หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 879

ตอนที่ 879 : ความจริง

ตอนที่ 879

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ข้าเตรียมการไว้แล้ว และ(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel) "ยันต์อัสนีบัญชาสวรรค์" เหลืออยู่หนึ่งแผ่น ซึ่งสามารถอัญเชิญอัสนีบาตสุริยันสูงสุดจากราชสำนักสวรรค์ได้(@NameIsNovel)ครั้งหนึ่ง แต่ประตูสวรรค์ได้(@NameIsNovel)ปิดลงแล้ว

และ(@NameIsNovel)ข้าต้องการเวลาในการอัญเชิญมันอีกครั้ง... สหายเซิน พยายามถ่วงเวลาสักหน่อย” ท่านอาจารย์กวนเยว่ ไม่ได้(@NameIsNovel)หันกลับมา ยังคงควบคุมค่ายกลสีทองและ(@NameIsNovel)พูดผ่านการส่งกระแสจิต ส่วนสุดท้ายถูกส่งไปยังเซินลั่ว [Source: NameIsNovel]

สายตาของเซินลั่วสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกลับมาสงบลงในทันที

“กิ่งหยางหลิว! เร็วเข้า ส่งมันมาให้ข้า!” ประกายแห่งความบ้าคลั่งวาบขึ้นในดวงตาของเว่ยชิง ร่างมหึมาของเขา(@NameIsNovel)ก็หายไปในทันที [Source: NameIsNovel]

จากนั้น ราวกับภูตผีตนหนึ่ง ก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าเซินลั่ว ฝ่ามือปีศาจขยายใหญ่ขึ้นและ(@NameIsNovel)นิ้วทั้งห้าก็พุ่งไปยังกิ่งหยางหลิวเพื่อคว้ามันไว้อย่างเหี้ยมโหด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แม้จะได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัส ความเร็วของเทพปีศาจก็ยังคงราวกับอัสนีบาตและ(@NameIsNovel)สายฟ้า เป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับเซียนแท้ไม่อาจหลบหลีกได้(@NameIsNovel)

แต่เซินลั่วซึ่งมี(@NameIsNovel)ประสาทสัมผัสที่(@NameIsNovel)เฉียบคมขึ้นอย่างมาก ก็สังเกตเห็นทันทีในขณะที่(@NameIsNovel)เว่ยชิงรวบรวมปราณปีศาจ และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็ใช้วิชาเยื้องย่างจันทราและ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาเคลื่อนย้ายและ(@NameIsNovel)แปลงร่าง

ขณะที่(@NameIsNovel)ฝ่ามือปีศาจปรากฏขึ้น ร่างของเซินลั่วก็พร่าเลือนแล้วหายไปแล้ว การคว้าพลาดเป้า ทำให้เว่ยชิงแข็งทื่อด้วยความประหลาดใจชั่วขณะ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “สหายเว่ย เหตุใดจึงรีบร้อนเช่นนี้ ตราบใดที่(@NameIsNovel)ท่านออกจากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวและ(@NameIsNovel)สาบานว่า(@NameIsNovel)จะไม่บุกรุกอีก ข้าจะมอบกิ่งหยางหลิวนี้ให้ท่านในทันที”

ร่างของเซินลั่วปรากฏขึ้นห่างออกไปหลายร้อยฉื่อด้านหลัง เขา(@NameIsNovel)กล่าวพร้อมกับรอยยิ้มเบาๆ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)!” เว่ยชิงหันไปมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ตะโกนอย่างเย็นชา [Source: NameIsNovel]

“สหายเว่ย ข้าได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องราวของท่านจากท่านผู้พิทักษ์แล้ว ผู้อาวุโสจินหลินไม่ได้(@NameIsNovel)ถูกสังหารโดยคนจากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว...”

เมื่อนึกถึงคำพูดของท่านอาจารย์กวนเยว่ เซินลั่วมองไปยังเว่ยชิง เล่าสิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยินจากอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำโดยย่อ

“...ข้าก็เสียใจอย่างสุดซึ้งกับสิ่งที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นกับผู้อาวุโสจินหลิน นางเองก็เสียชีวิตด้วยน้ำมือของปีศาจเหล่านั้นขณะปกป้องภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวและ(@NameIsNovel)เจ้าสำนักชิงเยว่

แม้ว่า(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวจะทำผิดพลาด แต่พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ไม่สมควรตาย บางทีท่านอาจจะติดอยู่ในกับดักของใครบางคนและ(@NameIsNovel)ไม่เข้าใจความจริงของปีนั้น จึงได้(@NameIsNovel)ก่อการกบฏขึ้น [Source: NameIsNovel]

