หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 907
ตอนที่ 907 : ข้ามผ่านเคราะห์กรรม
ตอนที่ 907
ในขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วรู้สึกสิ้นหวังโดยสิ้นเชิง ลวดลายบนเสาเมฆอัสนีทั้งสี่ก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นทีละต้น ราวกับมี(@NameIsNovel)ขอบทองคำวาดทับไว้ ส่องประกายด้วยแสงสีทอง
เทพผู้ดุร้ายที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่บนเสาเมฆอัสนีก็มี(@NameIsNovel)แสงสีทองส่องประกายในดวงตา และ(@NameIsNovel)เมื่อกางปีกทั้งสองข้าง ร่างของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็เริ่มเคลื่อนไหว
สองตนที่(@NameIsNovel)ถือโซ่ประสานอินด้วยมือข้างเดียว ร่างกายของพวกเขา(@NameIsNovel)ส่งเสียงแปลบปลาบด้วยประกายฟ้า
ตนที่(@NameIsNovel)ถือค้อนและ(@NameIsNovel)สิ่วก็ตั้งท่า ยกเครื่องมือขึ้นสูง เล็งตรงไปยังเซินลั่วเบื้องล่าง ในขณะที่(@NameIsNovel)อีกตนหนึ่งยกหมัดขึ้น พร้อมที่(@NameIsNovel)จะทุบกลองทองสัมฤทธิ์ที่(@NameIsNovel)โอบอยู่ในอ้อมแขนของตน
บนตัวกลองนั้น มี(@NameIsNovel)รูปสลักของกระทิงขุย ขาเดียวราวกับกำลังค่อยๆ ตื่นขึ้น ดวงตาของมันค่อยๆ เปิดออกและ(@NameIsNovel)ลวดลายสายฟ้าทั่วร่างก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นทีละเส้น
“ตูม”
ตนแรกที่(@NameIsNovel)ลงมือคือเทพผู้มี(@NameIsNovel)กลอง หมัดของเขา(@NameIsNovel)ตกลงและ(@NameIsNovel)กระแทกกับหน้ากลองทองสัมฤทธิ์
ดวงตาของกระทิงขุยบนกลองพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น ลวดลายสายฟ้าทั่วร่างของมันสว่า(@NameIsNovel)งวาบพร้อมกัน อัสนีบาตสีเขียวพุ่งออกมาจากหน้ากลองราวกับหอกที่(@NameIsNovel)แหลมคม แทงตรงเข้าสู่ตันเถียนของเซินลั่ว
“อ๊า…”
ความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)ทรมานอย่างยิ่งพลันโจมตีเข้ามา และ(@NameIsNovel)แม้แต่เซินลั่วก็ไม่อาจทนทานได้(@NameIsNovel)
รู้สึกถึงพลังอันแหลมคมที่(@NameIsNovel)กำลังฉีกกระชากตันเถียนของตน ความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)ท่วมท้นโจมตีเข้ามา และ(@NameIsNovel)ช่องท้องส่วนล่างทั้งหมดก็รู้สึกราวกับกำลังลุกเป็น(@NameIsNovel)ไฟ
ในขณะที่(@NameIsNovel)ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)สะสมอยู่ภายในก็ปั่นป่วนอย่างสมบูรณ์ในชั่วพริบตา ทำให้ไม่สามารถใช้มันเพื่อต่อต้านอัสนีและ(@NameIsNovel)สายฟ้าได้(@NameIsNovel)
ในขณะนั้น ไม่รู้สึกเหมือนกำลังเผชิญเคราะห์กรรมอัสนี แต่กลับรู้สึกเหมือนกำลังได้(@NameIsNovel)รับโทษทัณฑ์จากอัสนี ไร้ซึ่งพลังที่(@NameIsNovel)จะต่อต้านโดยสิ้นเชิง
คลื่นลูกหนึ่งสงบลง คลื่นอีกลูกก็ถาโถมเข้ามา
เทพผู้ถือค้อนและ(@NameIsNovel)สิ่วก็ลงมือ ยกค้อนขึ้นสูงและ(@NameIsNovel)ทุบลงอย่างแรงบนสิ่ว ที่(@NameIsNovel)ซึ่งเมื่อพบกันก็เกิดประกายไฟสีแดงฉานขึ้นในทันที
อัสนีบาตสีแดงฉานพุ่งออกมาจากสิ่วเหล็ก มุ่งตรงไปยังหว่า(@NameIsNovel)งคิ้วของเซินลั่ว
เสียงระเบิดดัง “ปัง”
