หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 902
ตอนที่ 902 : ส้มวิญญาณ
ตอนที่ 902
ในขณะเดียวกัน ณ สถานที่(@NameIsNovel)อีกแห่งหนึ่ง หลังจากถูกแสงสีขาวเจิดจ้าห่อหุ้ม เซินลั่วก็ปรากฏตัวขึ้นในบริเวณป่าเขา(@NameIsNovel)แห่งหนึ่ง
ทิวทัศน์โดยรอบค่อนข้างคุ้นตา คล้ายคลึงกับบริเวณที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยค้นหาภูเขา(@NameIsNovel)สองภพมาก่อน ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ แทนที่(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)ลุ่มต่ำ ตอนนี้กลับมี(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)สูงกว่า(@NameIsNovel)ร้อยฉื่อตั้งตระหง่านอยู่
ยอดของภูเขา(@NameIsNovel)ลูกนี้แตกหักและ(@NameIsNovel)พังทลายลง แต่ครึ่งหนึ่งยังคงตั้งตระหง่านอยู่ราวกับนิ้วมือที่(@NameIsNovel)หัก ซึ่งมี(@NameIsNovel)จำนวนห้านิ้วพอดี เบื้องล่างของนิ้วที่(@NameIsNovel)หัก สามารถมองเห็น “ฝ่ามือ” ที่(@NameIsNovel)ฝังอยู่ใต้ดิน ปกคลุมไปด้วยตะไคร่สีเขียว
เมื่อมองจากระยะไกล ที่(@NameIsNovel)ใจกลางฝ่ามือนั้น จะเห็นร่องลึกสามสายตัดกันอย่างชัดเจนคล้ายกับเส้นลายมือของคน
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ดีใจอย่างยิ่ง และ(@NameIsNovel)โดยไม่คำนึงถึงอาการบาดเจ็บของตนเอง ก็รีบวิ่งไปยังภูเขา(@NameIsNovel)สองภพในทันที
เซินลั่วปล่อยสัมผัสจิตเทวะเพื่อสำรวจบริเวณโดยรอบและ(@NameIsNovel)ไม่พบกลิ่นอายพิเศษใดๆ แต่พลังปราณฟ้าดินกลับอุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับพลังปราณวิญญาณที่(@NameIsNovel)สับสนอลหม่านภายนอกราวกับฟ้ากับเหว
เขา(@NameIsNovel)เข้าใกล้ภูเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ทางเข้าสะพานไม้ ก็เห็นรูปปั้นของพระภิกษุรูปหนึ่ง รูปร่างผอมบางและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ใบหน้าที่(@NameIsNovel)เปี่ยมด้วยเมตตา มือข้างหนึ่งถือไม้เท้าดีบุกและ(@NameIsNovel)อีกข้างถือบาตร ยืนอยู่อย่างสงบ
“นี่… หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)พระถังซัมจั๋ง?” เซินลั่วรู้สึกว่า(@NameIsNovel)รูปร่างนั้นค่อนข้างคุ้นตาและ(@NameIsNovel)สงสัยอยู่ในใจ
จากนั้นจึงประสานมือและ(@NameIsNovel)คำนับพระภิกษุรูปนั้น ก่อนจะรีบเริ่มขึ้นเขา(@NameIsNovel) มุ่งตรงไปยังใจกลางฝ่ามือ
แม้ว่า(@NameIsNovel)เส้นทางบนภูเขา(@NameIsNovel)จะคดเคี้ยวและ(@NameIsNovel)ขรุขระ แต่ก็ไม่มี(@NameIsNovel)อุปสรรคใดๆ อีก และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าเซินลั่วก็มาถึงกลางเขา(@NameIsNovel)
ณ จุดนี้ เส้นทางที่(@NameIsNovel)สร้างขึ้นก็สิ้นสุดลงอย่างกะทันหัน และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ลานหินขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสิบฉื่อปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
