หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,032
ตอนที่ 1,032 : จิตวิญญาณที่เหลืออยู่
ตอนที่ 1032
“เจ้าไม่ยอมรับเหตุผล เช่นนั้นก็จงให้วิญญาณเจ้าแตกซ่านไปเสีย!” อสูรวายุเมื่อถูกเซินลั่วเปิดโปงเจตนา สีหน้าก็ร้อนรนและ(@NameIsNovel)ตะโกนกึกก้อง พร้อมกับพ่นโลหิตแก่นแท้เต็มปากออกมา
ขณะที่(@NameIsNovel)มันประสานมือร่ายอาคมอย่างรวดเร็ว โลหิตแก่นแท้ก็พลุ่งระเบิดออก กลายเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มหมอกโลหิตที่(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับธงผืนใหญ่สีดำแดง ธงนั้นราวกับได้(@NameIsNovel)รับยาบำรุงพลังมหาศาล พลิ้วไหวรุนแรง รัศมี(@NameIsNovel)ก็สว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้ายิ่งขึ้น
ความเร็วของค่ายกลสิบสองนครสวรรค์พิฆาตเทพเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัดในทันที พร้อมกับอัคคีปีศาจอันไร้ขอบเขตก่อตัวเข้าโอบล้อมแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำ ตัดขาดการเชื่อมต่อทั้งหมดกับโลกภายนอก
เซินลั่วรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่(@NameIsNovel)ถาโถมเข้าใส่ในฉับพลัน เมื่อแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำถูกค่ายกลปีศาจโดดเดี่ยว ปราณวิญญาณแห่งฟ้าดินก็ไม่อาจไหลเวียนเข้าสู่ภายใน ส่งผลให้การบำเพ็ญเพียรของเขา(@NameIsNovel)หยุดชะงักลงทันที
เซินลั่วอดถอนหายใจในใจไม่ได้(@NameIsNovel)
หากมิใช่เพราะค่ายกลปีศาจที่(@NameIsNovel)ก่อกวนอยู่รอบกาย และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เวลาเพิ่มอีกสักเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)ก็คงสามารถก้าวเข้าสู่ระดับไท่อี่ขั้นปลายได้(@NameIsNovel)แล้ว
ด้วยแรงกดดันมหาศาลที่(@NameIsNovel)ส่งผ่านมาอย่างต่อเนื่อง ไม่เปิดโอกาสให้ครุ่นคิดสิ่งอื่นใด เขา(@NameIsNovel)จำต้องรวบรวมกำลังทั้งหมดเพื่อต้านทาน
กระนั้น หลังจากการต่อสู้ครั้งใหญ่ติดต่อกันกับมัจฉานุหกหูและ(@NameIsNovel)จิ่วโยว ปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)ถูกใช้ไปแล้วกว่า(@NameIsNovel)ครึ่ง บัดนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับค่ายกลสิบสองนครสวรรค์พิฆาตเทพเพียงลำพัง ปราณเต๋าก็ยิ่งร่อยหรอลงไปอีก
แม้จะมี(@NameIsNovel)โอสถบางชนิดที่(@NameIsNovel)สามารถฟื้นฟูปราณเต๋าได้(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)ก็เป็น(@NameIsNovel)เพียงหยดน้ำในมหาสมุทรเท่านั้น
ปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)ลดลงอย่างรวดเร็ว แสงวิญญาณบนแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำก็เริ่มเลือนรางและ(@NameIsNovel)มืดมนลง
“ฮึ่ม! เซินลั่วใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว ผลักดันเข้าไป!” ดวงตาของอสูรวายุสว่า(@NameIsNovel)งวาบ พร้อมกับใช้พลังทั้งหมดกระตุ้นธงผืนใหญ่สีดำแดงที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ด้านบน ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ธงหลักของค่ายกลสิบสองนครสวรรค์พิฆาตเทพนั่นเอง
เมื่อเห็นเช่นนั้น เหล่าอสูรตนอื่นก็พยุงค่ายกลสิบสองนครสวรรค์พิฆาตเทพด้วยพละกำลังทั้งหมดของพวกมัน พลังมหาศาลยังคงหลั่งไหลเข้าสู่แผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำอย่างไม่หยุดหย่อน
แสงสีทองบนกายของเขา(@NameIsNovel)สลายไปอย่างรวดเร็ว ร่างของเขา(@NameIsNovel)รู้สึกว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ปราณเต๋าไม่เหลืออยู่แม้เพียงน้อยนิด
กระนั้นเขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)ยอมแพ้ ยังคงใช้เคล็ดวิชาหวงถิงอย่างสุดกำลัง พยายามใช้เคล็ดวิชาลับที่(@NameIsNovel)เผาผลาญเนื้อและ(@NameIsNovel)โลหิตจากภายในเพื่อฟื้นฟูปราณเต๋า
แต่ในขณะนี้ กลุ่มแสงสีทองก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นบนหน้าอกของเขา(@NameIsNovel)อย่างกะทันหัน ขยายตัวอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นเส้นขนลิงสีทองอยู่ภายใน
“นี่มัน...” ดวงตาของเซินลั่วเบิกกว้างเล็กน้อย
เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ไม่คุ้นเคยกับเส้นขนลิงนี้เลย มันคือสิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยเห็นในถ้ำบนภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นเมื่อครั้งแรกที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับเคล็ดวิชาหวงถิง เหตุใดมันจึงปรากฏขึ้นบนร่างของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เล่า?
