ตอนที่ 1,050 : กลับสู่สถานที่เดิม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) "เจ้าไปได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องพวกนั้นมาจากที่(@NameIsNovel)ใดกัน? ข้าเพียงท่องเที่(@NameIsNovel)ยวอยู่ภายนอกและ(@NameIsNovel)บังเอิญเข้าไปพัวพัน จะมี(@NameIsNovel)โอกาสชวนเจ้าเข้าไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร

อีกทั้ง หากชวนเจ้าไป ก็คงได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนจากถูกกักขังเดี่ยวเป็น(@NameIsNovel)ถูกกักขังคู่เท่านั้นกระมัง" เซินลั่วกล่าวพลางหัวร่อ

"อย่างไรเสีย การกลับมาของเจ้าก็ดีแล้ว ข้าจะได้(@NameIsNovel)ไม่ต้องไปเร่งรัดหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงที่(@NameIsNovel)สำนักหลวงอีกต่อไป" ไป๋เสี่ยวเถียนถอนหายใจพลางเอ่ย

"เหตุใดจึงต้องเร่งรัดเล่า" เซินลั่วเอ่ยถามอย่างงุนงง

[Source: NameIsNovel] "ข้าหาเจ้าไม่พบเลย จึงคิดว่า(@NameIsNovel)สำนักหลวงคงส่งเจ้าไปปฏิบัติภารกิจลับที่(@NameIsNovel)เผ่าปีศาจ เห็นว่า(@NameIsNovel)หายไปนานเช่นนี้..." ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวด้วยท่าทีจนใจ

เซินลั่วอดจะหัวเราะปนซาบซึ้งใจไม่ได้(@NameIsNovel)เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น

"จากกันไปนานนมเช่นนี้ ในวันอันมงคลเช่นนี้ ไยไม่ไปร่ำสุรากันเล่า คืนนี้ไม่เมาไม่กลับ!" ไป๋เสี่ยวเถียนคว้าไหล่เซินลั่วดึงรั้งไป ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายปฏิเสธ

ทั้งสองออกจากวัดหัวเซิง มุ่งหน้าสู่ภัตตาคารแห่งหนึ่งในนครฉางอัน หลังจากห่างหายไปนานนับปีและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)กลับมาพานพบกันอีกครั้ง ก็ร่ำสุรากันอย่างเต็มที่(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในที่(@NameIsNovel)สุด ทั้งสองก็แยกจากกันที่(@NameIsNovel)ประตูเมือง ไป๋เสี่ยวเถียนคว้าแขนเสื้อของเซินลั่วไว้แน่น ก่อนเอ่ยถามถึงแผนการในภายภาคหน้า [Source: NameIsNovel]

หลังจากเงียบงันไปชั่วครู่ เซินลั่วก็เอ่ยขึ้นว่า(@NameIsNovel) "ยังมิได้(@NameIsNovel)ตัดสินใจ คงจะกลับยังบ้านเกิดไปพักหนึ่ง หรือไม่ก็เดินทางไปยังภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว"

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) กล่าวจบ แววตาของเขา(@NameIsNovel)ก็หม่นลงเล็กน้อย

ร้อยปีสำหรับผู้บำเพ็ญนั้นเป็น(@NameIsNovel)เพียงชั่วพริบตา ทว่า(@NameIsNovel)สำหรับมนุษย์โลกแล้วกลับเทียบเท่าช่วงชีวิตหนึ่งหรือสองชั่วชีวิต ในเขตชุนฮวา เรือนตระกูลของคงแปรเปลี่ยนไปจนจำเค้าเดิมมิได้(@NameIsNovel)แล้ว

"ตอนนี้ข้ากำลังอยู่ในช่วงสำคัญที่(@NameIsNovel)จะทะลวงสู่ระดับมหาโพธิญาณขั้นปลาย จึงไม่อาจติดตามเจ้าไปได้(@NameIsNovel) มิเช่นนั้น ท่านอาจารย์คงได้(@NameIsNovel)สำแดงเคล็ดวิชาวัชรปราบอสูรออกมาแน่" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวด้วยความรู้สึกขออภัย

"ข้าผู้เป็น(@NameIsNovel)ชายชาตรีเต็มตัว จะให้เจ้าติดตามไปได้(@NameIsNovel)อย่างไรกัน น่าขันสิ้นดี กลับไปปิดด่านบำเพ็ญให้ทะลวงสำเร็จโดยเร็วเถิด" เซินลั่วกล่าวปนหัวร่อและ(@NameIsNovel)ตำหนิเล็กน้อย

หลังจากแยกทางกัน ทั้งสองก็ขับไล่ฤทธิ์สุราออกจากร่างกาย

ระหว่า(@NameIsNovel)งเดินไปยังสำนักหลวงฉางอัน เซินลั่วก็ครุ่นคิดอยู่กับตนเองอย่างเงียบงัน

เมื่อหวนนึกถึงคำพูดที่(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูเคยกล่าวไว้ในแดนฝัน เขา(@NameIsNovel)ก็สูดหายใจลึกพลางรำพึงกับตนเองเบาๆ ว่า(@NameIsNovel) "ควรไปภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวก่อนเป็น(@NameIsNovel)อันดับแรก"

เซินลั่วออกจากนครฉางอัน กระตุ้นพลังกระบี่หยางบริสุทธิ์รอบกาย และ(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)สายรุ้งสีแดงพุ่งทะยานจากพื้นดิน มุ่งหน้าสู่ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวด้วยความเร็วสูง

ด้วยความเร็วในปัจจุบัน ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวัน ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวก็ปรากฏขึ้นในสายตา

เหนือภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว เมฆาหมุนวน กระเรียนโบยบิน แผ่กลิ่นอายเซียนออกมาเข้มข้นยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม ดุจดั่งแดนเซียนบนโลกมนุษย์ก็มิปาน

ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเข้าใกล้ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ลำแสงวูบวาบหลายสายก็พุ่งเข้ามาต้อนรับ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)หยุดลง ลำแสงเหล่านั้นก็ร่อนลงไม่ไกลนัก เมื่อแสงสลายไป ปรากฏร่างชายหญิงวัยเยาว์สามคน ทุกคนล้วนมี(@NameIsNovel)พลังบำเพ็ญไม่ธรรมดา สตรีชุดเขียวนำหน้าถึงระดับก่อกำเนิดขั้นต้น ส่วนอีกสองคนเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับหลอมวิญญาณขั้นปลาย

"ไม่ทราบว่า(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสท่านนี้เป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญชั้นสูงท่านใด มี(@NameIsNovel)กิจอันใดมาเยือนภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวหรือ" สตรีชุดเขียวนำหน้าใช้จิตเทวะตรวจสอบ พลันรู้สึกได้(@NameIsNovel)ถึงพลังที่(@NameIsNovel)ไม่อาจหยั่งถึงจากร่างของเซินลั่ว สีหน้าก็เผยแววตกใจเล็กน้อย นางรีบโค้งคำนับอย่างเคารพ

"ท่าน... ท่านคือนักพรตเซินลั่วใช่หรือไม่? ไม่สิ ต้องเป็น(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสเซินลั่ว!" เด็กหนุ่มร่างผอมด้านหลังสตรีชุดเขียวพลันอุทานด้วยความประหลาดใจสุดขีด

เซินลั่วมองไปที่(@NameIsNovel)คนผู้นั้น ในคราแรกเขา(@NameIsNovel)กลับยังนึกไม่ออก

"ผู้อาวุโสอาจจะจำข้าไม่ได้(@NameIsNovel) เมื่อครั้งท่านอยู่ที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ข้าเคยได้(@NameIsNovel)รับเกียรติให้ดูแลปรนนิบัติอยู่ด้านนอกเรือนพำนักของท่าน" เด็กหนุ่มร่างผอมกล่าวด้วยท่าทีเอาใจออกนอกหน้า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อ่านตอนต่อไปฟรี

ได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินลั่วก็พลันหวนนึกขึ้นได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เมื่อครั้งปิดด่านบำเพ็ญอยู่ที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำเคยจัดให้ศิษย์คนหนึ่งมาเฝ้าดูแลอยู่ด้านนอกเรือนพำนัก ซึ่งก็คือบุรุษผู้นี้เอง [Source: NameIsNovel]

