หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,042
ตอนที่ 1,042 : ศึกภายในภาพเขียน
ตอนที่ 1042
ในเวลานั้น หม่าซิ่วซิ่วเอ่ยขึ้นว่า(@NameIsNovel) “ข้าจะไปเอง”
คงซวนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เอ่ยถาม “เจ้าแน่ใจแล้วหรือ?”
“แมลงเก้าหัวต้องบัญชาการกองทัพใหญ่ ณ ที่(@NameIsNovel)นี้ ฉะนั้นแล้ว ข้าจึงเป็น(@NameIsNovel)ผู้เดียวที่(@NameIsNovel)เหมาะสมจะรับภารกิจนี้ พวกเราโค่นล้มสวรรค์สำเร็จแล้ว ต้องไม่ปล่อยให้พวกมันมี(@NameIsNovel)โอกาสฟื้นคืนชีพแม้แต่น้อยนิด” หม่าซิ่วซิ่วกล่าว
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น แมลงเก้าหัวพยักหน้า แววตาฉายประกายยินดีเล็กน้อย
คงซวนพยักหน้า กล่าวว่า(@NameIsNovel) “ดี ในเมื่อเจ้าเอ่ยเช่นนั้น ก็ให้เป็น(@NameIsNovel)ไปตามนั้นเถิด เตรียมตัวให้พร้อมเมื่อข้าร่ายอาคม เซียนมังกรเหลืองจะอยู่ข้างกายเจ้าเพื่อคุ้มกัน และ(@NameIsNovel)เพื่อให้มั่นใจว่า(@NameIsNovel)พวกเราจะไม่ถูกรบกวน”
“แล้วข้าเล่า?” แมลงเก้าหัวถาม
คงซวนกล่าวอย่างไร้ปรานี “ข้ายังมิได้(@NameIsNovel)บอกเจ้าอีกหรือ? เจ้าต้องบัญชาการกองทัพ รีบไปสังหารผู้คนเสีย ที่(@NameIsNovel)นี่ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรให้เจ้าทำ”
ดวงตาของแมลงเก้าหัวพลันฉายแววโทสะพลุ่งพล่าน หลังจากสีหน้าแปรเปลี่ยนไปหลายครา ก็หันหลังผละจากไป
คงซวนมองตามแผ่นหลังที่(@NameIsNovel)จากไปของอีกฝ่าย พลางแค่นเสียงเยาะ
หม่าซิ่วซิ่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะเอ่ยถาม “ผู้อาวุโส พวกเราเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายเดียวกัน เหตุใดท่านต้องยั่วยุเขา(@NameIsNovel)อยู่ร่ำไปด้วย?”
คงซวนเลิกคิ้วสูงขึ้นเล็กน้อย เอ่ยถาม “เจ้ากำลังสั่งสอนข้าเช่นนั้นหรือ?”
