ตอนที่ 851 : เล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ช่างเป็น(@NameIsNovel)อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยที่(@NameIsNovel) ละโมบเสียจริง! คิดว่า(@NameIsNovel)ข้าเป็น(@NameIsNovel)คนที่(@NameIsNovel)รังแกได้(@NameIsNovel)ง่ายๆ รึ” เซินลั่วแค่นเสียงเย็นชาในใจ

เคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิดลึกล้ำยิ่งนัก เนี่ยไฉจูไม่เพียงเป็น(@NameIsNovel)ญาติผู้น้อง แต่ยังเป็น(@NameIsNovel)คู่หมั้น จึงไม่มี(@NameIsNovel)ปัญหาอันใดในการถ่ายทอดเคล็ดวิชาให้นาง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แต่อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำมิใช่ทั้งญาติหรือมิตร อีกทั้งไม่คิดจะเปิดเผยความลับของเคล็ดวิชาโดยง่าย

เดิมที หากทุกคนอยู่ในเรือลำเดียวกัน การแบ่งปันเคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิดกับอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำก็คงไม่สำคัญอะไรมากนัก แต่ท่าทีเสียดสีของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยทำให้เขา(@NameIsNovel)รู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง

ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว เป้าหมายของหลิวชิงและ(@NameIsNovel)เว่ยชิงผู้นั้นคือภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ซึ่งแทบไม่มี(@NameIsNovel)ส่วนเกี่ยวข้องกับเขา(@NameIsNovel)เลย กับเซินลั่ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ท่านผู้สูงส่งอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย ข้าลืมไปชั่วขณะหนึ่ง ระฆังทองคำม่วงควรกลับคืนสู่เจ้าของที่(@NameIsNovel)แท้จริง และ(@NameIsNovel)ด้วยระดับการบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้งของท่านผู้พิทักษ์ แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ท่านสามารถทำลายโล่สีครามนี้ได้(@NameIsNovel)”

เซินลั่วตบหน้าผากของตนและ(@NameIsNovel)ยื่นระฆังทองคำม่วงให้อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ไป๋เสี่ยวเถียนซึ่งไม่รู้ถึงสถานการณ์ระหว่า(@NameIsNovel)งเซินลั่วกับอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย แสดงสีหน้ายินดีเมื่อเห็นเซินลั่วมอบระฆังทองคำม่วงให้

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ด้วยระดับการบำเพ็ญของเซินลั่ว ระฆังทองคำม่วงก็ทรงพลังอย่างไม่น่าเชื่อแล้ว และ(@NameIsNovel)แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ด้วยอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำที่(@NameIsNovel)ใช้มัน โล่สีครามก็จะถูกทำลายอย่างแน่นอน

ริมฝีปากของเนี่ยไฉจูขยับเล็กน้อยราวกับว่า(@NameIsNovel)นางต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ถูกหยุดไว้ด้วยสายตาจากเซินลั่ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ข้าไม่มี(@NameIsNovel)เจตนาจะยึดสมบัติชิ้นนี้ เพียงแต่การจะทำลายโล่นี้ได้(@NameIsNovel)นั้น ต้องปลดปล่อยพลังทั้งหมดของระฆังทองคำม่วงออกมา โปรดอย่าได้(@NameIsNovel)ถือสาเลย สหายเซิน” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)เซินลั่ว จะยอมมอบระฆังทองคำม่วงให้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้ และ(@NameIsNovel)โดยไม่เกรงใจ เขา(@NameIsNovel)ก็รับมันมาแล้วอธิบาย

“แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ไม่” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

เมื่อเห็นดังนั้น อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจและ(@NameIsNovel)เริ่มร่ายคาถาเพื่อหลอมระฆังทองคำม่วงในทันที

[Source: NameIsNovel] “ท่านพ่อ ท่านไม่เข้าใจ การจะกระตุ้นระฆังทองคำม่วงนี้ได้(@NameIsNovel)นั้น ต้องใช้เคล็ดวิชาหลอมที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ของปรมาจารย์กวนอิม

หรือเคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิดในตำนานเท่านั้น วิธีการหลอมธรรมดานั้นไร้ประโยชน์” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยกล่าวพลางเหลือบมองเซินลั่วอย่างมี(@NameIsNovel)ความหมาย

