ตอนที่ 994 : ไม่มีใครเชื่อ

“หลี่จิ่งมอบคัมภีร์สวรรค์ให้ท่านด้วยความเต็มใจเช่นนั้นหรือ?” เจิ้นหยวนจื่อพลันเปลี่ยนน้ำเสียงเอ่ยถาม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ใช่…” เซินลั่วลังเลเล็กน้อย

แต่แรกเริ่มนั้น ด้วยความช่วยเหลือจากหมอนหยกซึ่งมอบความสามารถในการเกิดใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่าแก่เขา(@NameIsNovel) จึงทำให้เขา(@NameIsNovel)สามารถผ่านการทดสอบของหลี่จิ่งมาได้(@NameIsNovel) เรื่องนี้จะนับว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ความเต็มใจหรือไม่ ก็ยากที่(@NameIsNovel)จะบอกได้(@NameIsNovel)

ไม่ทันที่(@NameIsNovel)คำกล่าวจะสิ้นสุด กระจกใต้ฝ่าเท้าพลันก่อเกิดระลอกคลื่นใหญ่โตกว่า(@NameIsNovel)คราก่อนหลายส่วน

เมื่อเห็นดังนั้น สายตาของผู้คนซึ่งจับจ้องเซินลั่วอยู่ ล้วนพลันแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย ในหมู่ผู้คน สีหน้าของนาจาเองก็เคร่งขรึมขึ้นอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด

หากเซินลั่วได้(@NameIsNovel)รับเจดีย์อันวิจิตรมาโดยการสืบทอดเจตจำนงจากหลี่จิ่งอย่างแท้จริง นาจาคงไม่มี(@NameIsNovel)ข้อโต้แย้งใด หากไม่เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น สมบัติของบิดาตนย่อมต้องไม่ตกไปอยู่ในมือของคนไร้ค่าผู้อื่นเป็น(@NameIsNovel)อันขาด

“คัมภีร์สวรรค์ยังคงอยู่กับท่านเช่นนั้นหรือ?” เจิ้นหยวนจื่อเอ่ยถามอีกครา
“อยู่”
ครั้งนี้ เซินลั่วไม่ลังเล ผิวกระจกยังคงสงบนิ่งดังเดิม

“ยามที่(@NameIsNovel)อารามอู่จวงถูกโจมตี ท่านอยู่ที่(@NameIsNovel)ใด?” ราชาอสูรวัวกระทิงพลันเอ่ยแทรกขึ้น
“ข้าไปที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)สองภพเพื่อปิดด่าน พยายามจะทะลวงสู่ระดับไท่อี่” เซินลั่วครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ ก่อนเอ่ยตอบ

เมื่อสิ้นคำ ระลอกคลื่นก็ปรากฏขึ้นบนผิวกระจกใต้ฝ่าเท้าอีกครา แม้จะไม่ถึงกับใหญ่โตนัก แต่ ณ กาลเวลานี้ เขา(@NameIsNovel)ย่อมได้(@NameIsNovel)ไปปิดด่านจริงๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เช่นนั้น ระหว่า(@NameIsNovel)งการโจมตีภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลย เหตุใดท่านจึงหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย?” ราชาอสูรวัวกระทิงก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกดดันเพื่อรีดเค้นคำตอบ [Source: NameIsNovel]

“ข้า…”
เซินลั่วเงียบงันไปชั่วครู่ มิอาจหาคำใดกล่าวตอบได้(@NameIsNovel) เวลานั้น ตัวเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ย้อนกลับไปยังยุคปัจจุบัน จึงมิได้(@NameIsNovel)อยู่ในห้วงเวลานี้เลยแม้แต่น้อย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อเห็นเซินลั่วลังเลอยู่เนิ่นนาน มิยอมเอ่ยปาก สีหน้าของผู้คนต่างเคร่งขรึมขึ้นทุกผู้
เนี่ยไฉจูจ้องมองเซินลั่วโดยไม่กระพริบตา ราวกับส่งกำลังใจให้เขา(@NameIsNovel)กล่าวถ้อยคำนั้นออกไป

“ถ้อยคำที่(@NameIsNovel)ข้ากำลังจะกล่าวนี้…พวกท่านอาจจะรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ยากเกินจะเชื่อ แต่ล้วนเป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)ประสบพบมาด้วยตนเองจริงๆ” เซินลั่วขมวดคิ้วแน่น พร้อมเอ่ยขึ้น
หากปรารถนาจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตน ก็มี(@NameIsNovel)เพียงต้องกล่าวความจริงเท่านั้น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เพียงท่านเอ่ยคำตอบออกมา แล้วกระจกทดสอบใจนี้จักเป็น(@NameIsNovel)ผู้บ่งบอกแก่พวกเราเองว่า(@NameIsNovel)ถ้อยคำนั้นจริงเท็จประการใด” ราชาอสูรวัวกระทิงกล่าวด้วยสีหน้าไม่แปรเปลี่ยนและ(@NameIsNovel)น้ำเสียงเย็นชา

“แท้จริงแล้วข้ามิใช่คนแห่งยุคสมัยนี้”
ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกล่าวประโยคแรก ผู้คน ณ ที่(@NameIsNovel)นั้นล้วนตกตะลึงงัน จ้องมองมาด้วยใบหน้าที่(@NameIsNovel)ประหลาดใจ

“ข้าคิดว่า(@NameIsNovel)ท่านอย่างน้อยก็จะโกหกให้ดูน่าเชื่อถือ แต่ข้าไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)ท่านจะกล่าววาจาไร้สาระถึงเพียงนี้” หยางเจี่ยนขมวดคิ้ว รอยระหว่า(@NameIsNovel)งคิ้วก็ยิ่งปรากฏสีแดงเข้มขึ้น

“ตัวข้าเป็น(@NameIsNovel)คนเมื่อพันปีก่อน ได้(@NameIsNovel)หมอนเซียนประหลาดใบหนึ่งมาโดยบังเอิญ เมื่อใดที่(@NameIsNovel)เข้าสู่ห้วงฝัน ตัวข้าก็จะเดินทางข้ามกาลเวลามายังที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)พันปีให้หลัง [Source: NameIsNovel]

การข้ามความฝันแต่ละครา ล้วนสิ้นเปลืองอายุขัยในโลกปัจจุบันของข้าโดยไม่ระบุระยะเวลาที่(@NameIsNovel)แน่นอน ดังนั้นจึงไม่อาจควบคุมช่วงเวลาของการเดินทางเหล่านี้ได้(@NameIsNovel)เลย

ระหว่า(@NameIsNovel)งการโจมตีภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยคราก่อน ข้าได้(@NameIsNovel)กลับไปเมื่อพันปีก่อน และ(@NameIsNovel)กว่า(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)กลับมา ศึกใหญ่ก็อุบัติขึ้นแล้ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ครานี้ก็เช่นกัน กว่า(@NameIsNovel)จะกลับจากความฝัน อารามอู่จวงก็ถูกล้างด้วยเลือดไปแล้ว” เซินลั่วอธิบายอย่างเคร่งขรึม โดยมิได้(@NameIsNovel)สนใจปฏิกิริยาของผู้คนรอบข้างเลย [Source: NameIsNovel]

เมื่อสิ้นคำอธิบาย บรรยากาศโดยรอบก็พลันเงียบสงัดลง
เจิ้นหยวนจื่อขมวดคิ้วอย่างลึกซึ้ง ดวงตากะพริบไหวจับจ้องเซินลั่วอย่างไม่อาจคาดเดา ราวกับกำลังขบคิดสิ่งใดได้(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วมองลงไปยังกระจกใต้ฝ่าเท้า ซึ่งมี(@NameIsNovel)เพียงระลอกคลื่นแผ่วเบา มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)การเปลี่ยนแปลงอันใดให้เห็นเด่นชัด
ผู้คนล้วนตกตะลึง แลกเปลี่ยนสายตากันด้วยความสงสัยว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เอ่ยนั้นอาจเป็น(@NameIsNovel)ความจริง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะนั้นเอง เซินลั่วก็พลันรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนใต้ฝ่าเท้า กระจกที่(@NameIsNovel)เคยมี(@NameIsNovel)เพียงระลอกคลื่นเล็กน้อยก็พลันปะทุระลอกคลื่นออกราวกับพายุร้ายที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำ ไม่อาจสงบลงได้(@NameIsNovel)อีกเลย

“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไรกัน?” สีหน้าของเซินลั่วพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันเมื่อเห็นดังนั้น
“หึ เป็น(@NameIsNovel)ไปตามคาด ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรนอกจากคำโกหก” หยางเจี่ยนคำรามอย่างโกรธแค้น

ฝูงชนที่(@NameIsNovel)เหลือพลันคลายสีหน้าลงเมื่อเห็นภาพนี้ พร้อมแสดงท่าทีเห็นด้วยว่า(@NameIsNovel) “มันย่อมเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เนี่ยไฉจูมองดูเซินลั่ว แววความขัดแย้งฉายชัดอยู่ในดวงตาของนาง ปรารถนาจะเชื่อใจเขา(@NameIsNovel)อย่างยิ่ง แต่ถ้อยคำนั้นช่างไม่น่าเชื่อถือจนเกินไป และ(@NameIsNovel)ด้วยกระจกทดสอบใจที่(@NameIsNovel)ทำปฏิกิริยาเช่นนี้ แม้แต่นางเองก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะเกิดความกังขาขึ้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เมื่อข้อเท็จจริงประจักษ์อยู่เบื้องหน้า ท่านยังมี(@NameIsNovel)สิ่งใดจะกล่าวอีกรึ?” ราชาอสูรวัวกระทิงคำรามเสียงดัง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ไม่ว่า(@NameIsNovel)ท่านจะเชื่อหรือไม่ ข้ายืนยันว่า(@NameIsNovel)กล่าวความจริง” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้มขมขื่น

“เลิกกล่าววาจาไร้สาระ ส่งคัมภีร์สวรรค์มา!” หยางเจี่ยนสั่งอย่างเย็นชา พร้อมชี้มี(@NameIsNovel)ดสองคมสามแฉกในมือไปยังเซินลั่ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “และ(@NameIsNovel)เจดีย์อันวิจิตร นั่นเป็น(@NameIsNovel)สมบัติของบิดาข้า ท่านไม่คู่ควรที่(@NameIsNovel)จะครอบครองมัน!” นาจาก็กล่าวพร้อมขมวดคิ้ว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ข้า…ข้าให้พวกท่านมิได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วกล่าว สายตาสั่นไหวเล็กน้อยยามเงยหน้าขึ้นมอง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “อมิตาภพุทธ สหายเซิน บัดนี้ไร้ประโยชน์ที่(@NameIsNovel)จะขัดขืนแล้ว หากท่านปฏิเสธที่(@NameIsNovel)จะส่งมอบคัมภีร์สวรรค์ด้วยความสมัครใจ เราก็ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่น นอกจากต้องปลิดชีวิตท่านและ(@NameIsNovel)สกัดคัมภีร์สวรรค์ออกมาด้วยวิถีลับ” พระภิกษุคิ้วเหลืองกล่าว

“คัมภีร์สวรรค์ถูกมอบหมายให้ข้าโดยบรรพชนผู้หนึ่ง และ(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)ให้สัตย์ปฏิญาณว่า(@NameIsNovel)จะดูแลรักษามันไว้อย่างดี จะส่งมอบให้ผู้อื่นไปได้(@NameIsNovel)ง่ายๆ ได้(@NameIsNovel)อย่างไร

หากพวกท่านยืนกรานจะใช้กำลัง เช่นนั้นก็ลองดูกันสักครา แม้จะต้องเสี่ยงที่(@NameIsNovel)ทั้งสองฝ่ายต้องสูญสิ้นทุกสิ่งอันก็ตาม” เซินลั่วโต้กลับพร้อมแค่นเสียงเยียบเย็น ยืนหยัดอย่างเด็ดเดี่ยว

“หึ ปฏิเสธของที่(@NameIsNovel)ยื่นให้โดยดี กลับต้องไปเผชิญความลำบากที่(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่กว่า(@NameIsNovel)” หยางเจี่ยนกล่าวอย่างโกรธเคือง ดวงตากับคิ้วพลันเฉียงขึ้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ว่า(@NameIsNovel)แล้ว ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันวาบไปอยู่เบื้องหลังเซินลั่ว ยกฝ่ามือขึ้น ก่อนประสานเป็น(@NameIsNovel)กรงเล็บและ(@NameIsNovel)ฟาดลงมายังยอดกะโหลกศีรษะของเซินลั่ว

“อย่า…” เนี่ยไฉจูตะโกนอย่างตื่นตระหนกเมื่อเห็นดังนั้น กำลังจะก้าวไปเบื้องหน้า ทว่า(@NameIsNovel)กลับถูกผู้หนึ่งที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างกายไขว้แขนขวางนางไว้