หน้าผากของเซินลั่วถูกสายฟ้าฟาดเข้าใส่ ทำให้เขา(@NameIsNovel)กระตุกถอยหลังไป มี(@NameIsNovel)เพียงโซ่สีขาวราวหิมะสองเส้นที่(@NameIsNovel)รั้งเขา(@NameIsNovel)ไว้ไม่ให้ล้มลงกับพื้น
ทะเลจิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)ปั่นป่วนอย่างรุนแรง แม้แต่สัมผัสจิตเทวะก็เริ่มสลายไป
“การโจมตีทั้งหมดมุ่งเป้าไปที่(@NameIsNovel)จุดสำคัญ ดีมาก…ให้ข้าได้(@NameIsNovel)ทดสอบพลังแห่งอัสนีของพวกเจ้าเถอะ” เซินลั่วพลันคำรามขึ้นสู่ท้องฟ้า
ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)ถูกปิดกั้นในร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็เริ่มโคจรด้วยตัวมันเองในขณะนี้ เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ก็เปิดใช้งานเองเช่นกัน เริ่มซ่อมแซมความเสียหายที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับ
หากเป็น(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)จะบรรลุเคล็ดวิชาแปลงกายเจ็ดสิบสองปฐพี โดยอาศัยเพียงร่างกายที่(@NameIsNovel)บำเพ็ญจากเคล็ดวิชาหวงถิง เซินลั่วคงไม่มี(@NameIsNovel)ทางที่(@NameIsNovel)จะทนทานต่อการโจมตีของสายฟ้าที่(@NameIsNovel)รุนแรงเช่นนี้ได้(@NameIsNovel)
เพียงแค่ครั้งเดียวที่(@NameIsNovel)ฉีกกระชากตันเถียนของเขา(@NameIsNovel)ก็เพียงพอที่(@NameIsNovel)จะทำให้เขา(@NameIsNovel)บาดเจ็บสาหัสได้(@NameIsNovel)แล้ว
อย่างไรก็ตาม แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะสามารถทนทานได้(@NameIsNovel) แต่ไหปลาร้าที่(@NameIsNovel)ถูกแทงทะลุก็ทำให้การรักษาของเขา(@NameIsNovel)ช้าลงอย่างมาก และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)น่าสงสัยว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะสามารถรอดชีวิตจากเคราะห์กรรมอัสนี ที่(@NameIsNovel)ตามมาและ(@NameIsNovel)ทรงพลังยิ่งขึ้นได้(@NameIsNovel)หรือไม่
ในขณะที่(@NameIsNovel)ตันเถียนของเขา(@NameIsNovel)กำลังจะซ่อมแซมเสร็จสิ้น เสียงกลองก็ดังกระหึ่มขึ้นอีกครั้ง
ครั้งนี้ ลวดลายสีดำรูปพระจันทร์เสี้ยวปรากฏขึ้นบนหน้ากลองทองสัมฤทธิ์ เปลี่ยนอัสนีบาตสีเขียวที่(@NameIsNovel)พุ่งออกมาจากมันให้กลายเป็น(@NameIsNovel)สีเขียวอมดำ ยังคงเหมือนหอกเหล็กกล้าที่(@NameIsNovel)แทงทะลุเข้าสู่ตันเถียนของเขา(@NameIsNovel)
เซินลั่วครางออกมาอย่างอู้อี้ ขมับของเขา(@NameIsNovel)เหงื่อออกอย่างหนัก รู้สึกราวกับว่า(@NameIsNovel)ตันเถียนของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)แตกสลายไปแล้ว และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังสามารถสัมผัสได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)กำลังลดลงอย่างรวดเร็วพร้อมกับการระเบิดนั้น
ด้วยการกัดฟัน ด้วยสัมผัสจิตเทวะที่(@NameIsNovel)เพิ่งจะสงบลง เขา(@NameIsNovel)กระตุ้นเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ มุ่งเน้นไปที่(@NameIsNovel)การซ่อมแซมตันเถียนของเขา(@NameIsNovel)ก่อน
ในขณะนั้น โซ่ทั้งสองเส้นที่(@NameIsNovel)แทงทะลุไหปลาร้าของเขา(@NameIsNovel)ก็เริ่มเคลื่อนไหวในที่(@NameIsNovel)สุด ส่องประกายด้วยแสงสีขาวราวหิมะ ประกายสายฟ้าจากปลายโซ่ซึ่งสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นโดยเทพทั้งสองตนก็ส่งเสียงแปลบปลาบขณะที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้าหาเซินลั่ว