เมื่อก่อนเขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ใส่ใจบุรุษผู้นี้เท่าใดนัก ยามนี้ผ่านไปร้อยปี รูปร่างหน้าตาก็แปรเปลี่ยนไปบ้าง จึงยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)จดจำได้(@NameIsNovel)ในทันใด

"อะไรนะ! ท่านคือผู้อาวุโสเซินลั่ว คู่หมั้นของศิษย์เจ้าสำนักเช่นนั้นหรือ" สตรีชุดเขียวพลันเงยหน้าขึ้นอย่างตกใจ

เซินลั่วเลิกคิ้วเล็กน้อย แม้สตรีชุดเขียวจะมิได้(@NameIsNovel)กล่าวออกมาอย่างชัดแจ้ง เขา(@NameIsNovel)ก็เข้าใจว่า(@NameIsNovel)นางกล่าวถึงเนี่ยไฉจูในฐานะศิษย์เจ้าสำนัก

'ไฉจูกลายเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์เจ้าสำนักแห่งภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวแล้วเช่นนั้นหรือ? ดูเหมือนในร้อยปีนี้ การเปลี่ยนแปลงจะใหญ่หลวงนักจริงๆ' เซินลั่วรำพึงกับตนเองในใจพลางถอนหายใจ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

"ใช่แล้ว ข้าคือเซินลั่ว มายังภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวเพื่อต้องการพบนางเนี่ยไฉจู เพื่อหารือเรื่องบางอย่าง" เซินลั่วรวบรวมความคิดพลางกล่าวอย่างรวดเร็ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] "การพบศิษย์เจ้าสำนักอาจจะไม่สะดวกนัก..." สตรีชุดเขียวกล่าว สีหน้ามี(@NameIsNovel)แววกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

"อะไรนะ? เนี่ยไฉจูเกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือ" เซินลั่วขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่าย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] "ฮ่าฮ่า! ที่(@NameIsNovel)แท้ก็เป็น(@NameIsNovel)สหายเซินที่(@NameIsNovel)มาเยือนถึงที่(@NameIsNovel)นี่ ขออภัยที่(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ออกมาต้อนรับแต่ไกล หวังว่า(@NameIsNovel)คงให้อภัย" เสียงทุ้มลึกพลันดังขึ้น เงาร่างหนึ่งก็กะพริบวาบปรากฏขึ้นกลางสุญญตาใกล้ๆ เผยให้เห็นร่างอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำ

พลังปราณปีศาจของอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำหนาแน่นมหาศาล เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ทะลวงสู่ระดับเซียนแท้ขั้นปลายแล้ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

"ที่(@NameIsNovel)แท้ก็คือผู้พิทักษ์ ขอแสดงความยินดีกับการบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ก้าวหน้าไปมาก เข้าสู่ขั้นปลายแล้ว" เซินลั่วประเมินอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำเพียงชั่วพริบตา ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)เผยแววประหลาดใจเล็กน้อย พร้อมกับโค้งคำนับ

สตรีชุดเขียวทั้งสามก็รีบโค้งคำนับอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำด้วยเช่นกัน

"สหายเซินยังคงมี(@NameIsNovel)สายตาที่(@NameIsNovel)เฉียบคมเช่นเคย สามารถมองเห็นขอบเขตการบำเพ็ญของข้าได้(@NameIsNovel)ในชั่วพริบตา เอาเถิด เรื่องนี้ให้ข้าจัดการเอง พวกเจ้าถอยไปได้(@NameIsNovel)แล้ว" อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำหัวเราะเสียงดังสนั่น ก่อนจะกล่าวกับคนทั้งสามที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่ข้างกาย

"เจ้าค่ะ" สตรีชุดเขียวทั้งสามน้อมรับคำสั่ง โค้งคำนับแล้วล่าถอยไป (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

"ที่(@NameIsNovel)นี่มิใช่ที่(@NameIsNovel)สำหรับพูดคุย สหายเซิน โปรดตามข้ามา" อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำกล่าวพลางหันหลังและ(@NameIsNovel)เหินลงไปเบื้องล่างทันที เซินลั่วก็กระตุ้นแสงวูบวาบติดตามไปติดๆ

