หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,002
ตอนที่ 1,002 : พลังและวิถีแห่งเต๋า
ตอนที่ 1002
“พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์…” ทันทีที่(@NameIsNovel)จงขุยได้(@NameIsNovel)เห็นรูปลักษณ์ของบุรุษผู้นั้น ก็รีบคุกเข่าลงกับพื้น
เมื่อเห็นเช่นนี้ ราชาอสูรวัวกระทิงและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ต่างก็แสดงสีหน้าที่(@NameIsNovel)ไม่อยากจะเชื่อ
พระเถระผู้ผอมแห้งเผยรอยยิ้มแห่งความเมตตา โบกพระหัตถ์เบาๆ ก็ปิดผนึกวังวนเนตรภูตซึ่งยากยิ่งต่อการผนึกซ้ำของจงขุยลงได้(@NameIsNovel)ในทันที
ท่านกล่าวว่า(@NameIsNovel) “เป็น(@NameIsNovel)ความเหมาะสมที่(@NameIsNovel)พวกเจ้าทุกคนควรรักษาร่างกายอันมี(@NameIsNovel)ประโยชน์ของตนไว้ อย่าได้(@NameIsNovel)เสียสละโดยไม่จำเป็น(@NameIsNovel)…”
“พระกษิติครรภ์ เป็น(@NameIsNovel)ไปมิได้(@NameIsNovel)…ท่านควรจะสิ้นชีวิตไปอย่างสมบูรณ์แล้ว!” คิ้วเหลืองกรีดร้อง ใบหน้าฉายแววสยดสยอง
“อมิตาภพุทธ ชีวิตและ(@NameIsNovel)ความตาย การดับและ(@NameIsNovel)การสูญสิ้น ล้วนเป็น(@NameIsNovel)เพียงมายาภาพ สำหรับเจ้าแล้ว หากได้(@NameIsNovel)ก่อกรรมหนักในปีนั้น ไฉนบัดนี้ยังไม่ยอมหันหลังกลับจากความผิดบาปอีกรึ?” พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์เปล่งพระนามของพระพุทธเจ้าและ(@NameIsNovel)ตรัสถาม
“ข้าผิดพลาดตรงไหนกัน!” คิ้วเหลืองร้องถามอย่างดุดัน
“การติดตามกระแสโลก แต่ไม่ยอมตามวิถีแห่งเต๋า หากวิถีแห่งเต๋าไม่มี(@NameIsNovel)อยู่ จะมี(@NameIsNovel)ความผิดพลาดได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ส่ายพระพักตร์และ(@NameIsNovel)ตรัส
“หากกระแสโลกทำลายวิถีแห่งสวรรค์ และ(@NameIsNovel)มหาเต๋าจำนนต่อวิถีปีศาจ เช่นนั้นแล้ว การติดตามเส้นทางนี้มิใช่การตามเต๋าอยู่รึ?” คิ้วเหลืองแค่นเสียงเย็นชา ยังคงปฏิเสธความผิดของตนอย่างแข็งกร้าว
“พอได้(@NameIsNovel)แล้ว เช่นนั้นก็จงมองดูวิถีแห่งเต๋าที่(@NameIsNovel)เจ้าแสวงหาเถิด” พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ยุติการสนทนา พลางกดพระหัตถ์ลงเบื้องล่าง
กลิ่นอายพลังของพระองค์พลันพุ่งทะยานสูงขึ้นในทันที แม้จะประทับอยู่ภายในทะเลจิตสำนึกของคิ้วเหลือง แต่พระองค์กลับดูราวกับเป็น(@NameIsNovel)เจ้าของอาณาเขตแห่งนี้ เมื่อพระหัตถ์กดลง ฟ้าดินรอบด้านก็พลันเปลี่ยนสี
คิ้วเหลืองพยายามต่อต้าน แต่ในชั่วพริบตาทิวทัศน์เบื้องหน้าก็กลายเป็น(@NameIsNovel)ทะเลเพลิง รอบด้านมืดสลัว ปราณทมิฬลอยปกคลุมทุกหนแห่ง
การเข่นฆ่ามิมี(@NameIsNovel)สิ้นสุด เสียงร่ำไห้คร่ำครวญก้องสะท้อน เลือดและ(@NameIsNovel)เปลวเพลิงโหมกระหน่ำจนปฐพีโชกเลือด สามภพไม่แบ่งแยกแดนมนุษย์และ(@NameIsNovel)เซียนอีกต่อไป ดินแดนทั้งหมดแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ดินแดนปีศาจ
“ฉากนี้ คือวิถีปีศาจที่(@NameIsNovel)เจ้าปรารถนารึ?” เสียงของพระกษิติครรภ์โพธิสัตว์สะท้อนก้องระหว่า(@NameIsNovel)งฟ้าดิน
“นี่เป็น(@NameIsNovel)เพียงภาพลวงตาของเทือกเขา(@NameIsNovel)พระสุเมรุ ความรุ่งโรจน์จอมปลอมของเหล่าเซียนและ(@NameIsNovel)พุทธะ ข้าชื่นชอบกลิ่นอายเหล็กและ(@NameIsNovel)เลือดของเผ่าปีศาจมากกว่า(@NameIsNovel)
