หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 909
ตอนที่ 909 : แข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย
ตอนที่ 909
บุรุษชุดคลุมดำยกแขนเสื้อขึ้นและ(@NameIsNovel)หยุดนิ่งกลางอากาศ หันไปมอง “ศพไหม้เกรียม” บนพื้น คิ้วของเขา(@NameIsNovel)เลิกขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ
ใต้ผิวหนังไหม้เกรียมที่(@NameIsNovel)หลุดลอกออก เผยให้เห็นกระดูกชิ้นหนึ่งขาวราวกับหยก เสริมด้วยชั้นของเส้นเลือดสีแดงเลือดที่(@NameIsNovel)หนาแน่น แต่กลับไม่มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของเนื้อหนังและ(@NameIsNovel)โลหิตติดอยู่เลย
หลังจากนั้น เสียง “แกรกๆ” ก็ดังขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ชุดเมื่อผิวหนังไหม้เกรียมของ “ศพ” หลุดลอกออกทีละชิ้น เผยให้เห็นโครงกระดูกที่(@NameIsNovel)สมบูรณ์ ซึ่งดูน่าขนลุกอย่างยิ่ง
ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พูด ขากรรไกรของศพไหม้เกรียมก็พลันขยับ เปิดและ(@NameIsNovel)ปิดอย่างแผ่วเบาราวกับกำลังเคี้ยวบางสิ่งอยู่
พร้อมกับแสงสีเขียวที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นจากลำคอ พลังปราณฟ้าดินอันเข้มข้นก็เริ่มแผ่ออกมาจากร่างกาย
“ผลไม้…” ไป๋หลิงหดตัว ย่นจมูกเมื่อได้(@NameIsNovel)กลิ่นที่(@NameIsNovel)คุ้นเคยเป็น(@NameIsNovel)อย่างดี
คนที่(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)ศพไหม้เกรียม เซินลั่ว กำลังเคี้ยวส้มวิญญาณอยู่ในปาก
ความรุนแรงของเคราะห์กรรมอัสนีไท่อี่ ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เผชิญก่อนหน้านี้ร้ายแรงกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)คาดการณ์ไว้
แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะพยายามดึงอัสนีและ(@NameIsNovel)สายฟ้าเข้ามาในร่างกายทีละน้อยโดยมุ่งหวังที่(@NameIsNovel)จะค่อยๆ ปรับตัวให้ชินกับมัน
แต่ในขณะที่(@NameIsNovel)กระบวนเวทมังกร-ช้างปรัชญาแตกสลาย เนื้อหนังของเขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงไม่สามารถทนทานได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เกือบจะสลายไป
ในช่วงเวลาวิกฤตินั้น เขา(@NameIsNovel)โคจรเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์จนถึงขีดสุด แต่ก็ยังไม่สามารถรักษาเนื้อหนังของตนเองไว้ได้(@NameIsNovel) ทันทีที่(@NameIsNovel)ซ่อมแซมเสร็จสิ้น มันก็จะถูกฉีกกระชากอีกครั้งในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วครู่
ทว่า(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถหยุดพักได้(@NameIsNovel)แม้แต่น้อย เพราะหากเขา(@NameIsNovel)ยอมแพ้ หากทะเลจิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)ถูกสระอัสนีท่วมท้นและ(@NameIsNovel)ตันเถียนกับอวัยวะต่างๆ ถูกทำลาย ความพยายามทั้งหมดของเขา(@NameIsNovel)จนถึงตอนนี้ก็จะสูญเปล่าในพริบตา
หากเขา(@NameIsNovel)จะต้องอาศัยพลังแห่งการฟื้นคืนชีพของหมอนหยกอีกครั้ง เขา(@NameIsNovel)กลัวว่า(@NameIsNovel)อายุขัยที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่น้อยนิดของเขา(@NameIsNovel)จะหมดสิ้นไป
แต่ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว พลังปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)ก็มี(@NameIsNovel)จำกัด และ(@NameIsNovel)เมื่อต้องเผชิญกับการหลอมรวมอย่างไม่หยุดยั้งของสระอัสนี ในที่(@NameIsNovel)สุดก็จะต้องมี(@NameIsNovel)เวลาที่(@NameIsNovel)พลังปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)หมดสิ้นไป
หลังจากทนทานต่อการทำลายและ(@NameIsNovel)สร้างร่างกายใหม่ 1,361 รอบ สระอัสนีก็รวบรวมพลังทั้งหมดและ(@NameIsNovel)โจมตีเซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)ครั้งสุดท้าย
ในขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ทนทานต่อการชำระล้างครั้งสุดท้ายของอัสนีเพลิง พลังปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)ก็หมดสิ้นไปโดยสมบูรณ์ เขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถรวบรวมพลังเพื่อเปิดใช้เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์เพื่อซ่อมแซมร่างกายได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป
ในขณะที่(@NameIsNovel)สติของเขา(@NameIsNovel)กำลังจะดับสูญ เซินลั่วก็สามารถหยิบส้มวิญญาณครึ่งผลออกมาและ(@NameIsNovel)ยัดเข้าปาก กัดลงไปโดยอาศัยเพียงสัญชาตญาณ
“ฟิ้ว”
ระหว่า(@NameIsNovel)งฟ้าดิน สายลมชิงเฟิงพลันพัดวนและ(@NameIsNovel)เริ่มหมุนรอบตัวเซินลั่ว เต้นระบำไปตามสายลม
ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ซึ่งเคยปราศจากชีวิตชีวา ก็เริ่มฟื้นคืนขึ้นมาในทันใด และ(@NameIsNovel)ลมชิงเฟิงที่(@NameIsNovel)พัดวนอยู่ก็ทวีความรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็วจนกลายเป็น(@NameIsNovel)ลมพายุที่(@NameIsNovel)คำราม ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)วังวนพลังวิญญาณที่(@NameIsNovel)เชื่อมต่อฟ้าดิน
“มันกลับมามี(@NameIsNovel)ชีวิตอีกครั้งจริงๆ!” บุรุษชุดคลุมดำอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง
อย่างไรก็ตาม จิตสังหารก็พลันปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา(@NameIsNovel) ด้วยการเอื้อมมือเข้าไปในห้วงสุญญตา แขนเสื้อคลุมสีดำของเขา(@NameIsNovel)ก็พองออก และ(@NameIsNovel)ลำแสงกระบี่สีดำหนาทึบก็พุ่งออกมา แทงทะลุเข้าไปในวังวนพลังวิญญาณในทันที
ด้วยเสียง “ตูม” ที่(@NameIsNovel)ดังสนั่น วังวนพลังวิญญาณก็ระเบิดออกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ เผยให้เห็นความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าขนาดใหญ่ตรงกลาง
ไป๋หลิงมองเห็นชายร่างเปลือยเปล่านั่งขัดสมาธิอยู่ภายในห้วงสุญญตา มันคือเซินลั่ว ร่างของเขา(@NameIsNovel)ขยับไปด้านข้างอย่างสมบูรณ์แบบ หลบเลี่ยงลำแสงกระบี่ที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้ามาได้(@NameIsNovel)อย่างหวุดหวิด
สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้นางทึ่งยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้นคือในขณะนี้ ผิวของเซินลั่วได้(@NameIsNovel)ฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์ และ(@NameIsNovel)ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็เกือบจะโปร่งใส เผยให้เห็นกระดูก เส้นลมปราณ และ(@NameIsNovel)อวัยวะภายใน
อวัยวะของเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สีดั่งแก้วผลึกห้าสี โครงกระดูกทั้งหมดเปล่งประกายสดใสราวกับหยก และ(@NameIsNovel)เส้นเลือดในร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็เป็น(@NameIsNovel)สีทองทั้งหมด ดูคล้ายกับเส้นเอ็นของมังกร
“ไม่ควรจะเร็วขนาดนี้…” ดวงตาของบุรุษชุดคลุมดำแสดงแววจริงจัง ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ
เขา(@NameIsNovel)รีบยกมือขึ้นคว้าห้วงสุญญตา และ(@NameIsNovel)กระบี่ยาวสามฉื่อที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ใบกระบี่แคบเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ด้ามก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)
ตัวกระบี่สีน้ำเงินเข้มสั่นไหวราวกับมี(@NameIsNovel)ระลอกคลื่นแผ่กระจายบนผิวน้ำที่(@NameIsNovel)สงบนิ่ง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ของวิเศษที่(@NameIsNovel)ไม่ธรรมดา
ด้วยการพุ่งตัวครั้งเดียว เขา(@NameIsNovel)ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าเซินลั่ว แทงกระบี่ตรงไปยังเขา(@NameIsNovel) แสงสีเขียวบนใบกระบี่พุ่งพล่าน มุ่งตรงไปยังตันเถียนของเซินลั่ว
ดวงตาของเซินลั่วพลันเบิกกว้าง และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)ประกายดาวระยิบระยับอยู่ภายในลูกตา เขา(@NameIsNovel)ไม่สะดุ้งหรือหลบหลีก แต่กลับยกสองนิ้วขึ้น คีบไปยังสิ่งที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องหน้า
คมกระบี่สีน้ำเงินเข้มแทงเข้าไประหว่า(@NameIsNovel)งนิ้วของเขา(@NameIsNovel)พอดีและ(@NameIsNovel)ถูกคีบไว้อย่างแน่นหนา
“ขอเรียนถามท่าน เหตุใดท่านจึงโจมตีข้าโดยไม่มี(@NameIsNovel)การพูดคุยกัน เมื่อเราพบกันครั้งแรก?” ดวงตาของเซินลั่วเย็นชาลงขณะที่(@NameIsNovel)พิจารณาอีกฝ่าย
ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พูด ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบ และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็สวมเสื้อผ้าชุดใหม่เอี่ยมแล้ว
