หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 915
ตอนที่ 915 : ทาบทามผู้มีความสามารถ
ตอนที่ 915
อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงการเปลี่ยนแปลงภายในร่าง สีหน้าฉายแววพึงพอใจอยู่บ้าง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)พอใจอย่างยิ่งกับอานุภาพของไข่มุกมังกรแรดห้าสี รู้สึกว่า(@NameIsNovel)ความปรารถนาอันยาวนานนั้นช่างคุ้มค่า
ผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมาสายหนึ่ง ลืมตาขึ้นและ(@NameIsNovel)สบเข้ากับสายตาของเซินลั่วพอดี
“ใครเลยจะคาดคิดว่า(@NameIsNovel)ไข่มุกมังกรแรดห้าสีจะสามารถชำระล้างพลังอสูรได้(@NameIsNovel)ด้วย? ด้วยท่านผู้พิทักษ์ที่(@NameIsNovel)อยู่ ณ จุดสูงสุดของระดับเซียนแท้ขั้นกลางแล้ว
บัดนี้เมื่อได้(@NameIsNovel)ไข่มุกนี้มา ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)การก้าวสู่ระดับเซียนแท้ขั้นปลายคงอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้ว” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม แสดงความยินดี
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ แววตาของอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำก็วูบไหวไปครู่หนึ่ง
คำพูดของเซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)เพียงคำชมเชยธรรมดา นอกเหนือไปจากการชื่นชมผลของไข่มุกมังกรแรดห้าสี แต่ในหูของอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำ กลับมี(@NameIsNovel)ความหมายซ้อนเร้นอยู่หลายชั้น
“เหะๆ เรื่องนี้ต้องขอบคุณสหายเซินแล้ว มิเช่นนั้น หมี(@NameIsNovel)เฒ่าผู้นี้คงไม่มี(@NameIsNovel)วันได้(@NameIsNovel)สมบัตินี้มา ว่า(@NameIsNovel)แต่ ท่านศึกษายันต์ธุลีลี้ลับสองภพไปถึงไหนแล้ว?
พูดถึงเรื่องนี้ ตัวข้าเองก็สนใจในเคล็ดวิชาค่ายกลมานานเช่นกัน ในช่วงหลายปีที่(@NameIsNovel)เฝ้าป่าไผ่ม่วง ได้(@NameIsNovel)ศึกษาค่ายกลมายาธุลีสองพิภพที่(@NameIsNovel)นั่นอย่างละเอียด
และ(@NameIsNovel)อ้างอิงจากตำราการจัดตั้งค่ายกล ได้(@NameIsNovel)สร้างค่ายกลมายาธุลีสองพิภพฉบับย่อขึ้นมาชุดหนึ่ง
แม้ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลฉบับย่อ แต่ด้วยยันต์สองภพในมือของสหายเซิน ก็ยังสามารถปลดปล่อยพลังของค่ายกลเต็มรูปแบบได้(@NameIsNovel)ประมาณสามส่วน ข้อห้ามชุดนี้ไม่มี(@NameIsNovel)ประโยชน์อันใดกับข้ามากนัก
ดังนั้นวันนี้ขอมอบให้สหายเซิน ถือเป็น(@NameIsNovel)น้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากข้า” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำหัวเราะอย่างร่าเริง พลางหยิบธงและ(@NameIsNovel)จานค่ายกลที่(@NameIsNovel)ส่องประกายออกมาวางบนโต๊ะ
เซินลั่วประหลาดใจเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ด้วยสติปัญญาที่(@NameIsNovel)เฉียบแหลม ก็เข้าใจได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วว่า(@NameIsNovel)อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำเข้าใจคำพูดผิดไป แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ชี้แจง
“ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ ข้าก็จะไม่เกรงใจแล้ว” ว่า(@NameIsNovel)แล้วก็รับมา เมื่อไม่เห็นเหตุผลที่(@NameIsNovel)จะปฏิเสธของขวัญที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)มาเปล่าๆ
