ตอนที่ 910 : ปีศาจ

บุรุษชุดคลุมดำหลบหลีกได้(@NameIsNovel)เพียงฉิวเฉียด พลันแรงหมัดก็ทวีความรุนแรงขึ้น โจมตีเข้าใส่หน้าอกของเขา(@NameIsNovel)ต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง

บุรุษชุดคลุมดำรีบยกกระบี่ยาวขึ้นขวาง และ(@NameIsNovel)เมื่อพลังทั้งสองปะทะกัน ก็เกิดเป็น(@NameIsNovel)ประกายแสงหลากสีชั้นหนึ่ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อย่างไรก็ตาม เขา(@NameIsNovel)รู้สึกราวกับดวงตะวันระเบิดออกเบื้องหน้าอกและ(@NameIsNovel)ตระหนักว่า(@NameIsNovel)พลังงานที่(@NameIsNovel)ปะทุออกมาจากหมัดนั้นร้อนแรงอย่างหาที่(@NameIsNovel)เปรียบมิได้(@NameIsNovel) พลังอันดุร้ายและ(@NameIsNovel)ครอบงำพุ่งเข้าใส่เขา(@NameIsNovel) ส่งผลให้บุรุษชุดคลุมดำกระเด็นออกไปไกลนับพันฉื่อในทันที

เซินลั่วเมื่อปล่อยหมัดออกไปแล้ว ก็เลือกที่(@NameIsNovel)จะไม่ไล่ตามในทันที เขา(@NameIsNovel)ทราบดีว่า(@NameIsNovel)ลมหายใจของตนยังไม่คงที่(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ยังไม่แน่ใจในพละกำลังของตนเอง จึงยับยั้งชั่งใจไม่บุ่มบ่ามจนเกินไป

ด้านข้าง ไป๋หลิงซึ่งไม่กล้าส่งเสียงใดๆ มาจนถึงบัดนี้ พลันดีดตัวขึ้นจากพื้นราวกับปลาหลีฮื้อและ(@NameIsNovel)ร้องเรียกเซินลั่วพร้อมกับปรบมือ “ผู้อาวุโสเซิน ยอดเยี่ยมไปเลย!”

เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ให้ความสนใจนาง แต่กลับรีบตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงในตนเองอย่างรวดเร็ว

เมื่อตรวจสอบตัวเอง เขา(@NameIsNovel)ก็พบว่า(@NameIsNovel)ร่างกายของตนได้(@NameIsNovel)เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวง กระดูกของเขา(@NameIsNovel)ส่องสว่า(@NameIsNovel)งราวกับหยก และ(@NameIsNovel)หลอดเลือดกับเส้นลมปราณก็เป็น(@NameIsNovel)สีทอง บรรลุถึง “ขอบเขตไร้มลทินดุจแก้วผลึก” ของระดับไท่อี่ได้(@NameIsNovel)อย่างน่าทึ่ง

อย่างไรก็ตาม ตันเถียนและ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณส่วนใหญ่ของเขา(@NameIsNovel)กลับว่า(@NameIsNovel)งเปล่า เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เนื่องมาจากการบำเพ็ญเพียรถูกขัดจังหวะโดยบุรุษชุดคลุมดำ

ทำให้ไม่สามารถดูดซับพลังปราณฟ้าดินได้(@NameIsNovel)ทันเวลาเพื่อรวบรวมร่างกายให้มั่นคง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ดี ดี ดี เพิ่งจะเลื่อนระดับสู่ไท่อี่ก็มี(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)ครอบงำถึงเพียงนี้ หากลมหายใจของเจ้าคงที่(@NameIsNovel)แล้วจะน่ากลัวเพียงใด?” บุรุษชุดคลุมดำอุทาน ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยจิตสังหาร

บัดนี้เมื่อเขา(@NameIsNovel)มองว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)ภัยคุกคาม เขา(@NameIsNovel)ย่อมไม่อนุญาตให้เซินลั่วรวบรวมการบำเพ็ญเพียรและ(@NameIsNovel)สร้างความมั่นคงในระดับไท่อี่ได้(@NameIsNovel)อย่างแน่นอนอ่านตอนต่อไปฟรี

