หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 878
ตอนที่ 878 : แสร้งถอยเพื่อล่อศัตรู
ตอนที่ 878
ท่านอาจารย์กวนเยว่ ว่า(@NameIsNovel)ยคาถาต่อเนื่อง ควบคุมแท่นบูชาห้าสี ค่ายกลทองบนยอดแท่นเริ่มหม่นแสง ประตูสวรรค์สีทองเบื้องบนเลือนหายไปแล้ว
กระนั้นมือยังคงประสานอินอย่างรวดเร็ว ปราณเต๋าในร่างพลุ่งพล่านปั่นป่วน พลังอำนาจมหาศาลแผ่ซ่านทั่ว
แต่ด้วยเนตรเสวียนอิน เซินลั่วเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด—แก่นโลหิตของท่านอาจารย์กำลังถูกเผาผลาญจนเกือบสิ้น เหลือเพียงเปลือกนอกที่(@NameIsNovel)ดูแข็งแกร่ง ทว่า(@NameIsNovel)ภายในร่อยหรอจนยากจะทนได้(@NameIsNovel)นาน
เซินลั่วถอนหายใจในใจ ก่อนเปลี่ยนสายตาไปยังบุคคลทั้งสี่
เคยพบเพียงนักพรตหวงถงและ(@NameIsNovel)เซียนชิงเหลียน ส่วนชายชรามี(@NameIsNovel)เคราและ(@NameIsNovel)ชายฉกรรจ์ผิวสีทองสัมฤทธิ์เป็น(@NameIsNovel)ใบหน้าแปลก เขา(@NameIsNovel)เพ่งพินิจอยู่ครู่หนึ่ง
จากที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)สอบถามอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำ ทราบว่า(@NameIsNovel)ทั้งสองคือหมิงอวี้และ(@NameIsNovel)ตี้จง ผู้อาวุโสจากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ผู้มักปลีกวิเวก จนศิษย์ส่วนใหญ่ไม่รู้จัก
ปราณเต๋าของชายชรามี(@NameIsNovel)เคราหนักราวภูผา ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญธาตุดิน แม้รูปลักษณ์ชรา แต่กล้ามเนื้อกลับแน่นหนาและ(@NameIsNovel)แข็งแกร่งผิดมนุษย์
โดยเฉพาะกระดูกที่(@NameIsNovel)แผ่สีเหลืองเรืองรางประดับลวดลายวิญญาณปฐพี ชี้ชัดว่า(@NameIsNovel)เคยบำเพ็ญพลังเทวะเสริมกายขั้นสูง
ภายในร่างกายของชายฉกรรจ์ผิวสีทองสัมฤทธิ์ ปราณเต๋าไหลเวียนราวกับไฟ ไม่เสถียรอย่างยิ่ง ได้(@NameIsNovel)บำเพ็ญเคล็ดวิชาธาตุไฟ
ชายร่างกำยำมี(@NameIsNovel)ร่างกายที่(@NameIsNovel)แข็งแรง แต่พละกำลังทางกายภาพของเขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)น่าเกรงขามเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ
ร่างกายของชายชรามี(@NameIsNovel)เคราเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น เพราะเนื้อและ(@NameIsNovel)เลือดอัดแน่นด้วยปราณเต๋าบริสุทธิ์ ส่งเสริมการเติบโตของกล้ามเนื้อให้แข็งแกร่งเหนือมนุษย์
ส่วนชายฉกรรจ์ผิวทองสัมฤทธิ์ บำเพ็ญพลังเทวะลึกลับที่(@NameIsNovel)สามารถกักเก็บปราณเต๋าไว้ในเนื้อหนังได้(@NameIsNovel) ปริมาณปราณภายในร่างมากกว่า(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับเดียวกันถึงเท่าตัว คล้ายผู้เปิดเส้นลมปราณพิเศษ
ขณะเซินลั่วพินิจทั้งสอง ผู้อาวุโสและ(@NameIsNovel)ชายฉกรรจ์ก็พลันหันมามอง ราวกับรับรู้ถึงสายตา
เคล็ดเนตรเสวียนอินของเซินลั่วทำงานเต็มที่(@NameIsNovel) ทันทีที่(@NameIsNovel)สายตาประสาน ทัศนวิสัยของทั้งคู่พลันบิดเบี้ยวจนเวียนหัว ภาพพร่ามัวซ้อนทับปรากฏตรงหน้า