ข้าเห็นภาพเช่นนี้มามากพอแล้ว แม้จะตามมาด้วยความพินาศ ข้าก็จะไม่สำนึกผิดแม้แต่น้อย…” คิ้วเหลืองเงียบไปชั่วขณะ ใบหน้าค่อยๆ ดุร้ายขึ้นเรื่อยๆ เกือบจะกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง
“แม้เจ้าจะได้(@NameIsNovel)รับประโยชน์จากธรรมะมานับพันปี แต่เจ้าก็ไม่เคยเข้าใจว่า(@NameIsNovel)เหตุใดนิกายพุทธจึงยอมเสียสละตน และ(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)เสียสละตนเองเช่นไร หากเจ้าไม่ยอมลงนรก แล้วผู้ใดเล่าจะลง?” พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ถอนหายใจและ(@NameIsNovel)ฟาดพระหัตถ์ลง
จิตเทวะของคิ้วเหลืองสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ใบหน้าแสดงความเจ็บปวดขณะที่(@NameIsNovel)ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
“เจ้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงการดิ้นรนที่(@NameIsNovel)ไร้ซึ่งประโยชน์ใดๆ เจ้ารู้หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ฉือโย่วซึ่งหลับใหลอยู่ในเมืองฉางอันกำลังจะตื่นขึ้น ในยามนั้น ที่(@NameIsNovel)ใดในสามภพจะไม่ใช่นรกกันเล่า? เช่นนั้นแล้ว ไฉนเราไม่ลงนรกไปพร้อมกันเสียเลยเล่า?”
เมื่อเสียงของคิ้วเหลืองจางหายไป จิตเทวะก็ถูกเปลวไฟที่(@NameIsNovel)ลุกโชนกลืนกินทันที คัมภีร์ทองคำปรากฏขึ้นภายในเปลวไฟนั้น และ(@NameIsNovel)เริ่มม้วนตัวเล็กน้อยภายใต้ความร้อนของไฟวิญญาณ
“ไยต้องลำบากเช่นนี้…” พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ถอนหายใจ เมื่อเห็นภาพดังกล่าว
“จงถูกทำลายไปด้วยกันทั้งหมดเถิด! การจะได้(@NameIsNovel)ครอบครองคัมภีร์สวรรค์นี้เป็น(@NameIsNovel)เพียงความปรารถนาอันเลื่อนลอย ฮ่า ฮ่า…” จิตเทวะของคิ้วเหลืองบิดเบี้ยวผิดรูป แต่ยังคงมี(@NameIsNovel)รอยยิ้มที่(@NameIsNovel)ดุร้าย ราวกับได้(@NameIsNovel)เห็นการทำลายล้างของทุกสรรพสิ่ง
พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ยกพระหัตถ์ขึ้นและ(@NameIsNovel)โบกเบาๆ เงาร่างกิ่งหลิวหยางที่(@NameIsNovel)วนเวียนอยู่รอบกายเนี่ยไฉจูพลันโบยบินมาในทันที ในห้วงสุญญตา เงาร่างนั้นหดตัวและ(@NameIsNovel)ควบแน่น กลายเป็น(@NameIsNovel)หยดน้ำค้างที่(@NameIsNovel)ตกลงสู่เปลวไฟนั้น
“ติ๋ง” เสียงเบาๆ ดังขึ้น
เปลวไฟบนคัมภีร์ทองคำก็พลันดับมอดลงด้วยหยดน้ำนั้น คัมภีร์ทั้งเล่มถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีฟ้าคราม ก่อนจะค่อยๆ ลอยไปอยู่เบื้องหน้าเนี่ยไฉจู
เนี่ยไฉจูมองดูพระกษิติครรภ์โพธิสัตว์อย่างตะลึงงัน เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้น
“รับไปเถิด เดิมทีพระศรีอาริยเมตไตรยโพธิสัตว์ตั้งใจจะส่งมอบคัมภีร์นี้ให้แก่ท่านผ่านทางพระโพธิสัตว์กวนอิมในปีนั้น แต่น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ถูกซุ่มโจมตีในภายหลัง และ(@NameIsNovel)คัมภีร์จึงตกไปอยู่ในมือของคิ้วเหลือง
บัดนี้ หลังจากผ่านความพลิกผันมาทั้งหมด ในที่(@NameIsNovel)สุดมันก็ได้(@NameIsNovel)กลับคืนสู่เจ้าของที่(@NameIsNovel)แท้จริงเสียที” พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ตรัสปลอบประโลม
หลังจากได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น เนี่ยไฉจูโค้งคำนับต่อพระกษิติครรภ์โพธิสัตว์อย่างสุดซึ้ง แล้วจึงยกมือขึ้นประคองคัมภีร์สวรรค์อย่างนุ่มนวล
ในขณะที่(@NameIsNovel)นิ้วสัมผัสกับคัมภีร์สวรรค์ จิตเทวะของนางก็พลันถอนตัวออกจากทะเลจิตสำนึกของคิ้วเหลืองซึ่งกำลังพังทลายอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)กลับมาปรากฏขึ้นในพื้นที่(@NameIsNovel)สีทอง
อีกด้านหนึ่ง องค์พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์มองดูราชาอสูรวัวกระทิงและ(@NameIsNovel)สหายแห่งตน ดวงตาแฝงไว้ด้วยความชื่นชม และ(@NameIsNovel)ค่อยๆ ตรัสว่า(@NameIsNovel)
“จากนี้ไป ภายภาคหน้าของสามภพจะถูกฝากไว้กับพวกท่าน…”
ดวงตาของจงขุยและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ เต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงขณะที่(@NameIsNovel)โค้งคำนับอย่างสุดซึ้ง
เมื่อเงยหน้าขึ้น พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ ผู้ซึ่งเคยสาบานว่า(@NameIsNovel) “หากข้าไม่ลงนรก ใครจะลง?” ก็ได้(@NameIsNovel)สลายหายไปอย่างสิ้นเชิงในที่(@NameIsNovel)สุด
แม้ร่างแยกจิตเทวะของเซินลั่วจะถูกองค์พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ครอบครองชั่วคราว แต่เขา(@NameIsNovel)ก็รับรู้ทุกสิ่งได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน และ(@NameIsNovel)กล่าวว่า(@NameIsNovel) “ไปกันเถอะ สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ใกล้จะล่มสลายแล้ว เราต้องกลับไป”
ครู่ต่อมา หลายคนบนแท่นบูชาก็ได้(@NameIsNovel)รับร่างแยกจิตวิญญาณกลับคืนมา และ(@NameIsNovel)ลืมตาขึ้นทีละคน
“ในที่(@NameIsNovel)สุดพวกเจ้าก็ตื่นแล้ว! รีบไปรวมกับเจิ้นหยวนต้าเซียนเร็วเข้า เราต้องออกไปจากที่(@NameIsNovel)นี่แล้ว” หยางเจี่ยนกล่าวด้วยความยินดีเมื่อเห็นพวกเขา(@NameIsNovel)ตื่นขึ้นและ(@NameIsNovel)รีบเร่ง
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ทุกคนที่(@NameIsNovel)ไม่ทราบเหตุการณ์รีบถามไถ่
“จิ่วโยวเปิดฉากการโจมตีแล้ว ทุกสิ่งภายนอกตกอยู่ในความโกลาหลวุ่นวาย เราต้องออกจากที่(@NameIsNovel)นี่โดยเร็วที่(@NameIsNovel)สุด” หยางเจี่ยนรีบอธิบาย
ขณะที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)กำลังพูดคุยกันนั้น คลื่นเสียงโห่ร้องจากการต่อสู้ก็ดังมาจากภายนอก และ(@NameIsNovel)ศิษย์เผ่ามนุษย์กับเหล่าเซียนจำนวนมากก็เริ่มถอยร่นกลับมาทางนี้แล้ว
“ไปกันเถอะ” เซินลั่วกล่าวเสียงต่ำ เตรียมจะจากไป แต่พลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้(@NameIsNovel)
เขา(@NameIsNovel)รีบหันกลับไปค้นร่างของคิ้วเหลือง และ(@NameIsNovel)พบถุงเก็บสมบัติส่วนตัวที่(@NameIsNovel)ประณีตงดงาม ซุกซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ
ก่อนที่(@NameIsNovel)กลุ่มคนจะทันได้(@NameIsNovel)เคลื่อนไหว ก็เห็นฝ่ามือยักษ์ขนาดมหึมาฟาดลงมาจากเบื้องสูง ผ่าท้องฟ้านรกออกเป็น(@NameIsNovel)สองเสี่ยง ชั้นเมฆปั่นป่วนวุ่นวาย เผยให้เห็นรอยแยกขนาดมหึมา
ที่(@NameIsNovel)สองฝั่งของรอยแยก ก้อนเมฆม้วนตัวอย่างรุนแรง เบื้องบนนั้นปรากฏร่างเจิ้นหยวนจื่อที่(@NameIsNovel)กำลังต่อสู้กับจิ่วโยว โดยมี(@NameIsNovel)ปีศาจหลายตนเข้าร่วมรุมล้อมโจมตีเขา(@NameIsNovel)จากด้านข้าง
ในขณะนั้น เสียงตะโกนดังสนั่นก็ดังขึ้น “หลีกทางไป!”
เมื่อเสียงนั้นจางหายไป แสงเทวะห้าสีที่(@NameIsNovel)เจิดจ้าก็ปรากฏขึ้นเหนือรอยแยก เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คณะรู้สึกแสบตาจนไม่อาจมองตรงไปยังแสงนั้นได้(@NameIsNovel)
ทันใดนั้น เสียงดังสนั่นสะท้านปฐพีก็ปะทุขึ้นอย่างต่อเนื่อง รอยแยกของท้องฟ้าซึ่งยังไม่สมานดี ถูกระเบิดออกด้วยคลื่นกระแทกที่(@NameIsNovel)ทรงพลังยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม
“จิ่วโยว หากเจ้าบังอาจเข้ามายุ่งอีก ข้าจะสังหารเจ้าให้ตายก่อน!” เสียงตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยวอีกครั้งดังขึ้น
“ตูม!”
แสงเทวะห้าสีเบ่งบานอีกครั้ง หลุมอุกกาบาตขนาดมหึมาปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเบื้องบน พร้อมกับร่างของเจิ้นหยวนจื่อที่(@NameIsNovel)ถูกเสาแสงห้าสีเพ่งกดลงมาจากเบื้องบน ร่างนั้นดิ่งลงมาและ(@NameIsNovel)กระแทกกับพื้นดินอย่างรุนแรง
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ รีบตามไป พบเจิ้นหยวนจื่อลุกขึ้นยืน แขนเสื้อด้านขวาของเขา(@NameIsNovel)สั่นไหวขณะที่(@NameIsNovel)ดูดซับเสาแสงห้าสีทั้งหมดเข้าไปในตัว
“เจิ้นหยวนต้าเซียน…” กลุ่มคนร้องออกมา
“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร พวกเจ้าได้(@NameIsNovel)คัมภีร์สวรรค์มาหรือไม่?” เจิ้นหยวนจื่อโบกมือ ก่อนจะตรวจสอบอย่างคร่าวๆ สังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)จิตเทวะและ(@NameIsNovel)ลมหายใจของคิ้วเหลืองได้(@NameIsNovel)หายไปโดยสิ้นเชิง ก็ขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)ถามในทันที
“เราได้(@NameIsNovel)มาแล้ว” เนี่ยไฉจูก้าวไปข้างหน้าและ(@NameIsNovel)พยักหน้า
“ดี” เจิ้นหยวนจื่อ มองขึ้นไปบนท้องฟ้า กล่าวอย่างมี(@NameIsNovel)ความสุข
“อย่างไรก็ตาม มี(@NameIsNovel)ข่าวสารอันไม่สู้ดีอยู่ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ฉือโย่วกำลังจะตื่นขึ้นแล้ว” นาจากล่าวเสริม
“นับตั้งแต่ศึกทำลายล้างในปีนั้น ฉือโย่วได้(@NameIsNovel)ใช้พลังทั้งหมด และ(@NameIsNovel)หลับใหลอยู่ในเมืองฉางอันมาหลายร้อยปีแล้ว ในช่วงเวลานี้ เผ่าปีศาจได้(@NameIsNovel)บำรุงพลังงานให้เขา(@NameIsNovel)อย่างต่อเนื่อง พยายามปลุกเขา(@NameIsNovel)ให้ตื่นขึ้น แท้จริงแล้ว เวลาสำหรับการฟื้นคืนชีพของฉือโย่วก็มาถึงแล้ว” เจิ้นหยวนจื่อกล่าวโดยไม่แสดงความประหลาดใจ พลางครุ่นคิด
---------------