ตอนที่ 972 : ความร่วมมือ

“สหายเซินมี(@NameIsNovel)สายตาที่(@NameIsNovel)เฉียบคมนัก และ(@NameIsNovel)ท่านก็เดาได้(@NameIsNovel)ถูกต้อง เด็กน้อยผู้นี้มาจากภพสวรรค์จริงๆ ข้าเป็น(@NameIsNovel)เศษเสี้ยววิญญาณแก้วผลึกจากภพเบื้องบนที่(@NameIsNovel)ถือกำเนิดขึ้นเอง

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ข้าจึงมาปรากฏในภพเบื้องล่าง และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เศษเสี้ยวอีกสามชิ้นติดมาพร้อมข้าด้วยคือ หลิวหลีคราม, ผ้าขาว, และ(@NameIsNovel)หลิวหลีม่วง

ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)สหายเซินจักท่องเที่(@NameIsNovel)ยวไปทั่วหล้าบ่อยครั้งนัก ข้าตามหาพวกมันมาโดยตลอด แต่น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ยังไม่พบแม้แต่ชิ้นเดียว

คำขอที่(@NameIsNovel)ข้าจะฝากท่าน สหายเซิน นั้นง่ายดายยิ่ง เพียงท่านพกพาเศษเสี้ยวจินหลิวนี้ติดตัวไว้ ยามท่านออกเดินทางในภายภาคหน้า [Source: NameIsNovel]

โปรดสังเกตสภาพของเศษเสี้ยวนี้ให้ดี มันจักสามารถสัมผัสถึงการมี(@NameIsNovel)อยู่ของเศษเสี้ยวหลิวหลีอีกสามชิ้นได้(@NameIsNovel) หากท่านค้นพบสิ่งใด เด็กน้อยผู้นี้จักตอบแทนท่านอย่างงามแน่นอน” จินหลิวส่งมอบเศษเสี้ยวในมือ ก่อนจะโค้งคำนับอีกครา

“เรื่องนี้ดูไม่ซับซ้อนอันใด ผู้คนนับไม่ถ้วนที่(@NameIsNovel)ท่านสามารถร้องขอได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)มากมาย เหตุใดจึงมาหาข้า?” หลังจากได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เซินลั่วกวาดตามองเศษเสี้ยวจินหลิวในมือ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยแววฉงน [Source: NameIsNovel]

คำถามนี้แฝงความหมายเชิงหยั่งเชิง สตรีเบื้องหน้าผู้นี้ ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเข้ามาติดต่อตนโดยเจตนาหรือไม่ เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)นางล่วงรู้ความลับบางอย่างที่(@NameIsNovel)ตนครอบครองอยู่? [Source: NameIsNovel]

“เมื่อต้องการความช่วยเหลือ แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ต้องมองหาผู้ช่วยที่(@NameIsNovel)เหมาะสม” จินหลิวหัวเราะเบาๆ ดูคล้ายมิได้(@NameIsNovel)ล่วงรู้ถึงเจตนาของเซินลั่ว

“แล้วเหตุใดข้าจึงสมควรช่วยท่านเล่า? แม้ว่า(@NameIsNovel)เราจะไม่ใช่ศัตรู แต่เราก็ไม่ใช่สหายกันอย่างแน่นอน” เซินลั่วถามโดยตรง การหยั่งเชิงเมื่อครู่ไม่เป็น(@NameIsNovel)ผลอันใด

“เศษเสี้ยวหลิวหลีนี้แปรสภาพมาจากแก่นแท้แห่งชีวิตของข้า หากท่านนำมันไปแช่ในชามน้ำใส

หลังจากผ่านไปสามวันสามคืน ท่านจักได้(@NameIsNovel)ของเหลวทองคำแก้วผลึกหนึ่งชาม อันเป็น(@NameIsNovel)วัตถุดิบหลักในการสร้างยันต์กระจกทองลิ่วลี่” จินหลิวหัวเราะเบาๆ

ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ จิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)พลันแผ่ซ่านเข้าสู่วงแหวนหลินหลาง เพื่อตรวจสอบแผ่นหยกจารึกสำหรับการสร้างยันต์กระจกทองลิ่วลี่ วัตถุดิบหลักที่(@NameIsNovel)ระบุไว้ล้วนเป็น(@NameIsNovel)ของเหลวทองคำแก้วผลึกโดยแท้จริง

ส่วนวัตถุดิบเสริมอื่น ๆ นั้นมิได้(@NameIsNovel)หายากเย็นนัก จึงไม่น่าจะรวบรวมได้(@NameIsNovel)ยากลำบาก