“สหายเซิน ในเมื่อท่านได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บ ก็พักผ่อนอยู่ที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวสักพักเถิด ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องรีบร้อนจากไป” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำกล่าวด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)ผ่อนคลายและ(@NameIsNovel)รอยยิ้ม เมื่อเห็นเซินลั่วเก็บค่ายกลมายาธุลีสองพิภพไป
เซินลั่วขอบคุณเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในถ้ำสวรรค์ที่(@NameIsNovel)หาได้(@NameIsNovel)ยากในโลก ที่(@NameIsNovel)ซึ่งพลังปราณฟ้าดินหนาแน่นเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ เหนือกว่า(@NameIsNovel)เมืองฉางอันอย่างมาก
ทั้งการรักษาและ(@NameIsNovel)การบำเพ็ญเพียรจะได้(@NameIsNovel)รับประโยชน์อย่างยิ่งจากสิ่งนี้ ดังนั้นการอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่นานขึ้นย่อมเป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์โดยธรรมชาติ
อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำกลับไปหลอมรวมไข่มุกมังกรแรดห้าสีต่อและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่นานก่อนจะขอตัวจากไปอย่างรวดเร็ว
เซินลั่วลุกขึ้นไปส่ง แล้วจึงกลับเข้าไปในห้องชั้นในเพื่อดูกลค่ายกลมายาธุลีสองพิภพที่(@NameIsNovel)อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำมอบให้
ด้วยความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับข้อห้ามเท่านั้น ก็ยังคงสามารถรับรู้ถึงความไม่ธรรมดาของอุปกรณ์ค่ายกลชุดนี้ได้(@NameIsNovel) ซึ่งทำจากวัสดุคุณภาพสูงสุด แม้ว่า(@NameIsNovel)การจัดตั้งจะยุ่งยากอยู่บ้าง
หลังจากสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็เก็บมันไปและ(@NameIsNovel)ทำสมาธิรักษาตัวต่อไป
ไม่รอช้า พลิกมือหยิบขวดหยกสีเขียวออกมา เปิดใช้เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม และ(@NameIsNovel)ดูดซับพลังวิญญาณวารีที่(@NameIsNovel)เข้มข้นอย่างยิ่งภายในน้ำค้างหวาน
ด้วยเสียง “ครืน” ลำแสงสีฟ้าคล้ายสายน้ำก็พุ่งออกมาจากขวดและ(@NameIsNovel)รวมเข้ากับร่างกาย
พลังวิญญาณวารีนี้มี(@NameIsNovel)มากเกินไป เข้มข้นเกินไป แม้แต่เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามก็ไม่สามารถดูดซับได้(@NameIsNovel)หมด กลับทำให้ปราณเต๋าและ(@NameIsNovel)พลังชีวิตปั่นป่วนอย่างรุนแรง เกือบจะถึงขั้นทำให้กระอักเลือดออกมา
รีบหยุดการดูดซับและ(@NameIsNovel)โคจรเคล็ดวิชาเพื่อควบคุมปราณเต๋าและ(@NameIsNovel)ลมปราณ ใช้เวลาอยู่นานกว่า(@NameIsNovel)จะฟื้นตัว
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)การมี(@NameIsNovel)พลังวิญญาณวารีที่(@NameIsNovel)เข้มข้นเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป ต้องหาวิธีแบ่งน้ำค้างหวานหยดนี้” เซินลั่วคิดในใจ แสงสีฟ้าพวยพุ่งขึ้นในฝ่ามือ ดึงน้ำค้างหวานออกมาจากขวดและ(@NameIsNovel)ลอยอยู่กลางอากาศ
จากนั้นก็ยกมือขึ้น และ(@NameIsNovel)ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็ปรากฏขึ้น
“ไป!”
