หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 906
ตอนที่ 906 : สถานการณ์เข้าตาจน
ตอนที่ 906
ว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel) สำหรับผู้บำเพ็ญระดับไท่อี่ที่(@NameIsNovel)ต้องการจะทะลวงสู่ระดับเทียนจุน “ความบริสุทธิ์” เป็น(@NameIsNovel)ปัจจัยที่(@NameIsNovel)สำคัญที่(@NameIsNovel)สุด
แม้ว่า(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญจะเดินในวิถีภูต ตราบใดที่(@NameIsNovel)ร่างกายของพวกเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)หยินบริสุทธิ์หรือชั่วร้ายบริสุทธิ์ และ(@NameIsNovel)แก่นแท้ของพวกเขา(@NameIsNovel)ถูกหลอมรวมถึงระดับหนึ่ง
พวกเขา(@NameIsNovel)ก็สามารถทะลวงขีดจำกัดของตนเองและ(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)เทียนจุนแห่งวิถีภูตได้(@NameIsNovel)
เมื่อถึงเวลาที่(@NameIsNovel)จะทะลวงสู่ระดับเทียนจุน ด่านที่(@NameIsNovel)อันตรายที่(@NameIsNovel)สุดบนเส้นทางแห่งการบำเพ็ญอมตะก็จะมาถึง
นั่นคือการเผชิญหน้ากับการรุกรานของปีศาจนอกภพ ซึ่งก่อตัวขึ้นจากมารในใจของตนเอง ภูตร้ายตนนี้มี(@NameIsNovel)ความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับผู้บำเพ็ญ และ(@NameIsNovel)มักเกิดจากด้านที่(@NameIsNovel)ไม่ดีงามในสภาพจิตใจของผู้บำเพ็ญ
หากไม่สามารถอดทนได้(@NameIsNovel)สำเร็จ ก็จะตกเป็น(@NameIsNovel)เหยื่อของปีศาจนอกภพ และ(@NameIsNovel)การบำเพ็ญเพียรนับพันปีก็จะกลายเป็น(@NameIsNovel)ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าในชั่วพริบตา
แต่หากสามารถเอาชนะมันได้(@NameIsNovel) นั่นหมายความว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เอาชนะข้อบกพร่องที่(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่ที่(@NameIsNovel)สุดของตนเอง ซ่อมแซมสภาพจิตใจให้สมบูรณ์ และ(@NameIsNovel)ในเวลานั้น ก็จะสามารถเลื่อนระดับสู่เทียนจุนได้(@NameIsNovel)สำเร็จ
เมื่อนั้นจึงจะสามารถหลุดพ้นจากพันธนาการของอายุขัยได้(@NameIsNovel)อย่างแท้ จริงและ(@NameIsNovel)ไม่ต้องกังวลกับสามมหันตภัยอีกต่อไป
สำหรับระดับมหาเทียนจุนในตำนานนั้น เกี่ยวข้องกับวัฏจักรของวิถีสวรรค์และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับเหตุและ(@NameIsNovel)ผลนับไม่ถ้วนในจักรวาล
จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องอดทนต่อภยันตรายนับไม่ถ้วน สะสมคุณธรรมอย่างกว้างขวาง และ(@NameIsNovel)ปูทางแห่งการบำเพ็ญเพียรใหม่ให้กับโลกจึงจะสำเร็จได้(@NameIsNovel) นับตั้งแต่จุดเริ่มต้นแห่งความโกลาหล มี(@NameIsNovel)เพียงไม่กี่คนที่(@NameIsNovel)ไปถึงระดับนั้น
เซินลั่วลุกขึ้นจากถ้ำ และ(@NameIsNovel)ด้วยการกระโจนครั้งเดียว ก็มาถึงยอดเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)หักของภูเขา(@NameIsNovel)สองภพ แล้วจึงนั่งลงขัดสมาธิ
