หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 962
ตอนที่ 962 : สร้างปัญหา
ตอนที่ 962
“พวกคนจากแท่นบูชาหลอมกายากำลังใช้ค่ายกลนี้เพื่อผูกมิตรกับเราอย่างนั้นรึ? แต่เหตุใดพวกเขา(@NameIsNovel)จึงทำเช่นนั้น?” ท่านย่าซุนคาดเดาในใจอย่างลับๆ
แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)นิ่งเฉย ส่งสัญญาณให้สตรีแห่งหมู่บ้านธิดามุ่งหน้าไปยังฝูงชนและ(@NameIsNovel)เจดีย์ทองคำเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้น ลมพัดเบาๆ ก็พัดขึ้นข้างหลังนาง และ(@NameIsNovel)ลำแสงสีฟ้าคล้ายสายฟ้าก็เล็งไปยังจุดอ่อนข้างหลังหัวใจของนาง
ภายในแสงสีฟ้าคือหยดน้ำฝนสีน้ำเงินเข้ม สั่นไหวด้วยประกายมืดสลัว ไม่ทราบธรรมชาติของมัน
ท่านย่าซุนตกใจและ(@NameIsNovel)ตื่นตระหนก ร่างกายของนางคล่องแคล่วอย่างไม่น่าเชื่อขณะที่(@NameIsNovel)เอนตัวไปด้านข้าง
ขณะที่(@NameIsNovel)กระจกเล็กๆ สีเขียวก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเหนือศีรษะของนาง ปลดปล่อยรัศมี(@NameIsNovel)สีเขียวที่(@NameIsNovel)ตกลงมาอย่างรวดเร็ว ปกคลุมร่างกายของนางก่อนที่(@NameIsNovel)แสงสีฟ้าจะทันได้(@NameIsNovel)โจมตี
น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)นางยังช้าไปก้าวหนึ่ง หยดน้ำฝนสีน้ำเงินเข้มได้(@NameIsNovel)กระทบกับรัศมี(@NameIsNovel)สีเขียวก่อน ทะลวงผ่านมันไปราวกับผ่านกระดาษ แล้วจึงตรงทะลุผ่านหน้าอกของท่านย่าซุน ทำให้เลือดพุ่งออกมาในทันที
เกือบจะในเวลาเดียวกัน แสงสีขาวอีกสายหนึ่งก็ฟาดเข้าใส่นางอย่างรุนแรงจากข้างหลัง—มันคือหยกหรูอี้สีขาวราวหิมะ
ด้วยเสียง “แคร้ง” ที่(@NameIsNovel)ดังสนั่น ไม้เท้าเถาวัลย์สีเขียวในมือของท่านย่าซุนก็ถูกซัดกระเด็นไป วาบไปปรากฏขึ้นข้างหลังนางและ(@NameIsNovel)เบี่ยงเบนหยกหรูอี้สีขาว ขณะที่(@NameIsNovel)ตัวท่านย่าซุนเองก็กวาดไปด้านข้างหลายจั้ง
“หลี่เจี้ยนเสวี่ย!” ท่านย่าซุนคำรามด้วยความตกใจและ(@NameIsNovel)โกรธเกรี้ยว
หรูอี้สีขาวคือศาสตราเวทที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เอกลักษณ์ของหลี่เจี้ยนเสวี่ย “หรูอี้อัคคีม่วง” และ(@NameIsNovel)หยดน้ำฝนสีฟ้าคือท่าไม้ตายลับของหมู่บ้านธิดา “พิรุณทรายเย็นยะเยือก”
สร้างขึ้นโดยการควบแน่นพลังชีวิตแต่กำเนิดของตนเองภายในร่างกาย แล้วจึงผสมกับสารพิษที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ฤทธิ์กัดกร่อนและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)พิษร้ายแรง หลายชนิดจากเคล็ดลับของหมู่บ้านธิดา
มันเป็น(@NameIsNovel)อาวุธโจมตีครั้งเดียวที่(@NameIsNovel)ยอดเยี่ยมในการทำลายโล่แสงป้องกันและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในอาวุธลับชั้นยอด
เมื่อถูกลอบโจมตีด้วยพิรุณทรายเย็นยะเยือกแล้วจึงถูกโจมตีอย่างโหดเหี้ยมด้วยหรูอี้อัคคีม่วง ก็เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปัญหาบางอย่างเกิดขึ้นกับหลี่เจี้ยนเสวี่ย
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่(@NameIsNovel)ท่านย่าซุนจะทันได้(@NameIsNovel)หายใจ ท่ามกลางเสียงหวีดแหลมที่(@NameIsNovel)แสบแก้วหู แสงสีดำก็พุ่งตรงมายังนาง