[Source: NameIsNovel] “เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้นรึ แม่นางเนี่ย ท่านรู้จักเคล็ดวิชาลับในการหลอมศาสตราวุธที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ของท่านปรมาจารย์หรือไม่” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำตกใจและ(@NameIsNovel)ถามเนี่ยไฉจูพลางมองไปที่(@NameIsNovel)นาง

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)ก็เคยได้(@NameIsNovel)ยินเกี่ยวกับเคล็ดวิชาลับในการหลอมศาสตราวุธที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ของปรมาจารย์กวนอิมเช่นกัน มี(@NameIsNovel)ข่าวลือว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ความลับของภูเขา(@NameIsNovel)จิตวิญญาณสวรรค์ตะวันตก สุดลึกซึ้งและ(@NameIsNovel)ลึกลับอย่างยิ่ง

ในบรรดาคนจากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว มี(@NameIsNovel)เพียงท่านอาจารย์กวนเยว่เท่านั้นที่(@NameIsNovel)รู้ และ(@NameIsNovel)ในบรรดาผู้ที่(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ มี(@NameIsNovel)เพียงเนี่ยไฉจูซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์สายตรงของผู้นำสำนักเท่านั้นที่(@NameIsNovel)อาจจะรู้เคล็ดวิชานี้

และ(@NameIsNovel)ในเมื่อเซินลั่วสามารถกระตุ้นระฆังทองคำม่วงได้(@NameIsNovel)อย่างอิสระ ก็ย่อมต้องได้(@NameIsNovel)รับการสอนจากเนี่ยไฉจูอย่างเป็น(@NameIsNovel)ธรรมดา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ท่านพ่อ ท่านเข้าใจข้าผิดแล้ว สหายเนี่ยไม่รู้เคล็ดวิชาลับของท่านปรมาจารย์ เหตุผลที่(@NameIsNovel)นางและ(@NameIsNovel)สหายเซินสามารถกระตุ้นกิ่งหยางหลิวและ(@NameIsNovel)ระฆังทองคำม่วงได้(@NameIsNovel)ก็เพราะสหายเซินรู้เคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิด”

[Source: NameIsNovel] อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยรีบพูดขึ้นเมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำเข้าใจผิด

“อะไรนะ! สหายเซินรู้เคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิดรึ!” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำอุทาน ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)หันไปทางเซินลั่วในทันที [Source: NameIsNovel]

“ข้ารู้เล็กน้อย แต่เคล็ดวิชานี้เป็น(@NameIsNovel)ความลับที่(@NameIsNovel)สืบทอดกันมาในตระกูลเซิน และ(@NameIsNovel)ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)มันไม่เหมาะสมที่(@NameIsNovel)จะสอนให้ผู้อื่น ข้าขอให้ท่านผู้พิทักษ์โปรดเข้าใจด้วย” เซินลั่วเหลือบมองอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย กล่าวอย่างเฉยเมย แล้วจึงก้าวไปยืนข้างๆ

อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำเมื่อเห็นท่าทีของเซินลั่วแล้ว นึกถึงทัศนคติของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ต่อเขา(@NameIsNovel) ก็ขมวดคิ้ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เกิดอะไรขึ้นระหว่า(@NameIsNovel)งเจ้ากับเซินลั่วผู้นี้กันแน่” เขา(@NameIsNovel)คว้าตัวอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยและ(@NameIsNovel)เสียงก็ดังขึ้นในจิตใจของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แม้ว่า(@NameIsNovel)เขตอาคมในพื้นที่(@NameIsNovel)จะป้องกันไม่ให้สัมผัสจิตเทวะออกจากร่างกายได้(@NameIsNovel) แต่อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำซึ่งเฝ้าป่าไผ่ม่วงมานานหลายปี ก็มี(@NameIsNovel)วิธีอื่นในการส่งข้อความผ่านสัมผัสจิตเทวะ

“ท่านพ่อ เรื่องราวเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ขอรับ…”

อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยแอบยินดีอยู่ในใจ พลางเล่าถึงการที่(@NameIsNovel)เซินลั่วครอบครองเคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิด พร้อมกล่าวถึงความแค้นส่วนตัวระหว่า(@NameIsNovel)งกัน

“ท่านพ่อ ท่านต้องล้างแค้นให้ข้า และ(@NameIsNovel)ยึดเคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิดนั้นมาให้ได้(@NameIsNovel)!”

