หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,049
ตอนที่ 1,049 : ยุคสมัยแห่งความสงบสุข
ตอนที่ 1049
"ไม่แปลกที่(@NameIsNovel)ท่านจะไม่ทราบ... งานประชุมประลองยุทธ์สามภพนี้ คืองานชุมนุมการประลองยุทธ์ครั้งยิ่งใหญ่ที่(@NameIsNovel)จัดขึ้นโดยเผ่าพันธุ์แห่งสามภพ
ภายในงาน เหล่าสำนักน้อยใหญ่จากทั่วสามภพจะมารวมตัวกัน เพื่อขัดเกลาฝีมือผ่านการต่อสู้ และ(@NameIsNovel)ชิงรางวัลล้ำค่า" หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงอธิบาย
"มี(@NameIsNovel)พลังปราณปีศาจ!" เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น เซินลั่วพลันขมวดคิ้ว สีหน้าฉายแววตื่นตัว พลังปราณปีศาจสายนี้แผ่ซ่านออกมาอย่างเปิดเผย มิได้(@NameIsNovel)ปกปิดแม้แต่น้อย ทั้งยังมิได้(@NameIsNovel)มาจากกู่ฮวาหลิง
ครั้นแล้ว เมื่อไล่ตามทิศทางของพลังปราณปีศาจไป ก็เห็นอสูรศีรษะเสือสูงใหญ่ในชุดเกราะ ถือม้วนตำรากองหนึ่ง เดินเฉียดผ่านไปราวกับมิได้(@NameIsNovel)แยแสสิ่งใด
อสูรตนนั้นคล้ายจะสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงสัมผัสจิตเทวะของเซินลั่ว จึงหันศีรษะมามอง
เซินลั่วพลันบิดข้อมือ เตรียมจะอัญเชิญสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรออกมา ทว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ปรากฏเบื้องหน้ากลับทำให้เขา(@NameIsNovel)ประหลาดใจยิ่ง
อสูรศีรษะเสือเลิกคิ้ว ยิ้มกว้าง พร้อมกับยกกรงเล็บขึ้นทักทายอย่างกระตือรือร้น ราวกับทักทายสหายเก่าแก่
เซินลั่วจ้องมองเขี้ยวสีขาววาววับของอสูรตนนั้น พลันนิ่งงันไปชั่วขณะ
ครั้นเขา(@NameIsNovel)กวาดตามอง ก็เห็นหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงโบกมือตอบกลับอสูรศีรษะเสือเช่นกัน
เมื่อร่างอสูรหายลับไปที่(@NameIsNovel)มุมทางเดิน เซินลั่วยังคงตกอยู่ในห้วงประหลาดใจและ(@NameIsNovel)สับสนไม่หาย
เมื่อเห็นสีหน้าฉงนของเซินลั่ว หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็อธิบายว่า(@NameIsNovel) "นั่นคือฟู่ตงไหล เขา(@NameIsNovel)ก็เป็น(@NameIsNovel)ข้าราชการในสำนักหลวงเช่นเดียวกับข้า แม้พลังต่อสู้จะไม่ด้อย แต่กลับชื่นชอบงานด้านเสมี(@NameIsNovel)ยนมากกว่า(@NameIsNovel)"
"หากข้าจำไม่ผิด เขา(@NameIsNovel)ผู้นั้นมาจากเผ่าปีศาจใช่หรือไม่?" เซินลั่วกล่าวอย่างประหลาดใจ
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงพลันตบหน้าผากเบาๆ พลางนึกขึ้นได้(@NameIsNovel)ทันที "ข้าลืมไปว่า(@NameIsNovel)ท่านติดอยู่ในแดนลับมาหลายปี จึงมิได้(@NameIsNovel)ทราบความเป็น(@NameIsNovel)ไปในปัจจุบัน หายนะปีศาจได้(@NameIsNovel)รับการแก้ไขแล้ว
บัดนี้สามภพปกครองด้วยสันติภาพ มิมี(@NameIsNovel)ภัยจากปีศาจอีกต่อไป มนุษย์ เซียน และ(@NameIsNovel)ปีศาจ ต่างอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขในฐานะพันธมิตร"
"ท่านกล่าวว่า(@NameIsNovel)อะไรนะ... หายนะปีศาจได้(@NameIsNovel)รับการแก้ไขแล้วหรือ?" เซินลั่วรู้สึกราวกับศีรษะอื้ออึง จึงรีบเอ่ยปากถาม
"ถูกต้อง หายนะปีศาจได้(@NameIsNovel)สิ้นสุดลงแล้ว บัดนี้สามภพอยู่ในยุคสมัยแห่งการปกครองอันรุ่งเรือง เป็น(@NameIsNovel)ยุคทองอันหาได้(@NameIsNovel)ยากยิ่ง" หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าว พลางอดรู้สึกขบขันกับสีหน้าตกใจของเซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)
"เรื่องนี้ได้(@NameIsNovel)รับการแก้ไขได้(@NameIsNovel)อย่างไร?" เซินลั่วเร่งถาม
เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา เขา(@NameIsNovel)ก็พบว่า(@NameIsNovel)โลกเต็มไปด้วยความประหลาด พวกตนเพิ่งจะโค่นฉือโย่วในโลกอีกพันปีข้างหน้าและ(@NameIsNovel)ผนึกกลับไปอีกครั้ง
ตามหลักเหตุผลแล้วมิควรส่งผลต่อโลกในปัจจุบันถึงเพียงนี้ ทว่า(@NameIsNovel)โลกที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ตื่นขึ้นมากลับแตกต่างจากโลกใบเดิมอย่างสิ้นเชิง ราวกับผ่านการพลิกฟ้าพลิกดินครั้งใหญ่มาแล้ว
"นั่นเป็น(@NameIsNovel)เรื่องเมื่อร้อยกว่า(@NameIsNovel)ปีมาแล้ว ไม่นานหลังจากที่(@NameIsNovel)ท่านหายไป ได้(@NameIsNovel)เกิดการก่อกบฏขึ้นภายในเผ่าปีศาจ กลุ่มปีศาจที่(@NameIsNovel)ไม่ยอมเสียสละตนเองและ(@NameIsNovel)ลูกหลานเพื่อปลดปล่อยฉือโย่ว
นำโดยผู้นำกบฏผู้หนึ่ง แอบผนึกกำลังกับตำหนักสวรรค์ สำนักหลวงต้าถัง รวมถึงเผ่ามารและ(@NameIsNovel)เหล่าเซียน พวกเขา(@NameIsNovel)โค่นล้มกลุ่มปีศาจที่(@NameIsNovel)ต้องการ ปลดปล่อยฉือโย่ว แล้วสังหารจิ่วโยวลงได้(@NameIsNovel)สำเร็จ" หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเริ่มเล่าเรื่องราวในอดีตให้เซินลั่วฟัง
"จิ่วโยวตายแล้วหรือ? แล้วสิบสองขุนพลปีศาจที่(@NameIsNovel)เหลือเล่า?" เซินลั่วถามอย่างประหลาดใจ
"บางส่วนก็ตายพร้อมจิ่วโยว ส่วนใหญ่ที่(@NameIsNovel)เหลือล้วนเข้าร่วมการก่อกบฏ อันที่(@NameIsNovel)จริงแล้ว สำนักใหญ่โตของเผ่าปีศาจต่างก็ได้(@NameIsNovel)รับความเสียหายอย่างหนักในการรบครั้งนั้น
แม้บางส่วนจะยังคงมี(@NameIsNovel)เจตนาก่อกบฏอยู่บ้างในภายหลัง แต่ก็ขาดเรี่ยวแรงจะกระทำสิ่งใดได้(@NameIsNovel)อีก ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น เมื่อตำหนักสวรรค์ได้(@NameIsNovel)เสริมกำลังผนึกของฉือโย่ว หายนะปีศาจจึงถือว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ถูกแก้ไขแล้วอย่างสมบูรณ์" หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าวต่อ
"ผู้นำกบฏคือผู้ใด?" เซินลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถาม
"ข้าไม่ทราบ" หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงส่ายหน้า
"เขา(@NameIsNovel)ผู้นั้นเป็น(@NameIsNovel)ผู้มี(@NameIsNovel)คุณูปการแห่งสามภพ เหตุใดจึงมิมี(@NameIsNovel)ผู้ใดทราบตัวตนของเขา(@NameIsNovel)เล่า?" เซินลั่วถามอย่างประหลาดใจ