ทางด้านขวาของลานหินมี(@NameIsNovel)ต้นไม้สีส้มแดงสูงหกถึงเจ็ดฉื่อต้นหนึ่ง ซึ่งมี(@NameIsNovel)ผลไม้สีแดงสดสี่ห้าผลห้อยอยู่
เซินลั่วขมวดจมูกและ(@NameIsNovel)สูดดมเบาๆ ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ แทรกซึมเข้าสู่จิตใจ ทำให้ความคิดปลอดโปร่งและ(@NameIsNovel)รู้สึกว่า(@NameIsNovel)แขนขาเปี่ยมไปด้วยพลังวิญญาณ สดชื่นอย่างยิ่ง
เขา(@NameIsNovel)ตรวจสอบต้นไม้อย่างใกล้ชิดและ(@NameIsNovel)เห็นว่า(@NameIsNovel)ผลไม้ที่(@NameIsNovel)ห้อยอยู่ส่องประกายด้วยแสงสีแดงโปร่งแสง ดูเหมือนโคมแดงเล็กๆ ที่(@NameIsNovel)งดงาม น่ารักและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เสน่ห์อย่างยิ่ง
“นี่คือส้มวิญญาณที่(@NameIsNovel)ไป๋หลิงกินเข้าไปสินะ…” ลำคอของเซินลั่วขยับเล็กน้อย ไม่อาจต้านทานความอยากที่(@NameIsNovel)จะกลืนน้ำลายได้(@NameIsNovel)
เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้น เอื้อมไปเด็ดส้มวิญญาณผลที่(@NameIsNovel)ห้อยต่ำที่(@NameIsNovel)สุดบนต้น
ส้มวิญญาณในมือให้ความรู้สึกหนักอย่างน่าประหลาดใจ ผิวของมันมี(@NameIsNovel)ลวดลายนูนที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เอกลักษณ์ แผ่พลังปราณวิญญาณที่(@NameIsNovel)เข้มข้นอย่างยิ่งออกมา
เซินลั่วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงตัดสินใจไม่ปอกเปลือกและ(@NameIsNovel)กัดเข้าไปโดยตรง
เมื่อเปลือกและ(@NameIsNovel)เนื้อถูกกัดทะลุ น้ำสีส้มแดงก็ท่วมท้นเข้ามาในปากทันที รสหวาน อมขมติดอยู่ที่(@NameIsNovel)ปลายลิ้น พร้อมกับกระแสพลังปราณวิญญาณบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)รุนแรงไหลเข้าสู่ท้อง
เซินลั่วรู้สึกถึงความเย็นที่(@NameIsNovel)ไหลลงมาจากหน้าอกสู่ช่องท้อง รวมเข้ากับปราณเต๋าในตันเถียน ทำให้มันเดือดพล่านขึ้นมาในทันที
ในพริบตา ปราณเต๋าในตันเถียนก็เริ่มล้นทะลัก บำรุงเลี้ยงเนื้อหนังและ(@NameIsNovel)โลหิต และ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)มันไหลผ่านก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยแสง ทำให้ผิวหนังของเขา(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงไปด้วย
ความรู้สึกอิ่มและ(@NameIsNovel)แน่นตึงผุดขึ้นมาจากภายใน ทำให้รู้สึกร้อนไปทั้งตัว ราวกับกำลังจะระเบิดออก
เซินลั่วรีบเก็บส้มวิญญาณส่วนที่(@NameIsNovel)ยังไม่ได้(@NameIsNovel)กินและ(@NameIsNovel)นั่งลงขัดสมาธิในทันทีเพื่อเริ่มร่ายอาคม โคจรเคล็ดวิชาหวงถิงและ(@NameIsNovel)บำเพ็ญลมปราณอย่างเงียบๆ
ขณะที่(@NameIsNovel)พลังวิญญาณขยายตัวภายในร่างกาย เส้นลมปราณของเขา(@NameIsNovel)ก็ดูเหมือนจะถูกยืดออกเช่นกัน
ทำให้พลังวิญญาณไหลผ่านไปได้(@NameIsNovel)ราวกับการเดินทางบนทางด่วนที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งไสว ปราศจากสิ่งกีดขวางและ(@NameIsNovel)ราบรื่น
เขา(@NameIsNovel)แทบจะใช้เพียงความคิดเดียวก็สามารถโคจรปราณเต๋าครบรอบทั่วร่างได้(@NameIsNovel) ทำให้ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของเขา(@NameIsNovel)รวดเร็วกว่า(@NameIsNovel)เมื่อก่อนมากนัก
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ขณะที่(@NameIsNovel)ปราณเต๋ายังคงโคจรอยู่ภายใน เนื้อหนังและ(@NameIsNovel)โลหิตของเขา(@NameIsNovel)ก็ดูเหมือนจะได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากพลังของปราณเต๋า ทำให้มี(@NameIsNovel)ชีวิตชีวาขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ
ในไม่ช้า ดวงตาของเซินลั่วก็ส่องประกายเจิดจ้า และ(@NameIsNovel)สัมผัสจิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)ก็แจ่มชัดเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ สามารถรู้สึกได้(@NameIsNovel)อย่างเฉียบคมว่า(@NameIsNovel)กล้ามเนื้อทุกส่วนกำลังดูดซับพลังวิญญาณ และ(@NameIsNovel)โลหิตทุกหยดก็กำลังสูบฉีดอย่างกล้าหาญ
ภายใต้เสื้อผ้าที่(@NameIsNovel)ขาดรุ่งริ่ง บาดแผลที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับกำลังสมานตัวด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel) แม้แต่กลิ่นอายอันแหลมคมที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะติดอยู่กับกระดูก ก็กำลังถูกพลังวิญญาณชะล้างออกไปทีละชั้นจนสลายไป
เซินลั่วเปล่งเสียงคำราม รู้สึกถึงความเบิกบานอย่างที่(@NameIsNovel)ไม่เคยเป็น(@NameIsNovel)มาก่อนทั่วทั้งร่าง และ(@NameIsNovel)ยังสัมผัสได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)คอขวดที่(@NameIsNovel)เคยเผชิญเมื่อตอนเข้าสู่ระดับไท่อี่เริ่มคลายตัวลงแล้ว
ครู่ต่อมา เมื่อพลังวิญญาณทั้งหมดจากส้มวิญญาณถูกดูดซับไป ความรู้สึกร้อนรุ่มและ(@NameIsNovel)ตื่นเต้นนั้นก็ค่อยๆ สงบลง
“เพียงแค่คำเดียวของส้มวิญญาณ กลับมี(@NameIsNovel)ผลถึงเพียงนี้!” เซินลั่วลุกขึ้นยืนและ(@NameIsNovel)ยืดแข้งยืดขา รอยยิ้มก็แผ่กว้างขึ้นบนใบหน้าอย่างรวดเร็ว
เขา(@NameIsNovel)เหลือบมองส้มวิญญาณอีกสามผลที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่บนต้น ยิ้มกริ่ม และ(@NameIsNovel)เด็ดพวกมันออกมาทีละผล
หลังจากเก็บส้มวิญญาณแล้ว เซินลั่วก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ตั้งใจจะกินเพิ่มอีก เพราะรู้ว่า(@NameIsNovel)ตนเองมาถึงคอขวดสำหรับการทะลวงสู่ระดับไท่อี่แล้ว
ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ช่องว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)โอสถทิพย์มากมายเท่าใดก็ไม่อาจช่วยให้ข้ามผ่านไปได้(@NameIsNovel) การกินส้มวิญญาณเพิ่มอีกก็จะเป็น(@NameIsNovel)การสิ้นเปลืองเปล่าๆ จึงตัดสินใจเก็บมันไว้ใช้ภายหลัง
