ตอนที่ 843 : การกลับมารวมตัว

“เท่าที่(@NameIsNovel)ข้าทราบ คาถาวิญญาณกระจ่างสามารถค้นหาได้(@NameIsNovel)เพียงความทรงจำที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้งที่(@NameIsNovel)สุด ของผู้ตายเมื่อครั้งยังมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่เท่านั้น ซึ่งไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องหมายความว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ฆาตกรเสมอไป

ตอนที่(@NameIsNovel)ข้าไปเอาระฆังทองคำม่วง ข้าไม่รู้ด้วยเหตุใด แต่ธิดามังกรน้อยนางนี้กลับมี(@NameIsNovel)ความเกลียดชังอย่างรุนแรงต่อข้า

ข้าไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องใช้มาตรการเพื่อควบคุมนาง ทำลายเขตอาคมอย่างเต็มที่(@NameIsNovel)แล้วนำระฆังทองคำม่วงมา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หากธิดามังกรน้อยถูกสังหารในการลอบโจมตีและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)เห็นฆาตกรของนาง ก็เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)คาถาวิญญาณกระจ่างจะแสดงภาพของข้า”

เซินลั่วซึ่งถือระฆังทองคำม่วงอยู่ไม่ได้(@NameIsNovel)เกรงกลัวอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย แต่ก็ไม่ต้องการที่(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ศัตรูและ(@NameIsNovel)ต่อสู้ จึงได้(@NameIsNovel)อธิบาย

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เจตนาฆ่าฟันในดวงตาของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยก็ลดลงเล็กน้อย แต่ก็ยังคงจ้องมองเซินลั่วอย่างไม่วางตา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ในขณะนั้นเอง เสียงดังสนั่นราวกับอสุนีบาตก็ดังมาจากทางด้านขวาสุดของทางเดิน ทำให้โถงใหญ่สั่นสะเทือนไปด้วย เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)การต่อสู้ที่(@NameIsNovel)รุนแรงเกิดขึ้นที่(@NameIsNovel)นั่น

“ท่านผู้อาวุโสอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำและ(@NameIsNovel)อสูรปีศาจระดับเซียนแท้สองตนน่าจะกำลังปะทะกันอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น พวกเราควรรีบไปช่วย!

ส่วนเรื่องของธิดามังกรน้อย ในเมื่อท่านและ(@NameIsNovel)ข้ามี(@NameIsNovel)ความเห็นต่างกัน ก็ยังไม่สายเกินไปที่(@NameIsNovel)จะสืบสวนในภายหลัง

ท่านสามารถนำศพไปด้วยได้(@NameIsNovel) มี(@NameIsNovel)ข้อมูลมากมายที่(@NameIsNovel)สามารถค้นหาได้(@NameIsNovel)จากบาดแผลบนร่างกาย ด้วยการตรวจสอบอย่างละเอียด ฆาตกรจะต้องถูกค้นพบอย่างแน่นอน”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วกล่าวอย่างเฉยเมยแล้วก็ไม่ให้ความสนใจกับอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยอีกต่อไป เขา(@NameIsNovel)โคจรคาถาเข้าไปในระฆังทองคำม่วง

เปลวเพลิงสีแดงสายหนึ่งพุ่งออกมาจากระฆังอัคคีและ(@NameIsNovel)บินเข้าไปในทางเดินกลาง

“ตูม ตูม ตูม” เสียงระเบิดดังขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ชุด และ(@NameIsNovel)เปลวเพลิงก็ขยายตัวอย่างรุนแรง ทำให้ทางเดินที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ก็ยุบตัวลงเช่นกัน

หลังจากทำทั้งหมดนี้แล้ว เซินลั่วก็ไม่ได้(@NameIsNovel)โอ้เอ้อยู่อีกต่อไป และ(@NameIsNovel)ในทันที พร้อมกับเนี่ยไฉจูซึ่งยังคงหมกมุ่นอยู่กับการทำความเข้าใจของนาง ก็บินเข้าไปในทางเดินด้านขวา

เมื่อมองดูร่างที่(@NameIsNovel)ถอยห่างไปของเซินลั่ว สายตาของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบ และ(@NameIsNovel)หลังจากแค่นเสียงเย็นชา เขา(@NameIsNovel)ก็โบกมือเพื่อเก็บศพของธิดามังกรน้อยและ(@NameIsNovel)บินไปยังทางเดินด้านขวาเช่นกัน