เส้นขนลิงสีทองพุ่งออกจากกายอย่างรวดเร็ว แสงสีทองที่(@NameIsNovel)เปล่งออกมาก็สว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าขึ้นถึงสิบเท่าในทันที ร่างของนักพรตอาวุโสผมขาวในชุดพรตก็ปรากฏตัวขึ้น ซึ่งก็คือท่านนักพรตชราผู้ที่(@NameIsNovel)เคยถ่ายทอดเคล็ดวิชาหวงถิงให้แก่เขา(@NameIsNovel)เมื่อครั้งกระโน้นนั่นเอง
เพียงแต่บัดนี้รูปลักษณ์ของนักพรตอาวุโสผมขาวมิได้(@NameIsNovel)คลุมเครืออีกต่อไป แต่กลับชัดเจนและ(@NameIsNovel)เด่นชัดยิ่งขึ้น
ท่านผู้นี้มี(@NameIsNovel)รูปลักษณ์แปลกประหลาด เคราสามเส้นยาวจรดหน้าอก พร้อมด้วยท่วงท่าสง่างามดุจเซียน ดวงตาของท่านนั้นโดดเด่นเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ สว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้ายิ่งกว่า(@NameIsNovel)สิ่งใด
มี(@NameIsNovel)แสงดาวกะพริบไหวภายในราวกับซ่อนกระแสวนอันไร้สิ้นสุดแห่ง มหานทีแห่งดาราสีเงิน ที่(@NameIsNovel)ซึ่งดวงดาวนับไม่ถ้วนลอยล่องและ(@NameIsNovel)จมดิ่ง ปลดปล่อยความลึกลับอันไร้สิ้นสุดออกมา
นักพรตอาวุโสผมขาวเพียงโบกแขนเสื้อ แรงกดดันมหาศาลที่(@NameIsNovel)ครอบงำฟ้าดินก็พลันแผ่กระจายออก สะกัดกั้นแรงกดดันจากค่ายกลสิบสองนครสวรรค์พิฆาตเทพที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านนอกได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย
เซินลั่วจัดร่างกายให้ตรงและ(@NameIsNovel)มองไปยังท่านชายชราเบื้องหน้าด้วยความประหลาดใจ
“ดีมาก นอกจากซุนหงอคงแล้ว ในที่(@NameIsNovel)สุดก็มี(@NameIsNovel)อีกผู้หนึ่งที่(@NameIsNovel)สามารถบำเพ็ญเคล็ดวิชาหวงถิงจนสำเร็จถึงระดับสมบูรณ์ได้(@NameIsNovel)แล้ว” นักพรตอาวุโสผมขาวกล่าว พลางมองเซินลั่วด้วยรอยยิ้ม
“ท่านคือปรมาจารย์โพธิญาณใช่หรือไม่?” เซินลั่วตกใจ ก่อนจะประสานมือคารวะพร้อมเอ่ยถาม
แม้ไม่เคยเห็นปรมาจารย์โพธิญาณหรือภาพเหมือนของท่าน ทว่า(@NameIsNovel)ผู้เดียวใต้หล้าที่(@NameIsNovel)สามารถถ่ายทอดเคล็ดวิชาหวงถิงและ(@NameIsNovel)ครอบครองพลังเทวะเช่นนี้ได้(@NameIsNovel) ย่อมมิมี(@NameIsNovel)ผู้ใดนอกจากปรมาจารย์โพธิญาณเป็น(@NameIsNovel)แน่แท้
“เจ้าช่างฉลาดเฉลียวนัก แม้ข้ามิใช่โพธิญาณ ท่านได้(@NameIsNovel)ล่วงลับไปนานแล้ว ข้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงจิตวิญญาณที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ซึ่งท่านทิ้งไว้เท่านั้น” นักพรตอาวุโสผมขาวกล่าวด้วยรอยยิ้มจางๆ
“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้นี่เอง กระนั้นการเรียกท่านว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์โพธิญาณก็มิผิดอะไร ศิษย์... อ๊ะ ไม่ ศิษย์ขอคารวะปรมาจารย์!