"ตัวตนของเขา(@NameIsNovel)ลึกลับยิ่งนัก แม้แต่ในเผ่าปีศาจเอง เกรงว่า(@NameIsNovel)ทั่วทั้งสามภพจะมี(@NameIsNovel)ผู้รู้จักตัวตนที่(@NameIsNovel)แท้จริงของเขา(@NameIsNovel)มิถึงสิบคนด้วยซ้ำ" หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าวพลางผายมือ
"สามภพตกลงร่วมกันว่า(@NameIsNovel)จะไม่เปิดเผยตัวตนของเขา(@NameIsNovel) อันที่(@NameIsNovel)จริงก็เพื่อปกป้องเขา(@NameIsNovel)นั่นเอง" กู่ฮวาหลิงเอ่ยแทรกขึ้นมา
"นั่นสมเหตุสมผล อย่างไรเสีย ในเผ่าปีศาจย่อมยังมี(@NameIsNovel)ผู้ภักดีต่อฉือโย่วแอบแฝงอยู่ ซึ่งย่อมเกลียดชังเขา(@NameIsNovel)เข้ากระดูกดำ" เซินลั่วพิจารณาสถานการณ์นั้น พลางเข้าใจถึงเหตุผล
"มิใช่เพียงเผ่าปีศาจเท่านั้น เหล่าเซียน เผ่ามาร และ(@NameIsNovel)แม้แต่มนุษย์เอง ก็มี(@NameIsNovel)ผู้ทรยศจำนวนมากที่(@NameIsNovel)มุ่งร้ายต่อสามภพ พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ย่อมจะหาทางทำร้ายเขา(@NameIsNovel)เช่นกัน" หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าว
"ผู้คนเหล่านี้ชั่วช้ายิ่งกว่า(@NameIsNovel)พวกปีศาจหัวรุนแรงเหล่านั้นเสียอีก" เซินลั่วพยักหน้าเห็นด้วย
"โชคดีที่(@NameIsNovel)ฉือโย่วพ่ายแพ้ พวกสมุนเหล่านั้นก็กระจัดกระจายไปเสียส่วนใหญ่ พวกหน้าไหว้ หลังหลอกเหล่านี้จึงไม่สามารถก่อปัญหาใด ได้(@NameIsNovel)มากนักแล้ว" หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าวพลางหัวเราะ
"ดังนั้น ที่(@NameIsNovel)เรียกว่า(@NameIsNovel)งานประชุมประลองยุทธ์สามภพก็คือการประลองยุทธ์ระหว่า(@NameIsNovel)งมนุษย์ เซียน และ(@NameIsNovel)ปีศาจสินะ?" เซินลั่วพลันนึกถึงบางสิ่งได้(@NameIsNovel) จึงเอ่ยถาม
"ถูกต้อง แม้เผ่ามารจะปฏิเสธอย่างแข็งขันมาโดยตลอด และ(@NameIsNovel)ยังคงมี(@NameIsNovel)ความเป็น(@NameIsNovel)ปฏิปักษ์ต่อเผ่าปีศาจยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เผ่ามนุษย์เสียอีก
แต่จากมุมมองด้านเชื้อสาย ก็ถือว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สาขาหนึ่งของเผ่าปีศาจเช่นกัน อืม... เป็น(@NameIsNovel)สาขาที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างจะพิเศษ" หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงอธิบาย
ทั้งสามพูดคุยกันพลางเดินลึกเข้าไปด้านใน เซินลั่วก็ได้(@NameIsNovel)ทราบถึงเรื่องราวการเปลี่ยนแปลงของโลกปัจจุบันจากคำอธิบายของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงมากยิ่งขึ้น
หลังจากพบกับเฉิงเหย่าจินแล้ว หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็จัดการที่(@NameIsNovel)พักใหม่ให้แก่เซินลั่ว
ยามค่ำคืน
เซินลั่วนั่งขัดสมาธิบนเตียง เบื้องหน้ามี(@NameIsNovel)หมอนหยกที่(@NameIsNovel)แตกหักวางทิ้งอยู่ พลางรู้สึกหดหู่ใจอย่างลึกซึ้ง
หายนะปีศาจได้(@NameIsNovel)รับการแก้ไขเช่นนี้เองหรือ?