ทางเดินด้านขวายาวกว่า(@NameIsNovel)สองทางเดินก่อนหน้านี้ และ(@NameIsNovel)เซินลั่วซึ่งบินด้วยความเร็วเต็มที่(@NameIsNovel)ก็มาถึงปลายทางหลังจากนั้นไม่กี่ลมหายใจ

ประตูแสงสีครามปรากฏขึ้นเบื้องหน้า พร้อมกับเสียงคำรามดังกึกก้องอย่างต่อเนื่องดังออกมาจากมัน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อมี(@NameIsNovel)ศัตรูอยู่ในพื้นที่(@NameIsNovel)เบื้องหน้าและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)กับดักที่(@NameIsNovel)ทางเข้า เซินลั่วจึงไม่ได้(@NameIsNovel)เข้าไปอย่างผลีผลาม เขา(@NameIsNovel)หยุดอยู่หน้าประตูแสงและ(@NameIsNovel)ชกไปข้างหน้า

คลื่นแสงสีครามพุ่งออกมา กระแทกเข้ากับประตูแสงสีครามราวกับคลื่นพิโรธ โดยไม่รู้สึกถึงการโจมตีใดๆ มาจากข้างนอก

เมื่อนั้นเซินลั่วจึงรู้สึกโล่งใจ ฟิ้วผ่านประตูแสงไป และ(@NameIsNovel)หลังจากทัศนวิสัยพร่ามัว เขา(@NameIsNovel)ก็ปรากฏตัวขึ้นบนเกาะสีเขียวแห่งหนึ่ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เกาะนี้ไม่ได้(@NameIsNovel)ใหญ่โตนัก มี(@NameIsNovel)ขนาดเพียงไม่กี่ลี้ นอกจากภูเขา(@NameIsNovel)หินเล็กๆ แล้ว ที่(@NameIsNovel)เหลือก็เป็น(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)ราบซึ่งมี(@NameIsNovel)คนมาปรับเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)แปลงดอกไม้หลายแปลง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)เคยอาศัยอยู่บนเกาะนี้ก่อนหน้านี้มี(@NameIsNovel)ความชอบในการจัดสวน

ทว่า(@NameIsNovel)แปลงดอกไม้เหล่านี้บัดนี้กลับถูกทิ้งให้รกร้าง มี(@NameIsNovel)รอยบากลึกๆ ตัดกันไปมาบนพื้นดินและ(@NameIsNovel)หลุมลึกจำนวนมาก บางหลุมยังคงมี(@NameIsNovel)ควันสีเขียวลอยออกมาเป็น(@NameIsNovel)สาย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ใกล้กับภูเขา(@NameIsNovel)หินเล็กๆ มี(@NameIsNovel)หอคอยหินตั้งอยู่ ซึ่งก็พังทลายลงเช่นกัน ดูเหมือนจะถูกฟันขาดครึ่งจากตรงกลาง

ศพหนึ่งนอนอยู่ท่ามกลางกองหินที่(@NameIsNovel)โกลาหลซึ่งเกิดจากการพังทลายของหอคอย เต็มไปด้วยบาดแผล หลายส่วนถูกทำลายจนจำไม่ได้(@NameIsNovel) ท่านแทบจะไม่สามารถบอกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มันคือร่างของปีศาจที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)หัวเป็น(@NameIsNovel)กวางและ(@NameIsNovel)ร่างเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์ [Source: NameIsNovel]

รอบๆ เกาะเป็น(@NameIsNovel)ทะเลสีครามที่(@NameIsNovel)กว้างใหญ่ไพศาล ซึ่งมี(@NameIsNovel)ร่างสามร่างกำลังพุ่งทะยานอยู่—อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำ, เฟิงซี, และ(@NameIsNovel)กุยถูอ่านตอนต่อไปฟรี

[Source: NameIsNovel] ปีศาจทั้งสามปะทะกันอย่างดุเดือด เข้าปะทะกันเป็น(@NameIsNovel)ครั้งคราว การปะทะแต่ละครั้งทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนมหาศาล เขย่าห้วงมิติ สร้างพายุที่(@NameIsNovel)รุนแรง

และ(@NameIsNovel)บางครั้ง เมื่อหนึ่งในการโจมตีของพวกเขา(@NameIsNovel)พุ่งชนผิวน้ำทะเล มันก็จะทำให้เกิดคลื่นสูงตระหง่าน

“เป็น(@NameIsNovel)พวกมันจริงๆ” เซินลั่วหรี่ตาลง

ร่างของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยก็บินออกมาจากประตูแสงสีครามใต้ภูเขา(@NameIsNovel)หินเล็กๆ และ(@NameIsNovel)เมื่อเห็นสถานการณ์ โดยเฉพาะศพของอสูรกวางในครกหิน ก็แสดงสีหน้าเศร้าโศกอย่างสุดซึ้ง

“พี่กวาง!” เขา(@NameIsNovel)กล่าวอย่างเงียบๆ ความเศร้าโศกในน้ำเสียงของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ความเกลียดชังอันลึกซึ้ง

ในตอนนั้นเอง เสียงดังสนั่นก็มาจากกลางอากาศ อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยเงยหน้าขึ้นและ(@NameIsNovel)เห็นอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำ ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)เผยให้เห็นสีหน้าตื่นเต้น

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ให้ความสนใจกับอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยและ(@NameIsNovel)มองไปรอบๆ คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ขมวดเล็กน้อย

เกาะนี้ไม่ได้(@NameIsNovel)ใหญ่โตนัก ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงสามารถมองเห็นขอบได้(@NameIsNovel)ในพริบตา โดยไม่พบร่องรอยของไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)แม่ทัพผีเลย

เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)จิตเชื่อมต่อกับแม่ทัพผีและ(@NameIsNovel)รู้ว่า(@NameIsNovel)มันยังไม่ตาย หรือว่า(@NameIsNovel)มันจะซ่อนตัวอยู่

“สหายเซิน” ในขณะนั้นเอง เสียงที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างอ่อนแอก็ดังมาจากชายทะเลใกล้ๆ

เซินลั่วหันไปมองและ(@NameIsNovel)เห็นร่างกึ่งโปร่งใสสองร่างค่อยๆ โผล่ออกมาจากทะเล เป็น(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)แม่ทัพผี ซึ่งร่างที่(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ตัวตนของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็ปรากฎชัดขึ้นอย่างรวดเร็ว [Source: NameIsNovel]

ใบหน้าของไป๋เสี่ยวเถียนซีดอย่างยิ่ง และ(@NameIsNovel)เสื้อผ้าของเขา(@NameIsNovel)ก็เปื้อนเลือดจำนวนมาก มือขวาข้างหนึ่งของเขา(@NameIsNovel)หายไป และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัสมาก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ส่วนแม่ทัพผีนั้นไม่ได้(@NameIsNovel)บาดเจ็บสาหัสและ(@NameIsNovel)เพียงแค่ดูอ่อนแอลงเล็กน้อยเท่านั้น

“สหายไป๋ ท่านเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร เป็น(@NameIsNovel)อะไรหรือไม่” เซินลั่วบินเข้าไปอย่างเร่งรีบและ(@NameIsNovel)ถาม [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ไม่มี(@NameIsNovel)อะไร ข้าถูกเจ้าโจรเว่ยชิงทำร้ายอย่างหนัก และ(@NameIsNovel)ขวดหยกชำระล้างซึ่งเกือบจะอยู่ในมือข้าแล้วก็ถูกนังปีศาจหลิวชิงฉกไป โชคดีที่(@NameIsNovel)สหายผีมี(@NameIsNovel)ยันต์ล่องหน ซึ่งเขา(@NameIsNovel)ใช้ซ่อนตัวข้าไว้

มิฉะนั้น ข้าคงจะตายอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ในวันนี้จริงๆ” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มที่(@NameIsNovel)ฝืนใจ

“ใครฆ่าอสูรกวางนั่น” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยบินเข้ามาแล้วถามอย่างเย็นชา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“นี่คือใคร” ไป๋เสี่ยวเถียนมองอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ตอบในทันที เหลือบมองไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เขา(@NameIsNovel)คืออสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย ผู้พิทักษ์สมบัติอีกชิ้นหนึ่ง เป็น(@NameIsNovel)คนของเราเอง” เซินลั่วกล่าว

อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำว่า(@NameIsNovel) ‘คนของเราเอง’ ประกายที่(@NameIsNovel)แตกต่างก็วาบผ่านดวงตาของเขา(@NameIsNovel)

“ที่(@NameIsNovel)แท้ก็เป็น(@NameIsNovel)ท่านผู้อาวุโสอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย ข้าคือไป๋เสี่ยวเถียนจากวัดหัวเซิง และ(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสกวางนั่นถูกเว่ยชิงสังหาร” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว

“เว่ยชิง…” ใบหน้าของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยถูกปกคลุมด้วยชั้นของเจตนาฆ่าฟัน เปล่งแสงสีเขียวที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัวออกมาจางๆ [Source: NameIsNovel]

“อย่าไปสนใจเรื่องสมบัติที่(@NameIsNovel)ถูกเอาไปเลย ตราบใดที่(@NameIsNovel)ท่านปลอดภัย นี่คือโอสถฟื้นฟูรักษาบาดแผลสำหรับท่าน สหายไป๋ รับไปเพื่อรักษาบาดแผลของท่านเถิด” เซินลั่วกล่าว โดยไม่สนใจอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยและ(@NameIsNovel)ยื่นโอสถฟื้นฟูรักษาบาดแผลให้

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ไป๋เสี่ยวเถียนรู้ถึงผลอันน่าอัศจรรย์ของโอสถฟื้นฟูรักษาบาดแผล จึงไม่เกรงใจและ(@NameIsNovel)กลืนมันลงไป

“ท่านทั้งสองซ่อนตัวอยู่ข้างๆ ก่อนแล้วคอยดูแลไฉจูให้ข้า ข้าจะไปช่วยท่านผู้พิทักษ์” เซินลั่วเงยหน้าขึ้นมองปีศาจทั้งสามบนท้องฟ้าและ(@NameIsNovel)มอบไฉจูให้กับแม่ทัพผี จากนั้นร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันพุ่งขึ้นสู่บนท้องฟ้า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำและ(@NameIsNovel)เฟิงซี แม้จะอยู่ท่ามกลางการต่อสู้ ก็สังเกตเห็นการกระทำของเซินลั่วในทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เจ้าหน้าที่(@NameIsNovel)สำนักหลวงต้าถังผู้นี้กำลังจะขึ้นมาทำอะไรที่(@NameIsNovel)นี่” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำขมวดคิ้ว

ลำพังแค่การต่อสู้สองรุมหนึ่งก็เป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)รับมือได้(@NameIsNovel)ยากอยู่แล้ว การต้องมาคอยพะวงปกป้องเซินลั่วอีกคนหนึ่ง ยิ่งทำให้สถานการณ์ยากลำบากมากขึ้นไปอีก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ขณะที่(@NameIsNovel)เฟิงซีเห็นเซินลั่วบินขึ้นมา ประกายแห่งความยินดีก็วาบขึ้นในดวงตาของเขา(@NameIsNovel) แสงสีเขียวสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นด้านหลัง และ(@NameIsNovel)ขนนกวิญญาณคู่หนึ่ง

แต่ละข้างยาวราวๆ ยี่สิบหรือสามสิบฉื่อและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สีครามโดยสิ้นเชิง ก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า พัดไปยังเซินลั่วในห้วงมิติ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในทันที เสียงลมคำรามก็ทวีความรุนแรงขึ้น และ(@NameIsNovel)พายุสีเขียวเข้มก็พุ่งออกมา ขยายใหญ่ขึ้นเป็น(@NameIsNovel)พายุขนาดใหญ่สีครามตรงๆ ในชั่วพริบตา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) พายุขนาดใหญ่สูงสองถึงสามร้อยฉื่อ ราวกับเสาลมสูงตระหง่าน ปกคลุมไปด้วยเงาสีเขียวนับไม่ถ้วน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่ละเงาเป็น(@NameIsNovel)ใบมี(@NameIsNovel)ดวายุสีเขียวขนาดเท่าประตู เปล่งเสียงคำรามดังกึกก้องอย่างต่อเนื่อง มันกวาดไปยังเซินลั่ว ขู่ว่า(@NameIsNovel)จะเปลี่ยนสีของสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพี

---------- [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]