[Source: NameIsNovel] “อย่าได้(@NameIsNovel)บุ่มบ่าม” พระภิกษุคิ้วเหลืองค่อยๆ ถอนแขนกลับ ส่ายหน้าเบาๆ ให้นาง

เนี่ยไฉจูซึ่งในเวลานี้เป็น(@NameIsNovel)ผู้นำของเหล่าศิษย์ที่(@NameIsNovel)รอดชีวิตจากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว สังกัดนิกายพุทธซึ่งนำโดยพระภิกษุคิ้วเหลือง

และ(@NameIsNovel)ในขณะนี้ มือของหยางเจี่ยนก็กุมศีรษะของเซินลั่วไว้แล้ว วงแหวนระลอกคลื่นสีทองก็พลันปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่องจากฝ่ามือนั้น กระเพื่อมลงสู่เบื้องล่าง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เคล็ดวิชาจับวิญญาณ…” เจิ้นหยวนจื่อขมวดคิ้วพร้อมเอ่ย

เคล็ดวิชานี้อาศัยพลังปราณเต๋า ผสานเข้ากับพลังสัมผัสจิตเทวะ เพื่อบุกรุกเข้าสู่ทะเลจิตวิญญาณของผู้อื่นอย่างรุนแรง ควบคุมจิตวิญญาณเทวะโดยตรงของอีกฝ่าย ซึ่งจะสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อจิตวิญญาณเทวะของผู้ถูกควบคุม [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อจิตวิญญาณเทวะถูกควบคุมได้(@NameIsNovel)แล้ว ย่อมจะถูกสั่งการประหนึ่งหุ่นเชิด ไม่มี(@NameIsNovel)ทางที่(@NameIsNovel)จะขัดขืนได้(@NameIsNovel)เลย

“เช่นนี้ ก็ไม่ต้องกังวลว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายจะไม่ส่งมอบคัมภีร์สวรรค์” หยางเจี่ยนกล่าวพร้อมรอยยิ้มมั่นใจบนใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)

ครั้นสิ้นเสียง ดวงตาก็พลันหลับลง พลังสัมผัสจิตเทวะก็เริ่มหลั่งไหลลงผ่านฝ่ามือ ซึมเข้าไปในทะเลจิตวิญญาณของเซินลั่ว

ภายในทะเลจิตวิญญาณของเซินลั่ว จิตวิญญาณเทวะขนาดจิ๋วกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ภายใน พลันสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงแสงเรืองรองรุนแรงเหนือศีรษะ มือมหึมาข้างหนึ่งราวกับฉีกผืนฟ้าแห่งทะเลจิตวิญญาณ แล้วเอื้อมลงมา

[Source: NameIsNovel] ใจกลางมือปรากฏลวดลายมนตราโบราณ เส้นผลึกใสยื่นออกมาจากนิ้วที่(@NameIsNovel)กางออก ทอดสำรวจไปทั่วบริเวณรอบจิตวิญญาณเทวะ

จิตวิญญาณเทวะเพียงเงยหน้าขึ้นชั่วครู่ ก็ก้มหน้าลงอีกครา เลือกที่(@NameIsNovel)จะเมินเฉยต่อมัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทันทีที่(@NameIsNovel)เส้นผลึกใสกำลังจะแทงทะลุร่างของจิตวิญญาณเทวะนั้น จีวร บนร่างพลันแผ่รัศมี(@NameIsNovel)แสงสีทองและ(@NameIsNovel)แดงดุจกำแพงหินแกร่ง ปกป้องจิตวิญญาณเทวะของเซินลั่วไว้โดยสมบูรณ์อ่านตอนต่อไปฟรี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เส้นผลึกเหล่านี้ ยามปะทะเข้ากับรัศมี(@NameIsNovel)จีวร ก็ถูกดีดกลับในพริบตา

“เอ๊ะ มี(@NameIsNovel)กำแพงป้องกันจิตวิญญาณเทวะด้วยรึนี่? ดูข้าจะทำลายมันเอง!” หยางเจี่ยนพลันลืมตาขึ้นด้วยความประหลาดใจ

กล่าวจบ ก็หลับตาลงอีกครา ฝ่ามืออีกข้างของเขา(@NameIsNovel)ก็ประสานอินพลางเริ่มสวดมนต์แผ่วเบา พร้อมชี้ไปยังฝ่ามือที่(@NameIsNovel)กุมศีรษะของเซินลั่วอยู่

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ---------------