หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 901

ตอนที่ 901 : เฝ้ารอกระต่าย

ตอนที่ 901

[Source: NameIsNovel] สายตาของเซินลั่วคมปลาบ เขา(@NameIsNovel)กวาดมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า(@NameIsNovel)วิถีโคจรของคมดาบสีทองแหลมคมแต่ละเล่มนั้นมี(@NameIsNovel)เอกลักษณ์เฉพาะตัว

พวกมันสอดประสานกันแต่ไม่รบกวนกันและ(@NameIsNovel)กัน สร้างชั้นตาข่ายคมดาบที่(@NameIsNovel)ไม่อาจเจาะเข้าไปได้(@NameIsNovel)ขึ้นรอบตัว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

อย่างไรก็ตาม แม้ว่า(@NameIsNovel)กลิ่นอายอันแหลมคมจะแผ่ออกมาจากตาข่ายคมดาบสีทอง สีหน้าของเซินลั่วก็ยังคงเรียบเฉย

ในขณะที่(@NameIsNovel)คมดาบกำลังจะฉีกร่างของเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ เซินลั่วก็โบกมืออย่างไม่ใส่ใจและ(@NameIsNovel)แสงสีทองก็ส่องประกายขึ้นเบื้องหน้า

คัมภีร์ทองคำเล่มหนึ่งบินออกมาจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า เปล่งลำแสงสีทองนับพันสาย กวาดไปรอบตัวเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ดูดกลืนคมดาบที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้ามาไว้ภายใน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อเห็นภาพนี้ ดวงตาของไป๋หลิงก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง นางคิดในใจว่า(@NameIsNovel) ด้วยสมบัติเช่นนี้ในมือของผู้อาวุโส การพานางไปด้วยก็ไม่น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ปัญหา นางเองก็อยากจะเห็นภาพสลักเหล่านั้นอีกครั้ง

ทันทีที่(@NameIsNovel)ความคิดนั้นแวบเข้ามาในหัว เสียงคำรามก็ดังกระหึ่มขึ้นเบื้องหน้า [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

ในห้วงสุญญตาที่(@NameIsNovel)เพิ่งจะว่า(@NameIsNovel)งเปล่าไปเมื่อครู่ แสงสีทองนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นมาใหม่ มากมายยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม คมดาบสีทองตกลงมาเต็มท้องฟ้า

ขณะที่(@NameIsNovel)คัมภีร์ทองคำที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่เบื้องหน้าเซินลั่วก็สั่นไหวด้วยแสงสีทอง ดูดกลืนพวกมันเข้าไปอีกครั้ง

ฉวยโอกาสนี้ ร่างของเซินลั่วก็กระโจนไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว มุ่งไปยังทิศทางของต้นไม้ตายซาก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทว่า(@NameIsNovel) ราวกับไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุด ไม่ทันที่(@NameIsNovel)คมดาบจะถูกรวบรวมหมด คมดาบชุดใหม่ก็ปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง จำนวนของพวกมันเพิ่มเป็น(@NameIsNovel)สองเท่าจากเมื่อครู่

หลังจากก้าวไปข้างหน้าเพียงไม่กี่ก้าว คมดาบสีทองรอบตัวเขา(@NameIsNovel)ก็เพิ่มจำนวนขึ้นหลายเท่าตัว และ(@NameIsNovel)แสงที่(@NameIsNovel)ปล่อยออกมาจากคัมภีร์ทองคำเพียงอย่างเดียว ก็ไม่สามารถดูดกลืนพวกมันทั้งหมดได้(@NameIsNovel)ในคราวเดียวอีกต่อไป

เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือก เซินลั่วจึงผลักคัมภีร์สวรรค์ไปข้างหน้าด้วยมือข้างหนึ่ง

ส่วนอีกข้างก็หยิบพลองเหล็กสะกดสมุทรออกมาและ(@NameIsNovel)ใช้เพลงกระบองพิรุณโกลาหล ควงพลองไปทุกทิศทาง ส่งเงาพลองหนาทึบเป็น(@NameIsNovel)ชั้นๆ เต้นรำออกไป