ในขณะนี้ เหนือท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ เมฆก็ปั่นป่วน กลายเป็น(@NameIsNovel)ชั้นวงกลมที่(@NameIsNovel)แปลกตา ราวกับมี(@NameIsNovel)ทางเดินถูกแกะสลักขึ้นบนท้องฟ้า นำพาสิ่งหนึ่งให้ลงมาสู่โลกมนุษย์
เซินลั่วเงยหน้าขึ้นและ(@NameIsNovel)เห็นสิ่งที่(@NameIsNovel)แตกต่างจากใบหน้าในห้วงสุญญตา ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยเห็นในช่วงเคราะห์กรรมอัสนีระดับเซียนแท้
การปรากฏของวิถีสวรรค์ไม่ชัดเจนเหมือนเมื่อก่อน แต่ลมหายใจที่(@NameIsNovel)มาจากส่วนลึกของท้องฟ้านั้นกลับรู้สึกโบราณและ(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่กว่า(@NameIsNovel)เดิม
“ครืน ครืน”
เสียงฟ้าร้องที่(@NameIsNovel)อู้อี้ดังมาจากส่วนลึกของท้องฟ้า และ(@NameIsNovel)ห้วงสุญญตาทั้งหมดก็ดูเหมือนจะสั่นสะเทือนตามไปด้วย
แต่ในชั่วครู่ เซินลั่วก็เห็นลูกไฟสีแดงฉานขนาดมหึมา เกือบจะเต็มทางเดินทั้งหมด ถูกพันรอบด้วยโซ่อัสนีสีทองหนาทึบ ถล่มลงมาตรงเหนือศีรษะของเขา(@NameIsNovel)
เมื่อมันอยู่ห่างออกไปร้อยฉื่อ คลื่นความร้อนที่(@NameIsNovel)ไม่อาจทนทานได้(@NameIsNovel)ก็ซัดเข้าใส่ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)แล้ว
ดวงตาของเซินลั่วหรี่ลง และ(@NameIsNovel)ด้วยมือเดียว แส้หกเฉินก็ปรากฏขึ้นในห้วงสุญญตาและ(@NameIsNovel)มาอยู่ในกำมือของเขา(@NameIsNovel)
“ไป”
ด้วยเสียงตะโกนเบาๆ เซินลั่วก็เปิดใช้เคล็ดวิชาหวงถิงในร่าง ร่างมายามังกรทองคำขดตัวออกมาตามแขนของเขา(@NameIsNovel) พันรอบแส้หกเฉินขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เหวี่ยงมันออกไป
เสียงคำรามดังกระหึ่มขึ้นเมื่อเสียงมังกรคำรามดังกึกก้องจากแส้หกเฉิน ซึ่งขยายใหญ่ขึ้นหลายสิบเท่าในทันทีและ(@NameIsNovel)พุ่งไปยังลูกไฟสีแดงฉานและ(@NameIsNovel)อัสนีสีทอง
ด้วยเสียงดังสนั่น แส้หกเฉินก็ฟาดเข้าใส่ลูกไฟยักษ์ราวกับลิ่มโลหะ และ(@NameIsNovel)ร่างมายามังกรทองคำบนนั้นก็คำราม แยกออกเป็น(@NameIsNovel)เงาหลายสายและ(@NameIsNovel)มุดเข้าไปในลูกไฟ
ในชั่วพริบตาต่อมา การระเบิดที่(@NameIsNovel)รุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ก็คำรามออกมา
ลูกไฟสีแดงฉานและ(@NameIsNovel)อัสนีสีทองระเบิดออก กลายเป็น(@NameIsNovel)ฝนดาวตกที่(@NameIsNovel)โปรยปรายลงมา
ประกายไฟที่(@NameIsNovel)เต็มท้องฟ้าตกลงมา ยังคงพันรอบด้วยสายอัสนีสีทองที่(@NameIsNovel)ฟาดลงมาบนร่างของเซินลั่วอย่างต่อเนื่อง
อย่างไรก็ตาม พลังที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ก็ไม่เพียงพอที่(@NameIsNovel)จะทำร้ายเซินลั่วได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย แต่สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)กลับเคร่งขรึมยิ่งขึ้น พลังของการโจมตีครั้งแรกของเคราะห์กรรมอัสนีนี้เกินความคาดหมายของเขา(@NameIsNovel)
