หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,021
ตอนที่ 1,021 : ความแค้นทั้งเก่าและใหม่
ตอนที่ 1021
เอ้อหลางหยางเจี่ยนนำทัพใหญ่เข้าโจมตีตรงหน้า ปีศาจที่(@NameIsNovel)มาจากทิศทางของพวกเขา(@NameIsNovel)จึงมี(@NameIsNovel)จำนวนมากที่(@NameIsNovel)สุด ระยะห่างระหว่า(@NameIsNovel)งทั้งสองฝ่ายลดลงอย่างรวดเร็ว ดูราวจะปะทะกันได้(@NameIsNovel)ทุกเมื่อ
ทว่า(@NameIsNovel) เท้าของเอ้อหลางหยางเจี่ยนพลันระเบิดออกเป็น(@NameIsNovel)แสงสีทองอันกว้างใหญ่ที่(@NameIsNovel)แผ่ขยายออกไป ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลทองคำมหึมาห่อหุ้มทุกคนเบื้องหลัง
“แสงทองทะลวงปฐพี!”
ด้วยเสียงต่ำๆ จากเอ้อหลางหยางเจี่ยน ค่ายกลทองคำก็ลุกโชนขึ้น ทุกผู้คนภายในอันตรธานไปอย่างไร้ร่องรอย ในชั่วพริบตาต่อมาก็ปรากฏกายขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่ากลางกองทัพปีศาจ
ปีศาจโดยรอบที่(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)เตรียมการณ์ต่างตกตะลึง
“กวนแม่น้ำพลิกสมุทร!” เอ้อหลางหยางเจี่ยนพุ่งเข้าสู่กองทัพปีศาจเป็น(@NameIsNovel)คนแรก มี(@NameIsNovel)ดสองคมสามแฉกของเขา(@NameIsNovel)ระเบิดออกเป็น(@NameIsNovel)แสงสีขาวที่(@NameIsNovel)เสียดแทงขณะเหวี่ยงไปซ้ายขวา
ลำแสงสีขาวสองสายยาวร้อยฉื่อผ่าผ่านอากาศ ฟาดฟันเข้าสู่กองทัพปีศาจราวกับมังกรขาวสองตัวกางกรงเล็บอย่างดุร้าย
ไม่ว่า(@NameIsNovel)ผ่านไปที่(@NameIsNovel)ใด ปีศาจล้วนถูกบดจนแหลกเละ วิญญาณของพวกมันกระจัดกระจายไปกับสายลม
ลำแสงทั้งสองสายพุ่งไปข้างหน้าหลายร้อยฉื่อ กวาดล้างพื้นที่(@NameIsNovel)โล่งกว้างสองแห่งก่อนจะสลายไปในที่(@NameIsNovel)สุด
ทหารสวรรค์และ(@NameIsNovel)ศิษย์พุทธคนอื่นๆ ทำเช่นเดียวกัน ฉวยโอกาสที่(@NameIsNovel)ปีศาจยังตกตะลึง โจมตีเข้าใส่ ศาสตราเวทและ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาต่างๆ ตกลงมาราวสายฝนสู่แถวทัพของกองทัพปีศาจ ปลดปล่อยคลื่นเลือดและ(@NameIsNovel)ลมกระโชกที่(@NameIsNovel)ชุ่มโชกไปด้วยโลหิต
ในเวลาเกือบพริบตาเดียว ปีศาจเกือบหมื่นตนถูกสังหาร
กองทัพปีศาจโดยรอบพลันมี(@NameIsNovel)ปฏิกิริยาและ(@NameIsNovel)รวมตัวกันจากทุกทิศทาง
“ไม่ต้องใส่ใจปีศาจรอบกาย พุ่งเข้าหาเมืองฉางอันด้วยพละกำลังทั้งหมด!” เสียงของเอ้อหลางหยางเจี่ยนดังก้องในหูของทุกคน
โดยมี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้นำ กองทัพใหญ่จึงพุ่งเข้าหาเมืองฉางอัน ร่างกายเปล่งรัศมี(@NameIsNovel)แสงสีทองและ(@NameIsNovel)ขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า แปลงกายเป็น(@NameIsNovel)ยักษ์ทองคำสูงกว่า(@NameIsNovel)สามสิบฉื่อ มี(@NameIsNovel)ดของเขา(@NameIsNovel)พลันยาวขึ้นถึงร้อยฉื่อและ(@NameIsNovel)ร่ายเงามายานับไม่ถ้วน
ขณะที่(@NameIsNovel)กองทัพปีศาจเผชิญหน้ากับเงาคมมี(@NameIsNovel)ดที่(@NameIsNovel)ส่องประกาย ร่างกายของพวกมันก็ระเบิดออกในทันที มิอาจมองเห็นว่า(@NameIsNovel)ถูกโจมตีเช่นไร และ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ใครจะทนทานได้(@NameIsNovel)แม้เพียงเสี้ยวเดียว
