดินและ(@NameIsNovel)กลับมายังโถงใหญ่ที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)เคยอยู่ก่อนหน้านี้
สีหน้าของเซินลั่วพลันเปลี่ยนไป เขา(@NameIsNovel)เห็นร่างหนึ่งนอนอยู่บนพื้นของโถงใหญ่—เป็น(@NameIsNovel)ร่างของธิดามังกรน้อยนั่นเอง
เด็กสาวมี(@NameIsNovel)รูเลือดขนาดเท่านิ้วอยู่กลางหน้าผากของนาง เลือดสดๆ เปื้อนพื้น
“ธิดามังกรน้อย!” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยคำรามอย่างแหบแห้ง พุ่งไปข้างหน้าเพื่อตรวจสอบธิดามังกรน้อย ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)ความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับนาง
ยังมี(@NameIsNovel)รูเลือดอยู่ที่(@NameIsNovel)ด้านหลังศีรษะของธิดามังกรน้อยด้วย เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)นางถูกเจาะทะลุกะโหลกด้วยการโจมตีบางอย่าง จิตวิญญาณเทวะของนางถูกฉีกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ สิ้นลมหายใจแห่งชีวิตไปนานแล้ว
“ธิดามังกรน้อยเป็น(@NameIsNovel)ผู้เฝ้าระฆังทองคำม่วง เจ้าฆ่านางรึ” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยพลันหันมาทางเซินลั่ว ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
ภายในถ้ำเจ้าแม่กวนอิม ไม่มี(@NameIsNovel)ใครอื่นนอกจากอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย ธิดามังกรน้อย และ(@NameIsNovel)ผู้พิทักษ์สมบัติคนที่(@NameIsNovel)สามที่(@NameIsNovel)ปลายทางเดินด้านขวา
พวกเขา(@NameIsNovel)อาศัยอยู่ด้วยกันมานานหลายปีและ(@NameIsNovel)สร้างสายสัมพันธ์ที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้ง โดยเฉพาะอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยซึ่งแอบมี(@NameIsNovel)ใจให้ธิดามังกรน้อย
บัดนี้ เมื่อศพของธิดามังกรน้อยนอนแผ่หลาอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยก็โกรธจัดจนคลั่ง
“ไม่ ข้าเพียงแค่เอาระฆังทองคำม่วงมาจากธิดามังกรน้อยและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ลงมือทำร้ายนาง เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)มากว่า(@NameIsNovel)นางถูกเว่ยชิงและ(@NameIsNovel)หลิวชิงสังหาร” เซินลั่วปฏิเสธ
ธิดามังกรน้อยถูกเขา(@NameIsNovel)ทำให้เคลื่อนไหวไม่ได้(@NameIsNovel)ด้วยยันต์ผนึกพันธนาการ และ(@NameIsNovel)ด้วยพละกำลังของนาง นางคงจะหลุดพ้นได้(@NameIsNovel)ในไม่ช้า
ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)นางจะไล่ตามเซินลั่วมาเพื่อสะสางบัญชีและ(@NameIsNovel)บังเอิญไปพบกับเว่ยชิงและ(@NameIsNovel)หลิวชิงในโถงใหญ่แห่งนี้ ที่(@NameIsNovel)ซึ่งนางถูกพวกเขา(@NameIsNovel)สังหาร
แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะไม่ชอบธิดามังกรน้อย แต่เมื่อเห็นนางตายอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ เขา(@NameIsNovel)ก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะถอนหายใจในใจ
อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดเหล่านี้ ความโกรธในดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็ลดลงไปบ้าง แค่นเสียงคำหนึ่ง และ(@NameIsNovel)กดนิ้วลงบนหน้าผากของธิดามังกรน้อย ปากของเขา(@NameIsNovel)กระซิบคาถา
แสงสีขาวสายหนึ่งพุ่งจากปลายนิ้วของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยและ(@NameIsNovel)เข้าสู่ร่างของธิดามังกรน้อย โคจรอย่างรวดเร็วก่อนจะกลับมาที่(@NameIsNovel)นิ้วของเขา(@NameIsNovel) หมุนวนเป็น(@NameIsNovel)ลูกบอลแสงสีขาวสว่า(@NameIsNovel)งจ้า
“เอ๊ะ! คาถาวิญญาณกระจ่างจากถ้ำไร้ก้นบึ้ง! ข้าไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยตนนี้จะสามารถใช้มันได้(@NameIsNovel)” หยวนชิวอุทานเบาๆ จากภายในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์
