ตอนที่ 914 : แก่นแท้แห่งหมื่นวารี

เซินลั่วค่อยๆ ลืมตาขึ้น พบว่า(@NameIsNovel)เบื้องบนคือเพดานห้องพักรับรองของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ความเจ็บปวดจางๆ จากอวัยวะภายในเป็น(@NameIsNovel)สัญญาณบ่งบอกชัดเจนว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)กลับคืนสู่โลกแห่งความจริงแล้ว [Source: NameIsNovel]

นอนนิ่งอยู่บนเตียงเนิ่นนานจึงค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง

ประสบการณ์จากการเข้าสู่ดินแดนแห่งความฝันทำให้รู้สึกหดหู่ใจยิ่งขึ้น เมื่อหายนะแห่งอสูรมาถึง ไม่มี(@NameIsNovel)กองกำลังใดสามารถหลบหนีได้(@NameIsNovel) แม้แต่ผู้ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผู้สนับสนุนที่(@NameIsNovel)ทรงพลัง ก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงพึ่งพาตนเองเท่านั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วรีบส่ายศีรษะ ไม่ครุ่นคิดถึงความฝันอีกต่อไปขณะนั่งขัดสมาธิบนเตียง

บาดแผลภายนอกร่างกายได้(@NameIsNovel)รับการรักษาโดยเนี่ยไฉจูโดยใช้กิ่งหยางหลิว แต่ความเสียหายที่(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาเคลื่อนย้ายจิตวิญญาณเก้าสวรรค์ ได้(@NameIsNovel)สร้างไว้กับอวัยวะภายในนั้นรุนแรง

จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องพักฟื้นอย่างสงบ และ(@NameIsNovel)ไม่อาจจะรักษาให้หายขาดได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย

ไม่ได้(@NameIsNovel)หยิบโอสถทิพย์รักษาอาการบาดเจ็บออกมากิน โอสถเหล่านั้นเป็น(@NameIsNovel)โอสถช่วยชีวิตและ(@NameIsNovel)ใกล้จะหมดแล้ว จึงต้องเก็บไว้ใช้ในยามคับขัน

หลังจากนั่งนิ่งหลับตาอยู่ครู่หนึ่ง ก็กระตุ้นความคิดและ(@NameIsNovel)เริ่มโคจรเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม

แสงสีฟ้าชั้นหนึ่งปรากฏขึ้นบนร่างกาย แต่ไม่เหมือนเมื่อก่อน แสงสีฟ้านั้นเป็น(@NameIsNovel)เส้นสาย พุ่งออกมาจากภายในตันเถียน แผ่กระจายไปยังจุดชีพจรในแขนขาและ(@NameIsNovel)ศีรษะ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) จากนั้นผ่านเส้นลมปราณและ(@NameIsNovel)อวัยวะภายใน ก่อนจะกลับคืนสู่ตันเถียนในที่(@NameIsNovel)สุด

รูปลักษณ์ตอนนี้ราวกับถูกห่อหุ้มด้วยรังไหมสีฟ้า มี(@NameIsNovel)ลำแสงสีฟ้าเคลื่อนไหวราวกับน้ำบนพื้นผิวของมัน

[Source: NameIsNovel] ครั้งนี้ในดินแดนแห่งความฝัน ระดับการบำเพ็ญได้(@NameIsNovel)ทะลวงสู่ระดับไทอี่ และ(@NameIsNovel)ยังได้(@NameIsNovel)เชี่ยวชาญเคล็ดวิชาแปลงกายเจ็ดสิบสองปฐพีอย่างสมบูรณ์ บรรลุถึงระดับความเข้าใจใหม่ในวิถีแห่งการบำเพ็ญเพียร

ด้วยความช่วยเหลือจากประสบการณ์ในดินแดนแห่งความฝัน ความเข้าใจต่อเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามได้(@NameIsNovel)มาถึงระดับที่(@NameIsNovel)ไม่เคยมี(@NameIsNovel)มาก่อน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) วิธีการรักษาที่(@NameIsNovel)ใช้อยู่ในขณะนี้เป็น(@NameIsNovel)การผสมผสานระหว่า(@NameIsNovel)งเคล็ดวิชาแปลงกายเจ็ดสิบสองปฐพี เคล็ดวิชาหวงถิง และ(@NameIsNovel)ตำราลับหลอมกายา ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ชุดเคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)สร้างขึ้นเอง