เซินลั่วทำสัญลักษณ์กระบี่ด้วยมือ แสงสีแดงฉานของตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็ทวีความรุนแรงขึ้น
และ(@NameIsNovel)จากนั้น ด้วยการสั่นไหวครั้งเดียว มันก็หายไปจากสายตา ถูกแทนที่(@NameIsNovel)ด้วยเส้นด้ายสีแดงฉานกว่า(@NameIsNovel)สิบเส้น ดูบอบบางอย่างยิ่งแต่กลับคมกริบอย่างไม่น่าเชื่อ
เซินลั่วแข็งค้างอยู่กับที่(@NameIsNovel) แล้วใบหน้าก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยความยินดีอย่างสุดขีด
เส้นใยสีแดงฉานเหล่านี้ไม่ใช่ของธรรมดา พวกมันคือการแสดงออกถึงขอบเขตที่(@NameIsNovel)สูงมากในการควบคุมกระบี่ เคล็ดกระบี่แปลงไหม ซึ่งมี(@NameIsNovel)พลังเหนือกว่า(@NameIsNovel)ปราณกระบี่และ(@NameIsNovel)รัศมี(@NameIsNovel)กระบี่ธรรมดาอย่างมาก
พรสวรรค์ในวิถีกระบี่นั้นถือได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ธรรมดาเท่านั้น และ(@NameIsNovel)แม้จะฝึกฝนอย่างหนักอีกร้อยปี ก็คงไม่สามารถแปลงกระบี่เป็น(@NameIsNovel)ไหมได้(@NameIsNovel)
อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้ระดับการบำเพ็ญเพิ่มขึ้นอย่างมากภายในดินแดนแห่งความฝัน และ(@NameIsNovel)ประสบการณ์ในการใช้คาถาก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล จนคาดไม่ถึงว่า(@NameIsNovel)จะสามารถบรรลุถึงขอบเขตนี้ได้(@NameIsNovel)ในคราวเดียว
เซินลั่วสูดหายใจเข้าลึกๆ ทำให้หัวใจและ(@NameIsNovel)จิตใจสงบลง และ(@NameIsNovel)ประสานสองนิ้วของมือข้างหนึ่ง ชี้ไปยังหยดน้ำค้างหวานขณะประสานอิน
ไหมกระบี่สีแดงกว่า(@NameIsNovel)สิบเส้นก็พุ่งออกไปในทันที พันรอบน้ำค้างหวานชั่วครู่หนึ่งก่อนจะรัดแน่นอย่างนุ่มนวล
น้ำค้างหวานแยกออกราวกับเต้าหู้ กลายเป็น(@NameIsNovel)หยดน้ำสีฟ้าขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือสิบหยด
เซินลั่วรีบหยิบขวดหยกสิบใบออกมา บรรจุหยดน้ำลงไป และ(@NameIsNovel)ผนึกด้วยยันต์เพื่อป้องกันไม่ให้พลังวิญญาณภายในสลายไป
จากนั้นก็สลายเคล็ดวิชากระบี่ เก็บตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)ขวดหยกอื่นๆ ไป เหลือไว้เพียงขวดเดียว เริ่มใช้เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามอีกครั้ง พยายามจะดูดซับมัน
พลังวิญญาณวารีพวยพุ่งออกมาจากภายในขวด รวมเข้ากับร่างของเซินลั่ว
ครั้งนี้ ไม่มี(@NameIsNovel)เหตุการณ์เหมือนเมื่อก่อนเกิดขึ้นอีก แม้ว่า(@NameIsNovel)พลังวิญญาณวารีจะยังคงหนาแน่นเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ แต่ก็รุนแรงน้อยกว่า(@NameIsNovel)เมื่อก่อนมาก และ(@NameIsNovel)ร่างกายก็สามารถทนทานได้(@NameIsNovel)แล้ว
เซินลั่วรีบดูดซับมัน และ(@NameIsNovel)พลังปราณเต๋าภายในก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วในอัตราที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประสิทธิภาพมากกว่า(@NameIsNovel)น้ำแท้สามธาตุหรือน้ำแท้สองธาตุที่(@NameIsNovel)เคยใช้มาก่อนหน้านี้
“สมกับเป็น(@NameIsNovel)น้ำค้างหวานจากขวดหยกชำระล้าง ไม่ใช่ของวิเศษธรรมดาจริงๆ หลังจากดูดซับน้ำค้างหวานหยดนี้แล้ว
พลังของข้าจะต้องก้าวกระโดดครั้งใหญ่อีกครั้งอย่างแน่นอน ไปถึงจุดสูงสุดของระดับก่อกำเนิดขั้นกลาง จากนั้นก็จะสามารถหาวิธีทะลวงผ่านได้(@NameIsNovel)!” เซินลั่วกล่าวกับตัวเอง พลางมุ่งมั่นกับการบำเพ็ญเพียรต่อไป