“ข้าไม่ฆ่าคนไร้นามใต้คมกระบี่ เจ้าชื่ออะไร?” บุรุษชุดคลุมดำถาม พลางกำกระบี่ยาวสีเขียวในมือแน่น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“การฆ่าคนไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องพูดจาไร้สาระมากความ” เซินลั่วเย้ยหยัน เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ไม่ตั้งใจจะตอบ

ขณะที่(@NameIsNovel)พูดคุยกัน เขา(@NameIsNovel)ก็เอื้อมมือเข้าไปในห้วงสุญญตาและ(@NameIsNovel)หยิบแส้หกเฉินมาไว้ในมือทันที

[Source: NameIsNovel] “แส้หกเฉิน? แส้หกเฉินของหลี่จิ่ง เหตุใดจึงมาอยู่ที่(@NameIsNovel)เจ้า?” บุรุษชุดคลุมดำเหลือบเห็นอาวุธในมือของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ตกใจในทันที

โดยไม่พูดอะไร เซินลั่วก็ยกแส้ยาวขึ้นด้วยมือข้างเดียวและ(@NameIsNovel)พุ่งไปข้างหน้า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อเห็นเซินลั่วพุ่งเข้ามาโดยไม่พูดอะไร สีหน้าของบุรุษชุดคลุมดำก็ไม่เปลี่ยนแปลง ด้วยการโบกมือ แสงสีดำก็วาบขึ้นเบื้องหน้า และ(@NameIsNovel)ธงสีดำสูงประมาณหนึ่งจั้งก็ปรากฏขึ้นในห้วงสุญญตา

ทันทีที่(@NameIsNovel)ธงสีดำปรากฏขึ้น ปราณภูตผีที่(@NameIsNovel)คละคลุ้งก็แผ่ออกมาจากมัน และ(@NameIsNovel)หมอกภูตผีสีดำสนิทก็ปกคลุมท้องฟ้า กลืนกินพื้นที่(@NameIsNovel)ภายในรัศมี(@NameIsNovel)ร้อยลี้อย่างรวดเร็ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในบริเวณที่(@NameIsNovel)ธงภูตผีตั้งอยู่ วังวนสีดำหลายสายก็ผุดขึ้นมาจากพื้นดิน และ(@NameIsNovel)ร่างที่(@NameIsNovel)เลือนรางก็ปรากฏขึ้นทีละร่าง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วหยุดชะงักและ(@NameIsNovel)เหลือบมองไปยังร่างหนึ่งที่(@NameIsNovel)สวมชุดขุนนาง ถือแผ่นหรูอี้ ดูคล้ายมนุษย์แต่มี(@NameIsNovel)หัวไก่ขนาดใหญ่อยู่บนคอ

ในตำแหน่งที่(@NameIsNovel)ควรจะเป็น(@NameIsNovel)ดวงตา กลับมองไม่เห็นลูกตา มี(@NameIsNovel)เพียงเบ้าตาสีเลือดขนาดใหญ่สองข้างที่(@NameIsNovel)ซึ่งปราณทมิฬสีดำพวยพุ่งออกมา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ข้างๆ ร่างหัวไก่ ร่างมนุษย์หัวสัตว์อีกร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้น สวมชุดขุนนางและ(@NameIsNovel)ถือแผ่นหรูอี้เช่นเดียวกัน ดวงตาก็เต็มไปด้วยปราณทมิฬที่(@NameIsNovel)ไหลเวียนอยู่เช่นกัน

ทันทีหลังจากนั้น ร่างอื่นๆ ก็ปรากฏขึ้นข้างๆ ทั้งสอง รวมเป็น(@NameIsNovel)สิบสองร่าง ทั้งหมดมี(@NameIsNovel)หัวเป็น(@NameIsNovel)สัตว์และ(@NameIsNovel)ร่างเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์ สวมชุดขุนนางคล้ายกันทั้งหมด [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วจ้องมองพวกเขอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปเล็กน้อยขณะที่(@NameIsNovel)อุทานออกมาด้วยความตกใจ “เป็น(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จริงๆ!”

เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ไม่คุ้นเคยกับร่างเหล่านี้ พวกเขา(@NameIsNovel)คือสิบสองในยี่สิบแปดกลุ่มดาวนักษัตรจากราชสำนักสวรรค์ในอดีตนั่นเอง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ร่างที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)หัวเป็น(@NameIsNovel)ไก่และ(@NameIsNovel)ร่างเป็น(@NameIsNovel)คนก็คือเหมา-รื่อจี ดาวดวงที่(@NameIsNovel)สี่แห่งพยัคฆ์ขาวทิศประจิม

ร่างที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)หัวเป็น(@NameIsNovel)สุนัขจิ้งจอกและ(@NameIsNovel)ร่างเป็น(@NameIsNovel)คนคือซินเยว่หู ดาวดวงที่(@NameIsNovel)ห้าแห่งมังกรครามทิศบูรพา

และ(@NameIsNovel)ร่างที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)หัวคล้ายมังกรและ(@NameIsNovel)ร่างเป็น(@NameIsNovel)คนคือเจี่ยวมู่เจียว นอกจากนี้ ยังมี(@NameIsNovel)โต่วมู่เซี่ย อี้หั่วเสอ เจินสุ่ยอิ่น ปี้เยว่อู และ(@NameIsNovel)ขุนนางดาราอีกเก้าตน

ในบรรดาพวกเขา(@NameIsNovel) เซินลั่วคุ้นเคย กับเหมา-รื่อจี ซินเยว่หู เจี่ยวมู่เจียว และ(@NameIsNovel)โต่วมู่เซี่ยมากที่(@NameIsNovel)สุด ด้วยเหตุผลง่ายๆ ที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ชื่อของพวกเขา(@NameIsNovel)ถูกจารึกไว้บนชิ้นส่วนคัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ครอบครองอยู่

“เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ใครกันแน่ และ(@NameIsNovel)เหตุใดจึงสามารถควบคุมร่างของขุนนางดาราเหล่านี้ได้(@NameIsNovel)?” เซินลั่วมองไปยังบุรุษชุดคลุมดำอย่างเย็นชา

“เจ้ารู้จักขุนนางดาราเหล่านี้รึ? เช่นนั้นเจ้าต้องเป็น(@NameIsNovel)ผู้รอดชีวิตจากราชสำนักสวรรค์เป็น(@NameIsNovel)แน่ และ(@NameIsNovel)ในเมื่อเจ้าถือแส้หกเฉิน เจ้าคงจะถูกหลี่จิ่งแอบฝึกฝนมาสินะ?” บุรุษชุดคลุมดำกล่าวพร้อมกับยิ้มเยาะ [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เจ้าพูดไม่ผิด ข้าอยู่ภายใต้บัญชาของท่านอ๋องหลี่จิ่งแห่งสวรรค์จริง แต่ข้าไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ปีศาจประเภทใด?” เซินลั่ว

“ปีศาจรึ? ฮ่าฮ่า จะเรียกข้าว่า(@NameIsNovel)ปีศาจก็ไม่ผิดนัก ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว ราชสำนักสวรรค์ก็ล่มสลายไปแล้ว จะเป็น(@NameIsNovel)เทพหรือเป็น(@NameIsNovel)ปีศาจมันจะต่างกันอย่างไรเล่า?” บุรุษชุดคลุมดำหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเองอย่างเหน็บแนม

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] พูดจบ เขา(@NameIsNovel)ก็ร่ายอาคมสองสามคำใต้ลมหายใจ ยกมือขึ้นสะบัด และ(@NameIsNovel)ขุนนางดาราทั้งสิบสองที่(@NameIsNovel)แผ่ปราณภูตผีก็เดินไปข้างหน้า พุ่งเข้าหาเซินลั่วพร้อมกับแสงที่(@NameIsNovel)ส่องประกายบนแผ่นหรูอี้ที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ถืออยู่