ขณะครุ่นคิด แสงสีฟ้าบนร่างก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ในทุกๆ การโคจร บาดแผลภายในก็หายดีขึ้นเล็กน้อย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในเวลาเพียงหนึ่งวันหนึ่งคืน ความซีดเผือดบนใบหน้าก็หายไป สีหน้ากลับคืนสู่ความสดใสอย่างสมบูรณ์ และ(@NameIsNovel)บาดแผลภายในก็หายดีแล้วเป็น(@NameIsNovel)ส่วนใหญ่

ทันใดนั้น เสียงร้องแหลมก็ดังขึ้น แสงสีฟ้ารอบตัวเซินลั่วก็สั่นไหวก่อนจะสลายไปอย่างรวดเร็วเมื่อลืมตาขึ้น ลูกบอลแสงสีขาวกำลังเต้นรำอยู่ในห้อง—มันคือยันต์สื่อสาร

“ไฉจูหรือไป๋เสี่ยวเถียน?” เอื้อมมือไปดึงยันต์สื่อสารเข้ามา และ(@NameIsNovel)หลังจากกวาดสัมผัสจิตเทวะเข้าไปข้างใน คิ้วก็เลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นและ(@NameIsNovel)ออกไปข้างนอก

ในห้องนั่งเล่น มี(@NameIsNovel)ร่างสองร่างยืนอยู่—ร่างหนึ่งไม่คุ้นเคย แต่งกายเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว และ(@NameIsNovel)อีกร่างหนึ่งสูงใหญ่และ(@NameIsNovel)กำยำ เป็น(@NameIsNovel)อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำอย่างไม่ต้องสงสัย

ทั้งไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูก็ไม่อยู่ คาดว่า(@NameIsNovel)น่าจะกลับไปยังที่(@NameIsNovel)พักของตนเองแล้ว

“ท่านผู้พิทักษ์ เหตุใดจึงมาด้วยตนเอง? เชิญนั่งก่อน” เซินลั่วกล่าวอย่างอบอุ่น [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “สหายเซินเกรงใจเกินไปแล้ว เป็น(@NameIsNovel)การดีที่(@NameIsNovel)เห็นว่า(@NameIsNovel)ท่านฟื้นตัวได้(@NameIsNovel)ดี หากเคล็ดวิชาเคลื่อนย้ายจิตวิญญาณเก้าสวรรค์ได้(@NameIsNovel)ทิ้งปัญหาใดๆ ไว้ หมี(@NameIsNovel)เฒ่าผู้นี้คงจะรู้สึกผิด” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำกล่าว พลางพิจารณาเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ซ่อนความประหลาดใจไว้ด้วยรอยยิ้ม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ขอบคุณสำหรับความห่วงใยของท่านผู้พิทักษ์” เซินลั่วกล่าว พลางยิ้มตอบกลับเช่นกัน

หลังจากแลกเปลี่ยนคำทักทายสองสามคำ ทั้งสามก็นั่งลง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“สำหรับมหาวิบัติครั้งนี้ที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ทั้งสำนักรู้สึกขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของท่าน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) วันนี้ ข้ามาตามคำสั่งของท่านเจ้าสำนักเพื่อนำของขวัญบางอย่างมาเพื่อเป็น(@NameIsNovel)การขอบคุณ และ(@NameIsNovel)หวังว่า(@NameIsNovel)สหายเซินจะไม่ปฏิเสธ” อสูรหหมี(@NameIsNovel)ดำกล่าว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วประหลาดใจ เพียงตอนนั้นจึงนึกขึ้นได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เซียนชิงเหลียนดูเหมือนจะพูดถึงเรื่องนี้หลังจากที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ขับไล่เผ่าปีศาจออกไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ก็เกือบลืมไปแล้วเนื่องจากการเข้าสู่ดินแดนแห่งความฝัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ท่านเจ้าสำนักชิงเหลียนเกรงใจเกินไปแล้ว ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ข้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงผู้เยาว์ จะรบกวนท่านผู้พิทักษ์ให้มาด้วยตนเองได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เซินลั่วกล่าวอย่างถ่อมตน