แต่ตอนนี้ก็ยังไม่สายเกินไปที่(@NameIsNovel)จะกลับตัว อย่าได้(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)หมากของเผ่าปีศาจเลย” เซินลั่วกล่าวเสริมในตอนท้าย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)ข้าจะไม่รู้เรื่องที่(@NameIsNovel)เจ้าพูดถึง ทั้งๆ ที่(@NameIsNovel)อยู่บนภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวมาตลอดหลายปีนี้รึ” เว่ยชิงได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้นและ(@NameIsNovel)ไม่แสดงความประหลาดใจ แต่กลับมี(@NameIsNovel)รอยยิ้มเย้ยหยันที่(@NameIsNovel)มุมปากขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)โต้กลับ

เซินลั่วเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้นก็ตกตะลึง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เซินลั่ว เป็น(@NameIsNovel)เจ้าต่างหากที่(@NameIsNovel)ตกอยู่ในกับดักของใครบางคน เจ้าเชื่อทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำนั่นบอกเจ้ารึ” เว่ยชิงกล่าวด้วยสายตาเยาะเย้ย

คิ้วของเซินลั่วขมวดเข้าหากัน และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็นิ่งเงียบ

“ดีเลย! ในเมื่อเจ้าอยากจะรู้ความจริงของปีนั้น ข้าจะบอกเจ้าทั้งหมดและ(@NameIsNovel)แสดงให้เจ้าและ(@NameIsNovel)ทุกคนที่(@NameIsNovel)นี่ เห็นว่า(@NameIsNovel)พระผู้ทรงธรรมที่(@NameIsNovel)เรียกว่า(@NameIsNovel)จากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวเหล่านี้หน้าซื่อใจคดเพียงใด!”

เว่ยชิงหันไปมองผู้คนรอบตัวเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)กล่าวด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)บิดเบี้ยว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “บังอาจ! เว่ยชิง เจ้าได้(@NameIsNovel)ทรยศต่อสำนักและ(@NameIsNovel)เข้าข้างเผ่าปีศาจ และ(@NameIsNovel)บาปของเจ้าก็ใหญ่หลวงจนสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพีไม่อาจทนได้(@NameIsNovel)

แต่เจ้ายังกล้าที่(@NameIsNovel)จะทำให้ข้อเท็จจริงสับสนและ(@NameIsNovel)ทำให้ชื่อเสียงของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวมัวหมอง!” ท่านนักพรตหวงถงพลันตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยวจากแท่นบูชา

“อะไรกัน ท่านนักพรตหวงถง ท่านรู้สึกผิดรึ ฮ่าฮ่าฮ่า ข้ายืนกรานที่(@NameIsNovel)จะบอก ให้ทุกคนได้(@NameIsNovel)เห็นโฉมหน้าที่(@NameIsNovel)แท้จริงอันโสโครกของพวกท่าน [Source: NameIsNovel]

เหตุการณ์ทั้งหมดในปีนั้น ทุกอย่างถูกจัดฉากโดยท่านและ(@NameIsNovel)นังโจรชิงเยว่” เว่ยชิงหัวเราะอย่างสุดเสียง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดเหล่านี้ ไม่เพียงแต่เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ เท่านั้น แต่ศิษย์ที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวใกล้ๆ ก็ต่างเปลี่ยนสีหน้า

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) สายตานับไม่ถ้วนมองไปยังท่านนักพรตหวงถง แต่สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

“เซินลั่ว อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำนั่นบอกเจ้าว่า(@NameIsNovel)ปีนั้นบิดาของข้าและ(@NameIsNovel)ข้ามี(@NameIsNovel)เส้นชีพจรเก้าหยินสมบูรณ์ จึงทำให้พวกเราป่วยด้วยโรคภัยไข้เจ็บ คำกล่าวอ้างที่(@NameIsNovel)ไร้สาระอย่างสิ้นเชิง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แท้จริงแล้ว บิดาของข้าและ(@NameIsNovel)ข้ามี(@NameIsNovel)ร่างกายที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)หยินสุดขั้ว แต่ไม่ใช่เส้นชีพจรเก้าหยินสมบูรณ์ แต่เป็น(@NameIsNovel)ร่างกายขุยหยินต่างหาก

เหตุผลของความทุกข์ทรมานของพวกเราอยู่ที่(@NameIsNovel)การที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ใครบางคนได้(@NameIsNovel)ฝังตราเงาแยกวิญญาณไว้ในตัวพวกเรา” ดวงตาของเว่ยชิงสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงเย็นชาที่(@NameIsNovel)คมกริบดุจน้ำแข็ง