หม่าซิ่วซิ่วกล่าวพลางประสานมือคารวะ “ข้าไม่บังอาจ”
คงซวนแค่นเสียง พลางทะยานร่างขึ้นสู่ฟากฟ้า กายของเขา(@NameIsNovel)กลับเปล่งแสงห้าสีระยิบระยับ ทันใดนั้น เบื้องหลังก็ปรากฏแสงสว่า(@NameIsNovel)งรูปพัดขึ้น คล้ายหางนกยูงรำแพน ภายในมี(@NameIsNovel)กลุ่มแสงห้าสีส่องประกายเรืองรอง
สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)เคร่งขรึมขึ้น ประสานอินด้วยมือข้างหนึ่งแล้วชี้ไปยังสุญญตาเบื้องหน้า
แสงสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าห้าสีพุ่งทะยานออกจากปลายนิ้ว พุ่งเข้าใส่พื้นที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเบื้องหน้า พร้อมส่งเสียงคำรามทึบก้อง
หลังจากนั้น สุญญตาเบื้องหน้าก็สั่นไหวคล้ายผิวน้ำ พื้นที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเริ่มบิดเบี้ยว และ(@NameIsNovel)วังวนเกลียวเล็กๆ ก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นช้าๆ
“ไป” คงซวนสั่ง
พร้อมกับเสียงคำราม กลุ่มแสงเบื้องหลังก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น ลำแสงเทวะห้าสีพุ่งทะยานออกไปราวกับรุ้งพาดฟ้า พุ่งเข้าสู่วังวนเล็กๆ นั้น
วังวนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงทันทีที่(@NameIsNovel)ลำแสงเทวะห้าสีพุ่งเข้าไป ก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะเริ่มหมุนเร็วขึ้นและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น แม้ความเร็วจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่ขอบเขตการขยายตัวก็ยังคงค่อนข้างเล็กอยู่
ทันใดนั้น หม่าซิ่วซิ่วก็ทะยานร่างขึ้นสู่ท้องฟ้า จ้องมองวังวนนั้นอย่างตั้งใจ เตรียมพร้อมจะพุ่งเข้าไปทันทีที่(@NameIsNovel)มันมั่นคงและ(@NameIsNovel)ขยายตัวเต็มที่(@NameIsNovel)
บนพื้นดิน หลี่นาจาใช้หอกแทงทะลุร่างของผู้บำเพ็ญอสูร พลันรู้สึกถึงบางสิ่งที่(@NameIsNovel)ผิดปกติ จึงเงยหน้ามองท้องฟ้า และ(@NameIsNovel)เห็นวังวนที่(@NameIsNovel)กำลังหมุนอย่างรวดเร็วอยู่เบื้องบน
แม้หลี่นาจาจะไม่แน่ชัดว่า(@NameIsNovel)คงซวนกำลังทำสิ่งใด แต่ก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางอย่างผิดปกติ เขา(@NameIsNovel)จึงสะบัดหอกสลายร่างของผู้บำเพ็ญอสูรนั้น ก่อนจะถีบตัวขึ้นสู่กลางอากาศด้วยเพลิงหมุนวนสองสายใต้ฝ่าเท้า พุ่งตรงไปยังจุดที่(@NameIsNovel)เกิดเหตุ
ทว่า(@NameIsNovel) ก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะเข้าใกล้ ร่างหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นขวางทางกลางอากาศเสียก่อน
เซียนมังกรเหลืองกล่าวพลางยิ้มยิงฟัน “หลี่นาจา เส้นทางนี้ข้าขอปิดกั้น เจ้าควรจะถอยกลับไป”
หลี่นาจามิได้(@NameIsNovel)กล่าวสิ่งใด พลันแทงหอกยาวออกไปโจมตีทันที
เซียนมังกรเหลืองตอบโต้ด้วยการชักกระบองออกมาปัดป้องหอกไว้ แต่ยังมิทันได้(@NameIsNovel)โต้กลับ ลมกระโชกแรงก็พัดมาจากด้านหลัง พร้อมกับห่วงทองคำที่(@NameIsNovel)บินตรงเข้าใส่แผ่นหลังของเขา(@NameIsNovel)
ทันทีที่(@NameIsNovel)ห่วงทองคำกำลังจะพุ่งเข้าใส่ เซียนมังกรเหลืองก็พลันหดร่างลงอย่างกะทันหัน ปล่อยอาวุธในมือ แล้วกระโดดตีลังกาอย่างคล่องแคล่ว หลบหลีกการโจมตีจากวงแหวนจักรวาลได้(@NameIsNovel)อย่างหวุดหวิด
หลังจากนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็เตะลงอย่างรุนแรง พลังมหาศาลนั้นส่งผลให้หลี่นาจาพุ่งกระแทกพื้นดิน
จากนั้นก็ติดตามหลี่นาจาไปอย่างกระชั้นชิด และ(@NameIsNovel)เริ่มการต่อสู้ ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งหนึ่ง
ภายในแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำ ซุนหงอคงพร้อมด้วยศิษย์ทั้งสี่กำลังผนึกกำลังเข้าล้อมโจมตีฉือโย่ว
จากระยะไกล พระถังซัมจั๋งสวดมนต์พุทธพลางประสานมือเบื้องหน้า บนพื้นดินพลันปรากฏฝ่ามือทองคำขนาดใหญ่สองข้างขึ้นจากอากาศธาตุ ก่อนจะเคลื่อนเข้าหากันราวกับปรบมือ บีบฉือโย่วไว้ตรงกลาง
จูโป๊ยก่ายซึ่งอยู่ด้านหลัง ให้แสงสีทองส่องประกายเจิดจ้าบนคราดขอบทองคำ แล้วทุบลงบนหลังของฉือโย่ว คราดสามารถทะลุผ่านแสงปีศาจคุ้มกายของฉือโย่วได้(@NameIsNovel)
แต่ฟันทั้งเก้าของคราดกลับเพียงแค่ฝังลงบนผิวหนัง มิอาจเจาะทะลุเข้าไปได้(@NameIsNovel)
ซัวเจ๋งยืนอยู่ตรงหน้าฉือโย่ว ไม้เท้าปราบปีศาจของเขา(@NameIsNovel)เปล่งแสงเจิดจ้า พลันขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วเป็น(@NameIsNovel)ร้อยจั้งกลางอากาศ และ(@NameIsNovel)พุ่งตรงเข้าใส่หน้าอกของฉือโย่ว
มังกรขาวน้อยวนเวียนอยู่บนท้องนภา พ่นลมหายใจเยือกแข็งที่(@NameIsNovel)ควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)ปราณเย็นสีขาวขุ่น โอบล้อมรอบกายของฉือโย่วและ(@NameIsNovel)ซึมซาบเข้าสู่ร่างของเขา(@NameIsNovel)
ซุนหงอคงยืนอยู่สูงส่ง กระบองทองในมือพลันกลายสภาพเป็น(@NameIsNovel)เสาค้ำฟ้า ฟาดลงมายังศีรษะของฉือโย่ว
ตู้มสนั่นหวั่นไหว!
ร่างมหึมาของฉือโย่วสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ร่างกายอันใหญ่โตโน้มลงอย่างหนักอึ้ง ภูเขา(@NameIsNovel)จงเยว่ซึ่งอยู่ใต้ฝ่าเท้าไม่อาจทานทานน้ำหนักนั้นได้(@NameIsNovel) จึงพังทลายลงในที่(@NameIsNovel)สุด
ภูเขา(@NameIsNovel)พังทลาย ฝุ่นควันลอยฟุ้ง บดบังทัศนวิสัยไปหลายร้อยลี้
ดวงตาของซุนหงอคงพลันฉายแสงสีทอง สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนกะทันหัน พลางตะโกนก้อง “ไม่ดีแล้ว ถอยเร็ว!”
ทันทีที่(@NameIsNovel)คำกล่าวจบ เสียงคำรามกึกก้องด้วยความโกรธก็พุ่งออกมาจากกลุ่มฝุ่น พร้อมกับแสงโค้งครึ่งดำครึ่งแดงที่(@NameIsNovel)พุ่งทะยานออกไป พร้อมแรงกระแทกจากเสียงอันดังกึกก้อง กรีดผ่านชั้นฝุ่นควันในชั่วพริบตา
ด้วยคำเตือนของซุนหงอคง จูโป๊ยก่ายหดร่างกลับในทันที เพียงแค่ผมกระจุกหนึ่งที่(@NameIsNovel)หายไปจากศีรษะของเขา(@NameIsNovel) มิฉะนั้นแล้ว ศีรษะคงถูกตัดขาดไปแล้วเป็น(@NameIsNovel)แน่
แสงโค้งนั้นขยายออกไปพันลี้ ก่อนที่(@NameIsNovel)พลังจะอ่อนแรงลงในที่(@NameIsNovel)สุด ทิ้งรอยกรีดที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)บนท้องนภา ซึ่งไม่จางหายไปนานนับช่วงเวลา