“ในเมื่อคุณหนูจินแสดงความจริงใจถึงเพียงนี้แล้ว หากข้ายังคงปฏิเสธ ก็คงจะดูไร้น้ำใจไปบ้าง” เขา(@NameIsNovel)เหลือบมองเศษเสี้ยวจินหลิวอีกครา ก่อนจะตกลงรับคำขอ [Source: NameIsNovel]

“เช่นนั้นก็ขอบคุณสหายเซิน” จินหลิวกล่าว รอยยิ้มแย้มพลันผุดพรายบนใบหน้า

“เมื่อข้าพบเบาะแสแล้ว ข้าควรจะแจ้งท่านอย่างไร?” เซินลั่วพลันนึกบางสิ่งขึ้นได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] “เศษเสี้ยวหลิวหลีนี้เชื่อมโยงกับจิตใจและ(@NameIsNovel)วิญญาณของข้า ท่านเพียงแค่จารึกข้อความลงบนมัน ข้าก็จักสามารถสัมผัสได้(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เด็กน้อยผู้นี้เคยใช้ชีวิตอยู่ในราชสำนักสวรรค์ จึงค่อนข้างจะมี(@NameIsNovel)ความรู้กว้างขวาง หากท่านมี(@NameIsNovel)เรื่องอื่นประสงค์จะปรึกษาหารือกับข้า ก็สามารถใช้วิธีนี้ได้(@NameIsNovel)เช่นกัน” จินหลิวอธิบาย

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ดวงตาของเซินลั่วพลันฉายแวววาว และ(@NameIsNovel)พยักหน้า

“ในเมื่อสหายเซินเร่งร้อนที่(@NameIsNovel)จะลาจาก เช่นนั้นข้าก็จักไม่รบกวนท่านอีกแล้ว” เมื่อการหารือสิ้นสุดลง จินหลิวก็หมุนกายเตรียมจากไป

[Source: NameIsNovel] “เดี๋ยวก่อน! ท่านแปรสภาพเป็น(@NameIsNovel)ลี่หลีเอ๋อร์เพื่อแฝงกายเข้าสู่หมู่บ้านธิดา แล้วลี่หลีเอ๋อร์ผู้นั้นเล่าอยู่ที่(@NameIsNovel)ใด?” เซินลั่วพลันร้องเรียกจินหลิวไว้

“คาดไม่ถึงว่า(@NameIsNovel)สหายเซินจะมี(@NameIsNovel)จิตใจเมตตาถึงเพียงนี้ หลังจากถูกกักขังโดยหมู่บ้านธิดามาหลายวัน ท่านยังคงเป็น(@NameIsNovel)ห่วงผู้คนของพวกเขา(@NameIsNovel)ในยามนี้” จินหลิวมองเซินลั่วด้วยแววประหลาดใจพลางหัวร่อเบา ๆ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)เอ่ยคำใด เพียงแต่เฝ้ามองนาง

“ไม่ต้องกังวล ข้าถือกำเนิดในราชสำนักสวรรค์ มิใช่นักฆ่าคลุ้มคลั่งจากเผ่ามารอันใด ลี่หลีเอ๋อร์ได้(@NameIsNovel)รับการปลดปล่อยจากพันธนาการของนางแล้ว และ(@NameIsNovel)จักหวนคืนสู่หมู่บ้านธิดาในไม่ช้า” จินหลิวกล่าว

เซินลั่วพยักหน้า ก่อนจะเปิดใช้เคล็ดวิชาเงาพฤกษา หลอมรวมเป็น(@NameIsNovel)แสงสีเขียววาบหนึ่ง และ(@NameIsNovel)หายลับไปจากสายตาอ่านตอนต่อไปฟรี

ในขณะนั้น พลันมี(@NameIsNovel)เสียงของลำแสงหลบหนีพุ่งเข้ามาจากระยะไกลแผ่วเบา จินหลิวเหลือบตามองไปยังทิศทางนั้น ร่างของนางพลันเปล่งประกายแสงสีทองเจิดจ้า ภาพสะท้อนในกระจกสั่นไหวไปมา ก่อนร่างของนางจะหายลับไปอย่างไร้ร่องรอย [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ณ สถานที่(@NameIsNovel)แห่งหนึ่งเหนือผิวน้ำทะเล ลำแสงสีเขียวพลันปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ก่อนจะกระจายออกไปทุกทิศทาง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลสีเขียวขนาดใหญ่ ร่างของเซินลั่วปรากฏขึ้นจากภายในนั้น

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)กวาดสายตามองไปรอบกาย โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก็เรียกตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ออกมาและ(@NameIsNovel)ทะยานหายไป

หลังจากทะยานไปหลายร้อยลี้ เขา(@NameIsNovel)ก็หยุดลงในที่(@NameIsNovel)สุด ดำดิ่งลงสู่ก้นทะเลอีกครา ซ่อนกายในที่(@NameIsNovel)ลับตา ก่อนจะกลับเข้าสู่ห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์อีกครั้ง