จมอยู่กับการบำเพ็ญเพียร หนึ่งเดือนผ่านไปในพริบตา
น้ำค้างหวานหนึ่งในสิบส่วนนี้ถูกดูดซับไปจนหมดสิ้น เพิ่มพลังวิญญาณมากจนเกือบจะเทียบเท่ากับการบำเพ็ญเพียรอย่างหนักถึงสามปี
เซินลั่วประหลาดใจกับผลอันน่าทึ่งของน้ำค้างหวาน แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)หยุดและ(@NameIsNovel)บำเพ็ญเพียรต่อไป
ในพริบตา กว่า(@NameIsNovel)หนึ่งปีผ่านไป ประตูใหญ่ของที่(@NameIsNovel)พักยังคงปิดสนิท พร้อมกับแสงของข้อห้ามที่(@NameIsNovel)สั่นไหวอยู่ภายใน แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงความทุ่มเทในการปิดด่านบำเพ็ญ
ศิษย์ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวไม่กล้ารบกวนและ(@NameIsNovel)เพียงส่งศิษย์คนหนึ่งไปเฝ้าสถานที่(@NameIsNovel)นั้น รอคอยอย่างเงียบๆ ให้เซินลั่วออกมา
วันหนึ่ง เสียงร้องประหลาดก็ดังขึ้นจากในห้อง ชวนให้นึกถึงเสียงคำรามของมังกรและ(@NameIsNovel)เสียงคำรามของพยัคฆ์ และ(@NameIsNovel)แสงสีฟ้านับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากห้อง ส่องสว่า(@NameIsNovel)งบริเวณใกล้เคียงไปไกลหลายสิบหลา
พลังปราณฟ้าดินรอบที่(@NameIsNovel)พักผันผวนอย่างรุนแรง พรั่งพรูเข้ามาในห้องราวกับถูกดึงดูดโดยบางสิ่งที่(@NameIsNovel)ไม่รู้จักภายใน
ศิษย์ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวที่(@NameIsNovel)ยืนเฝ้ายามอยู่ข้างนอกตกใจ แต่ก็ไม่กล้าที่(@NameIsNovel)จะเข้าไปสอบถามอย่างบุ่มบ่าม หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ศิษย์ผู้นั้นก็รีบหันหลังและ(@NameIsNovel)จากไปเพื่อรายงานต่อผู้บังคับบัญชา
ภายในวังแห่งหนึ่งของสำนักภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว เซียนชิงเหลียนและ(@NameIsNovel)ผู้เฒ่าเครายาว พร้อมด้วยชายฉกรรจ์ผิวทองสัมฤทธิ์ ยืนอยู่ด้วยกัน มองดูกระจกเก่าบานหนึ่ง อาจารย์หวงถงไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น
กระจกเผยให้เห็นที่(@NameIsNovel)พักของเซินลั่ว แสงสีฟ้าที่(@NameIsNovel)เจิดจ้า และ(@NameIsNovel)เสียงร้องดังลั่น ถ่ายทอดราวกับว่า(@NameIsNovel)ฉากนั้นอยู่ตรงหน้าพวกเขา(@NameIsNovel)
“เมื่อพิจารณาจากปรากฏการณ์ที่(@NameIsNovel)ไม่ธรรมดานี้ ดูท่าว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะทะลวงระดับการบำเพ็ญเพียรได้(@NameIsNovel)แล้ว พรสวรรค์ของเจ้าหนุ่มผู้นี้ช่างเป็น(@NameIsNovel)เลิศโดยแท้
ได้(@NameIsNovel)ยินมาว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)คู่หมั้นของไฉจูจากโลกมนุษย์ นับว่า(@NameIsNovel)เหมาะสมกันยิ่งนัก” ผู้เฒ่าเครายาวกล่าวพลางลูบเครา
“ว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel)คนผู้นี้เป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญอิสระที่(@NameIsNovel)เคยรับภารกิจให้สำนักหลวงต้าถังหลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยเข้าร่วมสังกัดอย่างเป็น(@NameIsNovel)ทางการ พรสวรรค์เช่นนี้หาได้(@NameIsNovel)ยากยิ่งนัก
ในเมื่อเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)คู่หมั้นของไฉจู บางทีเราน่าจะลองทาบทามให้อยู่ต่อและ(@NameIsNovel)เข้าร่วมสำนักของเราดูดีหรือไม่?” ชายฉกรรจ์ผิวทองสัมฤทธิ์กล่าวเสริม
-----------