ทั้งสองมิได้(@NameIsNovel)มุ่งหน้าไปยังส่วนในของพรรค แต่ตรงไปยังหุบเขา(@NameIsNovel)เงียบสงบแห่งหนึ่งใกล้ป่าไผ่ม่วงที่(@NameIsNovel)ด้านหลังภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ซึ่งมี(@NameIsNovel)หอคอยตั้งตระหง่านอยู่หลังหนึ่ง

ด้านนอกหอคอยคือสวนสมุนไพรขนาดใหญ่ แบ่งเป็น(@NameIsNovel)หลายส่วนด้วยอาคมผนึกสีแดง น้ำเงิน ม่วง และ(@NameIsNovel)เหลือง เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เพาะปลูกสมุนไพรวิญญาณหลากหลายชนิดนับร้อย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) สมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ล้วนเป็น(@NameIsNovel)สมุนไพรล้ำค่าแห่งสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพีอย่างแท้จริง แม้จะมี(@NameIsNovel)อาคมผนึก แต่ก็ยังมี(@NameIsNovel)กลิ่นสมุนไพรหอมกรุ่นเข้มข้นโชยออกมา

"หญ้าวูจี, เถาเทียนหอม... เอ๊ะ นั่นคือดอกอัสนีม่วงใช่หรือไม่!" สายตาของเซินลั่วทอประกายคมกริบ

ในสวนสมุนไพรของอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำ กลับมี(@NameIsNovel)ดอกอัสนีม่วงอยู่ตรงนั้นอย่างไม่คาดคิด และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)จำนวนมากอยู่ไม่น้อยด้วย

เขา(@NameIsNovel)ก็พลันนึกขึ้นได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ดอกอัสนีม่วงนั้นเคยเติบโตอยู่ใกล้ถ้ำเฉาอินเมื่อครั้งกระโน้น จึงไม่แปลกที่(@NameIsNovel)สวนของอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำจะมี(@NameIsNovel)ดอกไม้เหล่านี้ หลังจากที่(@NameIsNovel)เฝ้ารักษาถ้ำแห่งนั้นมาหลายปี (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

"สมุนไพรวิญญาณในสวนนี้ ข้ารวบรวมมาด้วยความยากลำบากจากการเดินทางทั่วสามภพ ถือว่า(@NameIsNovel)พอใช้ได้(@NameIsNovel)อยู่กระมัง" อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำสังเกตเห็นแววตาของเซินลั่วจึงกล่าวด้วยความภาคภูมิใจเล็กน้อย

"แน่นอนว่า(@NameIsNovel)นี่ล้วนเป็น(@NameIsNovel)วัตถุดิบล้ำค่าอย่างยิ่ง มี(@NameIsNovel)เพียงผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติเช่นท่านเท่านั้นที่(@NameIsNovel)จะรวบรวมมาได้(@NameIsNovel)" เซินลั่วเยินยอ

อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างมากเพื่อสร้างสวนสมุนไพรแห่งนี้ แต่น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)หาผู้ใดมาโอ้อวดได้(@NameIsNovel)ยากนัก การพาเซินลั่วมาที่(@NameIsNovel)นี่ก็ส่วนหนึ่งเพื่อความสะดวก และ(@NameIsNovel)อีกส่วนหนึ่งก็เพื่ออวดสวนสมุนไพรของตน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) "สหายเซินกล่าวเกินจริงไปเสียแล้ว" คำเยินยอของเซินลั่วทำให้อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำรู้สึกยินดีปรีดาเป็น(@NameIsNovel)อย่างยิ่ง เขา(@NameIsNovel)หัวเราะเสียงดังสนั่น ก่อนจะนำทางเซินลั่วเข้าไปในหอคอย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ผนังหอคอยประดับประดาด้วยไข่มุกและ(@NameIsNovel)หยกงามมากมาย พื้นปูด้วยศิลาหยกงามวิจิตร เพดานตกแต่งด้วยเครื่องประดับหลากหลาย ดูหรูหราอลังการยิ่งนัก

"ผู้พิทักษ์ ไฉจูเกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือ" ทันทีที่(@NameIsNovel)นั่งลง เซินลั่วก็รีบเอ่ยถามอย่างอดรนทนไม่ไหว

------------------

ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา