หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,046
ตอนที่ 1,046 : ตื่นจากฝันสลาย
ตอนที่ 1046
"ตู้ม!"
มิช้านาน เสียงคำรามกึกก้องสะท้านฟ้าก็ดังก้องไปทั่วสารทิศ
ในนภาที่(@NameIsNovel)ถูกผนึกฟื้นคืนสภาพสมบูรณ์ แสงเจ็ดสีสะท้อนระยับจับตา เสียงคล้ายบทพุทธมนต์และ(@NameIsNovel)บทเต๋าพลันดังก้องทั่วหล้า
เสียงเหล่านั้นหาได้(@NameIsNovel)ดังก้องแต่เพียงในแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำไม่ หากแต่แผ่สะท้อนจากสุญญตานอกภพทั้งหมดด้วย
ชั่วพริบตา แสงสวรรค์ห้าสีเป็น(@NameIsNovel)ชั้นๆ ก็ร่วงหล่นจากฟากฟ้า ดูราวกับฉุดรั้งนภาทั้งผืนให้ดิ่งลงมา กดทับผืนปฐพีอย่างต่อเนื่อง นภาพลันพังทลาย!
ในเวลาเดียวกัน แผนผังค่ายกลยุทธ์ซึ่งวาดอยู่บนพื้นก็ก่อร่างขึ้นอย่างสมบูรณ์ในที่(@NameIsNovel)สุด วงรัศมี(@NameIsNovel)สีเหลืองผุดผ่องขึ้นจากค่ายกล แผ่ซ่านไปทั่วอาณาบริเวณหมื่นลี้ เสียงคำรามกึกก้องยังคงดังออกมาจากผืนปฐพีที่(@NameIsNovel)กำลังยุบตัว
ขาของฉือโย่วถูกดึงให้จมลงใต้ปฐพี และ(@NameIsNovel)วงแสงสีเหลืองก็พันธนาการรอบกายราวกับโซ่ตรวน ตรึงร่างฉือโย่วไว้แน่นหนา
เมื่อนภาพังทลายและ(@NameIsNovel)ปฐพียุบตัว ฟ้าดินผสานเข้าหากัน สองพลังอันยิ่งใหญ่ที่(@NameIsNovel)สุดในโลกกำลังบดขยี้ร่างของบุรุษผู้นั้น
"ฟ้าดินต้องการบดขยี้ข้าหรือ ข้าจะทำลายฟ้าดินนี้เสีย!"
เห็นดังนั้น ฉือโย่วหาได้(@NameIsNovel)สิ้นหวังไม่ หากแต่กลับกระตุ้นความดุร้ายในตนจนถึงขีดสุด
เสียงตะโกนดุร้ายพลันดังสนั่น พร้อมกับเปลวเพลิงทมิฬที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำทั่วร่าง รูปลักษณ์ของฉือโย่วพลันพองโตขึ้นอย่างรวดเร็ว บุรุษผู้นั้นกระทืบเท้าลงบนพื้นพลางยกมือขึ้นเหนือศีรษะ ประคองฟากฟ้าที่(@NameIsNovel)กำลังดิ่งลงมาไว้ได้(@NameIsNovel)อย่างมั่นคง
ในขณะนั้น ร่างของฉือโย่วสูงตระหง่านสง่างามราวกับพานกู่ผู้เบิกฟ้าในคราบรรพ์ พยายามฉีกแยกฟ้าดินที่(@NameIsNovel)กำลังบดขยี้ร่างของตน
สิ่งที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)คือ ภายใต้การประคองของฉือโย่ว ฟากฟ้าเจ็ดสีที่(@NameIsNovel)กดทับลงมาอย่างต่อเนื่องนั้นกลับถูกต้านทานไว้ได้(@NameIsNovel)จริง มิอาจร่วงหล่นลงมาในยามนี้
ในคราเดียวกัน ร่างของเซินลั่วกลับเสื่อมโทรมถึงขีดสุด คล้ายรูปปั้นกระเบื้องเคลือบที่(@NameIsNovel)ผิวหนังทุกส่วนแตกระแหงเป็น(@NameIsNovel)ริ้วและ(@NameIsNovel)หลุดลอกออกจากกาย เมื่อลมพัดแผ่วเบาก็แตกกระจายกลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าธุลีกลางอากาศ
"ยังมิสิ้นชีพอีกหรือ?" เซินลั่วพึมพำพลางก้มมองฉือโย่วเบื้องล่าง
มี(@NameIsNovel)เพียงเสียงคำรามของฉือโย่วที่(@NameIsNovel)ดังก้องไปทั่วฟ้าดิน ไร้ผู้ใดตอบรับเซินลั่ว
"เช่นนั้น ข้าจะส่งเจ้าไปสู่ปรโลกเอง" เซินลั่วตอบตนเอง
ในทันใด เปลวเพลิงสีแดงพลุ่งขึ้นจากตันเถียน แผ่ลามไปทั่วร่างของบุรุษผู้นั้น พลังปราณที่(@NameIsNovel)เคยร่อยหรอพลันพลุ่งพล่านขึ้นอีกครา
เซินลั่วกำลังเผาผลาญชีวิตที่(@NameIsNovel)เหลือเพียงน้อยนิดเพื่อการต่อสู้เฮือกสุดท้าย
ในที่(@NameIsNovel)สุดพลังปราณก็ถึงขีดสุด มิอาจก้าวหน้าไปได้(@NameIsNovel)อีก ร่างของเซินลั่วเริ่มวาดลวดลาย ประสานมือทำเคล็ดอย่างรวดเร็ว แสงสีทองเจิดจ้าพลันปะทุออกจากฝ่ามือ ชี้ไปยังเบื้องบนแล้วตะโกนก้องว่า(@NameIsNovel) "สามดาราสยบอสูร!"
เมื่อสิ้นคำ แรงสั่นสะเทือนมหาศาลก็บังเกิดจากเบื้องลึกแห่งนภา
ห้วงมิติทั้งหมดของแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำ รวมถึงอาณาบริเวณนับหมื่นลี้รอบนครฉางอัน พลันมืดมิดลง ในเบื้องลึกของนภาที่(@NameIsNovel)ดูราวกับมิอาจเอื้อมถึงได้(@NameIsNovel)ตลอดกาล
จุดแสงเล็กๆ นับไม่ถ้วนเริ่มทอประกาย ดวงดาวสีทองมากมายพลันปรากฏขึ้นอย่างหนาแน่น
นัยน์ตาของเซินลั่วทอประกายสีทองยามจ้องมอง ดวงดาวขนาดมหึมาส่องประกายวูบวาบอย่างรุนแรงเบื้องหลังแม่น้ำแห่งดวงดาวหลายชั้นนั้น ก้องกังวานด้วยจังหวะที่(@NameIsNovel)มิอาจพรรณนาได้(@NameIsNovel) ด้วยการสลับสว่า(@NameIsNovel)งไสวและ(@NameIsNovel)ความมืดมิด
ดวงดาวเหล่านั้นดูเหมือนกำลังรอคอยการอัญเชิญ
"ร่วงลงมา!"
เสียงคำรามกึกก้องราวอัสนีบาตพลันฉีกกระชากฟากฟ้า หลุดพ้นจากพันธนาการแห่งห้วงมิติ ก้องกังวานไปทั่วแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำ เหนือนครฉางอัน อีกทั้งยังข้ามผ่านทางช้างเผือกอันกว้างใหญ่ไพศาล
ดวงดาวขนาดยักษ์สามดวงส่องแสงดาวเจิดจรัส พุ่งเข้าหาโลกมนุษย์ด้วยรูปลักษณ์ที่(@NameIsNovel)สัมผัสได้(@NameIsNovel)
ในครานี้ ดวงดาวเหล่านั้นมิได้(@NameIsNovel)หยุดกลางคันหรือเพียงแค่สาดแสงดาว หากแต่ทะลวงฟากฟ้าและ(@NameIsNovel)ดิ่งลงสู่โลกมนุษย์โดยตรง
เหนือนครฉางอัน สุญญตาพลันสั่นสะเทือน ขอบเขตที่(@NameIsNovel)เคยซ่อนเร้นของแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำพลันปรากฏขึ้นในสุญญตาราวกับเมืองมายา ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ
ทุกผู้คนได้(@NameIsNovel)เห็นภาพนั้น เห็นฉือโย่วที่(@NameIsNovel)ยืนตระหง่านค้ำฟ้า รวมถึงเซินลั่วร่างเล็กที่(@NameIsNovel)พังทลายสิ้นเชิง
ในยามนั้น ราตรีอันกว้างใหญ่จึงลุกโชนด้วยเพลิงสวรรค์อันดุเดือด และ(@NameIsNovel)ดวงดาวโบราณทั้งสามก็ควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)ดาวสีทองเพลิงแดงขนาดยักษ์ สูงนับพันจั้ง ดึงดูดแสงโดยรอบเข้ามารวมกัน ปลดปล่อยกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)สามารถทำลายฟ้าดินได้(@NameIsNovel)
"ตู้ม!" – เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว!
ดวงดาวทั้งสามดวงพลันร่วงหล่นสู่ปฐพีพร้อมกัน ฉือโย่วคำรามก้องด้วยโทสะสะท้านฟ้า งอกแขนเพิ่มอีกสองข้างจากสองแขนเดิม กลายเป็น(@NameIsNovel)สี่แขนค้ำยันฟากฟ้าเอาไว้
แม้เป็น(@NameIsNovel)พลังดุจเทพแห่งสามดาราสยบอสูรที่(@NameIsNovel)สำแดงออกมาเป็น(@NameIsNovel)รูปลักษณ์ ผสมผสานกับอำนาจเทวะที่(@NameIsNovel)ตัดขาดฟ้าดิน ถึงแม้พานกู่จะยังมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่ ก็ยังอาจยากที่(@NameIsNovel)จะต้านทานไหว
ร่างของเซินลั่วพังพินาศสิ้นเชิง ไร้ส่วนใดสมบูรณ์ ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดูราวกับคนเสียสติ เซินลั่วดึงฉุดดวงดาวลงมาอย่างบ้าคลั่งด้วยสองมือ รวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายเพื่อฉุดรั้งดวงดาวทั้งสามลงสู่โลกมนุษย์ เพื่อปราบฉือโย่ว
ถูกกดทับอย่างหนัก แขนทั้งสี่ของฉือโย่วก็งอลงเรื่อยๆ เนื้อหนังระเบิดกระจุยไปทั่ว ทว่า(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ไม่อาจต้านทานได้(@NameIsNovel)
ในครานี้ ไตรภพกำลังจะได้(@NameIsNovel)รับชัยชนะในที่(@NameIsNovel)สุด
"เซินลั่ว..."
ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องแหลมสูงด้วยความเจ็บปวดพลันฉีกกระชากอากาศ
โลหิตกระฉูดออกจากหน้าอกของเซินลั่ว เมื่อกรงเล็บมังกรอันน่าสะพรึงกลัวทะลวงออกจากแผ่นหลัง ฉีกกระชากหัวใจที่(@NameIsNovel)แหลกสลายอยู่แล้วออกมา
"หม่าซิ่วซิ่ว..."