[Source: NameIsNovel] “ตราเงาแยกวิญญาณรึ นั่นคืออะไร” เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะถาม

“ด้วยระดับการบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)สูงของเจ้า เจ้าควรจะรู้ว่า(@NameIsNovel)เมื่อไปถึงระดับเซียนแท้แล้ว ก็จะเผชิญกับสามมหันตภัยใหญ่ใช่หรือไม่” เว่ยชิงไม่ได้(@NameIsNovel)ตอบ แต่กลับตั้งคำถาม

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “แน่นอน ข้าทราบเรื่องนั้นดี” เซินลั่วพยักหน้า

“มหันตภัยในสามมหันตภัยนั้นดุร้ายอย่างไม่น่าเชื่อ และ(@NameIsNovel)การก้าวพลาดเพียงครั้งเดียวอาจส่งผลให้วิญญาณกระจัดกระจายไปกับสายลม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ผู้คนในบางเส้นทางนอกรีตในสมัยโบราณได้(@NameIsNovel)ปรุงแต่งตราเงาแยกวิญญาณขึ้น ตรานี้เมื่อแกะสลักเข้าไปในร่างกายของผู้บำเพ็ญแล้ว ก็จะค่อยๆ กัดกร่อนจิตวิญญาณเทวะของเจ้าบ้าน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในที่(@NameIsNovel)สุดก็หลอมมันให้กลายเป็น(@NameIsNovel)ร่างแยก เมื่อสามมหันตภัยมาถึง ก็จะสามารถพึ่งพาตรานี้เพื่อถ่ายโอนมหันตภัยไปยังร่างแยกได้(@NameIsNovel) จึงเป็น(@NameIsNovel)การช่วยตนเองในการข้ามผ่านเคราะห์กรรม” เว่ยชิงกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยัน

“หยวนชิว ท่านเคยได้(@NameIsNovel)ยินเกี่ยวกับตราเงาแยกวิญญาณหรือไม่” หลังจากได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ถามอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำ แต่กลับสื่อสารกับหยวนชิวผ่านจิตวิญญาณเทวะของเขา(@NameIsNovel)

“ข้าเคยได้(@NameIsNovel)ยินมา แท้จริงแล้วเป็น(@NameIsNovel)ดังที่(@NameIsNovel)เว่ยชิงบรรยาย” หยวนชิวตอบ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ทั้งบิดาของข้าและ(@NameIsNovel)ข้ามี(@NameIsNovel)ร่างกายขุยหยิน และ(@NameIsNovel)โดยธรรมชาติแล้วก็มี(@NameIsNovel)พลังจิตวิญญาณเทวะที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขาม ทำให้พวกเราเป็น(@NameIsNovel)ตัวเลือกที่(@NameIsNovel)ยอดเยี่ยมสำหรับการทนต่อตราเงาแยกวิญญาณ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

พวกเราทั้งสองถูกฝังมันเข้าไป นังโจรชิงเยว่เป็น(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)ฝังตราในตัวข้า ขณะที่(@NameIsNovel)ท่านนักพรตหวงถงเป็น(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)ฝังตราวิญญาณในตัวบิดาของข้า” เว่ยชิงมองไปยังยอดแท่นบูชา ดวงตาของนางเผยให้เห็นความขมขื่นอย่างสุดขีด

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดเหล่านี้ ฝูงชนก็อลหม่านขึ้นอีกครั้ง

[Source: NameIsNovel] บนแท่นบูชา ม่านตาของเซียนชิงเหลียนสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยความโกรธเล็กน้อย

นางและ(@NameIsNovel)เจ้าสำนักชิงเยว่เป็น(@NameIsNovel)สหายสนิทกันตั้งแต่สมัยที่(@NameIsNovel)ยังอยู่ในโลกมนุษย์ เข้าสู่ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวพร้อมกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานานหลายปี สร้างความสัมพันธ์ที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้ง [Source: NameIsNovel]

เซียนชิงเหลียนชื่นชมอดีตเจ้าสำนักชิงเยว่เสมอ และ(@NameIsNovel)เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำใส่ร้ายของเว่ยชิง ความโกรธก็พลุ่งพล่านขึ้นในใจของนางแล้ว