[Source: NameIsNovel] “เป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)สมควรแล้ว” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำหัวเราะ พลางเหลือบมองศิษย์ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างๆ อย่างมี(@NameIsNovel)ความหมาย

เมื่อเข้าใจสัญญาณ ศิษย์ผู้นั้นก็หยิบของสองชิ้นออกมา—ชิ้นหนึ่งเป็น(@NameIsNovel)กล่องหยกสีแดงเลือดและ(@NameIsNovel)อีกชิ้นหนึ่งเป็น(@NameIsNovel)ขวดหยกสีเขียว ซึ่งวางลงบนโต๊ะข้างๆ เซินลั่ว

“ภายในกล่องหยกสีเลือดนี้คือโอสถทิพย์รักษาบาดแผลศักดิ์สิทธิ์ของสำนักเรา ผงหิมะแดง ซึ่งยอดเยี่ยมในการรักษาอาการบาดเจ็บภายในทุกชนิด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ไม่ว่า(@NameIsNovel)อาการบาดเจ็บจะรุนแรงเพียงใด ก็สามารถช่วยในกระบวนการฟื้นฟูได้(@NameIsNovel) อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากสภาพปัจจุบันของท่าน อาจจะไม่ต้องการโอสถนี้

เก็บไว้กับตัวเพื่อป้องกันความต้องการที่(@NameIsNovel)ไม่คาดคิด สำหรับขวดหยกสีเขียวนั้น บรรจุน้ำค้างหวานหนึ่งหยด” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำอธิบาย

“น้ำค้างหวาน! หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)น้ำแท้ที่(@NameIsNovel)ท่านเคยกล่าวถึงก่อนหน้านี้ ซึ่งกำเนิดจากขวดหยกชำระล้าง สามารถชุบชีวิตคนตายและ(@NameIsNovel)ฟื้นฟูเนื้อหนังกระดูกได้(@NameIsNovel)?”

แม้จะรู้สึกเฉยเมยต่อผงหิมะแดง แต่เซินลั่วก็แสดงสีหน้าประหลาดใจเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินชื่ออันยิ่งใหญ่ของ “น้ำค้างหวาน”

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ก็รอไม่ไหวที่(@NameIsNovel)จะหยิบขวดหยกสีเขียวขึ้นมา แต่แขนก็พลันทรุดลงด้วยน้ำหนักของมัน หนักอย่างน่าประหลาดใจ ขวดหยกสีเขียวหนักหลายร้อยชั่ง

รีบโคจรปราณเต๋าเพื่อประคองแขนและ(@NameIsNovel)เปิดขวดเพื่อมองเข้าไปข้างใน ภายในขวด หยดน้ำสีฟ้าหยดหนึ่งนอนนิ่งอยู่ เปล่งประกายเจิดจ้า ดูหนาและ(@NameIsNovel)หนืดมากขณะที่(@NameIsNovel)หมอกสีฟ้าจางๆ ล้อมรอบอยู่

คลื่นพลังวิญญาณวารีที่(@NameIsNovel)หนาแน่นและ(@NameIsNovel)เกือบจะจับต้องได้(@NameIsNovel)เล็ดลอดออกมาจากปากขวดอย่างเงียบๆ ทำให้อากาศภายในห้องทั้งห้องรู้สึกหนืด น้ำแท้สามธาตุและ(@NameIsNovel)น้ำแท้สองธาตุที่(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)รับมาก่อนหน้านี้เทียบไม่ได้(@NameIsNovel)กับสิ่งนี้เลย

เซินลั่วไม่เคยเห็นน้ำแท้อี้หยวนในตำนานซึ่งกล่าวกันว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ต้นกำเนิดของน้ำทั้งปวง แต่น้ำค้างหวานหยดนี้น่าจะไม่ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)มันเลย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ปราณเต๋าภายในร่างกายถูกน้ำค้างหวานกระตุ้น อยากจะพุ่งออกมาและ(@NameIsNovel)กลืนกินพลังวิญญาณวารีภายในอย่างใจจดใจจ่อ