โลกทั้งใบกลายเป็น(@NameIsNovel)ห้วงแสงสีเขียวไหลวนลึกไร้ขอบเขต ดุจท้องฟ้าที่(@NameIsNovel)พร่างพราวด้วยดวงดาวนับไม่ถ้วน
“เคล็ดวิชามายา!” ชายชรามี(@NameIsNovel)เคราและ(@NameIsNovel)ชายฉกรรจ์ผิวสีทองสัมฤทธิ์อุทานด้วยความตกใจ
ทั้งสองมี(@NameIsNovel)ประสบการณ์สูง ใจมั่นคง แม้จะตะลึงแต่ยังสงบ รีบโคจรพลังวิญญาณ ใช้เคล็ดวิชาของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวเพื่อสลายภาพมายาในทันที
ทว่า(@NameIsNovel)มิว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะเปลี่ยนวิธีใด แดนมายารอบตัวกลับไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย ไม่อาจหลุดพ้นได้(@NameIsNovel) ทำให้ทั้งคู่เริ่มตระหนกอย่างแท้จริง
“ใครจะไปคิดว่า(@NameIsNovel)ชายหนุ่มแซ่เซินผู้นี้จะเชี่ยวชาญในเคล็ดวิชาเนตรที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้งและ(@NameIsNovel)หยั่งไม่ถึงถึงเพียงนี้
แต่เหตุใดเขา(@NameIsNovel)จึงร่ายมันใส่ข้าในตอนนี้ หรือว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)สมคบกับเทพปีศาจดุร้ายอย่างลับๆ และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เลือกช่วงเวลานี้เพื่อลงมือ” ชายชรามี(@NameIsNovel)เคราตกใจและ(@NameIsNovel)ร้อนรน แต่ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ทางออกใดๆ
ในขณะนั้นเอง แสงสีเขียวก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นเบื้องหน้าดวงตาของเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ภาพมายาทั้งหมดก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย กลับคืนสู่ยอดแท่นบูชา
สายตาของชายฉกรรจ์ผิวสีทองสัมฤทธิ์ก็กลับมาแจ่มใสเช่นกัน ไม่ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากการเล่นตุกติกใดๆ
“ผู้อาวุโสหมิง โปรดยกโทษให้ ข้ามิได้(@NameIsNovel)ตั้งใจจะร่ายเคล็ดใส่ท่าน
เพียงแต่เพิ่งเชี่ยวชาญในเคล็ดเนตรนี้ ยังควบคุมได้(@NameIsNovel)ไม่เต็มที่(@NameIsNovel) จึงอาจเผลอดึงผู้คนเข้าสู่แดนมายาโดยไม่รู้ตัว” เสียงของเซินลั่วดังขึ้นในใจชายชรามี(@NameIsNovel)เครา เต็มไปด้วยคำขอโทษ
เมื่อเข้าใจสถานการณ์ ชายชราก็เพียงพยักหน้า แววตายังแฝงความระแวดอยู่ลึกๆ
เซินลั่วส่งเสียงขอโทษต่อชายฉกรรจ์ผิวทองสัมฤทธิ์อีกคน ผู้ถูกลากเข้าไปด้วย แม้ไม่พอใจนัก แต่เพราะสถานการณ์เร่งร้อน เขา(@NameIsNovel)เพียงขมวดคิ้วโดยไม่เอาเรื่อง
เซินลั่วรีบควบคุมเคล็ดเนตรเสวียนอิน ปิดแสงสีเขียวในดวงตาให้กลับเป็น(@NameIsNovel)ปกติ แต่ในใจกลับยินดียิ่ง
พลังของเคล็ดเนตรนี้ร้ายกาจเกินคาด เพียงเพิ่งบรรลุ ก็สามารถดึงผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสองเข้าสู่ภาพมายาได้(@NameIsNovel) หากหลอมรวมต่อไป พลังของมันย่อมทวีขึ้นอีกแน่นอน
เขา(@NameIsNovel)สูดลมหายใจลึก ระงับความตื่นเต้นในใจ แล้วก้มมองลงไปอีกครั้ง
ประกายแสงห้าสีที่(@NameIsNovel)เคยเต็มไปทั่วส่วนใหญ่ของค่ายกลใหญ่ปฐมธาตุทั้งห้าเริ่มลดลง ในไม่ช้าก็เผยให้เห็นร่างของเทพปีศาจดุร้าย ม่านตาของเซินลั่วหดเล็กลงเล็กน้อยเมื่อเห็น
ในขณะนี้ เทพปีศาจดุร้ายดูน่าสมเพชอย่างยิ่ง ร่างกายที่(@NameIsNovel)สูงร้อยฉื่อของมันแต่เดิมได้(@NameIsNovel)หดตัวลงอย่างน่าตกใจเหลือประมาณสิบกว่า(@NameIsNovel)ฉื่อ
และ(@NameIsNovel)เกราะเกล็ดส่วนใหญ่ของมันก็แตกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ ครึ่งหนึ่งของเนื้อและ(@NameIsNovel)เลือดของมันกลายเป็น(@NameIsNovel)ไหม้เกรียม โดยมี(@NameIsNovel)บางบริเวณถึงกับเผยให้เห็นกระดูก
แขนทั้งสี่ที่(@NameIsNovel)เดิมอยู่ด้านหลังของเทพปีศาจได้(@NameIsNovel)หายไปทั้งหมด เหลือเพียงสองข้างที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างหน้า มือซ้ายเต็มไปด้วยบาดแผลและ(@NameIsNovel)เกือบจะใช้การไม่ได้(@NameIsNovel)แล้ว
ขณะที่(@NameIsNovel)มือขวาที่(@NameIsNovel)ถือกะบี่ดับเวทนั้นยังคงไม่บุบสลาย—บางทีกระบี่เองก็กำลังปกป้องผู้ถือของมันอยู่
เทพปีศาจแม้จะเป็น(@NameIsNovel)ภาพที่(@NameIsNovel)น่าสยดสยอง แต่ก็สูญเสียวงแหวนยักษ์ที่(@NameIsNovel)เหลืออีกสามวงบนร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ไปเช่นกัน
ใกล้ๆ กัน หม่าซิ่วซิ่วก็ไม่ปรากฏให้เห็น ด้วยความเจ้าเล่ห์ของเด็กสาว นางคงจะใช้ขวดหยกชำระล้างเพื่อหลบหนีไปแล้ว
แสงโลหิตบนเศษกระดูกบนหน้าผากของเทพปีศาจดุร้ายได้(@NameIsNovel)หรี่แสงลง และ(@NameIsNovel)รัศมี(@NameIsNovel)สีเลือดภายในดวงตาของมันก็สลายไปอย่างมาก เผยให้เห็นสีหน้าที่(@NameIsNovel)แตกต่างออกไป
ด้วยความก้าวหน้าอันมหาศาลของเคล็ดเนตรเสวียนอิน บัดนี้เซินลั่วสามารถจับรายละเอียดของเทพปีศาจดุร้ายได้(@NameIsNovel)ชัดเจนกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เคย
สายตาไม่หยุดอยู่เพียงปราณภายนอก หากแต่พุ่งลึกเข้าไปถึงจิตใจของอีกฝ่าย แววประหลาดใจฉายชัดในดวงตา
ภาพที่(@NameIsNovel)ปรากฏในสายตาของเซินลั่ว มิใช่ร่างภายนอกของเทพปีศาจ หากแต่เป็น(@NameIsNovel)สภาพภายในจิตใจของมันเอง
ภายในจิตใจของเทพปีศาจ ร่างเล็กๆ ของจิตวิญญาณเทวะของเว่ยชิงถูกพันธนาการด้วยลำแสงสีแดงเลือด ปรากฏมึนงงราวกับอยู่ในสภาวะหลับใหลบางอย่าง
ภายในแสงสีแดงเลือด ร่างเงาที่(@NameIsNovel)พร่ามัวก็ปรากฏขึ้น คล้ายภูตผี เกาะติดอยู่กับพลังวิญญาณของเว่ยชิง ดูเหมือนกำลังบุกรุกมันอย่างต่อเนื่อง
ทว่า(@NameIsNovel)บัดนี้เงาโลหิตภูตผีนั้นดูเหมือนจะได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บจากอัสนีบาตเทวะห้าสีเมื่อครู่ ดูอ่อนแออย่างยิ่งขณะที่(@NameIsNovel)แสงโลหิตหรี่ลงอย่างรวดเร็ว
ตรงกันข้าม แสงสีเขียวเหนือร่างเล็กๆ ของจิตวิญญาณเทวะของเว่ยชิงกำลังสว่า(@NameIsNovel)งขึ้น แสดงอาการของการตื่นขึ้น
“แท้จริงแล้ว มี(@NameIsNovel)คนกำลังควบคุมเว่ยชิงอย่างลับๆ ท่านอาจารย์กวนเยว่ อยู่ในสภาพที่(@NameIsNovel)อ่อนแอเต็มทีแล้ว ข้าสงสัยว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังสามารถอัญเชิญอัสนีบาตเทวะจากเมื่อครู่ได้(@NameIsNovel)อีกหรือไม่
พวกเราจะปล่อยให้ใครบางคนควบคุมเว่ยชิงต่อไปไม่ได้(@NameIsNovel) พวกเราต้องหาทางปลุกเขา(@NameIsNovel)ให้ตื่น มี(@NameIsNovel)เพียงตอนนั้นเท่านั้นที่(@NameIsNovel)พวกเราจะมี(@NameIsNovel)โอกาสแห่งชัยชนะ”
เซินลั่วคิดอย่างรวดเร็ว ออกจากค่ายกลอีกครั้งและ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นหน้าเทพปีศาจ ยื่นมือออกไปและ(@NameIsNovel)หยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมา—กิ่งหยางหลิวนั่นเอง
“สหายเว่ย กิ่งหยางหลิวที่(@NameIsNovel)ท่านปรารถนาอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่แล้ว หากท่านยินดีที่(@NameIsNovel)จะถอย ข้าสามารถมอบวัตถุชิ้นนี้ให้ท่านได้(@NameIsNovel) มันคงจะไม่เป็น(@NameIsNovel)ปัญหาอะไร” เซินลั่วตะโกนเสียงดัง
ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกล่าว จิตวิญญาณพลันสั่นสะเทือน แสงสีเขียวในดวงตากะพริบวาบ เคล็ดเนตรเสวียนอินถูกกระตุ้นอย่างเงียบงัน พลังอันลึกล้ำพุ่งตรงสู่จิตวิญญาณเทวะแห่งเว่ยชิง
เทพปีศาจเมื่อเห็นกิ่งหยางหลิวและ(@NameIsNovel)ประกอบกับการกระตุ้นจากเคล็ดวิชาเนตรของเซินลั่ว สีเลือดในดวงตาของมันก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นความแจ่มใสที่(@NameIsNovel)สดชื่น
เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วก็ดีใจในทันที
ภายในจิตใจของเว่ยชิง เงาโลหิตเหลือบมองออกไปข้างนอกชั่วครู่ ใบหน้าของมันเผยให้เห็นสีหน้าที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาดก่อนจะหายไปในทันที และ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ดิ้นรนเพื่อควบคุมร่างกายกับเว่ยชิง
เหนือแท่นบูชา ถึงแม้ท่านอาจารย์กวนเยว่ เซียนชิงเหลียน และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ จะไม่มี(@NameIsNovel)ความเข้าใจลึกซึ้งของเซินลั่วที่(@NameIsNovel)จะมองเข้าไปในจิตใจของเว่ยชิงได้(@NameIsNovel)โดยตรง
แต่จากประสบการณ์ของเหล่าผู้อาวุโส ทุกคนต่างเข้าใจดีถึงสภาพของเว่ยชิงในยามนี้ เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วอาจปลุกให้ตื่นขึ้นได้(@NameIsNovel) ต่างก็พลอยโล่งใจและ(@NameIsNovel)ยินดี
“ท่านลุงกวนเยว่ ท่านยังสามารถอัญเชิญอัสนีบาตเทวะห้าสีได้(@NameIsNovel)อีกครั้งหรือไม่ การโจมตีอีกครั้งและ(@NameIsNovel)พวกเราน่าจะสามารถกำจัดปีศาจตนนี้ได้(@NameIsNovel)อย่างสิ้นเชิง!” เซียนชิงเหลียนส่งเสียงของนางไปยังท่านอาจารย์กวนเยว่
----------