หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 961
ตอนที่ 961 : ทะลวงสำเร็จ
ตอนที่ 961
ภายในค่ายกล ขณะที่(@NameIsNovel)กระแสปราณทมิฬและ(@NameIsNovel)แสงโลหิตหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของหลี่เจี้ยนเสวี่ยอย่างต่อเนื่อง ลมหายใจที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากนางก็เริ่มขยายตัวในอัตราที่(@NameIsNovel)ไม่อาจจินตนาการได้(@NameIsNovel) พุ่งทะยานสู่คอขวดของระดับเซียนแท้
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น เมื่อพิจารณาจากปฏิกิริยาของร่างกายหลี่เจี้ยนเสวี่ยที่(@NameIsNovel)แสดงการต่อต้านเพียงเล็กน้อย นางก็ยอมรับความช่วยเหลือจากค่ายกลได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย
ใบหน้าของท่านย่าซุนเผยให้เห็นความประหลาดใจ และ(@NameIsNovel)ในใจก็ยิ่งให้ความนับถือต่อแท่นบูชาหลอมกายาสูงขึ้นไปอีก
เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ และ(@NameIsNovel)ผิวของหลี่เจี้ยนเสวี่ยก็ค่อยๆ กลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเข้ม ทำให้นางดูน่าขนลุกอยู่บ้าง ทว่า(@NameIsNovel)ตัวนางเองกลับไม่แสดงอาการต่อต้านใดๆ ในความเป็น(@NameIsNovel)จริง ใบหน้าของนางกลับแสดงแววตื่นเต้นอยู่บ้าง
ในขณะนั้น ร่างของนางก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จุดวังหนีหวานที่(@NameIsNovel)ปิดสนิทก็ถูกพลังปราณเต๋าของนางเองระเบิดออก โดยได้(@NameIsNovel)รับความช่วยเหลือจากพลังของค่ายกล ดูดซับพลังปราณฟ้าดินรอบตัวอย่างตะกละตะกลาม
ตูม!
จุดชีพจรทุกจุดในร่างของหลี่เจี้ยนเสวี่ยพลันเปิดออกราวกับเป็น(@NameIsNovel)สัตว์ป่าที่(@NameIsNovel)หิวโหย กลืนกินพลังปราณฟ้าดินปริมาณมหาศาลอย่างโลภโมโทสัน
หลังจากดูดซับพลังปราณฟ้าดินปริมาณมหาศาล ร่างกายของนางก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว คล้ายกับลูกชิ้นยักษ์
จิตวิญญาณเทวะในใจของนางก็เริ่มเปลี่ยนแปลงเช่นกัน กลายเป็น(@NameIsNovel)โปร่งใสอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)เริ่มหลอมรวมเข้ากับร่างกายของนาง
อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ สีหน้าที่(@NameIsNovel)เจ็บปวดก็พลันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลี่เจี้ยนเสวี่ย และ(@NameIsNovel)ร่างกายของนางก็สั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้(@NameIsNovel)
ผิวหนังบริเวณหน้าอกของนางปรากฏรอยด่างพิษหลากสีซึ่งแผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว
พลังปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)พุ่งพล่านทำให้พิษร้ายแรงที่(@NameIsNovel)สะสมมาจากการบำเพ็ญวิชาพิษของนางตกอยู่ในความโกลาหล ตีกลับเข้าสู่ร่างกายของนาง
หลี่เจี้ยนเสวี่ยโคจรวิชาพิษของนางอย่างสุดกำลัง พยายามจะสะกดพิษที่(@NameIsNovel)กำลังอาละวาด
แต่ร่างกายที่(@NameIsNovel)บวมเป่งและ(@NameIsNovel)การถาโถมเข้ามาของพลังปราณฟ้าดิน ทำให้ยากที่(@NameIsNovel)จะควบคุมพลังปราณเต๋าของนาง ไม่สามารถจะควบคุมพิษภายในตัวนางได้(@NameIsNovel)เลย