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)อ้อนวอนเสียงหนักในตอนท้าย

ทันทีที่(@NameIsNovel)คำพูดสิ้นสุด ความเจ็บปวดรุนแรงก็แล่นวาบเข้ามา แรงพลังสายหนึ่งฟาดเข้าที่(@NameIsNovel)แก้มของร่างวิญญาณจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

“โง่เง่าสิ้นดี!”

เงาร่างเรืองแสงคล้ายอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำปรากฏขึ้นในจิตใจของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย ตำหนิด้วยเสียงเย็นเฉียบ

“ท่านพ่อ…”

อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยแตะแก้มด้วยร่างวิญญาณ สีหน้าตื่นตระหนกจับใจ

[Source: NameIsNovel] “เจ้ามี(@NameIsNovel)ความแค้นกับเซินลั่วอยู่แล้ว เหตุใดเจ้าจึงกล้าเรียกร้องเคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิดอย่างหน้าด้านๆ เช่นนี้

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เล่ห์เหลี่ยมที่(@NameIsNovel)ตื้นเขินเช่นนี้ ขาดกลยุทธ์สิ้นเชิง มี(@NameIsNovel)แต่จะทำให้เซินลั่วปฏิเสธไม่ยอมมอบเคล็ดวิชาเท่านั้น!”

อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำจ้องร่างวิญญาณของลูกด้วยแววตาผิดหวังปนเหนื่อยใจ

“ท่านพ่อ เซินลั่วมอบระฆังทองคำม่วงให้แล้ว พลังของเขา(@NameIsNovel)เทียบท่านไม่ได้(@NameIsNovel)เลย หากท่านสั่งให้สละเคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิด เขา(@NameIsNovel)จะกล้าปฏิเสธได้(@NameIsNovel)อย่างไร!”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)เลวร้าย แม้แต่เพื่อเห็นแก่ชีวิตของตนเอง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)ก็จะไม่ตระหนี่ถี่เหนียวกับเคล็ดวิชาลับ ในการหลอมศาสตราวุธเพียงอย่างเดียวหรอกขอรับ” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยกล่าว พยายามแก้ต่างให้ตนเอง

“ไร้สาระ! เจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)เจ้ากำลังหลอกใครด้วยเล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อยของเจ้านั่น! พวกเราทุกคนอยู่ในเรือลำเดียวกันในตอนนี้อ่านตอนต่อไปฟรี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หากเขา(@NameIsNovel)ต้องคิดถึงชีวิตของตนเอง พวกเราก็ต้องคิดเช่นกันมิใช่รึ สิ่งที่(@NameIsNovel)เจ้ากำลังกดดันอยู่ตอนนี้ไม่ใช่เขา(@NameIsNovel) แต่เป็น(@NameIsNovel)ข้า!” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำอุทานอย่างโกรธเกรี้ยว

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดเหล่านั้น อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยก็ยืนนิ่งพูดไม่ออก

“ข้าคิดว่า(@NameIsNovel)หลังจากที่(@NameIsNovel)เจ้าบำเพ็ญนิสัยของเจ้าที่(@NameIsNovel)นี่มานานหลายปี เจ้าอาจจะมี(@NameIsNovel)การพัฒนาขึ้นบ้าง แต่กลับคิดว่า(@NameIsNovel)เจ้ายังคงโง่เง่าเช่นนี้! เมื่อเรื่องราวที่(@NameIsNovel)นี่คลี่คลายลง เจ้าก็จงอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ต่อไปเถิด” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำกล่าวหลังจากระบายความโกรธออกมาแล้ว เขา(@NameIsNovel)จึงเหลือบมองอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยอย่างดูถูกก่อนที่(@NameIsNovel)ร่างของเขา(@NameIsNovel)จะสว่า(@NameIsNovel)งวาบแล้วหายไป

ใบหน้าของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยพลันซีดเผือด [Source: NameIsNovel]

“สหายเซิน แม้ว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิดของท่าน ไม่ควรจะแบ่งปันกันอย่างไม่เป็น(@NameIsNovel)ทางการ แต่ตอนนี้ทุกคนติดอยู่ในถ้ำเจ้าแม่กวนอิม ไม่สามารถออกไปได้(@NameIsNovel)