เซินลั่วเอ่ยนามนี้อย่างเงียบงัน ขณะที่(@NameIsNovel)ลมหายใจรวยรินลงอย่างรวดเร็ว
ความมั่นคงของดวงดาวทั้งสามที่(@NameIsNovel)กำลังกดปราบฉือโย่วพลันสั่นคลอน สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และ(@NameIsNovel)ส่อแววจะพังทลายลง
ทั้งภายในและ(@NameIsNovel)ภายนอกนครฉางอัน มวลมนุษย์ เผ่าเซียน และ(@NameIsNovel)เผ่าปีศาจที่(@NameIsNovel)กำลังต่อสู้ ครั้นเห็นการเปลี่ยนแปลงที่(@NameIsNovel)สะเทือนโลกนี้ ก็พลันเห็นความหวังที่(@NameIsNovel)เคยจุดประกายในใจมอดดับลงในพริบตา
ทุกผู้คนสิ้นหวัง ดิ่งลงจากประกายความหวังอันริบหรี่สู่ห้วงแห่งความสิ้นหวัง แทบทั้งหมดพลันหยุดการต่อสู้ หยุดการต้านทาน และ(@NameIsNovel)ยอมรับความตายอย่างชาชิน
ทันใดนั้น เซินลั่วก็ส่งเสียงคำรามกึกก้อง โลหิตเต็มปากทำให้ถ้อยคำติดขัด ทว่า(@NameIsNovel)เสียงตะโกนด้วยความไม่ยินยอมนี้กลับก้องกังวานไปทั่วฟากฟ้า – มิได้(@NameIsNovel)ยอมแพ้
ชั่วพริบตา แสงส่องประกายจากหน้าผากของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะดวงน้อยในทะเลจิตวิญญาณก็จุดพลังวิญญาณที่(@NameIsNovel)เหลือทั้งหมดขึ้น
ท่ามกลางเสียงสนั่นหวั่นไหว พลังสุดท้ายของเซินลั่วก็มอดไหม้ กลายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงที่(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับแสงเจ็ดสีบนฟากฟ้า
ในที่(@NameIsNovel)สุด ดวงดาวทั้งสามก็ร่วงหล่นสู่พื้น และ(@NameIsNovel)แผนผังค่ายกลยุทธ์ที่(@NameIsNovel)เผยรูปแบบดวงดาวก็ปรากฏขึ้นเหนือค่ายกลที่(@NameIsNovel)ตัดขาดฟ้าดิน
ในแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำ ฟ้าดินผสานรวมกันจนกลายเป็น(@NameIsNovel)สุญญตา
ภายในดวงวิญญาณของเซินลั่วเหลือเพียงความคิดเดียว "ครั้งนี้...ข้าคงไม่คืนชีพอีกแล้ว..."
...
หลังจากห้วงเวลาที่(@NameIsNovel)ไม่แน่ชัดล่วงผ่าน เสียงตะโกนเซ็งแซ่ของเหล่าพ่อค้าแม่ค้าก็ทำลายความเงียบสงบลง
ชายหนุ่มสวมอาภรณ์เขียวสะดุ้งตื่นขึ้นบนบันไดหินริมถนน ครั้นยกมือขึ้นก็พบว่า(@NameIsNovel)ยังคงถือหนังสือปกเขียวเล่มหนึ่งอยู่ในมือ
นัยน์ตาพร่ามัวมองไปรอบทิศด้วยความสับสน เห็นเพียงผู้คนพลุกพล่านไปมาตามท้องถนน ลดสายตาลงมองหนังสือในมือ ก็เห็นปกหนังสือประทับอักษรตัวหนาว่า(@NameIsNovel) "บันทึกแดนประจิมแห่งราชวงศ์ถัง"
เมื่อหันไปมองด้านหลัง ก็เห็นห้องข้างบันไดมี(@NameIsNovel)ป้ายแขวนอยู่เหนือทางเข้า เขียนว่า(@NameIsNovel) "ร้านหนังสือฉางอัน" ด้วยตัวอักษรสีแดงสด
"ทั้งหมดนี้...เป็น(@NameIsNovel)เพียงความฝันอย่างนั้นหรือ?"
ชายหนุ่มสวมอาภรณ์เขียวรำพึงกับตนเอง ครั้นเมื่อพยายามพยุงกายลุกขึ้น ก็พลันสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงความเย็นเยียบที่(@NameIsNovel)มือ
ก้มมองลงข้างตัว ก็เห็นหมอนหยกทรงยาวใบหนึ่ง สีหมองคล้ำ แกะสลักลวดลายคล้ายเกลียวคลื่น
"หมอนหยก..." คิ้วของชายหนุ่มขมวดแน่นพลางเอื้อมมือไปจับฉับพลัน
เสียง "เพล้ง!" ดังขึ้น หมอนหยกแตกออกเป็น(@NameIsNovel)สามชิ้นอย่างเป็น(@NameIsNovel)ระเบียบ
(------------ จบภาคแรก------------)
---------------