ตอนที่ 973 : หลิวเฟยเยี่ยน

[Source: NameIsNovel] “ในที่(@NameIsNovel)สุดก็เสร็จสิ้น ขอบคุณสหายหยวนชิว” เซินลั่วถอนหายใจอย่างโล่งอก พลางเอ่ยขอบคุณ

“ผลของเกล็ดผีเสื้อคลั่งมี(@NameIsNovel)อายุเพียงครึ่งชั่วยามเท่านั้น หากท่านมี(@NameIsNovel)สิ่งใดจะถาม สหายเซิน รีบหน่อยจะดีกว่า(@NameIsNovel) เมื่อเวลาหมดลง จิตวิญญาณเทวะของบุรุษผู้นี้จะฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว” หยวนชิวกล่าว

เซินลั่วพยักหน้า โบกมือเป็น(@NameIsNovel)เชิงบอกให้หยวนชิวจากไป แล้วจึงเริ่มสอบสวนจิตวิญญาณเทวะของบุรุษผิวทองคำ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ไข่มุกหมื่นพิษที่(@NameIsNovel)บุตรชายของท่านพกติดตัว ท่านเป็น(@NameIsNovel)คนให้เขา(@NameIsNovel)รึ?”

“ใช่… ข้าให้เขา(@NameIsNovel)ไว้เพื่อป้องกันตัว ด้วยไข่มุกนี้ มันสามารถลบล้างพิษได้(@NameIsNovel)ทุกชนิด…” บุรุษผิวทองคำกล่าวด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์

“ท่านได้(@NameIsNovel)ไข่มุกนี้มาจากที่(@NameIsNovel)ใด? ท่านรู้ที่(@NameIsNovel)มาของมันหรือไม่?” แววตาของเซินลั่วคมกริบขึ้นขณะซักถามต่อ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“หลายปีก่อน ข้าได้(@NameIsNovel)ร่วมมือกับสหายผู้บำเพ็ญบางส่วนจากบูรพาทวีปเทวะ…ร่วมกันวางแผนซุ่มโจมตีผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณท่านหนึ่ง…และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ครอบครองไข่มุกนี้มา หลังการสืบค้น ข้าก็พบว่า(@NameIsNovel)ไข่มุกหมื่นพิษเป็น(@NameIsNovel)ของจากหมู่บ้านธิดา” บุรุษผิวทองคำกล่าวต่อไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ผู้ที่(@NameIsNovel)ท่านสังหารไปนั้น เป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญจากหมู่บ้านธิดารึ?” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ดวงตาของเซินลั่วพลันเบิกกว้างขึ้น พลางเร่งรัดซักถาม

“ข้าไม่รู้… บุรุษผู้นั้นเป็น(@NameIsNovel)ชาย คงมิใช่…” บุรุษผิวทองคำตอบกลับ น้ำเสียงของเขา(@NameIsNovel)เรียบเฉย ไร้ความรู้สึก [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วขมวดคิ้วแน่น เดิมทีเขา(@NameIsNovel)คิดว่า(@NameIsNovel)ไข่มุกหมื่นพิษนี้ถูกบุรุษผิวทองคำผู้นี้ช่วงชิงมาจากหมู่บ้านธิดา และ(@NameIsNovel)เบื้องหลังสำนักจินหยางนั้นมี(@NameIsNovel)กองกำลังซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ปฏิปักษ์กับหมู่บ้านธิดาหนุนหลังอยู่ ทว่า(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะไม่เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น

[Source: NameIsNovel] “เมื่อครู่ท่านกล่าวว่า(@NameIsNovel)สำนักจินหยางมี(@NameIsNovel)ความเชื่อมโยงกับกองกำลังใหญ่ของบูรพาทวีปเทวะ นั่นเป็น(@NameIsNovel)ความจริงรึ?” เขา(@NameIsNovel)ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนไปถามคำถามอื่น

“นั่นเป็น(@NameIsNovel)วาจาเหลวไหลที่(@NameIsNovel)ข้าพลั้งปากไป หลายปีมานี้ ข้าอยากจะแปรพักตร์ไปที่(@NameIsNovel)นั่นเสมอ แต่น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ผู้คนเหล่านั้นไม่ยอมรับข้า” บุรุษผิวทองคำกล่าว

“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้นี่เอง” เซินลั่วหัวร่อในลำคอ คลายความกังวลใจลงได้(@NameIsNovel)บ้าง

จากนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงถามคำถามอีกหลายคำถามที่(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับหมู่บ้านธิดา บุรุษผิวทองคำผู้นั้นรู้เรื่องนี้น้อยยิ่งนัก เพียงแค่เคยได้(@NameIsNovel)ยินเกี่ยวกับแดนลับเก้าพรหมและ(@NameIsNovel)วัตถุดิบวิญญาณอันอุดมสมบูรณ์ที่(@NameIsNovel)เติบโตภายใน

เซินลั่วรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง ถามเกี่ยวกับหมู่บ้านดาวหลัว สอบถามถึงความลับบางอย่างที่(@NameIsNovel)คนทั่วไปมิอาจล่วงรู้ แล้วจึงตบลงบนศีรษะของบุรุษผิวทองคำด้วยฝ่ามือ

พลันเกิดเสียง “ปัง!” ศีรษะของบุรุษผู้นั้นก็แหลกละเอียด และ(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะของอีกฝ่ายก็แตกสลาย กลายเป็น(@NameIsNovel)ลมปราณหยินอันรุนแรงที่(@NameIsNovel)หมุนวนไปทั่วสารทิศ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

พร้อมกับเสียงโหยหวน แม่ทัพผีก็เหินออกจากถุงเฉวียนคุณ แล้วอ้าปากดูดกลืน

[Source: NameIsNovel] ลมปราณหยินที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายพลันรวมตัวกัน และ(@NameIsNovel)ถูกแม่ทัพผีดูดกลืนเข้าไปในพริบตา

[Source: NameIsNovel] “จิตวิญญาณเทวะของผู้บำเพ็ญท่านนี้ทรงพลังมาก น่าเสียดายนักหากปล่อยให้สลายไปโดยเปล่าประโยชน์” หลังจากกระทำเสร็จสิ้น แม่ทัพผีจึงตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ตนกระทำไปโดยมิได้(@NameIsNovel)รับอนุญาตจากเซินลั่ว จึงเอ่ยขึ้นอย่างเก้อเขินเล็กน้อย

“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร หากมี(@NameIsNovel)ความจำเป็น(@NameIsNovel) ข้าจะเรียกเจ้าด้วยเคล็ดวิชาสื่อสารวิญญาณ” เซินลั่วโบกมืออย่างไม่ถือสา

“ขอบคุณนายท่าน” แม่ทัพผีกล่าวอย่างปีติ โค้งกายคารวะเซินลั่ว แล้วจึงเหินกลับเข้าไปในถุงเฉวียนคุณ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วกวาดตามองซากของบุรุษผิวทองคำ ยกมือขึ้นกวักเรียก และ(@NameIsNovel)กำไลเก็บของก็พลันเหินออกมา แล้วร่อนลงสู่ฝ่ามือเขา(@NameIsNovel)

เมื่อจิตเทวะสัมผัสเข้าไป ลมหายใจของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันแผ่วเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] บุรุษผิวทองคำผู้นี้ ในฐานะเจ้าสำนักจินหยาง ร่ำรวยมหาศาลเกินกว่า(@NameIsNovel)จะคาดคิด เพียงศิลาเซียนอย่างเดียวก็มี(@NameIsNovel)ถึงสี่ถึงห้าหมื่นก้อน พร้อมด้วยวัตถุดิบวิญญาณล้ำค่าอื่น ๆ อีกเป็น(@NameIsNovel)จำนวนมหาศาล

“มี(@NameIsNovel)ศิลาสามดาราและ(@NameIsNovel)บุปผาอัสนีม่วงอยู่จริง ๆ! คราวก่อนที่(@NameIsNovel)ข้าหลอมยันต์อัสนีเรียกปฐพี ยังคงมี(@NameIsNovel)หางหงส์เหลืออยู่มิใช่น้อย บัดนี้ ข้าก็ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องออกไปรวบรวมวัตถุดิบหลักอีกแล้ว และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็สามารถเริ่มหลอมยันต์อัสนีเรียกปฐพีได้(@NameIsNovel)เสียที” เซินลั่วเหลือบมองอย่างรวดเร็ว พลันพบวัตถุดิบวิญญาณสองชนิดที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์ต่อตน จึงดีใจเป็น(@NameIsNovel)อันมาก แล้วจึงตรวจสอบกำไลเก็บของอย่างต่อเนื่อง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) นอกจากนี้ ยังมี(@NameIsNovel)ศาสตราเวทหลายชิ้นอยู่ภายในกำไลเก็บของนั้น ทั้งหมดมี(@NameIsNovel)คุณภาพดี ทว่า(@NameIsNovel)คุณลักษณะของศาสตราเหล่านั้นกลับมิเข้ากันกับเคล็ดวิชาของบุรุษผิวทองคำนัก ดังนั้นอีกฝ่ายจึงมิได้(@NameIsNovel)นำมันออกมาใช้ในการต่อสู้คราวก่อน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แววตาพลันหยุดนิ่ง พลางกวักมือเรียก และ(@NameIsNovel)แสงสีฟ้าก็วาบขึ้นเบื้องหน้า เผยให้เห็นกงเล็บกระดูกสามง่ามสีคราม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วคว้ากงเล็บกระดูกเอาไว้ในมือ พลางถ่ายเทพลังปราณเต๋าเข้าสู่มัน กงเล็บกระดูกก็พลันเปล่งแสงสีครามเจิดจ้าขึ้นในทันใด

[Source: NameIsNovel] เพียงการสะบัดแขน ลำแสงสีครามอันคมกริบสามสายก็พวยพุ่งออกจากปลายกงเล็บกระดูก ฟาดฟันเข้าใส่แสงสีทองที่(@NameIsNovel)โอบล้อมรอบด้าน

พลันเกิดเสียง “ฟู่!” แสงสีทองก็ถูกกรีดเป็น(@NameIsNovel)รอยแยกยาวลึกถึงสามรอย ซึ่งต้องใช้เวลานานอยู่กว่า(@NameIsNovel)จะกลับมาสมานปิดลงดังเดิม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วพยักหน้าเล็กน้อย ด้วยอิทธิพลของคัมภีร์สวรรค์ แสงสีทองโดยรอบจึงเหนียวแน่นเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ การโจมตีอย่างไม่จริงจังจากกงเล็บกระดูกนี้ยังให้ผลลัพธ์ถึงเพียงนี้ ย่อมแสดงให้เห็นถึงพลังโจมตีอันมหาศาลของมัน

เขา(@NameIsNovel)ดีดนิ้ว ลูกไฟดวงหนึ่งก็ร่วงหล่นลงบนซากบุรุษผิวทองคำ เปลี่ยนให้กลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าธุลี จากนั้น พลันเกิดการเคลื่อนไหวอีกครา เงาร่างของปีศาจกระจกก็วาบขึ้นปรากฏกายอ่านตอนต่อไปฟรี

“นายท่าน” ปีศาจกระจกน้อมกายคารวะเซินลั่ว

“เรื่องราวในวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว และ(@NameIsNovel)ข้าก็มี(@NameIsNovel)แผนจะเดินทางออกจากทะเลบูรพา เจ้ามี(@NameIsNovel)คิดอันใดบ้าง? จะติดตามข้าไป หรือจะคงอยู่ ณ ทะเลบูรพาแห่งนี้?” เซินลั่วถาม