หลังจากการโจมตีของเคราะห์กรรมอัสนีครั้งนี้ ท้องฟ้าก็สงบลงชั่วครู่ เพียงเพื่อจะมี(@NameIsNovel)เสียงฟ้าร้องดังขึ้นอีกครั้งหลังจากนั้นไม่นาน
เซินลั่วเงยหน้าขึ้นและ(@NameIsNovel)เห็นกลุ่มเมฆลึกเข้าไปในท้องฟ้า หมุนวนรอบสายฟ้าสีขาวที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนกำลังควบแน่นอย่างรวดเร็ว
“ครืน ครืน”
เสียงฟ้าร้องดังกระชั้นขึ้น และ(@NameIsNovel)เมฆสีขาวที่(@NameIsNovel)หอบหิ้วสายฟ้าก็เริ่มก่อตัวขึ้น เผยให้เห็นว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เสาเมฆอัสนีสูงร้อยฉื่อสี่ต้น
เซินลั่วตั้งสมาธิและ(@NameIsNovel)สังเกตว่า(@NameIsNovel)เสาเมฆอัสนีสีขาวราวหิมะแต่ละต้นนั้นสลักไว้ด้วยลวดลายเมฆหนาทึบนับไม่ถ้วน และ(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ด้านบนก็มี(@NameIsNovel)รูปปั้นที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขามซึ่งมี(@NameIsNovel)ผมและ(@NameIsNovel)เคราที่(@NameIsNovel)ชี้ฟูอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าเหมือนภูตร้าย และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปีกคู่หนึ่งบนหลัง
รูปปั้นทั้งสี่มี(@NameIsNovel)ลักษณะคล้ายคลึงกัน แต่แต่ละตนสวมเสื้อผ้าที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันและ(@NameIsNovel)ถือวัตถุที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันในมือ สองตนกำลังดึงโซ่ อีกตนหนึ่งถือค้อนและ(@NameIsNovel)สิ่ว และ(@NameIsNovel)ตนสุดท้ายมี(@NameIsNovel)กลองทองสัมฤทธิ์ขนาดมหึมาแขวนอยู่บนบ่า
ไม่ทันที่(@NameIsNovel)รูปปั้นทั้งสี่จะก่อตัวเสร็จ เสาเมฆอัสนีทั้งสี่ก็ดิ่งลงมาจากเบื้องบนโดยตรง
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็โบกมือ และ(@NameIsNovel)แสงสีดำก็พุ่งออกมาจากแส้หกเฉิน เมื่อเงาขนาดมหึมาของแส้ควบแน่นและ(@NameIsNovel)ฟาดไปยังเสาเมฆอัสนีต้นหนึ่งอย่างรุนแรง
อย่างไรก็ตาม ขณะที่(@NameIsNovel)เงาแส้ฟาดผ่านไป กระทบกับเสาเมฆอัสนี ก็ราวกับว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ฟาดเข้าใส่ก้อนสำลี
ไม่มี(@NameIsNovel)การตอบสนองจากแรงฟาดเลยแม้แต่น้อย มันเพียงแค่กวาดผ่านอากาศและ(@NameIsNovel)พลาดเป้า ไม่โดนอะไรเลย มี(@NameIsNovel)เพียงเศษเมฆสีขาวจากเสาเมฆอัสนีที่(@NameIsNovel)ถูกพัดพาไป แต่ก็ลอยกลับไปรวมเข้ากับเสาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
“เป็น(@NameIsNovel)ไปตามคาด…” เซินลั่วถอนหายใจเบาๆ ในใจ
ไม่ทันที่(@NameIsNovel)เสียงของเขา(@NameIsNovel)จะจางหายไป เสาเมฆอัสนีทั้งสี่ก็ได้(@NameIsNovel)ลงสู่พื้นแล้ว ทำให้เกิดเสียงคำรามดังขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ชุด
เสาซึ่งดูเหมือนจะไม่มี(@NameIsNovel)ตัวตนเมื่อครู่ บัดนี้หยั่งรากลงอย่างมั่นคงเมื่อสัมผัสกับพื้น เปลี่ยนจากไม่มี(@NameIsNovel)ตัวตนเป็น(@NameIsNovel)ของแข็ง เสียงอัสนีบาตดังขึ้นทันที แผ่ออกมาจากพวกมัน
