หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,053
ตอนที่ 1,053 : หวนคืนสู่เหย้า
ตอนที่ 1053
“แขกเหรื่อมี(@NameIsNovel)คนดูแลแล้ว ท่านปู่มิต้องกังวล สุขภาพของท่านสำคัญยิ่งกว่า(@NameIsNovel)สิ่งอื่นใด” เซินหลี่รีบกล่าว
เซินฉือพยักหน้า เข้าใจถึงสถานการณ์ของตระกูลเซินในยามนี้ จึงมิได้(@NameIsNovel)เอ่ยสิ่งใดอีก
ในขณะนั้นเอง สตรีในชุดเขียวมรกตก็ปรากฏกาย ผิวพรรณผุดผ่องดุจหยกเนื้อดี รูปโฉมงดงามหมดจด ท่าทางสง่าผ่าเผย
“ท่านย่า อาการท่านปู่กำเริบขึ้นอีกแล้ว ท่านครุ่นคิดมาหลายราตรี มิทราบพอจะมี(@NameIsNovel)หนทางรักษาหรือไม่ขอรับ” เซินหลี่โค้งคำนับอย่างนอบน้อม เอ่ยถาม
สตรีสง่างามผู้นี้มิใช่ใครอื่น หากคือเซินมู่มู่
ด้วยพลังบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel)เซินหลี่ นางอยู่ในระดับชำระปราณขั้นปลาย ผนวกกับวิชาคงความเยาว์วัย ทำให้นางดูราวสตรีวัยสามสิบต้นๆ เท่านั้น
เซินมู่มู่มิได้(@NameIsNovel)ตอบ กลับยกมือแตะชีพจรเซินฉือ
“น้องสาม คงต้องรบกวนเจ้าอีกคราแล้ว” เซินฉือถอนหายใจอย่างจนใจ
“พี่น้องไยต้องกล่าวคำรบกวน” เซินมู่มู่ส่ายหน้า เอ่ยตอบ พลางตั้งใจตรวจชีพจร
เซินฉือและ(@NameIsNovel)เซินหลี่มิกล้ารบกวน คงยืนรออย่างเงียบงัน
ผ่านไปครู่ใหญ่ เซินมู่มู่จึงคลายมือ สีหน้ายากจะคาดเดา
“ท่านย่า อาการเป็น(@NameIsNovel)เช่นไรบ้างขอรับ” เซินหลี่อดรนทนไม่ไหว เอ่ยถาม
“ต้นเหตุอาการป่วยของท่านปู่ฝังลึกในอวัยวะภายใน ผนวกกับความชราตามวัย อาการจึงซับซ้อน หากมิรีบรักษา เกรงว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่ได้(@NameIsNovel)อีกเพียงครึ่งปี” เซินมู่มู่กล่าวเสียงเรียบ
“อะไรนะ! เพียงครึ่งปีเท่านั้นหรือขอรับ!” เซินหลี่อุทานอย่างตกใจ
“นั่นนับว่า(@NameIsNovel)ดีที่(@NameIsNovel)สุด หากอาการทรุดหนัก เวลาอาจสั้นกว่า(@NameIsNovel)นั้น” เซินมู่มู่เอ่ยต่อ
“ท่านครุ่นคิดมาหลายราตรี มิทราบพอจะมี(@NameIsNovel)หนทางหรือไม่ขอรับ” เซินหลี่ถามอย่างร้อนรน สีหน้าซีดเผือด
“ข้าไตร่ตรองมาหลายราตรี คิดได้(@NameIsNovel)เพียงวิธีที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างอันตราย โอกาสสำเร็จมี(@NameIsNovel)เพียงหกส่วน หากเกิดความผิดพลาดขึ้นมา...” เซินมู่มู่มิได้(@NameIsNovel)กล่าวต่อ แต่ทุกคนย่อมเข้าใจความหมาย
“โอกาสเพียงหกส่วน...” เซินหลี่ขมวดคิ้วมุ่น
โอกาสน้อยเกินไป ราวกับการเสี่ยงทาย
ทั้งสองเงียบงัน
“น้องสาม หลี่ ข้ามี(@NameIsNovel)ชีวิตมาถึงเพียงนี้ นับว่า(@NameIsNovel)อายุยืนยาวเกินพอแล้ว พวกเจ้าจงตัดสินใจตามที่(@NameIsNovel)เห็นสมควร แม้รักษาไม่ได้(@NameIsNovel)ก็มิต้องเสียใจ” เซินฉือกลับยิ้มแย้ม มิได้(@NameIsNovel)ใส่ใจ
“เช่นนั้นเริ่มกันเลย” เซินมู่มู่พยักหน้า หยิบจี้หยกสีโลหิตออกมา จี้หยกศิลาสุริยันที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยส่งกลับมานั่นเอง
“การใช้วิธีนี้ยังต้องพึ่งพาจี้หยกศิลาสุริยัน ข้าจะใช้ปราณเต๋ากระตุ้นพลังหยางบริสุทธิ์ภายใน ส่งผ่านเข้าสู่ร่างท่านปู่เพื่อรักษา” เซินมู่มู่กล่าวอธิบาย
“ท่านย่า ควบคุมจี้หยกศิลาสุริยันได้(@NameIsNovel)แล้วหรือขอรับ” เซินหลี่ทั้งประหลาดใจและ(@NameIsNovel)ยินดี
“ข้ามุ่งเน้นศึกษาเคล็ดวิชาอักขระยันต์มาหลายปี พอจะควบคุมพลังในจี้หยกผ่านยันต์สันติภายใน แต่การควบคุมยังไม่มั่นคงนัก นี่คือเหตุผลที่(@NameIsNovel)ข้าว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)โอกาสเพียงหกส่วน” เซินมู่มู่กล่าว
“ท่านย่า จงพยายามเต็มที่(@NameIsNovel) ข้าจะคุ้มครองจิตวิญญาณท่านปู่ด้วยปราณเต๋า ลดภาระของท่าน” เซินหลี่วางมือบนศีรษะเซินฉือ กล่าว
เซินมู่มู่ขานรับ ยกมือวางจี้หยกแนบหลังเซินฉือ เริ่มส่งปราณเต๋า
จี้หยกเปล่งแสงโลหิต พลังค่อยๆ ซึมซาบสู่ร่างเซินฉือ แต่แสงสั่นไหว ไม่มั่นคง
ขณะทุกคนจดจ่อ มือหนึ่งยื่นออกมาจากด้านข้าง แตะแขนเซินมู่มู่เบาๆ
ปราณเต๋าเซินมู่มู่ถูกกดทับ มิอาจขยับเขยื้อน
“ผู้ใด!” เซินมู่มู่ตกใจ หันขวับ
บุรุษชุดเขียวปรากฏกายในห้องโถง หยุดยั้งการรักษา
“เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ใคร!” เซินมู่มู่ร้องถาม สะบัดแขนเสื้อ
ลำแสงสีเขียวพุ่งออกไป แท้จริงคือศาสตราประทับของนาง
บุรุษผู้นั้นใช้นิ้วคีบจับศาสตราประทับได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย
เซินมู่มู่หวาดหวั่น
“เหอเหอ น้องสาม พบหน้าพี่ชายก็ต้อนรับด้วยศาสตราแล้วหรือ” บุรุษชุดเขียวหัวเราะ มิใช่ใครอื่น หากคือเซินลั่ว
“ท่าน... ท่านพี่ใหญ่!” เซินมู่มู่จำได้(@NameIsNovel) ดวงตาเบิกกว้าง ตกใจระคนยินดี
เซินหลี่กำลังใช้ศาสตราประทับช่วยเหลือ กลับชะงักงัน
“ท่านพี่ใหญ่ ท่านกลับมาแล้ว!” เซินฉือก็จำได้(@NameIsNovel)เช่นกัน ยืนขึ้นด้วยความยินดี
“น้องรอง น้องสาม พี่ชายตระเวนภายนอกมาหลายปี ลำบากพวกเจ้าดูแลบ้านแทนพี่” เซินลั่วเอ่ยขออภัย มองน้องชายและ(@NameIsNovel)น้องสาวที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปมาก
“ท่านพี่ใหญ่ ไยต้องกล่าวเช่นนั้น พวกเราได้(@NameIsNovel)ยินจากคนของตระกูลไป๋ว่า(@NameIsNovel)ท่านวุ่นอยู่กับเรื่องสำคัญ จึงยังมิได้(@NameIsNovel)กลับมา” เซินฉือรีบกล่าว