“ข้า… ข้าคุ้นชินกับการใช้ชีวิตในทะเลบูรพาแห่งนี้…” ปีศาจกระจกชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะน้อมศีรษะลง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ก็ได้(@NameIsNovel) เช่นนั้นเจ้าก็จงคงอยู่ ณ ที่(@NameIsNovel)นี้ต่อไปเถิด หากมี(@NameIsNovel)ความจำเป็น(@NameIsNovel) ข้าจะเรียกเจ้าด้วยเคล็ดวิชาสื่อสารวิญญาณ” เซินลั่วเอ่ย โดยมิคิดบังคับการตัดสินใจของอีกฝ่าย

“ขอบคุณนายท่าน” ปีศาจกระจกยินดีเป็น(@NameIsNovel)อันมาก [Source: NameIsNovel]

“เรื่องราวในวันนี้ นับว่า(@NameIsNovel)โชคดีที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ความช่วยเหลือจากเจ้า ข้าได้(@NameIsNovel)รับกงเล็บกระดูกสามง่ามนี้มาจากกำไลเก็บของของบุรุษผิวทองคำผู้นั้น ข้าจะมอบมันให้เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ของขวัญไว้ป้องกันตัว” เซินลั่วส่งกงเล็บกระดูกนั้นให้แก่นาง

ปีศาจกระจกมิคาดคิดว่า(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)รับรางวัล เมื่อสัมผัสกงเล็บกระดูก ก็พลันตระหนักถึงความไม่ธรรมดาของมันได้(@NameIsNovel)ในทันใด นางรีบขอบคุณเซินลั่วด้วยความปิติอย่างยิ่ง พลางโอบกอดกงเล็บกระดูกนั้นไว้ในอ้อมแขนด้วยความรักใคร่

เผ่าปีศาจมิเชี่ยวชาญในการหลอมศาสตรา ปีศาจส่วนใหญ่เพียงเสาะหาวัตถุดิบจากก้นทะเลลึก แล้วใช้เพลิงปีศาจหลอมรวมเป็น(@NameIsNovel)อาวุธอย่างหยาบกร้าน จากนั้นจึงผสานด้วยพลังอสูรนานหลายปี เพื่อค่อย ๆ เพิ่มพูนพลังของมัน ซึ่งยังห่างไกลจากศาสตราเวทและ(@NameIsNovel)สมบัติของผู้บำเพ็ญมนุษย์อยู่มาก

วิธีการโจมตีของปีศาจกระจกนั้นค่อนข้างจำกัดนัก แต่บัดนี้ ด้วยกงเล็บกระดูกสามง่ามนี้ ความแข็งแกร่งของนางย่อมเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“คันฉ่องโบราณสีครามในมือของเจ้านั้นได้(@NameIsNovel)มาจากที่(@NameIsNovel)ใด? ในเมื่อเจ้าเป็น(@NameIsNovel)ปีศาจกระจกเช่นนี้ หรือมันอาจจะเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทที่(@NameIsNovel)เจ้าบ่มเพาะขึ้นมาเองโดยธรรมชาติ?” เซินลั่วมองดูคันฉ่องโบราณสีครามในมือของนางพลางเอ่ยถาม

“ปีศาจกระจกของเรากำเนิดคันฉ่องสมบัติในร่างกายตามธรรมชาติจริง ๆ ทว่า(@NameIsNovel)คันฉ่องของข้าบานนี้ มิได้(@NameIsNovel)บ่มเพาะขึ้นโดยข้าเพียงผู้เดียวอย่างบริสุทธิ์ เมื่อสิบกว่า(@NameIsNovel)ปีก่อน ข้าได้(@NameIsNovel)รับศาสตราเวทคันฉ่องจากผู้บำเพ็ญมนุษย์ แล้วหลอมรวมคันฉ่องสมบัติประจำกายของข้าเข้าไป หลอมรวมให้กลายเป็น(@NameIsNovel)คันฉ่องดังที่(@NameIsNovel)ข้ามี(@NameIsNovel)อยู่ในยามนี้” ปีศาจกระจกกล่าว พลางลูบไล้คันฉ่องสมบัติสีครามในมืออย่างนุ่มนวล แล้วส่ายหน้า

