หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,035
ตอนที่ 1,035 : การฟื้นคืน
ตอนที่ 1035
"ต้องมุ่งจัดการฉือโย่วเป็น(@NameIsNovel)อันดับแรก! การปล่อยเหล่าปีศาจเหล่านี้ไว้เป็น(@NameIsNovel)เรื่องอันตรายเกินไป ทางที่(@NameIsNovel)ดีคือต้องขับไล่พวกมันออกไปให้หมดสิ้น!" เซินลั่วคิดในใจ พลางส่งกระแสจิตแจ้งเจิ้นหยวนจื่อถึงการปรากฏตัวของฉือโย่ว นิ้วเรียวพลันร่ายรหัสคาถาแล้วชี้ตรงไปยังเบื้องหน้า
ม่านแสงของค่ายกลที่(@NameIsNovel)โอบล้อมนครฉางอันหดตัวลงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับหนาแน่นขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ คล้ายเชือกพันธนาการที่(@NameIsNovel)กำลังกระชับแน่น หมายจะจองจำเหล่าปีศาจทั้งหมดที่(@NameIsNovel)อยู่ภายในนครฉางอัน
ขณะเดียวกัน ร่างแยกของสิบสองบรรพชนอสูรซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของเซินลั่ว ก็พุ่งเข้าใส่ อสูรวายุ, ยักษ์สองเขา(@NameIsNovel), หลินซินเยว่ และ(@NameIsNovel)อสูรหมาป่าชุดเหลือง เพื่อขัดขวางมิให้พวกมันทะลวงม่านแสงหลบหนีไปได้(@NameIsNovel)
อสูรวายุ, ยักษ์สองเขา(@NameIsNovel), อสูรหมาป่าชุดเหลือง และ(@NameIsNovel)หลินซินเยว่ ซึ่งก่อนหน้านี้ได้(@NameIsNovel)เปิดใช้งานค่ายกลสิบสองนครสวรรค์พิฆาตเทพ ต่างอ่อนกำลังลงอย่างมาก สีหน้าของพวกมันแปรเปลี่ยนไปเมื่อเห็นร่างแยกของสิบสองบรรพชนอสูรพุ่งเข้าจู่โจม
ทว่า(@NameIsNovel)ในฐานะสมาชิกของสิบสองขุนพลปีศาจ จิตใจของพวกมันยังคงแน่วแน่ไม่หวั่นไหว จึงต่างหยิบศาสตราเวทออกมาเพื่อต้านทาน
ภายในห้วงมิติของบ่อโลหิต เงาร่างสีดำร่ายมนตราเบาๆ ประสานมือเข้าหากันก่อนจะผลักออกไปเบื้องหน้า
บ่อโลหิตที่(@NameIsNovel)สี่, ห้า, สิบเอ็ด และ(@NameIsNovel)สิบสอง ส่องประกาย สว่า(@NameIsNovel)งจ้า แต่ละแห่งก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลโลหิตที่(@NameIsNovel)หมุนวนอย่างรวดเร็ว
อสูรวายุ, ยักษ์สองเขา(@NameIsNovel), อสูรหมาป่าชุดเหลือง และ(@NameIsNovel)หลินซินเยว่ ถูกแสงโลหิตพุ่งเข้าปกคลุม ร่างของพวกมันพลันหายวับไปจากตรงนั้น ก่อนจะปรากฏขึ้นอีกครั้งภายในห้วงมิติของบ่อโลหิต
"จ้าวปีศาจฉือโย่ว สถานการณ์ภายนอกวิกฤติถึงเพียงนี้ ท่านมี(@NameIsNovel)จุดประสงค์อันใดจึงเรียกพวกข้ากลับมาในยามนี้?" ยักษ์สองเขา(@NameIsNovel)เอ่ยถาม พลางจ้องมองไปยังเงาร่างสีดำ
อีกสามตนที่(@NameIsNovel)เหลือก็หันสายตาไปยังเงาร่างสีดำเช่นกัน
เซินลั่วเองก็ยังคงสงสัยในเจตนาของฉือโย่ว ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อผู้มี(@NameIsNovel)ตัวตนระดับไท่อี่ทั้งสี่หายไป ภารกิจของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันง่ายดายขึ้นหลายส่วน จึงสั่งให้ร่างแยกของสิบสองบรรพชนอสูรทั้งหมดพุ่งเข้าใส่ขงเซวียนและ(@NameIsNovel)หม่าซิ่วซิ่ว การโจมตีอันถาโถมด้วยเปลวเพลิง, เกล็ดน้ำแข็ง, พิษร้าย, อัสนีบาต และ(@NameIsNovel)สายฟ้า สาดกระหน่ำลงไปไม่หยุดยั้ง