มันคือศาสตราเวทรูปชามสีดำ ซึ่งทุบลงมาอย่างรุนแรงเหนือศีรษะ ขณะที่(@NameIsNovel)บุรุษร่างสูงก็หันกลับมาราวกับสายฟ้าเพื่อเปิดฉากการลอบโจมตีที่(@NameIsNovel)ดุเดือด
ผู้บำเพ็ญจากแท่นบูชาหลอมกายาคนอื่นๆ ก็หันกลับมาอย่างรวดเร็ว ศาสตราเวทต่างๆ ของพวกเขา(@NameIsNovel)เปล่งแสงราวกับสายฝน โจมตีไปยังผู้คนจากหมู่บ้านธิดา
“ที่(@NameIsNovel)แท้ก็เป็น(@NameIsNovel)พวกเจ้าที่(@NameIsNovel)สร้างปัญหา!” เต็มไปด้วยความโกรธแค้นอย่างรุนแรง ท่านย่าซุนกดมือข้างหนึ่งไว้ที่(@NameIsNovel)บาดแผลบนหน้าอก ขณะที่(@NameIsNovel)แขนเสื้ออีกข้างก็สะบัดออกไป
ไม้เท้าเถาวัลย์สีเขียวพุ่งไปข้างหน้าโดยทันที แปลงร่างเป็น(@NameIsNovel)มังกรวารีสีเขียว เผชิญหน้ากับชามสีดำ
สหายของท่านย่าซุนจากหมู่บ้านธิดาก็มี(@NameIsNovel)ปฏิกิริยาเช่นกัน ดึงศาสตราเวทของตนออกมาทั้งด้วยความตกใจและ(@NameIsNovel)โกรธเกรี้ยว และ(@NameIsNovel)เผชิญหน้ากับการระดมยิงศาสตราเวทจากผู้บำเพ็ญแท่นบูชาหลอมกายา
ในขณะเดียวกัน ผู้อาวุโสผู่จากหมู่บ้านธิดา ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)อีกหนึ่งผู้มี(@NameIsNovel)อยู่ในระดับเซียนแท้ ไม่ได้(@NameIsNovel)ลงมือใดๆ ต่อแท่นบูชาหลอมกายา ในมือของนาง กระจกดำโบราณเปล่งเสาแสงหนาทึบ ปกคลุมร่างหนึ่ง—มันคือหลี่เจี้ยนเสวี่ย
ในขณะนี้ ดวงตาของนาง ด้วยเหตุผลบางอย่าง กลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเลือด เต็มไปด้วยความรู้สึกรุนแรงและ(@NameIsNovel)โหดร้าย
สตรีผู้นี้ถูกตรึงอยู่ภายในเสาแสง ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)ราวกับเป็น(@NameIsNovel)แมลงวันที่(@NameIsNovel)ติดอยู่ในอำพัน
ขณะที่(@NameIsNovel)ความผันผวนของกลิ่นอายในบริเวณใกล้เคียงจากศาสตราเวทและ(@NameIsNovel)สิ่งอื่นๆ ก็ถูกแช่แข็งในเวลาเดียวกัน ดูเหมือนจะถูกผนึกไว้
หลังจากโจมตีผู้อาวุโสผู่แล้ว สตรีผู้นี้ก็พยายามจะหลบหนีในทันที แต่การเคลื่อนไหวของผู้อาวุโสผู่เร็วกว่า(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)นางก็ใช้กระจกดำโบราณเพื่อดักจับหลี่เจี้ยนเสวี่ยไว้กับที่(@NameIsNovel)
ผู้อาวุโสผู่สะบัดแขนเสื้อขนาดใหญ่ ปลดปล่อยกระบี่เล็กรูปงูสีเงินออกจากแขนเสื้อ ซึ่งจากนั้นก็แปลงร่างเป็น(@NameIsNovel)เงากระบี่สีเงินเกือบร้อยสาย คำรามขณะที่(@NameIsNovel)ฟาดฟันไปยังผู้บำเพ็ญแท่นบูชาหลอมกายา
“สหายมู่หรง โปรดยืมพลังของท่านให้เราด้วย!” ขณะที่(@NameIsNovel)นางโจมตี นางก็หันไปร้องเรียกปีศาจของถ้ำใยแมงมุมที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่ใกล้ๆ
ปีศาจของถ้ำใยแมงมุมดูจะตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ในขณะนี้เองที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)กระโดดเข้าสู่การต่อสู้ พุ่งมายังฝั่งนี้อย่างบ้าคลั่ง
“พวกมันเริ่มสู้กันจริงๆ แล้ว ช่างหาเรื่องเดือดร้อนเสียจริง!” ภายในสระทองคำ ดวงตาของเซินลั่วสว่า(@NameIsNovel)งขึ้น และ(@NameIsNovel)เริ่มร่ายคาถาเพื่อยกเลิกการแปลงร่างอย่างรวดเร็ว
ในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ หยวนชิวและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนก็เริ่มเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งใหญ่เช่นกัน
ด้วยเสียง “แคร้ง” ไม้เท้าเถาวัลย์สีเขียวของท่านย่าซุนก็ปะทะกับชามสีดำของบุรุษร่างสูง ไม่ได้(@NameIsNovel)เปรียบเสียเปรียบกัน
ท่านย่าซุนไม่ประหลาดใจ และ(@NameIsNovel)มือของนางก็เปลี่ยนคาถาอาคม
หลังจากแสงสีเขียววาบขึ้นที่(@NameIsNovel)ปลายไม้เท้าเถาวัลย์สีเขียว เถาวัลย์สีมรกตเจ็ดแปดเส้นก็พุ่งออกมา ปกคลุมด้วยดอกไม้สีแดงสดและ(@NameIsNovel)ใบไม้สีเขียวอ่อน
พวกมันเหมือนกับหนวดที่(@NameIsNovel)คล่องแคล่วอย่างยิ่ง พันรอบชามสีดำอย่างแน่นหนาอย่างรวดเร็ว
แสงวิญญาณสีดำบนชามก็หม่นลงอย่างรวดเร็ว จางลงเหลือเพียงชั้นบางๆ ในเวลาเพียงสองสามลมหายใจ
ปากของท่านย่าซุนโค้งเป็น(@NameIsNovel)รอยยิ้มที่(@NameIsNovel)พอใจ พลังเทวะที่(@NameIsNovel)ใช้โดยไม้เท้าเถาวัลย์สีเขียวในขณะนี้เรียกว่า(@NameIsNovel) “บุปผาโบยบินเก็บใบไม้”
เมื่อมันโจมตีศัตรู มันสามารถกลืนกินพลังปราณเต๋าของพวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว หากมันโจมตีศาสตราเวทของศัตรู มันก็สามารถดูดซับพลังปราณเต๋าของพวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เช่นกัน ทำให้ศาสตราเวทไร้ผล
นางผลักดันพลังเทวะนี้จนถึงขีดสุด ตั้งใจจะดูดพลังวิญญาณทั้งหมดออกจากชามแล้วจึงค่อยจัดการกับบุรุษร่างสูงนั้น
แต่ชามสีดำ พร้อมกับเสียงดังปัง ก็ระเบิดออก หมอกสีดำหนาทึบปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า แผ่กระจายอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)กลืนกินทุกคนจากหมู่บ้านธิดาเข้าไปในทันที
ผู้คนของหมู่บ้านธิดาพลันจมดิ่งสู่ความมืดมิดที่(@NameIsNovel)ไม่สิ้นสุด ที่(@NameIsNovel)ซึ่งพวกเขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถมองเห็นแม้แต่สหายที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างๆ ราวกับว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ตกลงไปในแดนมายา และ(@NameIsNovel)ความตื่นตระหนกก็เกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้(@NameIsNovel)
แผนการของบุรุษร่างสูงประสบความสำเร็จ และ(@NameIsNovel)มุมปากของเขา(@NameIsNovel)ก็ยกขึ้นเล็กน้อย
ชามมี(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)ของตนเองอยู่ภายใน เต็มไปด้วยหมอกปีศาจทมิฬที่(@NameIsNovel)สามารถดักจับผู้คนไว้ภายใน ปล้นประสาทสัมผัสทั้งห้าของพวกเขา(@NameIsNovel)
หมอกนี้รับมือได้(@NameIsNovel)ยากอย่างยิ่ง แม้แต่เซียนแท้ที่(@NameIsNovel)ติดอยู่ข้างในก็ต้องดิ้นรนเพื่อหลุดพ้นอยู่พักใหญ่
“เร็วเข้า!” บุรุษร่างสูงหลังจากลอบโจมตีศัตรูได้(@NameIsNovel)สำเร็จ ก็ตะโกนอย่างเร่งรีบไปยังผู้บำเพ็ญแท่นบูชาหลอมกายาคนอื่นๆ แล้วจึงสะบัดแขนเสื้อ
ท่ามกลางเสียงหวีดแหลม แสงสีเงินก็พุ่งออกมา เผยให้เห็นธงเงินเล็กๆ ที่(@NameIsNovel)ตกลงมารอบๆ หมอกสีดำหนาทึบ จัดเรียงอย่างแม่นยำ
มือของบุรุษร่างสูงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วสร้างคาถาอาคม และ(@NameIsNovel)ธงก็เริ่มส่องประกายด้วยแสงสีเงิน ในไม่กี่ลมหายใจ พวกมันก็เชื่อมต่อกัน ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลเงิน
อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้น การระเบิดที่(@NameIsNovel)รุนแรงก็มาจากภายในหมอกสีดำ ซึ่งเริ่มปั่นป่วนและ(@NameIsNovel)ขยายออกไปข้างนอก เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)คนของหมู่บ้านธิดากำลังโจมตีหมอกอยู่ข้างใน
แต่หมอกสีดำนั้นแข็งแกร่งเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ แม้จะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)แตกหักในทันที
เมื่อเห็นเช่นนี้ สีหน้าของบุรุษร่างสูงก็เคร่งเครียดขึ้น และ(@NameIsNovel)เร่งการร่ายคาถาของตน
แสงจากค่ายกลเงินพลันรุนแรงขึ้น รูปร่างของมันแปลงร่างเป็น(@NameIsNovel)นกนางแอ่นเงินยักษ์ กระพือปีกราวกับพร้อมที่(@NameIsNovel)จะบิน
“เคลื่อนย้าย!” รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของบุรุษร่างสูง เขา(@NameIsNovel)ประสานมือไว้หน้าอกและ(@NameIsNovel)ตะโกนเบาๆ
นกนางแอ่นเงินกางปีกออก และ(@NameIsNovel)คลื่นของแสงสีเงินก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า พื้นที่(@NameIsNovel)ใกล้เคียงกระเพื่อมราวกับน้ำ แล้วค่ายกลเงินทั้งหมด รวมถึงหมอกสีดำภายใน ก็พลันหายไปจากตำแหน่งเดิม
ในชั่วพริบตาต่อมา พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ปรากฏตัวขึ้นภายในค่ายกลเวียนว่า(@NameIsNovel)ยที่(@NameIsNovel)อยู่ไกลออกไป
ผู้บำเพ็ญแท่นบูชาหลอมกายาสิบกว่า(@NameIsNovel)คนได้(@NameIsNovel)บินไปยังค่ายกลแล้ว นั่งลงขัดสมาธิหลังเสาหยกสีแดงเข้ม
โดยไม่มี(@NameIsNovel)ใครสังเกตเห็น ค่ายกลเวียนว่า(@NameIsNovel)ยได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)การเปลี่ยนแปลงอย่างมาก ลวดลายค่ายกลสีดำปรากฏขึ้นภายในค่ายกล
ทำให้มันมี(@NameIsNovel)ลักษณะที่(@NameIsNovel)แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ลวดลายรูปมังกรปรากฏขึ้นท่ามกลางลวดลายค่ายกล เปล่งกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)ชั่วร้ายอย่างยิ่ง
เมื่อเห็นการปรากฏตัวของค่ายกลเงิน ผู้บำเพ็ญแท่นบูชาหลอมกายาสิบกว่า(@NameIsNovel)คนก็กรีดข้อมือของตนทันที พ่นเลือดลงบนเสาหยกสีแดงเข้ม
ค่ายกลที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงไปเปล่งเสียงร้องโหยหวนของภูตผี และ(@NameIsNovel)กลุ่มหมอกสีเลือด พร้อมกับลมหยินสีดำ ก็พวยพุ่งออกมาจากค่ายกล
ในพริบตา พวกมันก็ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)โล่แสงสีดำและ(@NameIsNovel)แดงขนาดยักษ์ ห่อหุ้มผู้คนทั้งหมดจากหมู่บ้านธิดาไว้
บุรุษร่างสูงผ่อนคลายลงเล็กน้อยเมื่อเห็นเช่นนี้
ด้วยค่ายกลฝันร้ายทมิฬคลุมฟ้าถูกใช้งาน ผู้คนของหมู่บ้านธิดาก็ถึงคราวพินาศ
ในเวลานั้น เขา(@NameIsNovel)จะใช้เคล็ดลับที่(@NameIsNovel)เทพผู้ยิ่งใหญ่ถ่ายทอดให้เพื่อควบคุมซากศพของชาวบ้าน จะยังคงจัดการหมู่บ้านธิดาต่อไปและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ นำหมู่บ้านลึกลับแห่งนี้มาอยู่ภายใต้การควบคุมของแท่นบูชาหลอมกายา
ด้วยความสำเร็จอันยิ่งใหญ่นี้ เทพผู้ยิ่งใหญ่จะต้องประทานรางวัลที่(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ให้เป็น(@NameIsNovel)แน่
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ บุรุษร่างสูงก็สั่นสะท้านเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น
------------