คัมภีร์สวรรค์ทองคำดูดกลืนคมดาบจำนวนมาก และ(@NameIsNovel)ส่วนน้อยที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ก็ถูกพลองเหล็กสะกดสมุทรทุบจนแหลกละเอียดทีละเล่ม

ไป๋หลิงมองจากข้างนอกด้วยดวงตาที่(@NameIsNovel)พร่าพราย หัวใจของนางเต้นรัวยิ่งขึ้น

ในความเป็น(@NameIsNovel)จริง เซินลั่วกำลังเคลื่อนที่(@NameIsNovel)ด้วยความเร็วสูงสุด แต่ก็ยังไม่สามารถทนทานต่อความหนาแน่น ที่(@NameIsNovel)เพิ่มขึ้นของคมดาบสีทองในฟ้าดินแห่งนี้ได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)บาดแผลเล็กๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขา(@NameIsNovel)มากขึ้นเรื่อยๆ

[Source: NameIsNovel] ตอนแรกเป็น(@NameIsNovel)เพียงเสื้อผ้าที่(@NameIsNovel)ถูกฉีกขาด มี(@NameIsNovel)รอยตัดไขว้กันปรากฏขึ้นมากมาย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อเวลาผ่านไป รอยตัดก็ลึกขึ้น และ(@NameIsNovel)ค่อยๆ มี(@NameIsNovel)รอยเลือดสีแดงสดที่(@NameIsNovel)น่าตกใจปรากฏขึ้นบนร่างของเซินลั่ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ระยะทางเพียงไม่กี่สิบฉื่อบัดนี้ดูเหมือนจะยาก แก่การข้ามผ่านราวกับภูเขา(@NameIsNovel)ดาบและ(@NameIsNovel)ทะเลเพลิง

[Source: NameIsNovel] แต่สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้เซินลั่วต้องทนทุกข์ทรมานยิ่งกว่า(@NameIsNovel) ไม่ใช่คมดาบสีทองที่(@NameIsNovel)เพิ่มความเร็วและ(@NameIsNovel)ความหนาแน่นขึ้น แต่เป็น(@NameIsNovel)พลังเหนี่ยวรั้งที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นซึ่งเพิ่มขึ้นภายในฟ้าดินโดยรอบ

ความรู้สึกนั้นไม่เหมือนกับการติดอยู่ในโคลนเสียทีเดียว เซินลั่วรู้สึกราวกับว่า(@NameIsNovel)ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ถูกพันธนาการด้วยเชือกทองคำเจ็ดหรือแปดเส้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ซึ่งแม้จะไม่ได้(@NameIsNovel)ดูดซับพลังปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel) แต่ดูเหมือนจะผูกติดอยู่กับภูเขา(@NameIsNovel)สูงตระหง่านที่(@NameIsNovel)ปลายอีกด้านหนึ่ง ทำให้ทุกย่างก้าวที่(@NameIsNovel)ก้าวไปข้างหน้ารู้สึกเหมือนกำลังลากภูเขา(@NameIsNovel)ทั้งลูกไปด้วย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่ลมหายใจ ร่างกายของเซินลั่วก็เต็มไปด้วยรอยตัดอย่างน้อยหนึ่งพันแห่ง ครึ่งหนึ่งมี(@NameIsNovel)เลือดสดไหลซึมออกมาอย่างช้าๆ เกือบจะย้อมให้เขา(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)คนอาบเลือด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ลมหายใจของเขา(@NameIsNovel)เริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ และ(@NameIsNovel)ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)หายใจเข้ารู้สึกราวกับมี(@NameIsNovel)คมดาบละเอียดอ่อนกำลังเฉือนเนื้อออกจากกระดูก เป็น(@NameIsNovel)ความรู้สึกที่(@NameIsNovel)ไม่อาจทนทานได้(@NameIsNovel)

เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่น ขณะที่(@NameIsNovel)ควงพลองเหล็กสะกดสมุทร ก็จำต้องโคจรเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ในร่างกายอย่างต่อเนื่องเพื่อรักษาบาดแผลที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับ

เซินลั่วเคลื่อนที่(@NameIsNovel)อย่างยากลำบาก ร่างกายอาบโชกไปด้วยเลือด จนแทบจะดูไม่เป็น(@NameIsNovel)คน ขณะที่(@NameIsNovel)ไป๋หลิงซึ่งมองดูจากนอกค่ายกลก็รู้สึกเสียววาบไปทั่วหนังศีรษะ ไม่กล้ามองต่อไปอีกและ(@NameIsNovel)รีบเบือนสายตาหนี

หลังจากที่(@NameIsNovel)รู้สึกเหมือนผ่านไปชั่วนิรันดร์ ในที่(@NameIsNovel)สุดเซินลั่วก็มาถึงซากต้นไม้ตายซากสองท่อน เขา(@NameIsNovel)กำพลองเหล็กในมือแน่น ออกแรงงัดท่อนไม้ที่(@NameIsNovel)ขวางอยู่บนพื้นออก เผยให้เห็นทางเข้าถ้ำที่(@NameIsNovel)มืดมิดเบื้องล่าง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วไม่ลังเลมากนัก แต่หลังจากใช้จิตวิญญาณเทวะสำรวจเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)ก็ห่อหุ้มตัวเองด้วยชั้นของแสงและ(@NameIsNovel)กระโดดลงไป

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แสงสีขาววาบขึ้นที่(@NameIsNovel)ทางเข้าถ้ำและ(@NameIsNovel)ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็หายไปในทันที ขณะที่(@NameIsNovel)ปรากฏการณ์ประหลาดต่างๆ รอบถ้ำก็สลายไปเช่นกัน

ไป๋หลิงจ้องมองพื้นที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งเปล่าอีกด้านหนึ่ง ยืนงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงหาสถานที่(@NameIsNovel)นั่งลงและ(@NameIsNovel)รอให้เซินลั่วออกมา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แต่ในขณะนั้น เหนือศีรษะของนาง รอยแยกหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า เผยให้เห็นเงาที่(@NameIsNovel)ทอดลงมาปกคลุมพื้นดินเบื้องล่างในทันที

ไป๋หลิงสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงบางสิ่งจึงเงยหน้าขึ้น และ(@NameIsNovel)ดวงตาของนางก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ นางเห็นลำแสงสีดำดิ่งลงมาจากเบื้องบน กักขังนางไว้โดยตรง [Source: NameIsNovel]

ไป๋หลิงรู้สึกราวกับถูกพลังเท่าภูเขา(@NameIsNovel)ซัดเข้าใส่ ร่างกายของนางกระแทกกับพื้นจนไม่สามารถลุกขึ้นมาได้(@NameIsNovel)อีก

ภายในลำแสงสีดำ ร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้น สูงสง่าและ(@NameIsNovel)ห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมสีดำ มี(@NameIsNovel)ใบหน้าที่(@NameIsNovel)ซูบตอบ รูปหน้าคมคาย จมูกงุ้มเล็กน้อย ริมฝีปากบาง และ(@NameIsNovel)สีหน้าที่(@NameIsNovel)เคร่งขรึมอย่างยิ่ง [Source: NameIsNovel]

“เจ้าหนุ่มเผ่ามนุษย์ที่(@NameIsNovel)เข้ามากับเจ้าอยู่ที่(@NameIsNovel)ไหน?” เขา(@NameIsNovel)ย่ำลงบนแก้มของไป๋หลิง แต่สายตาของเขา(@NameIsNovel)กลับจับจ้องไปยังโพรงไม้

“เข้า…เข้าไปแล้ว” ไป๋หลิงพยายามพูดออกมา ตัวสั่นเทาภายใต้กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)กดดันซึ่งแผ่ออกมาจากชายผู้นั้น รุนแรงกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยให้แก่นางเสียอีก

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ชายผู้นั้นก็หันหลังและ(@NameIsNovel)เดินไปยังบริเวณนั้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ไป๋หลิงมองเขา(@NameIsNovel)เดินไปทีละก้าว ภาวนาอยู่ในใจอย่างเงียบๆ “เข้าไปสิ เข้าไปเลย…”