ร่างแยกของบรรพชนอสูรเหล่านี้ทรงพลัง เทียบเท่ากับความแข็งแกร่งของผู้บำเพ็ญระดับไท่อี่ขั้นปลาย แม้ขงเซวียนจะมี(@NameIsNovel)พลังอำนาจอันน่าเกรงขาม ก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงป้องกันตนเองในยามนั้น มิอาจตอบโต้กลับได้(@NameIsNovel)เลย
"หดตัว!" เซินลั่วร่ายรหัสคาถาด้วยนิ้วมือ พลันสะบัดคาถาอาคมสีทองเส้นหนึ่งออกไปเบื้องหน้าด้วยมือเพียงข้างเดียว
ความเร็วที่(@NameIsNovel)ม่านแสงของค่ายกลสิบสองนครสวรรค์พิฆาตเทพหดตัวลงพลันเพิ่มขึ้นสิบเท่า ในชั่วพริบตา ค่ายกลลดขนาดลงเหลือเพียงไม่กี่ลี้ ห่อหุ้มปีศาจทั้งหมดในนครฉางอันให้กลายเป็น(@NameIsNovel)ทรงกลมขนาดมหึมา ลอยอยู่กลางอากาศ
เจิ้นหยวนจื่อและ(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูหาได้(@NameIsNovel)อยู่ภายในไม่ เนื่องจากเซินลั่วได้(@NameIsNovel)ย้ายพวกตนออกจากม่านแสงไปก่อนแล้ว
"ไป!" เซินลั่วออกแรงเตะอย่างรวดเร็ว
การเตะเพียงครั้งเดียว ค่ายกลสิบสองนครสวรรค์พิฆาตเทพก็ลอยละลิ่วหายลับไปในท้องฟ้าอันไกลโพ้นในชั่วพริบตา
แม้เซินลั่วจะต้องการทำลายล้างปีศาจทั้งหมดที่(@NameIsNovel)อยู่ภายใน ทว่า(@NameIsNovel)ก็ต้องใช้เวลา ซึ่งในยามนี้เวลากระชั้นชิด จึงไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำเช่นนี้
ส่วนค่ายกลสิบสองนครสวรรค์พิฆาตเทพที่(@NameIsNovel)ไร้การควบคุม จะสามารถกักขังขงเซวียนและ(@NameIsNovel)ผู้อื่นได้(@NameIsNovel)นานเพียงใดนั้น เซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เวลามาใส่ใจไม่ ขอเพียงกักขังได้(@NameIsNovel)นานเท่าที่(@NameIsNovel)นานได้(@NameIsNovel)ก็พอแล้ว
"สหายเซิน ฉือโย่วอยู่ที่(@NameIsNovel)ใด?" เจิ้นหยวนจื่อและ(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูเหาะเข้ามาหาเขา(@NameIsNovel)
เจิ้นหยวนจื่อเองก็ออกตามหาร่องรอยของฉือโย่วเช่นกัน ทว่า(@NameIsNovel)ยังไม่พบสิ่งใดเลย
แม้ค่ายกลสิบสองนครสวรรค์พิฆาตเทพจะถูกเตะออกไปแล้ว แต่แผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำก็ได้(@NameIsNovel)แทรกซึมเข้าสู่ห้วงมิติของบ่อโลหิต ทำให้เซินลั่วยังคงสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงสิ่งที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นภายในได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน
ภายในห้วงมิติของบ่อโลหิต เงาร่างสีดำเหยียดสองมือออกไป ปล่อยหนวดโลหิตขนาดเท่าชามสี่เส้นให้พุ่งออกจากฝ่ามือ แทงทะลุจุดตันเถียนของอสูรวายุ, ยักษ์สองเขา(@NameIsNovel), อสูรหมาป่าชุดเหลือง และ(@NameIsNovel)หลินซินเยว่
"จ้าวปีศาจฉือโย่ว... ท่านกำลังทำอะไรกัน?" ยักษ์สองเขา(@NameIsNovel)เอ่ยถามพลางมองดูหนวดโลหิตที่(@NameIsNovel)ทะลุร่างตนอย่างไม่อยากจะเชื่อ ส่วนอีกสามตนก็มี(@NameIsNovel)สีหน้าตกใจและ(@NameIsNovel)สับสนไม่ต่างกัน
เงาร่างสีดำมิได้(@NameIsNovel)ตอบยักษ์สองเขา(@NameIsNovel) เมื่อสะบัดมือ เส้นหนวดขนาดเล็กอีกหลายสิบเส้นก็งอกแยกออกมาจากหนวดโลหิตเส้นหลัก แทงเสียบเข้าไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกายพวกตน
ร่างกายของพวกมันพลันเหี่ยวเฉาลงอย่างรวดเร็ว กลายเป็น(@NameIsNovel)ศพแห้งสี่ตนในชั่วพริบตา