จากแผ่นหรูอี้ของซินเยว่หู หมอกสีแดงเข้มกลุ่มหนึ่งก็พวยพุ่งเข้าหาเซินลั่ว

ดวงตาของเซินลั่วหรี่ลง และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็สะบัดแขนเสื้อไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อให้เกิดคลื่นพลังปราณอันทรงพลังซึ่งผลักหมอกทั้งหมดกลับไปในทันที ทว่า(@NameIsNovel)จากภายในนั้น ร่างหนึ่งก็พุ่งออกมา มาถึงข้างกายเซินลั่วอย่างรวดเร็ว

แขนที่(@NameIsNovel)ยกขึ้นมานั้นปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีดำ คล้ายกับกรงเล็บภูตที่(@NameIsNovel)พุ่งตรงเข้าสู่หัวใจของเซินลั่ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เจี่ยวมู่เจียว เซินลั่วก็ถอยกลับทันที หลบหลีกกรงเล็บภูตมรณะได้(@NameIsNovel)อย่างหวุดหวิด แต่พลันรู้สึกเจ็บแปลบที่(@NameIsNovel)หลัง

เขา(@NameIsNovel)เหลือบมองข้ามไหล่และ(@NameIsNovel)เห็นโต่วมู่เซี่ย ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)มาอยู่ข้างหลังเขา(@NameIsNovel)ตั้งแต่เมื่อใดและ(@NameIsNovel)กดเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)แหลมคมเข้ากับกระดูกสันหลังของเขา(@NameIsNovel)

ก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)ทำอะไร เจี่ยวมู่เจียวก็ฟาดกรงเล็บเข้าที่(@NameIsNovel)หน้าอกของเขา(@NameIsNovel)อีกครั้ง

เซินลั่วสูดหายใจเข้าลึกๆ และ(@NameIsNovel)พลันตะโกนเสียงดัง ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)เปล่งแสงออกมาอย่างรวดเร็วเมื่อกลิ่นอายอันเกรี้ยวกราดระเบิดออกไปทุกทิศทาง ผลักเจี่ยวมู่เจียวและ(@NameIsNovel)โต่วมู่เซี่ยออกไปพร้อมกัน

[Source: NameIsNovel] ในขณะเดียวกัน แสงสีดำก็วาบขึ้นบนแส้หกเฉินในมือของเขา(@NameIsNovel)ขณะที่(@NameIsNovel)กวาดมันไปข้างหน้าอย่างรุนแรง ฟาดเข้าที่(@NameIsNovel)เอวของเจี่ยวมู่เจียวอย่างแรง

ตอนแรกได้(@NameIsNovel)ยินเพียงเสียงทื่อๆ แต่ในไม่ช้า แสงสีดำที่(@NameIsNovel)รวมตัวอยู่บนแส้หกเฉินก็ระเบิดออกอย่างรุนแรง เงาแส้ซึ่งเดิมทีไม่มี(@NameIsNovel)พลังในการตัดเฉือน พลันคมกริบดุจคมกระบี่ ฉีกร่างของเจี่ยวมู่เจียวออกเป็น(@NameIsNovel)สองท่อนในทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แต่เขา(@NameIsNovel)ก็รีบตั้งสติ โบกมือ และ(@NameIsNovel)วังวนหมอกทมิฬสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนธงภูตผีสีดำเบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel) ลำแสงสีดำสายหนึ่งพุ่งออกมา ห่อหุ้มร่างที่(@NameIsNovel)ขาดสองท่อนและ(@NameIsNovel)ดึงกลับเข้าไป

[Source: NameIsNovel] ร่างศพของเจี่ยวมู่เจียวเข้าสู่วังวนและ(@NameIsNovel)หายไป เหลือเพียงเงาเลือนรางที่(@NameIsNovel)ยังคงอยู่บนธงภูตผีสีดำ

ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ เงาเลือนรางบนธงภูตผีก็หายไป [Source: NameIsNovel]

อย่างไรก็ตาม วังวนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากพื้นดินท่ามกลางหมอกภูตผีไม่ไกลนัก และ(@NameIsNovel)ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง—เป็น(@NameIsNovel)เจี่ยวมู่เจียวอย่างไม่ต้องสงสัย

------------ [Source: NameIsNovel]

ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา