ตอนที่ 885 : ฝันกลับสู่ภูเขาจี๋เหลย

เซินลั่วพลิกฝ่ามือและ(@NameIsNovel)เก็บลูกแก้วสีม่วงไป กำกระบี่สังหารปีศาจแล้วโคจรปราณเต๋าเข้าไปในนั้น ตัวกระบี่ก็เปล่งแสงสีทองเจิดจ้าในทันที

“เอ๊ะ มันสามารถใช้ได้(@NameIsNovel)โดยตรงโดยไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องหลอมใดๆ ถูกแล้ว เว่ยชิงก็สามารถกระตุ้นมันได้(@NameIsNovel)ในทันทีเมื่อเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)กระบี่มา” ก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง แต่แล้วเขา(@NameIsNovel)ก็เข้าใจและ(@NameIsNovel)ยังคงเทปราณเต๋าเข้าไปในกระบี่ต่อไป (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แสงสีทองของตัวกระบี่ทวีความรุนแรงขึ้น และ(@NameIsNovel)ด้วยเสียง “ฉัวะ” แสงกระบี่ยาวครึ่งหลาก็พุ่งออกมาจากใบดาบ ทำให้ห้วงมิติโดยรอบสั่นสะเทือนขณะที่(@NameIsNovel)มันเต้นเป็น(@NameIsNovel)จังหวะ

“แสงกระบี่ที่(@NameIsNovel)คมกริบถึงเพียงนี้ มันสามารถตัดผ่านศาสตราเวทได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย! และ(@NameIsNovel)ปราณสุริยันบริสุทธิ์ภายในปราณกระบี่ก็บริสุทธิ์ถึงเพียงนี้

ไม่น่าแปลกใจเลยที่(@NameIsNovel)มันสามารถปราบปรามปราณปีศาจได้(@NameIsNovel)!” เขา(@NameIsNovel)สัมผัสปราณกระบี่สีทองอยู่ครู่หนึ่ง ยินดีกับพลังของมัน

ทว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วก็สามารถสัมผัสได้(@NameIsNovel)เช่นกันว่า(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)บรรจุอยู่ภายในกระบี่นั้นลึกซึ้งราวกับมหาสมุทร และ(@NameIsNovel)ด้วยระดับการบำเพ็ญในปัจจุบันของเขา(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ก็สามารถกระตุ้นมันได้(@NameIsNovel)เพียงเล็กน้อยเท่านั้น การจะปลดปล่อยพลังของมันได้(@NameIsNovel)อย่างแท้จริงนั้น ต้องใช้พละกำลังอย่างน้อยระดับเซียนแท้

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ถึงแม้จะไม่สามารถควบคุมพลังทั้งหมดได้(@NameIsNovel) แต่กระบี่สังหารปีศาจที่(@NameIsNovel)หักก็ยังคงเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในศาสตราเวทที่(@NameIsNovel)ทรงพลังที่(@NameIsNovel)สุดในบรรดาสมบัติทั้งหมดที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ครอบครอง

อาการบาดเจ็บของเขา(@NameIsNovel)ยังไม่หายดี และ(@NameIsNovel)หลังจากกระตุ้นสมบัติสองครั้งติดต่อกัน ก็เริ่มหอบหายใจและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)พยายามที่(@NameIsNovel)จะทำต่อไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“กระบี่เล่มนี้บรรจุแก่นแท้แห่งสุริยัน มันเข้ากันได้(@NameIsNovel)ดีกับตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ ข้าจะหลอมรวมมันเข้ากับร่างกายของข้าเพื่อบ่มเพาะ”

เซินลั่วอ้าปากและ(@NameIsNovel)พ่นแสงสีครามออกมา ดูดซับกระบี่สังหารปีศาจที่(@NameIsNovel)หักเข้าไปในจุดตันเถียน แล้วก็นอนลงบนเตียง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หลังจากศึกหนักติดต่อกันในวันนี้ ทั้งปราณเต๋าและ(@NameIsNovel)จิตวิญญาณของเซินลั่วถูกใช้จนร่อยหรอ ไม่นานเขา(@NameIsNovel)ก็หลับลึก

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด เสียง “ตูม” ดังสนั่นราวอัสนีบาตสวรรค์ก็ระเบิดขึ้นข้างหู ปลุกให้สะดุ้งตื่น เขา(@NameIsNovel)ลืมตาขึ้นในทันที

แต่แล้วก็มี(@NameIsNovel)เสียงดังสนั่นอีกครั้ง! (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วเพียงเห็นเพดานหินของถ้ำเหนือศีรษะของเขา(@NameIsNovel)สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในทันที และ(@NameIsNovel)ชั้นของฝุ่นก็ “ฟู่” ลงมา

เขา(@NameIsNovel)รีบกลิ้งลงจากเตียงและ(@NameIsNovel)ลงไปที่(@NameIsNovel)พื้นด้วยการเคลื่อนไหวที่(@NameIsNovel)รวดเร็ว ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงตะโกนที่(@NameIsNovel)ตื่นตระหนกอยู่รอบๆ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “นี่มันอะไรกัน…”

เซินลั่วตั้งสมาธิและ(@NameIsNovel)ตรวจสอบออกไปข้างนอก คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ก็ขมวดเข้าหากันอย่างรวดเร็ว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) รอบๆ ตัว มี(@NameIsNovel)ความผันผวนของปราณเต๋ามาจากทุกทิศทุกทาง ผสมปนเปกันอย่างโกลาหล เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)การต่อสู้ที่(@NameIsNovel)ดุเดือดได้(@NameIsNovel)ปะทุขึ้น

เขา(@NameIsNovel)รีบตรงไปยังทางเข้าห้องหิน ตั้งใจจะออกไป ทว่า(@NameIsNovel)เหนือประตูกลับมี(@NameIsNovel)รอยแยกเปิดขึ้น และ(@NameIsNovel)หินที่(@NameIsNovel)ถล่มลงมาปิดประตูแน่นหนาไม่อาจเปิดได้(@NameIsNovel)

เซินลั่วไม่เสียเวลาไปสนใจประตูหิน ฟาดหมัดเดียวทำลายมันเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ ร่างพุ่งวาบออกไปภายนอกก่อนที่(@NameIsNovel)หินที่(@NameIsNovel)ตกลงมาจะบดทับ

ในทางเดินข้างนอก มี(@NameIsNovel)รอยแตกร้าวขนาดใหญ่และ(@NameIsNovel)เล็ก ตัดกันไปมาทั่วทั้งกำแพงหิน ซึ่งดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)จะทนได้(@NameIsNovel)อีกไม่นานก่อนที่(@NameIsNovel)จะพังทลายลงโดยสิ้นเชิง กระจัดกระจายอยู่รอบๆ

[Source: NameIsNovel] ทางเดินเป็น(@NameIsNovel)ข้าวของของเผ่าจิ้งจอกหยก สิ่งที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่จากสิ่งที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนเป็น(@NameIsNovel)การหลบหนีอย่างตื่นตระหนกอ่านตอนต่อไปฟรี

เซินลั่วไม่ลังเล รีบวิ่งไปยังทางเข้าของถ้ำเมฆาปัดในทันที

เมื่อมาถึงโถงของเผ่าจิ้งจอกหยก มันก็กลายเป็น(@NameIsNovel)ซากปรักหักพังไปแล้ว ของตกแต่งต่างๆ แตกกระจายเกลื่อนพื้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

และ(@NameIsNovel)ใต้กำแพงที่(@NameIsNovel)ถล่มลงมาบางส่วนเป็น(@NameIsNovel)ร่างของสมาชิกเผ่าจิ้งจอกที่(@NameIsNovel)ระดับพลังไม่สูง โดยมี(@NameIsNovel)คราบโลหิตสีแดงเข้มอยู่ทุกหนทุกแห่ง

“ตูม” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เสียงดังอีกครั้งดังขึ้น ถ้ำทั้งถ้ำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)รอยแตกร้าวบนเพดานในที่(@NameIsNovel)สุดก็ขยายกว้างขึ้นขณะที่(@NameIsNovel)หินที่(@NameIsNovel)ถล่มลงมาราวกับสายฝน

เซินลั่วรีบใช้วิชาเยื้องย่างจันทรา พุ่งผ่านก้อนหินอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าเขา(@NameIsNovel)ก็บินออกไปผ่านช่องว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ในทางเข้าถ้ำ [Source: NameIsNovel]

ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พุ่งออกจากทางเข้าถ้ำ ครึ่งหนึ่งของภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยก็พังทลายลงโดยสิ้นเชิงพร้อมกับเสียงดังสนั่น [Source: NameIsNovel]

ทางเข้าถ้ำทั้งหมดถูกกลืนกินโดยภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ถล่มลงมา ก่อให้เกิดกลุ่มฝุ่นขนาดใหญ่สูงหลายร้อยฉื่อ ซึ่งบดบังดวงอาทิตย์ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แทบจะไม่ทันหนีออกจากพื้นที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ปกคลุมไปด้วยฝุ่น เมื่อลมกระโชกแรงก็พุ่งลงมาจากเบื้องบน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] เมื่อหันศีรษะ เขา(@NameIsNovel)เห็นลูกไฟยักษ์เท่าโม่หิน ลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงบ้าคลั่ง ดิ่งลงจากหมู่เมฆตรงเข้าหา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) สายตาเฉียบวาบขึ้น มือกวาดผ่านอากาศ พลองเหล็กสะกดสมุทรก็ปรากฏขึ้นทันที

เซินลั่วกำพลองยาวด้วยสองมือ บิดตัว และ(@NameIsNovel)เหวี่ยงแขนลงมาอย่างดุเดือด เงาพลองสีทองขนาดใหญ่ยื่นออกมาจากพลองยาวและ(@NameIsNovel)โจมตีลูกไฟห่างออกไปสิบกว่า(@NameIsNovel)ฉื่อ

เสียงดัง “ตูม” ดังก้อง

ลูกไฟที่(@NameIsNovel)ถูกโจมตีระเบิดเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ ด้วยแรงระเบิด กระจายเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มไฟนับไม่ถ้วนที่(@NameIsNovel)ตกลงมาราวกับดาวตก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)ขณะที่(@NameIsNovel)ลูกไฟลูกหนึ่งถูกเซินลั่วสกัดกั้นไว้ อีกหลายสิบลูกก็ยังคงกวาดเข้ามาจากท้องฟ้า หวือผ่านจากรอบๆ ตัวเขา(@NameIsNovel) เทลงบนภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยที่(@NameIsNovel)บัดนี้พังทลายไปครึ่งหนึ่งแล้ว

คิ้วของเซินลั่วขมวดแน่น มองไปยังต้นทางของลูกไฟ เห็นสัตว์ร้ายคอยาวยืนสูงตระหง่านอยู่บนยอดเขา(@NameIsNovel)ไกลโพ้น เงยหัวขึ้นพร้อมลูกไฟส่องสว่า(@NameIsNovel)งในปากที่(@NameIsNovel)อ้ากว้าง

เมื่อกวาดตามองต่ำลง เขา(@NameIsNovel)เห็นร่างมากมายท่ามกลางฝุ่นที่(@NameIsNovel)ค่อยๆ จางหาย เพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เผ่าจิ้งจอกหยก ที่(@NameIsNovel)เหลือเป็น(@NameIsNovel)หมู่ผสมของเผ่าปีศาจและ(@NameIsNovel)อสูรนานาชนิด

จำนวนชาวจิ้งจอกหยกลดเหลือไม่ถึงห้าร้อย ถูกแบ่งเป็น(@NameIsNovel)สามกลุ่ม แต่ละกลุ่มถูกล้อมแน่นด้วยปีศาจและ(@NameIsNovel)สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตปีศาจที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)จำนวนมากกว่า(@NameIsNovel)หลายเท่า

เซินลั่วมองเห็นทันทีว่า(@NameIsNovel)กลุ่มใหญ่ที่(@NameIsNovel)สุดของเผ่าจิ้งจอกหลายร้อยคนอยู่ทางปีกตะวันตกของภูเขา(@NameIsNovel) ผู้นำคือราชาจิ้งจอกหมื่นปี ผู้นำเผ่าจิ้งจอกหยก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) กำลังต่อสู้ตัวต่อตัวกับอสูรปีศาจระดับเซียนแท้ถึงสองตน ขณะที่(@NameIsNovel)ผู้ใต้บังคับบัญชาต่างต่อสู้อย่างสิ้นหวัง