ด้วยเอ้อหลางหยางเจี่ยนนำทัพอยู่เบื้องหน้า กองทัพใหญ่ก็เข้าใกล้เมืองฉางอันอย่างรวดเร็ว
ในขณะนั้น ประกายเยียบเย็นราวสายฟ้าพลันพุ่งลงมาจากเบื้องบน เล็งตรงไปยังลำคอของเอ้อหลางหยางเจี่ยน
ด้วยการพลิกมี(@NameIsNovel)ดสองคมสามแฉก เอ้อหลางหยางเจี่ยนเคลื่อนย้ายกายราวกับจะปรากฏตัวเหนือศีรษะ สกัดกั้นประกายเยียบเย็นนั้น
เสียงคำรามสนั่นระเบิดขึ้นกลางอากาศ ทำลายห้วงสุญญตาเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ สั่นสะเทือนพื้นพิภพอย่างรุนแรง ปีศาจและ(@NameIsNovel)ทหารจากราชสำนักสวรรค์ในบริเวณใกล้เคียงล้วนถูกแรงกระแทกพัดกระเด็นไป เปิดพื้นที่(@NameIsNovel)โล่งกว่า(@NameIsNovel)ร้อยฉื่อ
ร่างสูงร่างหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ เป็น(@NameIsNovel)ชายคล้ายนกฮูกทมิฬผู้นั้น ถูกแรงปะทะส่งให้โซซัดโซเซถอยหลังไป
เอ้อหลางหยางเจี่ยนเองก็ถอยไปสองก้าวพลางทรงตัวอยู่
“แมลงเก้าหัว! เป็น(@NameIsNovel)เจ้า!” เขา(@NameIsNovel)กล่าวอย่างเย็นชาเมื่อจำชายคล้ายนกฮูกทมิฬได้(@NameIsNovel)
ปีนั้น ระหว่า(@NameIsNovel)งการเดินทางไปอัญเชิญพระไตรปิฎก ได้(@NameIsNovel)ช่วยเหลือมหาปราชญ์ผู้เสมอสวรรค์ซุนหงอคงที่(@NameIsNovel)สระปี้โปในแคว้นจี้ไส้ เพื่อปราบปีศาจที่(@NameIsNovel)สร้างปัญหา นั่นคือแมลงเก้าหัว ซึ่งก็คือบุรุษเบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)นั่นเอง
“หึ! ไม่ได้(@NameIsNovel)พบกันนานนะ เอ้อหลางหยางเจี่ยน ตอนนั้นที่(@NameIsNovel)แคว้นจี้ไส้ ข้าได้(@NameIsNovel)รับ ‘ความกรุณา’ จากท่านอย่างใหญ่หลวง!” ความเกลียดชังที่(@NameIsNovel)ฝังรากลึกสั่นไหวในดวงตาของแมลงเก้าหัว
หลังจากศึกครั้งนั้นเมื่อหลายปีก่อน เขา(@NameIsNovel)ถูกกัดหัวไปหนึ่งหัว ทำให้พละกำลังลดลงอย่างมาก และ(@NameIsNovel)ต้องใช้เวลาหลายสิบปีจึงจะฟื้นฟู โชคดีที่(@NameIsNovel)ต่อมาได้(@NameIsNovel)เข้าร่วมกับเผ่าปีศาจ และ(@NameIsNovel)ด้วยความช่วยเหลือจากเคล็ดวิชาของเผ่าปีศาจ จึงสามารถงอกหัวขึ้นมาใหม่ได้(@NameIsNovel)
“ใครจะไปคิดว่า(@NameIsNovel)เราจะมาเจอกันที่(@NameIsNovel)นี่? ระหว่า(@NameIsNovel)งศึกที่(@NameIsNovel)สระปี้โปในปีนั้น ด้วยความเมตตาชั่วขณะข้าจึงไว้ชีวิตเจ้า และ(@NameIsNovel)เจ้าก็ได้(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)ผู้ทรยศโดยการเข้าร่วมกับเผ่าปีศาจ” เอ้อหลางหยางเจี่ยนแค่นเสียงเย็นชา
“วิถีสวรรค์หมุนเวียน และ(@NameIsNovel)วันเวลาที่(@NameIsNovel)พวกท่านเซียนจะครองอำนาจสูงสุดก็หมดสิ้นไปนานแล้ว ด้วยการปรากฏตัวของเทพผู้ยิ่งใหญ่ฉือโย่ว วิถีปีศาจกำลังรุ่งเรือง
มันคือกระแสแห่งยุคสมัย เจ้า เอ้อหลางเสิน มี(@NameIsNovel)ฝีมืออยู่บ้าง เหตุใดไม่คุกเข่าและ(@NameIsNovel)ยอมจำนน? ด้วยความสัมพันธ์เก่าแก่ของเรา
ข้าจะพูดดีๆ กับท่านฉือโย่วให้และ(@NameIsNovel)หาตำแหน่งที่(@NameIsNovel)น่านับถือให้เจ้า” แมลงเก้าหัวหัวเราะอย่างประหลาด เต็มไปด้วยการเยาะเย้ย