ขณะที่(@NameIsNovel)ฝุ่นควันค่อยๆ จางลง ทุกคนพลันหันสายตากลับไปยังฉือโย่ว และ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ร่างปีศาจมหึมาของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)หดเหลือความสูงประมาณสามจั้ง ถือขวานในมือ มี(@NameIsNovel)รอยยิ้มปรากฏที่(@NameIsNovel)มุมปาก จ้องมองเหล่าศิษย์อย่างเย็นชา
“แย่แล้ว…”
พระถังซัมจั๋ง มองไปยังพื้นดินใต้ฝ่าเท้าของฉือโย่ว สีหน้าของท่านเคร่งขรึมขึ้นทันใด
ณ จุดที่(@NameIsNovel)ยอดเขา(@NameIsNovel)ทั้งห้าบรรจบกัน พืชพรรณเหี่ยวเฉา ทุกสรรพชีวิตดับสูญ และ(@NameIsNovel)พื้นดินดูราวกับถูกเทหมึกใส่จนดำสนิท
ที่(@NameIsNovel)ขอบของบริเวณที่(@NameIsNovel)ดำสนิทนั้น ชั้นแสงสีดำพุ่งพล่านราวกับสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิต กำลังขยายแผ่ออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็ว
ซุนหงอคงขมวดคิ้วแน่นพลางกล่าว “ไม่น่าแปลกใจที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยืนอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่นอย่างดื้อรั้นต้านทานการโจมตีของพวกเรา ที่(@NameIsNovel)แท้ก็พยายามกัดกร่อนแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำมาตลอดเวลานี้เอง”
จูโป๊ยก่ายกล่าวด้วยสีหน้าขมขื่น “ท่านอาจารย์ ด้วยสภาพเช่นนี้ แม้แต่แผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำก็คงทานทนไม่ไหวแล้ว”
ซัวเจ๋งกล่าวเสริมว่า(@NameIsNovel) “พลังแห่งวิถีสวรรค์อ่อนแอเกินกว่า(@NameIsNovel)จะค้ำจุนการสนับสนุนซึ่งกันและ(@NameIsNovel)กันกับปฐพี พลังอันยิ่งใหญ่ของภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำที่(@NameIsNovel)พึ่งพาอาศัยกัน
การหมุนเวียนของฟ้าดินจึงไม่อาจคงรักษาสภาพไว้ได้(@NameIsNovel) ยิ่งฉือโย่วตื่นขึ้นมานานเท่าใด พลังการต่อสู้ที่(@NameIsNovel)ฟื้นคืนก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)พวกเราคงทานทนมิไหวแล้ว”
พระถังซัมจั๋งเหลือบมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ผู้อื่น พลางกล่าวช้าๆ “อามิตาพุทธ พวกเราผนวกรวมเข้ากับแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำ ก็เพื่อรับมือกับสถานการณ์เช่นนี้มิใช่หรือ? พวกเรามาซื้อเวลาให้เหล่าศิษย์อีกหน่อยเถิด”
ฉือโย่วยืดแขนขาพลางหัวเราะ “ซื้อเวลาเช่นนั้นหรือ? พวกเจ้าทำได้(@NameIsNovel)จริงเช่นนั้นหรือ? พวกเจ้าต่อสู้มานานแสนนานเพียงเพื่อแย่งชิงแผนที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำนี้ แล้วบัดนี้พวกเจ้าที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)แค่รุ่นเยาว์กลับพูดจาอวดดีเช่นนี้?”
ทันทีที่(@NameIsNovel)เสียงของฉือโย่วจางหายไป ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันหายไปราวกับควันจากจุดเดิมนั้น ชั่วพริบตาต่อมา เสียงกรีดร้องก็พลันดังขึ้น มังกรขาวน้อยร่วงหล่นจากฟากฟ้าโดยไม่คาดคิด พุ่งกระแทกพื้นดินอย่างรุนแรง
พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และ(@NameIsNovel)หลุมขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้น ณ จุดที่(@NameIsNovel)มังกรขาวน้อยนอนหมดสติอยู่ ร่างกายของมันเต็มไปด้วยเลือดสด เกล็ดกระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ
---------------