เซินลั่วค้นหารอบๆ ต้นส้มวิญญาณและ(@NameIsNovel)ไม่พบภาพสลักที่(@NameIsNovel)ไป๋หลิงกล่าวถึง พบเพียงถ้ำหินสูงประมาณครึ่งตัวคน ซึ่งข้างในมืดสนิทและ(@NameIsNovel)มองไม่เห็นสิ่งใด
“ถ้าไป๋หลิงจำไม่ผิด ก็คงมี(@NameIsNovel)แต่ในนี้เท่านั้น” เซินลั่วขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)กล่าว
เขา(@NameIsNovel)งอตัวและ(@NameIsNovel)คลานเข้าไปในถ้ำที่(@NameIsNovel)สูงครึ่งตัวคน
ทางเข้าถ้ำในตอนแรกแคบอย่างยิ่ง ส่วนที่(@NameIsNovel)ยื่นออกมาบนผนังหินขูดเสื้อผ้าของเซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)ครั้งคราว แต่หลังจากผ่านไปได้(@NameIsNovel)เพียงสิบกว่า(@NameIsNovel)ก้าว พื้นที่(@NameIsNovel)ก็พลันเปิดโล่งขึ้น
เซินลั่วค่อยๆ ยืดตัวตรงและ(@NameIsNovel)เดินเข้าไปในถ้ำต่อ ปล่อยจิตวิญญาณเทวะเพื่อสำรวจและ(@NameIsNovel)ป้องกันตัวไปพร้อมกัน
หลังจากเดินไปได้(@NameIsNovel)ประมาณสิบกว่า(@NameIsNovel)ก้าว แสงสว่า(@NameIsNovel)งก็ส่องทะลุมาจากข้างหน้า เซินลั่วเร่งฝีเท้าและ(@NameIsNovel)มาถึงทางออกของทางเดิน
เบื้องหน้า โพรงขนาดใหญ่ภายในภูเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เปิดออก มี(@NameIsNovel)ไข่มุกสีขาวขุ่นขนาดเท่ากำปั้นแขวนอยู่บนเพดานถ้ำ เปล่งแสงสีขาวส่องลงมา ทำให้บริเวณโดยรอบสว่า(@NameIsNovel)งไสวอย่างชัดเจน
เซินลั่วสังเกตเห็นประติมากรรมหินขนาดมหึมาบนผนังหินตรงข้ามกับเขา(@NameIsNovel)ในถ้ำทันที มันแสดงภาพดอกไม้ นก ปลา แมลง และ(@NameIsNovel)สัตว์ร้ายนานาชนิดในรายละเอียดที่(@NameIsNovel)สลับซับซ้อนและ(@NameIsNovel)พันกันไปมา
แออัดและ(@NameIsNovel)หนาแน่น พืชและ(@NameIsNovel)สัตว์ส่วนใหญ่เหล่านี้เป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)พบเห็นได้(@NameIsNovel)ทั่วไปและ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)สัตว์วิญญาณที่(@NameIsNovel)หายากเลย
เมื่อเซินลั่วกวาดตามอง ก็ไม่พบสิ่งใดที่(@NameIsNovel)ผิดปกติเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ
อย่างไรก็ตาม ขณะที่(@NameIsNovel)สายตาของเขา(@NameIsNovel)จับจ้องไปที่(@NameIsNovel)ลิงตัวหนึ่งซึ่งยื่นแขนออกไปมองดูข้างนอก ก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นทันที
ลิงตัวนั้นไม่ใหญ่โตนัก ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)พันธุ์ลิงขนทอง และ(@NameIsNovel)แกะสลักได้(@NameIsNovel)อย่างมี(@NameIsNovel)ชีวิตชีวา โดยเฉพาะดวงตาซึ่งดูมี(@NameIsNovel)จิตวิญญาณอย่างยิ่ง
ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วมองอยู่ เขา(@NameIsNovel)ก็พบว่า(@NameIsNovel)ดวงตาของลิงสลักหินพลันกลอกไปมา และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนกำลังจับจ้องกลับมาที่(@NameIsNovel)ตนเอง
------------