ในส่วนหนึ่งของห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ ภูเขา(@NameIsNovel)น้ำแข็งสีฟ้าสูงกว่า(@NameIsNovel)สิบจั้งตั้งตระหง่านอย่างเงียบงัน รอบภูเขา(@NameIsNovel)น้ำแข็งนั้นมี(@NameIsNovel)วงแหวนแสงสีทองหลายวงกักขังภูเขา(@NameIsNovel)น้ำแข็งและ(@NameIsNovel)ชายผิวทองคำไว้ภายในอย่างแน่นหนา [Source: NameIsNovel]

ร่างของเซินลั่ววาบขึ้นมา เหลือบมองชายผู้นั้นเพียงแวบหนึ่ง ก่อนจะกดฝ่ามือลงบนภูเขา(@NameIsNovel)น้ำแข็ง

แสงสีฟ้าพลันสั่นไหวในฝ่ามือ ภูเขา(@NameIsNovel)น้ำแข็งขนาดมหึมาพลันหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มดอกไม้น้ำแข็งสีฟ้าที่(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับฝ่ามือภายในชั่วอึดใจ

ชายผิวทองคำเผยโฉมร่างที่(@NameIsNovel)แท้จริงออกมา ทว่า(@NameIsNovel)ร่างของเขา(@NameIsNovel)ยังคงถูกพันธนาการด้วยห่วงแสงสีทองหลายวง ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)เลย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ที่(@NameIsNovel)นี่คือที่(@NameIsNovel)ใด? แล้วเจ้าเป็น(@NameIsNovel)ใคร?” เมื่อภูเขา(@NameIsNovel)น้ำแข็งหายไป ชายผู้นั้นก็พลันเอ่ยปากได้(@NameIsNovel) หลังจากกวาดตามองรอบกาย ก็เรียกร้องเสียงเข้ม

[Source: NameIsNovel] “ท่านในฐานะเจ้าสำนักของสำนักจินหยาง ย่อมเป็น(@NameIsNovel)ผู้มี(@NameIsNovel)สติปัญญา ย่อมมองสถานการณ์ตรงหน้าออกโดยไม่ยาก ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้หามี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ให้ท่านเอ่ยปากไม่” เซินลั่วตอบกลับด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เจ้าคือผู้สังหารบุตรชายของข้าใช่หรือไม่? เจ้าบังอาจสังหารคุณชายแห่งสำนักจินหยาง ยังจับกุมข้ามาอีก ความอาจหาญของเจ้าช่างยิ่งใหญ่นัก!

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แม้สำนักของข้าจะไม่ยิ่งใหญ่ ทว่า(@NameIsNovel)เราก็ได้(@NameIsNovel)รับการหนุนหลังจากกองกำลังใหญ่แห่งทวีปเทวะบูรพาชัย ข้าได้(@NameIsNovel)ส่งสาส์นแจ้งพวกเขา(@NameIsNovel)มายังที่(@NameIsNovel)นี่แล้ว

ข้าขอเตือนเจ้า หากเจ้ามี(@NameIsNovel)สติปัญญา จงปล่อยข้าไปโดยพลัน มิเช่นนั้น เจ้าจักถูกไล่ล่าจนตายด้วยกองกำลังที่(@NameIsNovel)ท่วมท้น ซึ่งเจ้าไม่เคยล่วงรู้ถึงความร้ายกาจ!” สีหน้าของชายผิวทองคำแข็งกร้าว แต่ไม่นานเขา(@NameIsNovel)ก็พลันเย้ยหยันอีกครา [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ดูท่าเจ้าจะไม่หลั่งน้ำตาจนกว่า(@NameIsNovel)จะเห็นโรงศพโดยแท้ เมื่อเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ ข้าก็มิมี(@NameIsNovel)สิ่งใดจะกล่าวกับเจ้าอีกต่อไปแล้ว ข้าจักสื่อสารกับจิตวิญญาณเทวะของเจ้าโดยตรง” เซินลั่วกล่าว เมื่อเบื่อหน่ายที่(@NameIsNovel)จะเสียเวลาโต้ตอบ ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)พลันเปล่งแสงสีเขียวเจิดจ้า ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เปิดใช้เคล็ดวิชาเนตรเสวียนอินลี้ลับ เพื่อพยายามควบคุมจิตวิญญาณเทวะของชายผิวทองคำ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เจ้า…” ชายผิวทองคำร้องอุทานด้วยความตื่นตกใจและ(@NameIsNovel)กราดเกรี้ยว ทว่า(@NameIsNovel)สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)กลับพลันมึนงงอย่างรวดเร็ว

[Source: NameIsNovel] แม้จิตวิญญาณจะยังมิได้(@NameIsNovel)ยอมจำนนโดยสิ้นเชิงและ(@NameIsNovel)ดิ้นรนสุดกำลัง เคล็ดวิชาเนตรเสวียนอินลี้ลับก็ยังคงมิอาจควบคุมเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อย่างที่(@NameIsNovel)คาด

คิ้วของเซินลั่วพลันขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังคงใช้เคล็ดวิชาเนตรเสวียนอินลี้ลับอย่างเต็มกำลังพลันหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมา

ยันต์ธุลีลี้ลับสองภพ—เพื่อเสริมพลังของเคล็ดวิชาเนตรเสวียนอินลี้ลับด้วยพลังมายาที่(@NameIsNovel)สถิตอยู่ภายใน

ทว่า(@NameIsNovel)ชายผิวทองคำผู้นี้เป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณขั้นปลาย มี(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ แม้จะได้(@NameIsNovel)รับความช่วยเหลือจากยันต์ธุลีลี้ลับสองภพแล้ว เซินลั่วก็ยังคงมิอาจควบคุมจิตวิญญาณเทวะของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์ [Source: NameIsNovel]

พยายามจะควบคุมอย่างแข็งขันหลายครา ทว่า(@NameIsNovel)ทุกครากลับขาดไปเพียงเล็กน้อย

“แม้เคล็ดวิชาเนตรเสวียนอินลี้ลับจะลึกล้ำพิสดาร ทว่า(@NameIsNovel)น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ด้วยการบำเพ็ญของข้าที่(@NameIsNovel)อยู่เพียงระดับก่อกำเนิดขั้นปลายเช่นนี้ [Source: NameIsNovel]

พลังของจิตวิญญาณเทวะของข้าจึงอ่อนแอเกินกว่า(@NameIsNovel)จะดึงศักยภาพของมันออกมาได้(@NameIsNovel)อย่างเต็มเปี่ยม” เซินลั่วถอนหายใจในใจ เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นบนหน้าผาก

เคล็ดวิชาเนตรเสวียนอินลี้ลับค่อนข้างสิ้นเปลืองพลังงานเป็น(@NameIsNovel)อย่างมาก ยิ่งใช้ต่อเนื่องเป็น(@NameIsNovel)เวลานานเช่นนี้ ย่อมยิ่งสิ้นเปลืองพลังงานอย่างมหาศาล

เขา(@NameIsNovel)ไม่พยายามจะบังคับอีกต่อไป เพียงดีดนิ้ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ปราณกระบี่สายหนึ่งพลันพุ่งออกจากมือ ด้วยเสียง ‘พุ่บ’ ก็แทงทะลุช่องท้องส่วนล่างและ(@NameIsNovel)จุดตันเถียนของชายผิวทองคำ ชายผู้นั้นก็พลันสูญสิ้นพลังปราณและ(@NameIsNovel)การบำเพ็ญเพียรในทันที ร่างทรุดฮวบลงกับพื้น [Source: NameIsNovel]

ไม่เพียงเท่านั้น แสงสีทองวาบหนึ่งพลันปรากฏขึ้นข้างกายเซินลั่ว เผยร่างของหยวนชิวออกมา

หยวนชิวเหลือบมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ชายผิวทองคำ ก่อนจะโบกมือในทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ผีเสื้อสีชมพูเจ็ดแปดตัวพลันพุ่งทะยานออกไป บินวนและ(@NameIsNovel)เริงระบำรอบกายชายผิวทองคำ ปีกของพวกมันกระพือถี่รัว

เกล็ดผงสีชมพูละเอียดลอยร่วงลงมา เข้าห่อหุ้มร่างของชายผิวทองคำ ซึมซาบเข้าสู่ร่างผ่านทางรูจมูกและ(@NameIsNovel)ช่องปาก

[Source: NameIsNovel] พลังจิตวิญญาณเทวะอันตึงเครียดของชายผิวทองคำพลันสับสนอลหม่าน พลังปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)สูญสิ้นลงโดยสมบูรณ์ และ(@NameIsNovel)การต่อต้านเคล็ดวิชาเนตรเสวียนอินลี้ลับของเซินลั่วก็คลายตัวลง

เซินลั่วรีบฉกฉวยโอกาส เข้ายึดจับจิตวิญญาณเทวะของชายผู้นั้น และ(@NameIsNovel)ฉีดพลังมายาแห่งเคล็ดวิชาเนตรเสวียนอินลี้ลับเข้าไป

ใบหน้าของชายผิวทองคำกระตุกสองสามครา และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าแววตาก็ว่า(@NameIsNovel)งเปล่าโดยสิ้นเชิง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ---------------