ในชั่วพริบตาต่อมา ความรู้สึกชาที่(@NameIsNovel)รุนแรงอย่างท่วมท้นก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างราวกับกระแสน้ำที่(@NameIsNovel)ถาโถมเข้ามา ขัดขวางการไหลเวียนของปราณเต๋าในทุกข้อต่อที่(@NameIsNovel)กำลังโคจรอยู่ภายในและ(@NameIsNovel)ป้องกันไม่ให้มันดำเนินต่อไปได้(@NameIsNovel)
เคล็ดวิชาทั้งหมดของเซินลั่วดูเหมือนจะถูกบีบคอ ปิดกั้นความเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ในการใช้งานทั้งหมด
แต่ในขณะนั้น เคราะห์กรรมอัสนีก็หยุดลงเช่นกัน ราวกับจะให้เซินลั่วได้(@NameIsNovel)พักหายใจชั่วครู่
ด้วยเสียง “ตุ้บ” ในใจ เซินลั่วรีบเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ในแวบนั้น สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)ก็เปลี่ยนไปโดยไม่สมัครใจ
บนท้องฟ้า จากภายในห้วงสุญญตาของหมู่เมฆ เสียงคลื่นน้ำก็คำราม และ(@NameIsNovel)แม่น้ำสีทองก็พุ่งออกมา ไหลลงมายังเบื้องล่าง
ในขณะเดียวกัน ฝนดาวตกเพลิงที่(@NameIsNovel)กระจายอยู่ทั่วพื้นดินก่อนหน้านี้ก็เริ่มรวมตัวกัน โดยใช้เสาเมฆอัสนีสี่ต้นเป็น(@NameIsNovel)ขอบเขตเพื่อปูพรมเพลิงสีแดงฉานไว้ที่(@NameIsNovel)เท้าของเซินลั่ว
ทันทีที่(@NameIsNovel)พรมสีแดงฉานก่อตัวขึ้น ลวดลายเมฆบนเสาโดยรอบก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น แสงสีขาวขุ่นชั้นหนึ่งแผ่ออกมาจากเสาทั้งสี่ต้น ตั้งตระหง่านอยู่รอบเซินลั่วราวกับกำแพงสูงตระหง่าน
เมื่อนั้นเซินลั่วจึงตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เคราะห์กรรมอัสนีระดับไท่อี่ ได้(@NameIsNovel)สร้างสระอัสนีเก้าสวรรค์ขึ้นรอบตัวเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ขั้นเป็น(@NameIsNovel)ตอน
บัดนี้ไม่มี(@NameIsNovel)ทางที่(@NameIsNovel)จะหลบเลี่ยงได้(@NameIsNovel)อีกแล้ว เขา(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงต่อต้านด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายเท่านั้น
หัวใจของเซินลั่วจมดิ่งลง และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความคิดอื่นใดอีกต่อไป แต่กลับหลับตาลง นั่งขัดสมาธิ และ(@NameIsNovel)โคจรเคล็ดวิชาหวงถิงในร่างกายจนถึงขีดสุด
แสงสีทองปะทุขึ้นจากรอบตัวเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ร่างมายามังกรทองคำหกตัวก็ปรากฏขึ้นก่อน ล้อมรอบเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)คำรามอย่างท้าทายสู่สวรรค์
ตามมาติดๆ ร่างของช้างมหึมา หกเชือกก็ควบแน่นขึ้นเช่นกัน ทั้งหมดตั้งท่าอยู่รอบตัวเขา(@NameIsNovel) หันหน้าออกไปในท่าป้องกัน
มังกรหกราชันและ(@NameIsNovel)ช้างหกสวรรค์ร่วมมือกันในการวางตำแหน่งที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะเรียบง่าย แต่กลับครอบครองหกทิศทางของฟ้าดิน
ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)กระบวนเวทมังกร-ช้างปรัชญาโดยธรรมชาติ ดูเหมือนจะแยกโลกใบเล็กๆ ของตนเองออกมาเพื่อให้เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยืนหยัดต่อสู้