หากอีกฝ่ายร่ายคาถาสำเร็จ พวกเราอาจจะตายกันหมดที่(@NameIsNovel)นี่ ในยามคับขัน เป็น(@NameIsNovel)การรอบคอบที่(@NameIsNovel)จะยืดหยุ่นกฎเกณฑ์ แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ข้าจะไม่ขอเคล็ดวิชาลับในการหลอมสมบัติของท่านโดยเปล่าประโยชน์

ข้ามี(@NameIsNovel)ความรู้ในเคล็ดวิชาลับหลายอย่าง และ(@NameIsNovel)ข้ายินดีที่(@NameIsNovel)จะแลกเปลี่ยนเคล็ดวิชาลับสามอย่างนี้กับท่าน สหาย” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำเข้าใกล้เซินลั่วแล้วกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มที่(@NameIsNovel)ประจบประแจง

ขณะที่(@NameIsNovel)พูด ก็โบกแขนเสื้อและ(@NameIsNovel)ห้วงมิติเบื้องหน้าของเขา(@NameIsNovel)ก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีขาว เผยให้เห็นกล่องหยกขาวสามใบ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แต่ละใบจารึกชื่อของเคล็ดวิชาลับไว้ คือ เคล็ดวิชาเยือกแข็งเสวียนหมิง, การเคลื่อนย้ายและ(@NameIsNovel)เปลี่ยนเงา, อัสนีฝ่ามือ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เคล็ดวิชาเยือกแข็งเสวียนหมิงนี้เป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับที่(@NameIsNovel)เยือกเย็น เป็น(@NameIsNovel)พลังเทวะที่(@NameIsNovel)ข้าคิดค้นขึ้นขณะฟังคำสอนของพระโพธิสัตว์

เมื่อหลอมรวมถึงขอบเขตที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้งแล้ว มันสามารถแช่แข็งทุกสิ่งได้(@NameIsNovel) มันสอดคล้องกับเคล็ดวิชาประเภทน้ำของท่าน

เคล็ดวิชาเคลื่อนย้ายและ(@NameIsNovel)แปลงร่างเป็น(@NameIsNovel)ทักษะการเคลื่อนไหวที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้งอย่างยิ่ง สังเกตจากความคล่องแคล่วอันน่าทึ่งของท่าน เคล็ดวิชานี้จะช่วยเสริมมันให้ดียิ่งขึ้นไปอีก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) สุดท้าย อัสนีฝ่ามือเป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาอัสนีพิเศษ ไม่เพียงแต่ทรงพลังเท่านั้น แต่ยังมี(@NameIsNovel)ผลผนึกอีกด้วย เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการผนึกศาสตราเวทของผู้อื่น

เคล็ดวิชาลับสองอย่างนี้ ซึ่งข้าบังเอิญพบเจอเมื่อหลายปีก่อน ย่อมประณีตกว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาเยือกแข็งเสวียนหมิงอย่างแน่นอน” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำอธิบายอย่างอดทน

“หากท่านผู้พิทักษ์ทุ่มเทถึงเพียงนี้ คงจะเป็น(@NameIsNovel)การไม่เกรงใจอย่างยิ่งหากข้าจะปฏิเสธ…” เซินลั่วเหลือบมองกล่องหยกทั้งสามและ(@NameIsNovel)ถอนหายใจก่อนจะตอบ

ใบหน้าของอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำสว่า(@NameIsNovel)งไสวขึ้นด้วยความยินดีในทันที

“ท่านผู้อาวุโสผู้พิทักษ์ ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)นั่นคงจะเป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)” เนี่ยไฉจูแทรกขึ้นมาในทันที

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น

[Source: NameIsNovel] “สหายเนี่ย ถึงแม้เซินลั่วจะเป็น(@NameIsNovel)ญาติผู้พี่ของเจ้า แต่อย่าลืมว่า(@NameIsNovel)เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว!” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยคิดว่า(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูกำลังพยายามปกป้องเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ตวาดใส่นาง

[Source: NameIsNovel] “เงียบ! แม่นางเนี่ยไม่ใช่คนประเภทนั้น!” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำดุเสียงดัง

อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยเม้มปากแต่ไม่กล้าพูดอะไรอีก

----------