สีหน้าของเซินลั่วเคร่งเครียดขึ้นขณะมองไปยังเสาเมฆอัสนีที่(@NameIsNovel)ล้อมรอบเขา(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)เอื้อมมือเข้าไปในห้วงสุญญตาและ(@NameIsNovel)จับพลองเหล็กสะกดสมุทร
“แคร้ง แคร้ง แคร้ง”
ทันใดนั้น เสียงโซ่ที่(@NameIsNovel)ดังรัวก็ดังขึ้น โซ่สีขาวราวหิมะที่(@NameIsNovel)รูปปั้นบนเสาเมฆอัสนีสองต้นถืออยู่ได้(@NameIsNovel)พุ่งออกมาแล้ว พุ่งเข้าหาเซินลั่ว
เซินลั่วรีบเหวี่ยงพลองเหล็กสะกดสมุทร สร้างพายุหมุนที่(@NameIsNovel)ทรงพลังซึ่งเบี่ยงเบนโซ่สีขาวราวหิมะทั้งสองเส้นออกจากวิถีเดิมของมัน
อย่างไรก็ตาม แม้ว่า(@NameIsNovel)โซ่จะเบี่ยงออกไปเล็กน้อย แต่ก็ยังคงพันรอบพลองเหล็กสะกดสมุทรราวกับงู ขยายออกอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ยังคงมุ่งตรงไปยังหน้าอกของเซินลั่ว
คิ้วของเซินลั่วกระตุกขึ้น แสงสีทองส่องประกายออกมาจากร่างกาย และ(@NameIsNovel)ร่างมายามังกรทองคำสองตัวพร้อมกับร่างมายาช้างทองคำหนึ่งเชือกก็ปรากฏขึ้นข้างหลังเขา(@NameIsNovel) พุ่งเข้าหาโซ่สีขาวราวหิมะ
ในขณะที่(@NameIsNovel)พวกมันกำลังจะปะทะกัน เสียงดังสนั่นก็ปะทุขึ้นจากโซ่สีขาวราวหิมะ และ(@NameIsNovel)สายไฟฟ้าสว่า(@NameIsNovel)งจ้านับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมา ฟาดไปทุกทิศทาง
ในขณะเดียวกัน โซ่สีขาวราวหิมะทั้งสองเส้นก็เปลี่ยนจากของแข็งเป็น(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ตัวตนในทันที ทะลวงผ่านร่างมายามังกรทองคำและ(@NameIsNovel)ช้างทองคำ และ(@NameIsNovel)แทงตรงเข้าที่(@NameIsNovel)หน้าอกของเซินลั่ว
“อึก…”
เขา(@NameIsNovel)ครางออกมาเบาๆ หัวใจของเขา(@NameIsNovel)พลันบีบรัด และ(@NameIsNovel)ร่างกายก็อ่อนแรงลง เขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถถือพลองเหล็กสะกดสมุทรได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป ซึ่งตกลงสู่พื้นเสียงดัง “แคร้ง”
เซินลั่วค่อยๆ ก้มหน้าลงและ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)โซ่สีขาวราวหิมะทั้งสองเส้นได้(@NameIsNovel)ทะลุหน้าอกของเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)โผล่ออกมาจากไหล่ แทงทะลุไหปลาร้าของเขา(@NameIsNovel)พอดี
เมื่อตรวจสอบตัวเอง เขา(@NameIsNovel)ก็พบว่า(@NameIsNovel)แม้ว่า(@NameIsNovel)พลังปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)จะยังคงอยู่ แต่ก็ถูกปิดกั้นไปส่วนใหญ่ เหลือเพียงหนึ่งในสิบที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สามารถใช้ได้(@NameIsNovel)
หัวใจของเซินลั่วจมดิ่งลงอย่างหนัก เพราะในสภาพเช่นนี้ เขา(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)จะต่อกรกับเคราะห์กรรมอัสนีได้(@NameIsNovel)เลย
------------