เมื่อตระกูลไป๋ส่งจี้หยกศิลาสุริยันมา เซินหยวนเกอและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ เค้นถามเบาะแสจากคนส่งสาร ซึ่งก็กล่าวถึงสถานการณ์ของเซินลั่วอย่างคลุมเครือ
“น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)บิดามารดามิทันรอพี่ชายกลับมา” เซินมู่มู่กล่าว สีหน้าเศร้าลง
“ข้าเป็น(@NameIsNovel)บุตรอกตัญญู เมื่อก่อนข้าประสบเคราะห์กรรม เผลอหลับใหลไปร้อยปี มิเช่นนั้นคงกลับมาเร็วกว่า(@NameIsNovel)นี้” เซินลั่วรู้สึกผิด เมื่อนึกถึงใบหน้าบิดา
“หลับใหลไปร้อยปี!” เซินมู่มู่ เซินฉือ และ(@NameIsNovel)เซินหลี่ ต่างตกตะลึง
สำหรับคนธรรมดา ร้อยปีคือช่วงเวลาหลายชั่วอายุคน เซินลั่วกลับหลับใหลไปนานเพียงนั้น
“ท่านพี่ใหญ่ ตอนนี้ท่านกลายเป็น(@NameIsNovel)เซียนแล้วหรือ” เซินฉือถามอย่างตะลึงงัน
“ตอนนี้ข้าเพียงดำรงชีวิตอยู่ได้(@NameIsNovel)โดยมิพักกินดื่ม ยังอีกยาวไกลกว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เซียน” เซินลั่วกล่าว
“ดำรงชีวิตอยู่ได้(@NameIsNovel)โดยมิพักกินดื่ม!” แววตาเซินมู่มู่ฉายประกาย
ตลอดหลายปีมานี้นางได้(@NameIsNovel)พบพานวาสนาอันล้ำเลิศ ระดับบำเพ็ญก้าวหน้าจนถึงชำระปราณขั้นปลาย จึงเข้าใจในแดนแห่งการบำเพ็ญเซียนมากกว่า(@NameIsNovel)เซินฉือ
การมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่ได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ร้อยปีโดยมิพักกินดื่ม พลังบำเพ็ญเซินลั่วย่อมอยู่เหนืออิงปราณไปมาก
‘หรือระดับบำเพ็ญของท่านพี่ใหญ่จะถึงหลอมวิญญาณแล้ว’ เซินมู่มู่คาดเดา
ส่วนก่อกำเนิดนั้น นางมิกล้าจินตนาการถึง เพราะมี(@NameIsNovel)เพียงยอดฝีมือในสำนักบำเพ็ญเซียนใหญ่เท่านั้นที่(@NameIsNovel)จะไปถึง
เซินหลี่มองเซินลั่วด้วยความตะลึง
แม้ไม่เคยพบหน้า แต่เติบใหญ่มากับเรื่องราวชื่อเสียงของเซินลั่ว บัดนี้ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ท่านปู่ใหญ่ผู้นี้กลับน่าเกรงขามยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ข่าวลือเสียอีก
“ยามนี้อย่าเพิ่งกล่าวถึงเรื่องนั้น น้องรอง ร่างกายท่านมี(@NameIsNovel)ปัญหา ให้พี่ชายรักษาเสียก่อน” เซินลั่วเปลี่ยนเรื่อง
“รบกวนท่านพี่ใหญ่” เซินฉือเชื่อมั่นในเซินลั่ว นั่งลงอีกครั้ง
เซินลั่วตรวจร่างเซินฉือด้วยสัมผัสจิตเทวะ ทราบถึงต้นตอ ชี้ไปที่(@NameIsNovel)หน้าอก ปล่อยปราณเต๋าบริสุทธิ์
เซินฉือรู้สึกถึงกระแสอุ่นไหลเข้าสู่ร่าง กว้างใหญ่ ทรงพลัง ขจัดอาการป่วยทุกที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ผ่าน ก่อนจะพุ่งขึ้นสู่หน้าอก
เขา(@NameIsNovel)ทรุดตัว อาเจียนโลหิตดำออกมา
--------------------