แม้ว่า(@NameIsNovel)จากทุกมุมมองแล้วนี่เป็น(@NameIsNovel)เรื่องดีอย่างยิ่ง แต่เซินลั่วก็ยังรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ยากที่(@NameIsNovel)จะยอมรับได้(@NameIsNovel)ในตอนนี้
"พอแล้ว อย่าเพิ่งคิดถึงเรื่องพวกนี้เลย" เซินลั่วถอนหายใจ
เขา(@NameIsNovel)หลับตาลงและ(@NameIsNovel)ใช้สัมผัสจิตเทวะสำรวจรอบกายเงียบๆ ชั่วครู่ แล้วพลันลืมตาขึ้น แววประหลาดใจฉายวาบในดวงตาของเขา(@NameIsNovel)
ภาพจำลองของชิ้นส่วนคัมภีร์สวรรค์มิอาจตรวจจับได้(@NameIsNovel)อีกแล้ว ซึ่งสังเกตเห็นได้(@NameIsNovel)ไม่นานหลังจากที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ตื่นขึ้นมา ทว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้เขา(@NameIsNovel)ประหลาดใจคือจิตวิญญาณเทวะกลับแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัดกว่า(@NameIsNovel)คราก่อนที่(@NameIsNovel)จะเข้าสู่แดนฝัน
ความทรงจำจากการบำเพ็ญเพียรในแดนฝัน ราวกับประสบการณ์จริงในโลกนี้ ชัดเจนแจ่มแจ้งในจิตใจ
ทว่า(@NameIsNovel)ระดับบำเพ็ญเพียรของเขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลง ยังคงอยู่ที่(@NameIsNovel)ระดับมหาโพธิญาณขั้นต้น
"ครั้งนี้ค่อนข้างแปลก ข้ามิได้(@NameIsNovel)รู้สึกถึงแรงกดดันจากอายุขัยที่(@NameIsNovel)ใกล้สิ้นสุดลงเลย... ครานั้นข้าคิดว่า(@NameIsNovel)ตนเองคงต้องตายเป็น(@NameIsNovel)แน่แล้วแท้ๆ"
เมื่อนึกถึงการต่อสู้ครั้งใหญ่ที่(@NameIsNovel)หม่าซิ่วซิ่วใช้กรงเล็บมังกรแทงทะลุหัวใจ เซินลั่วก็กุมหน้าอกแน่น พลางตัวสั่นสะท้านด้วยความทรงจำนั้น
สตรีผู้นั้นเหี้ยมโหดเกินไป แต่โชคดีที่(@NameIsNovel)ตามที่(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าว นางน่าจะตายไปแล้วในการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของเผ่าปีศาจเช่นกัน
หลังจากถอนหายใจเฮือกใหญ่หลายครา เซินลั่วก็หลับตาลง ประสานมือ ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ เริ่มฝึกวิชาอย่างเงียบๆ บ่มเพาะพลังให้แก่มันอย่างสงบเงียบ
วันรุ่งขึ้น
ที่(@NameIsNovel)ชานเมืองฉางอัน เบื้องหน้าวัดโบราณแห่งหนึ่งซึ่งมี(@NameIsNovel)รูปเคารพศักดิ์สิทธิ์อันสง่างามซึ่งสืบทอดมานับพันปี บุรุษชุดเขียวผู้หนึ่งยืนอยู่ใต้ต้นสนเก่าแก่ ครุ่นคิดบางสิ่งบางอย่างอย่างเงียบงัน พลางจ้องมองลวดลายบิดเบี้ยวบนลำต้นไม้
พลันเสียงตะโกนแหลมคมจากประตูทางเข้าวัด ก็ทำลายบรรยากาศอันสงบและ(@NameIsNovel)กลมกลืนของวัดทั้งแห่งลงในชั่วพริบตา
"เซินลั่ว..."
พร้อมกับเสียงเรียกอันเร่งร้อนนั้น ร่างสีขาวร่างหนึ่งก็กระโดดลงจากบันไดวัด มาหยุดอยู่เบื้องหน้าบุรุษชุดเขียวผู้นั้น พลางตบพัดพับลงบนไหล่ของอีกฝ่ายด้วยเสียง 'แปะ' ดังลั่น
"เจ้า ไปหลบอยู่ที่(@NameIsNovel)ใดมา มิพูดมิจากับผู้ใดเลยรึ?" ไป๋เสี่ยวเถียนถามอย่างกระวนกระวาย
"นี่..."
เซินลั่วระลึกถึงเรื่องที่(@NameIsNovel)ตนเคยเล่าให้หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงฟังไปก่อนหน้า จึงปั้นเรื่องราวคล้ายคลึงกันขึ้นมาเล่าให้ไป๋เสี่ยวเถียนฟัง พร้อมปรับเปลี่ยนรายละเอียดเพียงเล็กน้อย
"เจ้ามันโง่เขลาหรือไร? เหตุใดถึงได้(@NameIsNovel)ไปยังสถานที่(@NameIsNovel)เช่นนั้นเพียงลำพัง? อะไรกัน กลัวว่า(@NameIsNovel)ข้าจะไปแย่งชิงโอกาสกับเจ้าหรือ?" ไป๋เสี่ยวเถียนกรอกตาใส่เขา(@NameIsNovel) พลางกล่าวอย่างแกล้งโกรธ
---------------