เมื่อปีนั้น ศิษย์ได้(@NameIsNovel)เข้าสู่ถ้ำลับบนภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นโดยบังเอิญ และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับเคล็ดวิชาหวงถิงมาบำเพ็ญเพียรโดยพลการ มิได้(@NameIsNovel)ขออนุญาต โปรดปรมาจารย์อภัยให้ศิษย์ผู้นี้ด้วยเถิด” เซินลั่วค้อมกายคารวะอย่างลึกซึ้ง
“โพธิญาณทิ้งเคล็ดวิชาหวงถิงไว้ในถ้ำลับนั้น ก็เพื่อรอผู้มี(@NameIsNovel)วาสนามาสืบทอดสายเต๋าแห่งภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นโดยเฉพาะ เจ้ามิได้(@NameIsNovel)ทำสิ่งใดผิด ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องมี(@NameIsNovel)พิธีรีตองเช่นนี้ ลุกขึ้นเถิด” นักพรตอาวุโสผมขาวโบกมือเบาๆ
ร่างของเซินลั่วลุกขึ้นยืนโดยไม่รู้ตัว อดรู้สึกตกใจในใจไม่ได้(@NameIsNovel)
ระดับการบำเพ็ญเพียรของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)บรรลุถึงขั้นไท่อี่ขั้นกลางแล้ว กายเนื้อของเขา(@NameIsNovel)ก็แข็งแกร่งอย่างยิ่ง แต่กลับไม่อาจต้านทานการยกตัวขึ้นแม้เพียงน้อยนิดจากนักพรตอาวุโสผมขาวผู้นั้นได้(@NameIsNovel) อดสงสัยไม่ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์โพธิญาณในยุคของท่านจะต้องทรงพลังเพียงใดกัน!
“ศิษย์ขอเรียนถามปรมาจารย์ ใครคือผู้ที่(@NameIsNovel)รับผิดชอบการทำลายล้างภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่น?” แววตาของเขา(@NameIsNovel)แวบไหวเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถาม
สภาพรกร้างของภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นยังคงแจ่มชัดในความทรงจำของเขา(@NameIsNovel) แม้เขา(@NameIsNovel)ยังมิได้(@NameIsNovel)รับการยอมรับเข้าสำนักอย่างเป็น(@NameIsNovel)ทางการ ก็มี(@NameIsNovel)ความประทับใจที่(@NameIsNovel)ดีต่อสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ ด้วยได้(@NameIsNovel)บำเพ็ญเคล็ดวิชาลับหลายอย่างของสำนัก
การรู้รายละเอียดของการทำลายล้างภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่น จะเป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์ต่อการเตือนสำนักภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นในโลกเดิม และ(@NameIsNovel)หลีกเลี่ยงหายนะการล่มสลายที่(@NameIsNovel)จะเกิดกับสำนักได้(@NameIsNovel)
“นี่คือฝีมือของฉือโย่วที่(@NameIsNovel)นำทัพใหญ่มาด้วยตนเอง มิใช่สิ่งที่(@NameIsNovel)พลังของเจ้าจะหยุดยั้งได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องเข้าแทรกแซง” นักพรตอาวุโสผมขาวกล่าวด้วยแววตาเย็นชา ราวกับล่วงรู้ความคิดของเขา(@NameIsNovel)
สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)จริงจังขึ้น และ(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)เอ่ยสิ่งใดอีก
“เวลาของข้าเหลือน้อย ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องครุ่นคิดถึงเรื่องเหล่านี้แล้ว ข้ามี(@NameIsNovel)เรื่องสำคัญกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะต้องปรึกษาเจ้า” นักพรตอาวุโสผมขาวตัดบทคำพูดของเขา(@NameIsNovel)
“ขอรับ” เซินลั่วตอบรับอย่างกระตือรือร้นและ(@NameIsNovel)หนักแน่น