ไม่ไกลนัก กลุ่มหนึ่งของชาวจิ้งจอกหยกและ(@NameIsNovel)เผ่าปีศาจบริวารถูกต้อนขึ้นบนลานหินโล่ง ถูกล้อมแน่นด้วยกองปีศาจ มี(@NameIsNovel)เพียงสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตปีศาจไม่กี่ตนปะปนอยู่

ทันทีที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)กระโจนขึ้นจากพื้น เปลวเพลิงสีแดงเข้มก็พวยพุ่งจากเบื้องล่าง กลืนกินทั้งหมดไว้ในชั่วพริบตา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ภายใต้ไฟอันแผดเผา ปราณปีศาจของสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตปีศาจสลายหาย ผิวและ(@NameIsNovel)ขนหลอมละลาย เผยกระดูกดำไหม้เกรียมที่(@NameIsNovel)ค่อยๆ ร่วงพังลง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เพลิงสมาธิแท้จริง…”

เซินลั่วจำเปลวเพลิงได้(@NameIsNovel)ในทันทีและ(@NameIsNovel)มองเห็นร่างเด็กของเด็กแดงในฝูงชนอย่างรวดเร็ว

เขา(@NameIsNovel)อดสงสัยไม่ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) ในสถานการณ์การต่อสู้ที่(@NameIsNovel)อันตรายเช่นนี้ เหตุใดจึงไม่มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่เลย

ทันทีที่(@NameIsNovel)ความคิดนั้นแวบเข้ามาในใจ ก็พลันได้(@NameIsNovel)ยินเสียงตำหนิที่(@NameIsNovel)ทุ้มและ(@NameIsNovel)หนักแน่นจากส่วนลึกของท้องฟ้า ฟังดูเหมือนอัสนีบาตที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวไปไม่สิ้นสุด

เซินลั่วรีบเงยหน้าขึ้น เพียงเพื่อจะเห็นเมฆดำครอบครองโดมท้องฟ้าลึก ที่(@NameIsNovel)ซึ่งเงาร่างที่(@NameIsNovel)พร่ามัวสองร่างสามารถมองเห็นได้(@NameIsNovel)จางๆ

คนที่(@NameIsNovel)อยู่ทางซ้ายนั้นกำยำ มี(@NameIsNovel)โครงร่างที่(@NameIsNovel)ใหญ่โต ถูกปกคลุมด้วยเกราะทองคำอันงดงามที่(@NameIsNovel)บุด้วยหยก บัดนี้เต็มไปด้วยรอยแผลเป็น(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คราบเลือดเป็น(@NameIsNovel)หย่อมๆ

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)ถือพลองเหล็กผสมที่(@NameIsNovel)แข็งแรงไว้ในมือและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พัดอัคคีเทวะเสียบอยู่ด้านหลังเอว ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่นั่นเอง

อีกร่างหนึ่งที่(@NameIsNovel)กำลังต่อสู้กับราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่นั้นก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)กัน ประดับด้วยเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)แหลมคมบนศีรษะและ(@NameIsNovel)ใบหน้าที่(@NameIsNovel)ถูกปกคลุมด้วยเกราะกระดูก

เขา(@NameIsNovel)สวมเกราะกระดูกสีขาวที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปราณปีศาจดำทะมึนรั่วไหลออกมาจากรอยต่อ และ(@NameIsNovel)เปลวไฟปีศาจก็ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)วงแหวนอยู่ด้านหลัง

ในมือของเขา(@NameIsNovel)คือขวานแยกภูเขา(@NameIsNovel)ห้าติงสีดำสนิท และ(@NameIsNovel)น้ำเต้าสีม่วงทองขนาดใหญ่ก็แขวนอยู่ที่(@NameIsNovel)เอว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แสงโลหิตพุ่งออกมาจากดวงตาของเขา(@NameIsNovel) ขณะที่(@NameIsNovel)แลกเปลี่ยนการโจมตีที่(@NameIsNovel)ดุเดือดกับราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่ โดยไม่มี(@NameIsNovel)ฝ่ายใดยอมอ่อนข้อให้กัน

----------