“คาถาวิญญาณกระจ่างรึ นั่นคือเคล็ดวิชาลับอะไร และ(@NameIsNovel)ถ้ำไร้ก้นบึ้งคือที่(@NameIsNovel)ใด” เซินลั่วถาม
“ถ้ำไร้ก้นบึ้งเป็น(@NameIsNovel)สำนักลึกลับในทวีปซีหนิวเหอโจว ศิษย์ของสำนักนี้ไม่ค่อยปรากฏตัวในหมู่มนุษย์ จึงมี(@NameIsNovel)คนรู้จักน้อย
ข้าเองก็ได้(@NameIsNovel)เรียนรู้เกี่ยวกับสำนักนี้โดยบังเอิญ เคล็ดวิชาเต๋าของถ้ำไร้ก้นบึ้งนั้นประณีต ไม่ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)ของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว โดยเฉพาะในศิลปะแห่งวิญญาณ คาถาวิญญาณกระจ่างนี้เป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในศิลปะของพวกเขา(@NameIsNovel)
สามารถตรวจสอบวิญญาณที่(@NameIsNovel)หลงเหลืออยู่บนศพ ฉายภาพความทรงจำที่(@NameIsNovel)ลึกที่(@NameIsNovel)สุดก่อนตาย ซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็น(@NameIsNovel)รูปลักษณ์ของฆาตกร” หยวนชิวอธิบาย
“มี(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับเช่นนี้ด้วยรึ!” เซินลั่วประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง และ(@NameIsNovel)ในใจของเขา(@NameIsNovel)ก็ผ่อนคลายลงในขณะเดียวกัน
ด้วยอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยที่(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชานี้เพื่อค้นหาฆาตกรของธิดามังกรน้อย ความสงสัยของเซินลั่วก็จะถูกลบล้างไปโดยปริยาย
ลูกบอลแสงสีขาวเต้นเป็น(@NameIsNovel)จังหวะ โดยมี(@NameIsNovel)เงาเลือนรางกะพริบอย่างต่อเนื่องอยู่ภายใน และ(@NameIsNovel)หลังจากนั้นไม่กี่ลมหายใจ ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้น ซึ่งก็คือเซินลั่วเอง
เซินลั่วตกใจ ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ
“เป็น(@NameIsNovel)เจ้าจริงๆ!” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยลุกขึ้นยืนในทันที ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟัน ขณะที่(@NameIsNovel)อุณหภูมิรอบตัวเขา(@NameIsNovel)ลดลงอย่างมาก
“ท่านผู้สูงส่งใช้คาถาวิญญาณกระจ่างใช่หรือไม่ ข้าเคยได้(@NameIsNovel)ยินเกี่ยวกับเคล็ดวิชานี้ ซึ่งสามารถตรวจสอบวิญญาณที่(@NameIsNovel)ยังคงอยู่ของผู้ตายและ(@NameIsNovel)ค้นหาความทรงจำที่(@NameIsNovel)ลึกที่(@NameIsNovel)สุดก่อนตายได้(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel) ข้าสามารถสาบานต่อมารในใจได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)นางไม่ได้(@NameIsNovel)ถูกข้าสังหารอย่างแน่นอน!” เซินลั่วสบสายตาของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยและ(@NameIsNovel)พูดอย่างจริงจัง
“หยวนชิว เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ท่านไม่ได้(@NameIsNovel)บอกหรือว่า(@NameIsNovel)คาถาวิญญาณกระจ่างจะแสดงให้เห็นฆาตกร เหตุใดมันจึงแสดงให้เห็นข้า!” ในขณะเดียวกัน เขา(@NameIsNovel)ก็สื่อสารกับหยวนชิวในใจ
“นี่... โดยปกติแล้วก็เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ทว่า(@NameIsNovel) ธิดามังกรน้อยมี(@NameIsNovel)ความเกลียดชังอย่างรุนแรงต่อท่าน สหายเซิน
หากนางถูกสังหารในการลอบโจมตีโดยไม่เห็นฆาตกรของนาง คาถาวิญญาณกระจ่างก็อาจจะแสดงภาพของท่านได้(@NameIsNovel)จริงๆ” หยวนชิวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง พูดอย่างรวดเร็ว
“มนุษย์มักจะเจ้าเล่ห์เสมอ เจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)ข้าจะเชื่อคำสาบานนั่นรึ!” ดวงตาของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยเปล่งประกายเย็นชา ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)กะพริบด้วยแสงสีดำ ดูเหมือนจะพร้อมที่(@NameIsNovel)จะโจมตีได้(@NameIsNovel)ทุกเมื่อ
----------