“พรสวรรค์ของเจ้าช่างโดดเด่นอย่างยิ่ง เทียบได้(@NameIsNovel)กับซุนหงอคง ในเวลาอันสั้นนี้ เจ้าได้(@NameIsNovel)บำเพ็ญเพียรจนถึงระดับปัจจุบัน และ(@NameIsNovel)เจ้ายังกล้าหาญพอที่(@NameIsNovel)จะเผชิญหน้ากับเผ่าปีศาจ โดยมิทำให้ชื่อเสียงแห่งภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นเสื่อมเสีย ดีมาก!” แววตาแห่งความพึงพอใจฉายผ่านในดวงตาของนักพรตอาวุโสผมขาว
“สิ่งเหล่านี้เป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ศิษย์พึงกระทำ” เซินลั่วกล่าวพลางเงียบไป ด้วยไม่ต้องการเสียเวลา
“พลังของเจ้าในยามนี้แข็งแกร่งไม่น้อย และ(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)แผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำอยู่ในครอบครอง ทว่า(@NameIsNovel)หากจะเผชิญหน้ากับฉือโย่ว ก็ยังห่างไกลนัก
จิตวิญญาณที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของข้าผู้นี้บรรจุรอยประทับจิตเต๋าแห่งโพธิญาณไว้ ซึ่งรวบรวมความเข้าใจในการบำเพ็ญเคล็ดวิชาหวงถิงและ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับมากมายแห่งภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นเอาไว้
ตามปกติแล้วพลังจิตวิญญาณของเจ้าอ่อนแอเกินกว่า(@NameIsNovel)จะแบกรับรอยประทับนี้ได้(@NameIsNovel) แต่โชคดีที่(@NameIsNovel)เจ้าได้(@NameIsNovel)ใช้ค่ายกลกลืนกินวิญญาณ ยกระดับจิตวิญญาณเทวะไปสู่ขั้นเทียนจุน
ทำให้เหมาะสมที่(@NameIsNovel)จะรับรอยประทับจิตเต๋าแห่งโพธิญาณได้(@NameIsNovel) ข้าจะประทับมันลงในกายเจ้าในอีกไม่ช้า เพื่อช่วยให้การบำเพ็ญเพียรก้าวหน้ายิ่งขึ้น
ทว่า(@NameIsNovel)เจ้าจะสามารถทำความเข้าใจได้(@NameIsNovel)มากเพียงใดนั้น ขึ้นอยู่กับพรสวรรค์และ(@NameIsNovel)วาสนาของเจ้า” นักพรตอาวุโสผมขาวกล่าวต่อไป สีหน้าของท่านก็จริงจังขึ้นเล็กน้อย
“ขอรับ ขอบคุณสำหรับของขวัญอันล้ำค่านี้ยิ่ง ปรมาจารย์!” เซินลั่วตอบด้วยความยินดีและ(@NameIsNovel)ซาบซึ้งใจเป็น(@NameIsNovel)ล้นพ้น
“ดี เช่นนั้นก็นั่งลงเถิด” นักพรตอาวุโสผมขาวกล่าวทันที
เซินลั่วจึงนั่งขัดสมาธิ สงบจิตใจและ(@NameIsNovel)ดวงวิญญาณ
นักพรตอาวุโสผมขาวพลันยกมือขึ้น ตราประทับสีทองรูปวงล้อก็ปรากฏขึ้นในอุ้งมือ เปล่งประกายแสงสีทองสว่า(@NameIsNovel)งจ้า พร้อมปลดปล่อยปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)ปั่นป่วนรุนแรงออกมา
ปราณเต๋าและ(@NameIsNovel)พลังเทพต่างๆ ในกายเซินลั่วสั่นสะเทือนอย่างตื่นเต้น ตอบสนองต่อความปั่นป่วนเหล่านี้
ฝ่ามือของนักพรตอาวุโสผมขาวเคลื่อนไปกดลงบนศีรษะของเซินลั่วเบาๆ อักขระทองคำนับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลออกจากรอยประทับ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)สายธารแห่งหลักเต๋าอันลึกซึ้งและ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับ หลั่งไหลเข้าสู่จิตใจของเซินลั่วอย่างทรงพลัง
ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)เปล่งประกาย แสงดาวเล็กๆ เช่นเดียวกับดวงตาของปรมาจารย์ ไม่นานแสงเหล่านั้นก็รวมตัวกันเป็น(@NameIsNovel) มหานทีแห่งดาราอันเจิดจ้าในดวงตาของเขา(@NameIsNovel) แม้จะอยู่ในขนาดที่(@NameIsNovel)เล็กกว่า(@NameIsNovel)มากก็ตาม
แสงสีเขียวแผ่ออกมาจากกายของเขา(@NameIsNovel) สว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าขึ้นอย่างรวดเร็วพลัน สุญญตารอบกายเขา(@NameIsNovel)ก็ถูกย้อมด้วยสีเขียว ดูราวกับจะหลอมรวมเข้ากับกายของเขา(@NameIsNovel) พร้อมจะหายลับไปในสุญญตาได้(@NameIsNovel)ทุกเมื่อ
---------------