“แท้จริงแล้ว แก่นแท้แห่งหมื่นวารี! ของสิ่งนี้จะเป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์อย่างยิ่งแก่ข้า ขอบคุณท่านผู้พิทักษ์มาก” เซินลั่วกล่าวอย่างยินดี แล้วจึงคำนับ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เป็น(@NameIsNovel)เรื่องเล็กน้อย” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำหัวเราะ

ถือขวดหยก เซินลั่วลูบไล้มันด้วยความรัก ไม่สามารถปล่อยวางได้(@NameIsNovel)อ่านตอนต่อไปฟรี

อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำเฝ้ามองเซินลั่ว คำพูดของเขา(@NameIsNovel)หยุดอยู่ที่(@NameIsNovel)ปลายลิ้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ท่านผู้พิทักษ์มี(@NameIsNovel)เรื่องอื่นจะหารืออีกหรือไม่?” เซินลั่วสังเกตเห็นท่าทีของอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำและ(@NameIsNovel)ถามด้วยความสงสัย

[Source: NameIsNovel] ด้วยการขมวดคิ้วเล็กน้อย อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำหันไปกล่าวกับศิษย์ผู้นั้นว่า(@NameIsNovel) “ข้ามี(@NameIsNovel)เรื่องต้องหารือกับสหายเซิน เจ้ากลับไปรายงานท่านเจ้าสำนักเถิด”

ศิษย์ผู้นั้นรับคำอย่างรวดเร็ว คำนับอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำและ(@NameIsNovel)เซินลั่ว แล้วจึงถอยออกจากห้องไป

[Source: NameIsNovel] “สหายเซิน ท่านคงไม่ได้(@NameIsNovel)คิดจะเก็บไข่มุกมังกรแรดห้าสีไว้เองหรอกนะ?” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำหันสายตากลับมาที่(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)กล่าวด้วยน้ำเสียงที่(@NameIsNovel)เย็นชาลงเล็กน้อย

“แย่จริง สองวันนี้ข้ามัวแต่รักษาตัวจนลืมเรื่องนี้ไปสนิท ไข่มุกมังกรแรดห้าสีอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่แล้ว ท่านผู้พิทักษ์โปรดรับคืนไปเถิด” เซินลั่วพลันนึกขึ้นได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ยื่นไข่มุกมังกรแรดห้าสีส่งให้

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำรับไปอย่างกระตือรือร้น เหลือบมองเพียงครู่เดียวก็กลืนลงท้องไปในทันที ราวกับกลัวว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ผู้ใดมาเห็น

เมื่อเห็นเช่นนี้ หัวใจของเซินลั่วพลันบีบรัดเล็กน้อย

ไข่มุกมังกรแรดห้าสีสำคัญถึงเพียงนี้เชียวรึ? ถึงขนาดทำให้อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำร้อนรนได้(@NameIsNovel)ถึงเพียงนี้ หากเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ก็ต้องระวังยันต์ธุลีลี้ลับสองภพของตนให้ดีเช่นกัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)ไข่มุกมังกรแรดห้าสีเข้าสู่ท้อง พลังอสูรของอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำก็รวมตัวเข้าหามันในทันที ในขณะเดียวกัน แสงห้าสีสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากไข่มุก ปะทะเข้ากับพลังอสูรอย่างรุนแรงแล้วจึงค่อยๆ หลอมรวมเข้าด้วยกัน

หลังจากการปะทะครั้งนี้ พลังอสูรที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มไข่มุกมังกรแรดห้าสีก็บริสุทธิ์ขึ้นมาก ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)ความสามารถในการชำระล้างพลังอสูร

ดวงตาของเซินลั่วสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยประกายแสงสีฟ้าขณะที่(@NameIsNovel)เฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงในร่างของอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำ อดทึ่งอยู่ในใจไม่ได้(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ระดับการบำเพ็ญลดลงกลับไปอยู่ที่(@NameIsNovel)ระดับก่อกำเนิดขั้นกลาง แต่ขอบเขตของเคล็ดวิชาเนตรเสวียนอินกลับไม่ลดลง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เป็น(@NameIsNovel)เพียงเพราะปราณเต๋าในปัจจุบันอ่อนแอเกินไปที่(@NameIsNovel)จะเปิดใช้งานพลังของมันได้(@NameIsNovel)อย่างเต็มที่(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ------------