“เจ้าปีศาจ กล้ามาหารือเรื่องวิถีสวรรค์รึ? ปีนั้นข้าปล่อยให้เจ้ารอดชีวิตไปได้(@NameIsNovel) แต่มาวันนี้เจ้าจะไม่โชคดีเช่นนั้นอีกแล้ว! ตายซะ!” หยางเจี่ยนไม่สนใจและ(@NameIsNovel)แทงมี(@NameIsNovel)ดออกไป
ใบมี(@NameIsNovel)ดส่องประกายราวกับทางช้างเผือก แทงตรงไปยังช่องท้องของแมลงเก้าหัว
เหวี่ยงพลั่วพระจันทร์เสี้ยวของตน ด้วยเสียง “แคร้ง” ที่(@NameIsNovel)ดังลั่น แมลงเก้าหัวปัดป้องการโจมตีได้(@NameIsNovel)
ทั้งสองฝ่ายมี(@NameIsNovel)ความแค้นกันอยู่แล้ว เข้าสู่การต่อสู้ที่(@NameIsNovel)ดุเดือดในระยะประชิด ทั้งสองมิได้(@NameIsNovel)ยั้งมือ เงาคมมี(@NameIsNovel)ดและ(@NameIsNovel)พลั่วสั่นไหวขณะเข้าปะทะกัน ปะทะกันยี่สิบหรือสามสิบกระบวนท่าในพริบตา ทักษะทัดเทียมกันอย่างน่าทึ่ง
เมื่อหยางเจี่ยนถูกรั้งไว้ แรงผลักดันของกองทัพข้างหลังก็หยุดชะงัก บัดนี้พวกเขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ตนเองถูกล้อมรอบและ(@NameIsNovel)ถูกโจมตีโดยปีศาจจำนวนมาก รีบก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)รูปวงกลมเพื่อป้องกันการโจมตี
ในการเผชิญหน้าอีกแห่งหนึ่ง ผู้นำอัสนีเก้าสวรรค์ ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุน ก็เผชิญหน้ากับการปิดล้อมจากชายคนหนึ่ง นักพรตในชุดคลุมสีเหลือง
“เซียนมังกรเหลือง! ท่านมาทำอะไรที่(@NameIsNovel)นี่?” เมื่อจำนักพรตในชุดคลุมสีเหลืองได้(@NameIsNovel) ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนก็ตกตะลึง
เซียนมังกรเหลือง ผู้มี(@NameIsNovel)อำนาจยิ่งใหญ่แห่งคำสอน ยืนหยัดในหมู่ผู้คนอย่างไท่อี่เจินเหรินและ(@NameIsNovel)กว่า(@NameIsNovel)งเฉิงจื่อในฐานะหนึ่งในสิบสองเซียนทองคำในราชสำนักสวรรค์
ในช่วงสงครามผนึกเทพครั้งใหญ่ ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนได้(@NameIsNovel)ปะทะกับเขา(@NameIsNovel) ขณะที่(@NameIsNovel)นักพรตมังกรเหลืองเป็น(@NameIsNovel)เซียนทองคำแห่งคำสอน ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนมาจากนิกายเจี๋ย เขา(@NameIsNovel)สนับสนุนทรราชและ(@NameIsNovel)พบจุดจบในสงครามผนึกเทพ
บัดนี้ ตำแหน่งของทั้งสองกลับตาลปัตรไปโดยสิ้นเชิง
โดยไม่กล่าวสิ่งใด เซียนมังกรเหลืองโบกแขนเสื้อกว้าง และ(@NameIsNovel)ลมกระโชกสีเหลืองมหึมาราวความโกรธเกรี้ยวของมังกรก็คำรามออกมา มุ่งตรงไปยังผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุน
ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนสะบัดแส้ยาวของตน และ(@NameIsNovel)ด้วยเสียงฟู่ๆ สายฟ้าสีเงินขาวหนาทึบก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า สานกันเป็น(@NameIsNovel)พายุสายฟ้าที่(@NameIsNovel)ปิดกั้นลมกระโชกสีเหลือง
แสงอัสนีเจิดจ้าและ(@NameIsNovel)กลิ่นอายสีเหลืองพัดผ่านไป พายุสายฟ้าและ(@NameIsNovel)ลมสีเหลืองหักล้างซึ่งกันและ(@NameIsNovel)กัน
“สหายมังกร ท่านเป็น(@NameIsNovel)เซียนทองคำที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับการเคารพจากคนนับพัน เหตุใดท่านจึงร่วมมือกับปีศาจที่(@NameIsNovel)นี่? เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ท่านอยู่ภายใต้อิทธิพลของเคล็ดวิชาของเผ่าปีศาจ
และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)สูญเสียการควบคุมจิตใจไปแล้ว?” หลังจากโจมตี ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนก็ลังเลที่(@NameIsNovel)จะโจมตีต่อไปและ(@NameIsNovel)ถามอย่างกังวล
“สิบสองเซียนทองคำแห่งคำสอนรึ? หึ ข้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงตัวแทนของพวกเขา(@NameIsNovel)เท่านั้น สำหรับการได้(@NameIsNovel)รับการเคารพจากคนนับหมื่น ข้าว่า(@NameIsNovel)มันเหมือนกับการถูกเยาะเย้ยจากคนนับหมื่นมากกว่า(@NameIsNovel)” ในที่(@NameIsNovel)สุดนักพรตมังกรเหลืองก็กล่าวขึ้น เสียงของเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความเคียดแค้น
“เหตุใดท่านจึงพูดเช่นนั้น สหายผู้บำเพ็ญ?” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนก็ตกใจ
“ลืมเหตุการณ์ในปีนั้นไปเสียเถิด บัดนี้เมื่อท่านและ(@NameIsNovel)ข้ายืนอยู่คนละฝั่ง ให้เราพึ่งพาความสามารถของตนเองและ(@NameIsNovel)ตัดสินเรื่องนี้กันครั้งแล้วครั้งเล่า” นักพรตมังกรเหลืองกล่าว
ไม่ปล่อยให้ตนเองหลงระเริงในคำพูดอีกต่อไป พลิกมือและ(@NameIsNovel)หยิบสิ่งหนึ่งออกมา—น้ำเต้าสีแดงมหึมา
ชี้คาถา และ(@NameIsNovel)เมฆสีแดงนับไม่ถ้วนก็พวยพุ่งออกมา ภายในเมฆนั้น แสงสีแดงอันโกลาหลทำให้ตาพร่ามัว สับสน และ(@NameIsNovel)ห่อหุ้มผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนราวกับผ้าห่มที่(@NameIsNovel)ปกคลุมท้องฟ้า
“น้ำเต้าเก้าสิบเก้าสลายวิญญาณ!” ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนตกใจ ฟาดแส้ทั้งสองข้างออกไป สายฟ้าหนาทึบฉีกผ่านอากาศ สร้างมหาสมุทรแห่งสายฟ้าที่(@NameIsNovel)ปะทะกับเมฆสีแดงที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวเข้ามา
แม้ว่า(@NameIsNovel)มหาสมุทรแห่งอัสนีจะมี(@NameIsNovel)พลังมหาศาล แต่น้ำเต้าเก้าสิบเก้าสลายวิญญาณเป็น(@NameIsNovel)การสร้างสรรค์อันยิ่งใหญ่ที่(@NameIsNovel)เกิดจากความโกลาหลในยุคดึกดำบรรพ์ เป็น(@NameIsNovel)สมบัติล้ำค่าที่(@NameIsNovel)บรรพชนเมฆาแดงหลอมขึ้น มี(@NameIsNovel)พลังไร้ขอบเขต
ขณะที่(@NameIsNovel)ทั้งสองปะทะกัน เมฆสีแดงก็กลืนกินมหาสมุทรแห่งอัสนีอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)เมฆที่(@NameIsNovel)แผ่ขยายออกไปก็ยังคงพวยพุ่งไปข้างหน้า โดยไม่ถูกขัดขวางโดยสายฟ้า และ(@NameIsNovel)กำลังจะกลืนกินผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุน
เมื่อเห็นเช่นนี้ ดวงตาของนักพรตมังกรเหลืองก็ส่องประกายด้วยความตื่นเต้นที่(@NameIsNovel)ผิดปกติ
“หยุด!” ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนตะโกนเสียงดัง ลำแสงสีทองพุ่งออกมาจากตาแนวตั้งบนหน้าผาของเขา(@NameIsNovel)
ภายในแสงสีทอง เส้นด้ายสีทองละเอียดนับไม่ถ้วนสั่นไหวและ(@NameIsNovel)แตกออก จัดการรั้งเมฆสีแดงที่(@NameIsNovel)ท่วมท้นไว้ได้(@NameIsNovel)ชั่วขณะ
รีบถอยกลับ ฟาดแส้คู่ของตนอย่างต่อเนื่อง แม้จะไม่สามารถหยุดการรุกคืบของพวกมันได้(@NameIsNovel) แต่ก็ชะลอแรงผลักดันของเมฆได้(@NameIsNovel)
---------------