ทว่า(@NameIsNovel) ในขณะที่(@NameIsNovel)ชายผู้นั้นกำลังจะก้าวเข้าไปในบริเวณนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็หยุดชะงัก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ด้วยการสะบัดข้อมือ เขา(@NameIsNovel)ชักมี(@NameIsNovel)ดสีดำเล่มหนึ่งออกมาและ(@NameIsNovel)ดีดมันไปข้างหน้าอย่างไม่ใส่ใจ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เสียงแหลม “ฟิ้ว” ดังเสียดแทงอากาศ

มี(@NameIsNovel)ดบินสีดำลากเส้นตรงผ่านห้วงสุญญตา เข้าไปในวงล้อมในทันที แต่หลังจากที่(@NameIsNovel)มันบินเข้าไปได้(@NameIsNovel)เพียงสิบฉื่อ ความเร็วของมี(@NameIsNovel)ดบินก็ลดลงอย่างกะทันหัน

[Source: NameIsNovel] พร้อมกับความผันผวนรุนแรงที่(@NameIsNovel)ปะทุขึ้นจากฟ้าดินโดยรอบ รุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ตอนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเข้าไปเมื่อครู่

ลำแสงสีทองหลายร้อยสายพาดผ่านตัดกันกลางอากาศ และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ดบินสีดำก็แตกสลายในทันที กลายเป็น(@NameIsNovel)เศษเล็กเศษน้อยนับไม่ถ้วน

เมื่อมองดูเศษซากของมี(@NameIsNovel)ดบินที่(@NameIsNovel)ตกลงสู่พื้น บุรุษชุดคลุมดำก็หรี่ตาลงเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)จิตสังหารก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)

เขา(@NameIsNovel)มองไปที่(@NameIsNovel)ไป๋หลิงและ(@NameIsNovel)กล่าวอย่างเย็นชาว่า(@NameIsNovel) “เจ้าบอกว่า(@NameIsNovel) ต้องเผชิญกับคมดาบสีทองที่(@NameIsNovel)แหลมคมเช่นนี้ เจ้าหนุ่มเผ่ามนุษย์นั่นเข้าไปรึ?” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เขา(@NameIsNovel)เข้าไปจริงๆ ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)โกหกท่าน เขา(@NameIsNovel)แค่…” ไป๋หลิงรีบพยักหน้าและ(@NameIsNovel)เล่ารายละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับวิธีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเข้าไปให้บุรุษชุดคลุมดำฟัง

“โอ้ ไม่นึกเลยว่า(@NameIsNovel)คนผู้นี้จะมี(@NameIsNovel)สมบัติเช่นนี้ติดตัว นี่เป็น(@NameIsNovel)เรื่องน่าประหลาดใจที่(@NameIsNovel)น่ายินดี” ชายผู้นั้นแสดงความประหลาดใจในตอนแรกเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ แล้วจึงแสดงความยินดี

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเขา(@NameIsNovel) ไป๋หลิงก็รู้ว่า(@NameIsNovel)นางพูดมากเกินไปแล้ว แต่เพื่อรักษาชีวิตของตนเอง นางก็ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่น

“ไม่ต้องกังวล ข้าจะไม่ฆ่าเจ้าในตอนนี้ แทนที่(@NameIsNovel)จะเสี่ยงบาดเจ็บเข้าไป สู้เฝ้ารอกระต่ายอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่จะดีกว่า(@NameIsNovel) เมื่อมันออกมา นั่นก็คือวันตายของพวกเจ้า” บุรุษชุดคลุมดำหัวเราะ “เหอะๆ” และ(@NameIsNovel)กล่าวอย่างช้าๆ

ไป๋หลิงรู้สึกทุกข์ใจอย่างยิ่ง คิดในใจว่า(@NameIsNovel)นางน่าจะใช้ชีวิตอย่างโง่เขลาเหมือนเมื่อก่อนจะดีกว่า(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ------------