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ความสนใจของเซินลั่วก็พลันถูกจุดประกายขึ้น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)คันฉ่องของปีศาจกระจกบานนี้ เป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทประจำกายของพี่สาวหลินซินเยว่จริง ๆ หรือไม่? ทว่า(@NameIsNovel)หลินซินเยว่เป็น(@NameIsNovel)ปีศาจจิ้งจอก เช่นนั้นพี่สาวของนางก็ควรจะเป็น(@NameIsNovel)เผ่าปีศาจเช่นกันมิใช่รึ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เจ้ารู้ชื่อของบุคคลผู้นั้นหรือไม่? นางมี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มาที่(@NameIsNovel)ไปเป็น(@NameIsNovel)เช่นไร?” เขา(@NameIsNovel)เอ่ยถามหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง

“บุคคลผู้นั้นเป็น(@NameIsNovel)สตรี ดูท่าจะมี(@NameIsNovel)นามว่า(@NameIsNovel)หลิวเฟยเยี่ยน ส่วนที่(@NameIsNovel)มาที่(@NameIsNovel)ไปของนาง ข้ามิอาจทราบได้(@NameIsNovel) ในครานั้น ข้ากำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ใต้สมุทร เมื่อหลิวเฟยเยี่ยนกับบุรุษมนุษย์อีกผู้หนึ่งต่อสู้กันมาถึงบริเวณใกล้เคียง บุรุษผู้นั้นช่างต่ำช้าไร้ยางอายนัก เมื่อมิอาจเอาชนะหลิวเฟยเยี่ยนได้(@NameIsNovel) ก็กลับใช้เล่ห์เพทุบาย ด้วยความชิงชังในความอยุติธรรม ข้าจึงยื่นมือเข้าช่วยเหลือ พลางบอกว่า(@NameIsNovel)มันจะช่วยในการบำเพ็ญเพียรของข้า” ปีศาจกระจกเล่าถึงที่(@NameIsNovel)มาของคันฉ่องบานนั้น

[Source: NameIsNovel] “หลิวเฟยเยี่ยนรึ? ด้วยชื่อที่(@NameIsNovel)ต่างจากหลิวเฟยซวีแห่งหมู่บ้านธิดาเพียงอักษรเดียว หรือนางอาจจะเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญจากหมู่บ้านธิดากระนั้นหรือ?” เซินลั่วลูบเคราครุ่นคิด คาดเดาอยู่ในใจ

“หลิวเฟยเยี่ยนผู้นั้นเชี่ยวชาญการใช้อาวุธลับและ(@NameIsNovel)พิษร้ายแรงกระนั้นหรือ?” เขา(@NameIsNovel)ซักถามต่อไป [Source: NameIsNovel]

“ถูกต้อง นางใช้วงแหวนคู่และ(@NameIsNovel)เข็มบินเป็น(@NameIsNovel)อาวุธลับ และ(@NameIsNovel)น่าเกรงขามเป็น(@NameIsNovel)อันมาก นายท่าน ท่านรู้จักนางด้วยรึ?” ปีศาจกระจกพยักหน้าในทันใด ก่อนจะเอ่ยถาม

“แล้วบุรุษที่(@NameIsNovel)นางต่อสู้ด้วยเล่า? เขา(@NameIsNovel)ใช้ศาสตราเวทสิ่งใด? เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ลักษณะเด่นประการใดหรือไม่?” เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ตอบคำ แต่ยังคงซักถามต่อเนื่อง

“บุรุษผู้นั้นมิได้(@NameIsNovel)โดดเด่นเป็น(@NameIsNovel)พิเศษนัก สิ่งเดียวที่(@NameIsNovel)ข้าจดจำได้(@NameIsNovel)คือเขา(@NameIsNovel)ใช้กระบี่บินธาตุดิน และ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาห้าธาตุของเขา(@NameIsNovel)ก็ทรงพลังยิ่งนัก” ปีศาจกระจกครุ่นคิดแล้วกล่าว

---------------