นี่เป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในอุปสรรคที่(@NameIsNovel)ยากที่(@NameIsNovel)สุดสำหรับผู้บำเพ็ญของหมู่บ้านธิดาเมื่อพยายามจะทะลวงสู่ระดับเซียนแท้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่การสูญเสียลูกปัดธาตุผสมหมื่นพิษทำให้แทบจะเป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะแก้ไขได้(@NameIsNovel)
ในช่วงหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา ผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณกว่า(@NameIsNovel)สิบคนจากหมู่บ้านธิดาได้(@NameIsNovel)เสียชีวิตไปเพราะเหตุนี้
ท่านย่าซุนเฝ้าดูชะตากรรมของหลี่เจี้ยนเสวี่ยจากด้านข้าง พลันรู้สึกใจเต้นแรง สายตาจับจ้องไปที่(@NameIsNovel)ค่ายกลเวียนว่า(@NameIsNovel)ยอย่างแน่วแน่
หากค่ายกลเวียนว่า(@NameIsNovel)ยสามารถสะกดพิษที่(@NameIsNovel)ตีกลับได้(@NameIsNovel)จริงๆ การร่วมมือกับแท่นบูชาหลอมกายาก็อาจจะเป็น(@NameIsNovel)ทางเลือกที่(@NameIsNovel)ใช้การได้(@NameIsNovel)
ภายในสระทองคำ ไข่มุกหมื่นพิษภายในวงแหวนสมบัติของเซินลั่วก็สั่นไหวเล็กน้อยราวกับได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากพิษภายในร่างของหลี่เจี้ยนเสวี่ย
“หรือว่า(@NameIsNovel)ลูกปัดนี้จะเป็น(@NameIsNovel)ของหมู่บ้านธิดาจริงๆ?” เขา(@NameIsNovel)สงสัย
รอบๆ ค่ายกลเวียนว่า(@NameIsNovel)ย ศิษย์หมู่บ้านธิดาทั้งสิบแปดคนที่(@NameIsNovel)เฝ้าดูฉากนี้ก็เปลี่ยนคาถาอาคมในทันที แสงสีดำและ(@NameIsNovel)แดงภายในค่ายกลก็เปลี่ยนแปลงตาม
และ(@NameIsNovel)เส้นด้ายสีดำและ(@NameIsNovel)แดงหลายร้อยเส้นก็พุ่งออกมา แทงทะลุเข้าไปในร่างของหลี่เจี้ยนเสวี่ย ณ จุดต่างๆ
ด้วยเสียง “หึ่ง” รัศมี(@NameIsNovel)สีดำและ(@NameIsNovel)แดงชั้นแล้วชั้นเล่าก็ปรากฏขึ้นรอบตัวหลี่เจี้ยนเสวี่ย คล้ายกับบุปผาโลหิตที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาดกำลังเบ่งบานอย่างเต็มที่(@NameIsNovel)
รอยด่างพิษบนตัวนางก็ถูกย้อมเป็น(@NameIsNovel)สีดำและ(@NameIsNovel)แดงในทันที ทำให้การแพร่กระจายช้าลง
ใบหน้าของท่านย่าซุนแสดงความยินดี ค่ายกลเวียนว่า(@NameIsNovel)ยสามารถสะกดพิษที่(@NameIsNovel)ตีกลับได้(@NameIsNovel)จริงๆ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)การเลือกของนางจะไม่ผิดพลาด
ภายในค่ายกล สีหน้าที่(@NameIsNovel)เจ็บปวดบนใบหน้าของหลี่เจี้ยนเสวี่ยก็ลดลงอย่างมากเช่นกัน และ(@NameIsNovel)นางก็รีบโคจรเคล็ดวิชาเพื่อหลอมรวมระหว่า(@NameIsNovel)งจิตวิญญาณเทวะและ(@NameIsNovel)ร่างกายต่อไป
ข้างเจดีย์ทองคำ ดวงตาของบุรุษร่างสูงก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงประหลาด และ(@NameIsNovel)มือที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างหลังก็เคลื่อนไหวอย่างแทบจะมองไม่เห็น บนนิ้วของเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)วงแหวนสีแดงเลือดที่(@NameIsNovel)เปล่งแสงโลหิตวาบหนึ่งก่อนจะซ่อนตัวในทันที
ข้างค่ายกล น้ำเต้าสีแดงเลือดทั้งสิบแปดลูกก็พลันส่งเสียง “ปัง” ระเบิดออกพร้อมกัน พวกมันแปลงร่างเป็น(@NameIsNovel)ก้อนแสงโลหิตที่(@NameIsNovel)เหนียวหนืดสิบแปดก้อนซึ่งรวมเข้ากับค่ายกลเวียนว่า(@NameIsNovel)ย
ความเร็วในการทำงานของค่ายกลเวียนว่า(@NameIsNovel)ยพลันเพิ่มขึ้นสิบเท่า พร้อมกับกลิ่นอายของวิญญาณเงาที่(@NameIsNovel)เกือบจะจับต้องได้(@NameIsNovel)ปะทุออกมาจากมัน ผลักดันสัมผัสจิตเทวะของท่านย่าซุนออกไป
“เกิดอะไรขึ้น?” ท่านย่าซุนหันไปทางบุรุษร่างสูงในทันที แสงสีเขียววาบขึ้นในมือของนางเผยให้เห็นไม้เท้าเถาวัลย์สีเขียว
ไม้เท้าเถาวัลย์ปกคลุมไปด้วยหนามแหลมทั่วทั้งลำ และ(@NameIsNovel)ปลายหนามก็สั่นไหวด้วยแสงสีเขียวเข้มจางๆ เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)บรรจุพิษร้ายแรงไว้
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ที่(@NameIsNovel)ยอดของไม้เท้าเถาวัลย์ ยังมี(@NameIsNovel)รูปนูนของงูเขียวที่(@NameIsNovel)ดูมี(@NameIsNovel)ชีวิตชีวาและ(@NameIsNovel)แปลกประหลาดอย่างน่าขนลุก
มือของผู้อาวุโสผู่สว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีดำ และ(@NameIsNovel)ก็หยิบกระจกดำโบราณออกมาเช่นกัน เล็งไปที่(@NameIsNovel)คนของแท่นบูชาหลอมกายา
“ท่านผู้อาวุโสทั้งสองอย่าได้(@NameIsNovel)เข้าใจผิด เปลือกของน้ำเต้าเหล่านั้นก็เป็น(@NameIsNovel)ผลึกของปราณและ(@NameIsNovel)โลหิตเช่นกัน
เมื่อปราณ โลหิต และ(@NameIsNovel)วิญญาณหยินภายในกำลังจะหมดสิ้น น้ำเต้าก็จะทำลายตัวเอง ซึ่งไม่มี(@NameIsNovel)ส่วนเกี่ยวข้องกับข้า” บุรุษร่างสูงอธิบายพร้อมกับกางมือออก
ผู้อาวุโสผู่ยกมือขึ้น และ(@NameIsNovel)เศษเสี้ยวของน้ำเต้าจากพื้นข้างค่ายกลก็บินมา ตกลงในมือของนาง นางหยิกนิ้ว และ(@NameIsNovel)เศษเสี้ยวก็ระเบิดออกในทันที กลายเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มแสงโลหิต
ท่านย่าซุนขมวดคิ้วเมื่อเห็นฉากนี้ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง
วังวนพลังวิญญาณรอบค่ายกลเวียนว่า(@NameIsNovel)ยพลันขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า หมุนวนอย่างบ้าคลั่งราวกับพายุทอร์นาโด
ศิษย์หมู่บ้านธิดาทั้งสิบแปดคนถูกพัดพาไป บางคนถูกเหวี่ยงออกไปข้างนอก บางคนถูกดูดเข้าไปในใจกลางวังวน
เมื่อเห็นเช่นนี้ ท่านย่าซุนก็ไม่สนใจที่(@NameIsNovel)จะซักถามบุรุษร่างสูงอีกต่อไป โบกไม้เท้าเถาวัลย์ และ(@NameIsNovel)เถาวัลย์สีเขียวก็พุ่งออกมา พันรอบร่างของเหล่าศิษย์ ดึงพวกเขา(@NameIsNovel)กลับมาอย่างปลอดภัย
วังวนพลังวิญญาณขนาดมหึมาพลันสลายไปอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างของหลี่เจี้ยนเสวี่ย
ดวงตาของนางส่องประกายเจิดจ้า และ(@NameIsNovel)ผิวของนางก็เปล่งประกายราวกับผลึก ทุกการเคลื่อนไหวแฝงไว้ด้วยอำนาจอันยิ่งใหญ่ ราวกับว่า(@NameIsNovel)นางได้(@NameIsNovel)ผ่านการเปลี่ยนแปลงอย่างลึกซึ้ง
“เจี้ยนเสวี่ย เจ้าทะลวงผ่านได้(@NameIsNovel)สำเร็จแล้วรึ?” ท่านย่าซุนและ(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสผู่เมื่อเห็นหลี่เจี้ยนเสวี่ยในสภาพนี้ก็ดีใจอย่างยิ่ง ไม่สนใจที่(@NameIsNovel)จะตำหนิคนจากแท่นบูชาหลอมกายาอีกต่อไป
“โชคดีที่(@NameIsNovel)ใช่ ข้าสำเร็จแล้ว ข้าขอขอบคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)นี่สำหรับความช่วยเหลือของท่าน” หลี่เจี้ยนเสวี่ยพยักหน้าให้ผู้อาวุโสทั้งสอง แล้วจึงโค้งคำนับอย่างเคารพต่อคนของแท่นบูชาหลอมกายา
“ตระกูลของเรามี(@NameIsNovel)ข้อตกลงกัน เป็น(@NameIsNovel)ความสัมพันธ์ที่(@NameIsNovel)เอื้อประโยชน์ร่วมกัน ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องขอบคุณ” บุรุษร่างสูงเข้าใกล้ โบกมือ หัวเราะเบาๆ และ(@NameIsNovel)กล่าว
ในขณะนี้ ท่านย่าซุนมองดูคนของแท่นบูชาหลอมกายาด้วยสายตาที่(@NameIsNovel)อบอุ่นขึ้นมากและ(@NameIsNovel)เหลือบมองผู้อาวุโสผู่อย่างมี(@NameIsNovel)ความหมาย
“นี่คือคัมภีร์พิษสามเล่ม สำหรับของอื่นๆ ทั้งหมดถูกเก็บไว้ในหมู่บ้าน เราจะส่งมอบให้หลังจากที่(@NameIsNovel)เราออกจากที่(@NameIsNovel)นี่” ท่าทีของผู้อาวุโสผู่ก็เบาลงอย่างมากเช่นกัน
ขณะที่(@NameIsNovel)นางดีดแผ่นหยกจารึกออกไป แผ่นหยกจารึกกลายเป็น(@NameIsNovel)แสงสีขาวและ(@NameIsNovel)ตกลงเบื้องหน้าบุรุษร่างสูง
บุรุษร่างสูงจับแผ่นหยกจารึก กดมันเข้ากับหน้าผาก และ(@NameIsNovel)หลังจากตรวจสอบเนื้อหาภายในคร่าวๆ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
“ถ้าเช่นนั้น เราก็จะกลับไปที่(@NameIsNovel)หมู่บ้านธิดา” เขา(@NameIsNovel)กล่าว แล้วจึงหันหลังและ(@NameIsNovel)เดินไปยังเจดีย์ทองคำ
ภายในสระน้ำ เซินลั่วเมื่อเห็นสิ่งที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นข้างนอกก็ประหลาดใจเล็กน้อย
เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)รึว่า(@NameIsNovel)แท่นบูชาหลอมกายาไม่ได้(@NameIsNovel)เล่นตุกติกใดๆ? เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)จริงรึว่า(@NameIsNovel)ตนกำลังสงสัยมากเกินไป?
มองดูหลี่เจี้ยนเสวี่ยอย่างตั้งใจอยู่ครู่หนึ่ง และ(@NameIsNovel)ไม่พบสิ่งใดน่าสงสัยเกี่ยวกับนาง
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ข้าจะแค่หวาดระแวงไปเอง เป็น(@NameIsNovel)การดีที่(@NameIsNovel)คนเหล่านี้กำลังจะจากไป ข้าจะได้(@NameIsNovel)ฉวยโอกาสหลบหนีไปด้วย” เซินลั่วคิดในใจ
ท่านย่าซุนเฝ้ามองแผ่นหลังที่(@NameIsNovel)ถอยห่างของบุรุษร่างสูง สายตาของนางสั่นไหวเล็กน้อย
ค่ายกลเวียนว่า(@NameIsNovel)ยยังคงสมบูรณ์อยู่บนพื้นข้างหลังพวกเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)คนจากแท่นบูชาหลอมกายาก็กำลังจะจากไปเช่นนั้น ไม่ได้(@NameIsNovel)นำค่ายกลไปด้วยรึ?
เมื่อพิจารณาว่า(@NameIsNovel)คนของหมู่บ้านธิดาได้(@NameIsNovel)เชี่ยวชาญเคล็ดลับในการเปิดใช้งานค่ายกลแล้ว และ(@NameIsNovel)สารปราณและ(@NameIsNovel)โลหิตที่(@NameIsNovel)จำเป็น(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)พลังของวิญญาณหยินก็ไม่ได้(@NameIsNovel)หายากนัก
พวกเขา(@NameIsNovel)สามารถใช้ค่ายกลเวียนว่า(@NameIsNovel)ยด้วยตนเอง เพื่อช่วยให้ผู้บำเพ็ญมหาโพธิญาณบางคนในหมู่บ้านธิดาก้าวสู่ระดับเซียนแท้ได้(@NameIsNovel) ต่อไปนี้ก็ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องขอความช่วยเหลือจากแท่นบูชาหลอมกายาอีกต่อไป
------------