แต่ในเมื่อนางจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องถ่วงเวลา นางจึงต้องระงับความโกรธไว้และ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ระเบิดออกมา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ไร้สาระ ข้าได้(@NameIsNovel)รับเคล็ดวิชาแปลงกายเทียนกังหลายอย่างจากสำนักของข้ามานานแล้ว การข้ามผ่านสามมหันตภัยจะเป็น(@NameIsNovel)เรื่องง่ายดายสำหรับข้า

เหตุใดข้าจะต้อง ใช้มาตรการเช่นนี้” ท่านนักพรตหวงถงโต้กลับด้วยเสียงเย็นชา

เซินลั่วก็คาดการณ์ถึงประเด็นนี้เช่นกัน การครอบครองเคล็ดวิชาแปลงกายเทียนกังปฐพีอัปมงคล การข้ามผ่านสามมหันตภัยจะไม่ใช่เรื่องยากถึงเพียงนั้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

เมื่อพิจารณาจากทรัพยากรของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวแล้ว ไม่น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะไม่ได้(@NameIsNovel)รวบรวมเคล็ดวิชาแปลงกายไว้บ้าง

“คำพูดของท่านอาจจะหลอกลวงผู้อื่นได้(@NameIsNovel) แต่มันไม่หลอกลวงข้าได้(@NameIsNovel)

แท้จริงแล้ว การใช้เคล็ดวิชาแปลงกายเทียนกังปฐพีอัปมงคล สามารถซ่อนตัวจากสายตาที่(@NameIsNovel)สอดส่องของเทียนจี และ(@NameIsNovel)หลีกเลี่ยงอันตรายจากสามมหันตภัยได้(@NameIsNovel)

แต่เต๋าสวรรค์นั้นกว้างใหญ่และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)กลาง จะสามารถถูกหลอกลวงได้(@NameIsNovel)ง่ายถึงเพียงนั้นเชียวรึ ผู้บำเพ็ญระดับเซียนแท้ที่(@NameIsNovel)หลีกเลี่ยงสามมหันตภัยโดยใช้เคล็ดวิชาแปลงกาย

เมื่อก้าวขึ้นสู่ระดับไท่อี่แล้ว จะต้องเผชิญกับเคราะห์กรรมระดับไท่อี่ที่(@NameIsNovel)ทรงพลังกว่า(@NameIsNovel)หลายเท่า การกระทำเช่นนี้เหมือนกับการดื่มยาพิษเพื่อดับกระหาย พวกท่านผู้อาวุโสของสำนักใหญ่จะยอมทำเรื่องเช่นนั้นจริงๆ รึ” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ใบหน้าของเว่ยชิงแสดงรอยยิ้มเยาะเย้ยขณะที่(@NameIsNovel)นางตั้งคำถามอย่างเฉียบขาด

“มี(@NameIsNovel)ข้อโต้แย้งเช่นนี้ด้วยรึ...” เซินลั่วค่อนข้างประหลาดใจ

ดวงตาของท่านนักพรตหวงถงหรี่ลงเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)ประกายแห่งความเหี้ยมโหดก็ปรากฏขึ้นชั่วครู่ แต่มันก็มาและ(@NameIsNovel)ไปอย่างรวดเร็ว กลับคืนสู่ความสงบอย่างรวดเร็วจนผู้คนรอบข้างไม่ทันสังเกต

มี(@NameIsNovel)เพียงเซินลั่วซึ่งยืนอยู่ใกล้ๆ พร้อมกับเคล็ดวิชาเนตรเสวียนอินที่(@NameIsNovel)เชี่ยวชาญในการสังเกตการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นที่(@NameIsNovel)จับสีหน้าที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงนี้ได้(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “บิดาของข้าและ(@NameIsNovel)ข้าต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสกับภาระของตราเงาแยกวิญญาณ ไม่พบการช่วยเหลือใดๆ

[Source: NameIsNovel] ดังนั้นพวกเราจึงไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่น นอกจากต้องสวดอ้อนวอนทั้งวันทั้งคืนข้างสระบัวทองต่อพระโพธิสัตว์

ตามโชคชะตา ข้าได้(@NameIsNovel)พบกับจินหลินซึ่งมี(@NameIsNovel)นิสัยใจดี นางได้(@NameIsNovel)สอนทักษะของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวให้ข้าเพื่อรวบรวมปราณและ(@NameIsNovel)ฟื้นฟูรากฐาน ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดได้(@NameIsNovel)เล็กน้อย”

ขณะที่(@NameIsNovel)เว่ยชิงพูดถึงจุดนี้ ดูเหมือนจะนึกถึงจินหลินและ(@NameIsNovel)สีหน้าที่(@NameIsNovel)อ่อนโยนก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] ----------