“หึ เพิ่งจะบรรลุระดับไท่อี่ และ(@NameIsNovel)แม้แต่ลมหายใจก็ยังไม่คงที่(@NameIsNovel) เจ้าโชคร้ายจริงๆ ที่(@NameIsNovel)มาพบข้าในยามนี้” บุรุษชุดคลุมดำกล่าวพร้อมกับหัวเราะอย่างเย็นชา
พูดจบ ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันแข็งกร้าวขึ้น และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็ปลดปล่อยพลังที่(@NameIsNovel)รุนแรงราวกับ วานรซึ่งสะท้อนเสียง “แคร้ง” ที่(@NameIsNovel)แหลมคมออกมา
กระบี่ยาวในมือของเขา(@NameIsNovel)ก็ปลดปล่อยรัศมี(@NameIsNovel)กระบี่รูปฟันเลื่อยชั้นหนึ่งออกมาซึ่งปะทะกับนิ้วของเซินลั่วอย่างรุนแรง ก่อให้เกิดเสียงเสียดสีของโลหะที่(@NameIsNovel)แหลมคม
นิ้วของเซินลั่วถูกรัศมี(@NameIsNovel)กระบี่แยกออกจากกัน แต่กลับไม่มี(@NameIsNovel)รอยขีดข่วนแม้แต่รอยเดียวบนปลายนิ้วของเขา(@NameIsNovel) มี(@NameIsNovel)เพียงรอยขาวสองรอยที่(@NameIsNovel)ยังคงอยู่เป็น(@NameIsNovel)เวลานาน
ไม่เพียงแต่บุรุษชุดคลุมดำจะประหลาดใจอย่างยิ่งกับเรื่องนี้ แต่แม้แต่ตัวเซินลั่วเองก็ค่อนข้างจะตกตะลึง
เคล็ดวิชาหวงถิงที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)บำเพ็ญเพียรเน้นการหลอมกายา และ(@NameIsNovel)ในระหว่า(@NameIsNovel)งการเลื่อนสู่ระดับไท่อี่ เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยกขีดจำกัดขึ้นอย่างแข็งขันก่อนที่(@NameIsNovel)จะก้าวเข้าสู่ระดับไท่อี่
ทำให้เคราะห์กรรมอัสนีไท่อี่ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เผชิญนั้น ทรงพลังกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญธรรมดาทั่วไปต้องทนทานมากนัก
มันอันตรายอย่างแท้จริง และ(@NameIsNovel)เซินลั่วก็เกือบจะไม่สำเร็จ แต่ผลที่(@NameIsNovel)ตามมาคือ เมื่อเขา(@NameIsNovel)เอาชนะอุปสรรคที่(@NameIsNovel)ยากลำบากนั้นได้(@NameIsNovel) ระดับไท่อี่ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)บรรลุได้(@NameIsNovel)ก็ย่อมเหนือกว่า(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญธรรมดาทั่วไปอยู่ส่วนหนึ่งโดยธรรมชาติ
แต่อย่าได้(@NameIsNovel)ดูแคลนความแตกต่างเพียงเล็กน้อยนี้ เมื่อไปถึงผู้บำเพ็ญระดับไท่อี่แล้ว แม้แต่ความแตกต่างเพียงเล็กน้อยก็สามารถตัดสินความเป็น(@NameIsNovel)ความตาย และ(@NameIsNovel)ทำให้ฟ้าดินสงบลงได้(@NameIsNovel)
รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็กำหมัดขวาแน่นทันทีเมื่อปราณเต๋าในตันเถียนของเขา(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวตามใจปรารถนา
ไหลผ่านเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)ราบรื่นอย่างไม่น่าเชื่อของเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ไปถึงฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)ในเวลาเกือบจะทันที
ในขณะเดียวกัน พลังปราณฟ้าดินรอบตัวเขา(@NameIsNovel)ก็ดูเหมือนจะถูกดึงดูดเข้ามา รวมตัวกันที่(@NameIsNovel)ฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)เอง
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ข้าจะสามารถยืมพลังจากฟ้าดินได้(@NameIsNovel)…” เซินลั่วรู้สึกถึงความเชื่อมโยงอันเข้มข้นกับฟ้าดินที่(@NameIsNovel)ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในระดับเซียนแท้ หัวใจของเขา(@NameIsNovel)เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น
แม้จะมี(@NameIsNovel)ความคิดมากมายผุดขึ้นในใจ แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ส่งผลกระทบต่อการชกของเขา(@NameIsNovel)เลย
เมื่อปล่อยหมัดออกไป เสียงดังสนั่นก็สะท้อนไปทั่วห้วงสุญญตาราวกับกำลังฉีกกระชากมัน และ(@NameIsNovel)ปราณฟ้าดินซึ่งมองไม่เห็นด้วยตาเปล่าก็ถูกฉีกออก
ทิ้งร่องรอยที่(@NameIsNovel)บิดเบี้ยวและ(@NameIsNovel)เจิดจ้าไว้เบื้องหลังขณะที่(@NameIsNovel)มันพุ่งเข้าใส่บุรุษชุดคลุมดำอย่างรุนแรง
หมัดนี้ ซึ่งเรียนรู้มาจากหนึ่งในสามสิบหกทหารสวรรค์ บัดนี้ถูกใช้ออกมาด้วยระดับการบำเพ็ญไท่อี่ของเขา(@NameIsNovel) ย่อมแสดงความยิ่งใหญ่ที่(@NameIsNovel)แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
------------