จิตวิญญาณเทวะของพวกมันก็ปรากฏออกมา ทว่า(@NameIsNovel)กลับถูกพันธนาการด้วยหนวดโลหิตหลายเส้น ทำให้ไม่อาจเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)เลย
"เขา(@NameIsNovel)กำลังทำอะไรกัน? ไม่ดีแล้ว!" เซินลั่วซึ่งอยู่บนพื้นดิน เห็นเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นแล้วพลันตระหนักได้(@NameIsNovel)ถึงบางสิ่ง จึงเร่งกระตุ้นแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำอย่างรุนแรง
"เมื่อครู่พวกเจ้ายังถามข้าอยู่มิใช่หรือว่า(@NameIsNovel)เหตุใดข้าจึงเรียกพวกเจ้ากลับมาในยามนี้? แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ก็เพื่อถวายโลหิตแก่นแท้และ(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะของพวกเจ้า เพื่อช่วยให้การฟื้นคืนชีพของข้าสมบูรณ์ นี่คือเกียรติของพวกเจ้า!" เงาร่างสีดำหัวร่อกึกก้อง อ้าปากกลืนกินดวงจิตทั้งสี่ลงไปในคราวเดียว
พลันมี(@NameIsNovel)แสงสีดำกลุ่มหนึ่งปะทุขึ้นจากเงาร่าง ร่างกายของมันก็กลายเป็น(@NameIsNovel)รูปเป็น(@NameIsNovel)ร่างชัดเจนขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็น(@NameIsNovel)ชายหนุ่มชุดดำรูปงาม
ขวานยักษ์สีดำที่(@NameIsNovel)อยู่เหนือห้วงบ่อโลหิตก็ส่องรัศมี(@NameIsNovel)ขวานรุนแรงกว่า(@NameIsNovel)เดิมหลายเท่า ต้านทานแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำอย่างแข็งกร้าว
จากนั้นชายหนุ่มชุดดำก็เริ่มร่ายคาถาโบราณ ร่างกายพลันหดตัวลงอย่างรวดเร็วกลายเป็น(@NameIsNovel)เด็กน้อยร่างทมิฬสูงเพียงครึ่งคนในชั่วพริบตา ร่างก็วูบไหว แปลงกายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีดำพุ่งเข้าสู่ร่างเนื้อของฉือโย่วซึ่งอยู่ในบ่อโลหิต
ร่างของฉือโย่วพลันลืมตา แสงปีศาจพวยพุ่ง กลิ่นอายอันน่าสะพรึงแผ่ซ่านไปทั่วฟ้าดิน แผ่ออกมาจากร่างของเขา(@NameIsNovel)
ตูม! ตูม! ตูม!
ห้วงมิติที่(@NameIsNovel)อยู่เหนือปฐพีบริเวณบ่อโลหิตพังทลายลงโดยตรง เช่นเดียวกับชั้นเปลือกโลกและ(@NameIsNovel)ชั้นดินที่(@NameIsNovel)อยู่เหนือขึ้นไป
แผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำพลันสั่นสะเทือน ก่อนจะพุ่งทะลุผืนดินขึ้นมา พุ่งลิ่วหายลับไปในท้องฟ้าอันไกลโพ้น
เซินลั่วรีบประสานมือร่ายผนึก เพื่อรักษาสมบัตินั้นไว้
เบื้องล่าง ผืนดินแตกแยกและ(@NameIsNovel)พังทลายลง ร่างมหึมาน่าสะพรึงซึ่งใหญ่โตราวขุนเขา(@NameIsNovel) ค่อยๆ ผุดขึ้นมาจากส่วนลึกของปฐพี มือของมันถือขวานยักษ์สีดำเล่มนั้นไว้มั่น
กลิ่นอายอันมหาศาลปะทุออกมาจากร่างยักษ์นั้น ทำให้ปราณวิญญาณฟ้าดินทั่วทั้งอาณาจักรต้าถังสั่นสะเทือน เมฆทมิฬรวมตัวกันบนท้องฟ้า และ(@NameIsNovel)อัสนีบาตสายฟ้าก็คำรามก้องอย่างน่าหวาดหวั่น
ในมหาสมุทรทางทิศตะวันออก, ตะวันตก, ใต้ และ(@NameIsNovel)เหนือของอาณาจักรต้าถัง คลื่นลมปั่นป่วนพลันโหมกระหน่ำอย่างรุนแรง สูงนับหลายสิบจั้ง ก่อนจะซัดกระหน่ำลงมาพร้อมเสียงคำรามดุจฟ้าร้อง
สวรรค์ที่(@NameIsNovel)เสียหาย, เขา(@NameIsNovel)หลิงซานตะวันตก และ(@NameIsNovel)ยมโลกใต้พิภพ ก็สั่นสะเทือนเช่นกัน ทำให้สรรพสิ่งทั้งหลายในดินแดนเหล่านั้นตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว ราวกับหวาดผวาต่อบางสิ่งอันน่าสะพรึงกลัว
"ไม่ดีแล้ว! ฉือโย่วฟื้นคืนชีพก่อนกำหนด!" ใบหน้าของเจิ้นหยวนจื่อพลันมืดครึ้มลง
คิ้วของเซินลั่วก็ขมวดมุ่นเช่นกัน ใช่ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะตอบสนองช้าไปในเมื่อครู่ แต่ผู้ใดเล่าจะคาดคิดว่า(@NameIsNovel)ฉือโย่วจะสกัดจิตวิญญาณเทวะของขุนพลปีศาจทั้งสี่โดยตรง เพื่อช่วยในการฟื้นคืนชีพของตนกันเล่า
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนั้นยังอยู่ในค่ายกลใหญ่ของเผ่าปีศาจภายในห้วงมิติของบ่อโลหิต เซินลั่วจึงไร้หนทางแทรกแซงแม้จะต้องการทำเช่นนั้นก็ตาม
เนี่ยไฉจูมองไปยังร่างปีศาจขนาดมหึมาของฉือโย่วที่(@NameIsNovel)ไม่อาจประมาณได้(@NameIsNovel) ใบหน้าของนางพลันซีดเผือดลง
พลังของนางนั้นอยู่ในระดับไท่อี่ขั้นกลาง ซึ่งด้อยกว่า(@NameIsNovel)ฉือโย่วอย่างมาก เพียงแค่ต้องทนรับแรงกดดันอันน่าเกรงขาม ก็ทำให้นางหายใจได้(@NameIsNovel)ลำบากแล้ว
"ฮ่าฮ่า! แม้จะมี(@NameIsNovel)เรื่องราวพลิกผันไปบ้าง แต่ในที่(@NameIsNovel)สุดข้าก็ฟื้นคืนชีพอย่างสมบูรณ์แล้ว!" ฉือโย่วหัวเราะกึกก้องขึ้นไปบนท้องฟ้า เสียงอันกึกก้องกังวานดุจคลื่นยักษ์ถาโถม แต่ละลูกรุนแรงและ(@NameIsNovel)เกรี้ยวกราดกว่า(@NameIsNovel)ลูกก่อนหน้า
ใบหน้าของเนี่ยไฉจูพลันแดงก่ำ นางกระอักโลหิตสดออกมาคำเล็กๆ เพราะได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บโดยตรงจากคลื่นเสียงของฉือโย่ว
เซินลั่วกำลังจะใช้แผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำโจมตี ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อเห็นภาพเช่นนี้ ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็วูบไหวอย่างรวดเร็ว ปรากฏกายอยู่เบื้องหน้าเนี่ยไฉจู เพื่อสกัดกั้นคลื่นเสียงอันถาโถมนั้น
สีหน้าของเนี่ยไฉจูจึงกลับมาเป็น(@NameIsNovel)ปกติ นางมิได้(@NameIsNovel)กล่าวขอบคุณเซินลั่ว ทว่า(@NameIsNovel)รีบใช้กิ่งหลิวหยางรักษาบาดแผล และ(@NameIsNovel)ฟื้นฟูปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)ตนและ(@NameIsNovel)เจิ้นหยวนจื่อได้(@NameIsNovel)ใช้ไป
ในเพลานั้นเอง แสงสีทองวูบหนึ่งพลันปรากฏขึ้นใกล้ๆ สองร่างก็ปรากฏตัว นั่นคือหยางเจี้ยนและ(@NameIsNovel)ราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่
"สหายอสูรวัว เจินจวิน ข้าขออภัยที่(@NameIsNovel)ไม่อาจผนึกฉือโย่วได้(@NameIsNovel)ทันกาล" เซินลั่วส่งเสียงบอก
หยางเจี้ยนและ(@NameIsNovel)ราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่ หาได้(@NameIsNovel)กล่าวสิ่งใดอีกไม่
ด้วยพลังอำนาจเพียงลำพัง ฉือโย่วเคยทำลายสวรรค์และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)หลิงซาน พลังของเขา(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel)ทุกคนในที่(@NameIsNovel)นี้อย่างมาก พวกตนมิได้(@NameIsNovel)คาดหวังว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ผู้อื่นจะทำภารกิจสำเร็จได้(@NameIsNovel)จริง และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้สุดชีวิตไว้แล้ว
---------------