ทันทีที่(@NameIsNovel)ค่ายกลก่อตัวขึ้น ก็แสดงภาพที่(@NameIsNovel)น่าประทับใจออกมา
ช้างมหึมาหกเชือกสะบัดงวง ดูดซับพลังวิญญาณจากรอบๆ อย่างต่อเนื่อง ซึ่งลอยอยู่รอบร่างกายของพวกมัน สะท้อนแสงสีรุ้งที่(@NameIsNovel)เจิดจ้า
มังกรทองคำหกตัวที่(@NameIsNovel)วนเวียนอยู่เหนือศีรษะก็กำลังพ่นแสงสีทองออกมาเช่นกัน รวมตัวกันเป็น(@NameIsNovel)ลูกแก้วมังกรสีทองขนาดมหึมา
ช้างทองคำดูดซับพลังวิญญาณ และ(@NameIsNovel)มังกรเทวะก็พ่นลูกแก้วออกมา แต่ละตัวแสดงความมหัศจรรย์แห่งเทวะที่(@NameIsNovel)ไม่เคยปรากฏมาก่อน
เซินลั่วรู้ว่า(@NameIsNovel)นี่มี(@NameIsNovel)ความเกี่ยวข้องอย่างมากกับการที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เพิ่งจะบรรลุบทสรุปของเคล็ดวิชาหวงถิงเมื่อเร็วๆ นี้อย่างไม่ต้องสงสัย
ในเวลานี้ เสียงฟ้าร้องเหนือเก้าสวรรค์ดังราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายยักษ์ และ(@NameIsNovel)แม่น้ำสีทองที่(@NameIsNovel)ก่อตัวขึ้นจากการควบแน่นของอัสนีก็กำลังเทลงมาเหนือศีรษะแล้ว ดิ่งลงมายังโลกมนุษย์ด้วยอำนาจสวรรค์อันรุ่งโรจน์
เปลวเพลิงสีแดงฉานบนพื้นดินถูกอัสนีสวรรค์กระตุ้นและ(@NameIsNovel)ลุกโชนขึ้นอย่างรุนแรง เผาไหม้อย่างดุเดือดเข้าหาเซินลั่ว
ดวงตาของเซินลั่วปิดสนิท ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ปกป้องสัมผัสจิตเทวะและ(@NameIsNovel)กระตุ้นเคล็ดวิชาหวงถิงอย่างแข็งขัน
ดวงตาของมังกรทองคำทั้งหกตัว เปี่ยมไปด้วยแสงสีทองที่(@NameIsNovel)บริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)แข็งแกร่ง ลูกแก้วมังกรสีทองที่(@NameIsNovel)ก่อตัวขึ้นระหว่า(@NameIsNovel)งหัวมังกรของพวกมัน ก็ปะทุขึ้นด้วยกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)ทรงพลังอย่างมหาศาล ปะทะกับน้ำสีทองที่(@NameIsNovel)ตกลงมาจากสระอัสนี
“ตูม ตูม ตูม”
เสียงฟ้าร้องที่(@NameIsNovel)โกลาหลปะทุขึ้น สายฟ้าสีทองขนาดใหญ่สาดกระเซ็นออกจากลูกแก้วมังกร พ่นไปทุกทิศทาง ทำให้ห้วงสุญญตาสั่นสะเทือนและ(@NameIsNovel)สั่นไหวอย่างไม่หยุดหย่อน
ของเหลวสีทองจากสระอัสนียิ่งหลบหนีและ(@NameIsNovel)ไหลไปยังสระอัสนีที่(@NameIsNovel)สร้างขึ้นบนพื้นดินแล้ว
เมื่อของเหลวสีทองจากสระอัสนีปะปนกับเพลิงสีแดงฉานบนพื้นดิน ธาตุทั้งสองไม่เพียงแต่หลีกเลี่ยงการปะทะกันอย่างสมบูรณ์
แต่ยังผสมผสานกันอย่างราบรื่นอีกด้วย สร้างสระของเหลวอัสนีสีทองเพลิงที่(@NameIsNovel)ซึ่งน้ำและ(@NameIsNovel)เปลวเพลิงพันกัน
ของเหลวอัสนีนี้ทรงพลังยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ของเหลวสีทองเดิม ทันทีที่(@NameIsNovel)มันก่อตัวขึ้น มันก็เริ่มปั่นป่วนอย่างรุนแรง โจมตีเซินลั่วจากทุกทิศทุกทาง
แม้จะมี(@NameIsNovel)การป้องกันของช้างทองคำและ(@NameIsNovel)มังกรทองคำ แต่พวกมันก็สามารถเบี่ยงเบนอัสนีและ(@NameIsNovel)เพลิงส่วนใหญ่ได้(@NameIsNovel)เท่านั้น
โดยมี(@NameIsNovel)สายอัสนีบางๆ ทะลุการป้องกันของพวกมันและ(@NameIsNovel)ฟาดลงบนร่างกายของเซินลั่วโดยตรง
------------